Οι γυναίκες μπορούν να πετύχουν, οι άνδρες ΠΡΕΠΕΙ...

Οι γυναίκες μπορούν να πετύχουν, οι άνδρες ΠΡΕΠΕΙ...

Ο Φώτης Καρακούσης γράφει για τις Εθνικές ομάδες. Την επιτυχία που μπορεί να έρθει στις γυναίκες και που πρέπει να έρθει στους άνδρες.

Οι γυναίκες μπορούν να πετύχουν, οι άνδρες ΠΡΕΠΕΙ...

Με τα πρωταθλήματα να έχουν τελειώσει σε άνδρες και γυναίκες και με τα επόμενα να μας υπόσχονται μεγάλες συγκινήσεις, ειδικά η Volley League, το βάρος των φίλων του βόλεϊ πέφτει στις Εθνικές ομάδες. Για την ακρίβεια εκεί θα πρέπει να είναι συνέχεια, καθώς για να μπορέσει ένα άθλημα να πάει μπροστά και να αγαπηθεί από την πλειονότητα των φιλάθλων, θα πρέπει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα να φέρει επιτυχίες.

Η αλήθεια είναι πως η λέξη επιτυχία λείπει πάρα πολύ από το λεξιλόγιο των Εθνικών μας ομάδων και όσο αυτή λείπει, τόσο περισσότερο θα απαξιώνεται το βόλεϊ. Φέτος όμως όλα αυτά δείχνουν να αλλάζουν ή για την ακρίβεια, δείχνουν ικανά να αλλάξουν. Και το δείχνουν με δεδομένη την πληρότητα που υπάρχει στα ρόστερ και των ανδρών και των γυναικών.

Και ναι μεν καλό είναι να μην υπάρχει πίεση, αλλά από την άλλη δεν γίνεται να πετιούνται η μία χρονιά μετά την άλλη, χωρίς το άθλημα να κερδίζει απολύτως τίποτα. Το καλοκαίρι που... τρέχει η ανάγκη για διακρίσεις είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Για την ακρίβεια στις γυναίκες μπορεί να έρθει αυτή η διάκριση, αλλά στους άνδρες πρέπει. Και πρέπει γιατί πολύ απλά αν δεν έρθει θα είναι πολύ πιθανό να μιλάμε για μια γενιά γεμάτη ταλέντο που όμως πήγε στράφι.

Στόχος το Ευρωπαϊκό Λιγκ, με το βλέμμα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα οι γυναίκες

Θα αρχίσουμε με τις γυναίκες που πραγματικά μπορούν να καταφέρουν να διακριθούν. Και όταν λέμε διάκριση εννοούμε συμμετοχή στο φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού Λιγκ, ενώ ο μεγάλος στόχος είναι η πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Με αντιπάλους τις Σλοβενία, Τσεχία και Λευκορωσία, τα κορίτσια του Γιάννη Καλμαζίδη ναι μεν μπορούν να τα καταφέρουν, αλλά σωστά ο πήχης είναι χαμηλά.

Και εδώ όμως το κάτι καλό είναι εφικτό. Και πως να μην είναι όταν στο ρόστερ υπάρχουν παίκτριες με ταλέντο, με καριέρα στο εξωτερικό και με πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημά μας; Το σημαντικό για την ομάδα αυτή είναι πως υπάρχουν πολλά νεαρά κορίτσια όπως οι Βασιλαντωνάκη, Στράντζαλη και Γενιτσαρίδη που έχουν παραστάσεις εκτός συνόρων και μαζί με τις πιο έμπειρες Κιόση, Παπαφωτίου, Χαντάβα, Χριστοδούλου και τις υπόλοιπες, μπορούν να δημιουργήσουν μια ομάδα ικανή για σημαντικά πράγματα.

Ο Γιάννης Καλμαζίδης έχει στα χέρια του ένα υλικό που τόσο έλειπε τα προηγούμενα χρόνια και η αλήθεια είναι πως όλοι οι φίλοι του βόλεϊ μόνο αισιόδοξοι μπορεί να είναι για την ομάδα αυτή. Αν προσεχθεί όπως της αξίζει, είναι δεδομένο πως στο μέλλον θα έρθουν οι επιτυχίες. Και δεν μιλάμε για μακρινό μέλλον, αλλά για πολύ κοντινό.

