H ξεχωριστή ιστορία του Σακίλ ΜακΚίσιτς

Τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες αλλά και γι’ αυτούς που μπορούν να διδαχθούν από τα λάθη τους. Το gazzetta.gr αποτυπώνει την απίστευτη ιστορία του Αμερικανού Σακίλ ΜακΚίσιτς ο οποίος απόψε (25/10) θα πατήσει στο παρκέ του PAOK SPORTS ARENA και θα αντιμετωπίσει τον Δικέφαλο.

H ξεχωριστή ιστορία του Σακίλ ΜακΚίσιτς

Καταρχάς είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι ο τίτλος του κειμένου εμπεριέχει ουδεμία δόση υπερβολής. Είναι απολύτως ρεαλιστικός και ενδεικτικός της ζωής του Σακίλ ΜακΚίσιτς. Η ιστορία του 26χρονου Αμερικανού προσέλκυσε το ενδιαφέρον μεγάλων ειδησεογραφικών πρακτορείων καθώς είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή αλλά και διδακτική για όλους όσοι εύκολα εγκαταλείπουν τα… όπλα. Στην περίπτωση του, όταν το 2009 αποφάσισε να διαρρήξει ένα διαμέρισμα μαζί με δύο άλλους φίλους του, δεν βαστούσε όπλο αλλά μια πέτρα με την οποία έσπασε το τζάμι. Ακόμη και σήμερα, επτά χρόνια μετά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξηγήσει τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την πράξη. Τότε, δεν θα μπορούσε να διανοηθεί τη δοκιμασία στην οποία θα επιβάλλει στον εαυτό του. Το μοναδικό ελαφρυντικό που του αναγνώρισε ο δικαστής – κατόπιν της έκθεσης της Αστυνομίας – ήταν ότι (μαζί με τους φίλους του) δεν πρόλαβαν να εισβάλουν στο σπίτι. Αλλά καταδικάστηκε για απόπειρα διάρρηξης.

Όπως αντιλαμβάνεστε, η ιστορία του Αμερικανού της Ουσάκ – η οποία απόψε (25/10) θα αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ στο «Παλατάκι» - έχει πολύ ψωμί. Και είμαστε ακόμη στην αρχή. Γιατί εκείνη η καταδίκη σε τρίμηνη φυλάκιση είναι το… ήμισυ του παντός. «Θυμάμαι ότι είχα ερωτηθεί από τον δικαστή τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Του απάντησα, θέλω να παίξω στο κολεγιακό Πρωτάθλημα. Ακόμη θυμάμαι το βλέμμα του», είχε πει ο ΜακΚίσιτς σε συνέντευξή του στους Seattletimes. Το ύφος του δικαστή πρόδωσε τα συναισθήματά του. Ένιωσε βέβαιος ότι θα χρειαστεί να (ξανά)δικάσει τον τότε 19χρονο. Πίστεψε δηλαδή ότι ήταν αδύνατο να μπει στον ίσιο δρόμο. Ενδεχομένως να κατέληξε στη συγκεκριμένη κρίση συνυπολογίζοντας την οικογενειακή κατάστασή του. Γεννήθηκε στην Ιντιάνα και δεν γνώρισε ποτέ τον βιολογικό πατέρα του. Η μητέρα του κατέβαλε προσπάθεια για να τον μεγαλώσει, αλλά πέρα από ένα πιάτο φαγητό, δύο παντελόνια και τρεις μπλούζες, δεν μπορούσε να του προσφέρει περισσότερα. Έβλεπε τα άλλα παιδιά να έχουν την οικονομική δυνατότητα, αλλά ο ίδιος ήταν συνεχώς με το ίδιο τζιν παντελόνι. Οι απλήρωτοι λογαριασμοί, πολλές φορές, επέβαλλαν το απόλυτο σκοτάδι στο σπίτι καθώς δεν είχε πληρωθεί το ρεύμα. Στερούταν τα αυτονόητα. Σε ηλικία 12 ετών μετακόμισε μαζί με τη μητέρα του στο Σιάτλ. Για την ακρίβεια, η μητέρα του ερωτεύτηκε έναν πάστορα και αναζήτησαν εκεί την τύχη τους. Όταν μάλιστα συνελήφθη ο κανακάρης της (σε αντίθεση με τις συνήθειες της… Ελληνίδας μάνας) απάντησε ότι «είναι υπεύθυνος των πράξεων του» και τον κάλεσε να αναλάβει το κόστος της ενέργειάς του.

Κάπως έτσι καταστράφηκε (προσωρινά) η κολεγιακή καριέρα που ονειρευόταν. Κι ενώ μάλιστα είχε υπογράψει στο North Idaho College το οποίο θεωρείται από τα καλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Μόνο που δε χρειάστηκε να ταξιδέψει στο Idaho. Η ποινή του δικαστηρίου περιλάμβανε τρεις μήνες φυλάκισης και αυστηρή επιτήρηση για δύο χρόνια. Συνεπώς, ήταν υποχρεωμένος να παραμείνει στο Σιάτλ. Γι’ αυτόν τον λόγο δε θα ξεχάσει ποτέ την 6η του Ιούλη (2009). Το πρόγραμμα επιτήρησης στο οποίο υποβλήθηκε ήταν ό,τι πιο αυστηρό θα μπορούσε να βιώσει. Ήταν χειρότερα από φυλακή. «Καμιά φορά κοιτάω τους ώμους μου και αναρωτιέμαι πώς τα έβγαλα πέρα. Δεν είχα άλλη επιλογή. Ή θα άλλαζα ή θα περνούσα τη ζωή μου στη φυλακή», είχε πει.

Η επιλογή του Edmonds Community College ήταν υποχρεωτική λόγω των περιοριστικών όρων. Κι εκεί όπου η ζωή του έμοιαζε να μπαίνει σε τάξη, ξαφνικά η μητέρα του τον εγκατέλειψε και επέστρεψε στη γενέτειρα της οικογένειας στην πολιτεία της Ιντιάνα. Αιτία; «Αρπάχτηκε» με τον αγαπημένο της. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ανήμερα της 31ης του Οκτώβρη (2010) ο αδερφικός του φίλος Ντέβιν Τοπς πυροβολήθηκε θανάσιμα στη διάρκεια ενός πάρτι στο