Αυτοσκοπός η πρόκριση στο Ευρωπαϊκό για τους άνδρες

Και πάμε τώρα στους άνδρες. Εκεί που όπως αναφέραμε και στο ξεκίνημα, η ανάγκη για διάκριση είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Για την ακρίβεια αυτή η ομάδα πρέπει να πετύχει. Πρέπει να δώσει το παρών σε μία μεγάλη διοργάνωση. Πρέπει να προκριθεί στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Πολωνίας. Αν δεν τα καταφέρει, τότε θα μιλάμε για αποτυχία, μια λέξη που πρέπει να μπει στο λεξιλόγιο της Εθνικής για να μπορέσει να μπει και η επιτυχία.

Πριν βέβαια τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού, υπάρχει το Γουόρλντ Λιγκ. Μεγάλη διοργάνωση, με τον στόχο να είναι η πρόκριση στο φάιναλ φορ και η διεκδίκηση της ανόδου στην Β' κατηγορία. Σε Κοζάνη και Θεσσαλονίκη, με τον κόσμο στο πλευρό τους, οι παίκτες του Σωτήρη Δρίκου φυσικά και μπορούν να τα καταφέρουν και να δείξουν έτοιμοι για το μεγάλο ραντεβού των προκριματικών.

Εκεί και με αντιπάλους το Βέλγιο, την Ουκρανία και την Μολδαβία, η πρόκριση στα τελικά της Πολωνίας είναι μονόδρομος. Είτε αυτή έρθει απευθείας με την πρώτη θέση, είτε μέσω μπαράζ με την δεύτερη. Και είναι μονόδρομος, γιατί πραγματικά αυτή η ομάδα είναι γεμάτη ταλέντο. Ένα ταλέντο που είναι τεράστιο κρίμα αν πάει χαμένο.

Με διαγώνιο τον Μίταρ Τζούριτς, τον παίκτη που οδήγησε την Τρεντίνο στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, όντας ο πρωταγωνιστής της ομάδας και αναπληρωματικό του τον επίσης... Ιταλό Γιώργο Τζιουμάκα. Με πασαδόρο τον Ντίμα Φιλίποφ που μακάρι να ξεπεράσει το πρόβλημα με την μέση (αν δεν τα καταφέρει, Στιβαχτής και Τερζής μόνο κακοί πασαδόροι δεν είναι), ακραίους παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό όπως οι Κουμεντάκης, Πρωτοψάλτης και Φράγκος (ο τελευταίος επέστρεψε στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό) και κεντρικούς με παραστάσεις όπως οι Πετρέας, Σμαραγδής, Ανδρεάδης, αυτή η ομάδα ξαναλέμε πως ΠΡΕΠΕΙ να τα καταφέρει.

Φυσικά και αυτό μόνο εύκολο δεν είναι. Όμως στο κάτω-κάτω αν δεν τα καταφέρει τώρα, πότε θα το κάνει; Αν δεν υπάρχουν απαιτήσεις τώρα, πότε θα υπάρξουν; Πίεση ξε πίεση, η Εθνική ανδρών πρέπει να πετύχει και να το κάνει φέτος...

ΥΓ: Ο κόσμος έχει αρχίσει να επιστρέφει στο βόλεϊ. Το είδαμε στα πρωταθλήματα, το βλέπουμε και τα τελευταία καλοκαίρια στις Εθνικές. Το κλειστό της Μεγαλόπολης θα γεμίσει, όπως και αυτά της Κοζάνης, αλλά και το Αλεξάνδρειο. Για να μείνει όμως θέλει χαρές και πλέον είναι στο χέρι των παικτριών του Καλμαζίδη και των παικτών του Δρίκου να τους τις δώσουν.

ΥΓ1: Συνεχίζει να μην κουνιέται φύλλο στο μεταγραφικό παζάρι με εξαίρεση τους ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Οι ομάδες κρατάνε στάση αναμονής περιμένοντας να δουν τι θα γίνει με την μετατροπή τους σε ΑΕ, έχοντας ουσιαστικά πάρει την διαβεβαίωση πως αυτή η υπόθεση θα πάρει παράταση, όπως κάθε πράγμα που... καίει σε αυτή την χώρα.

 

Best of internet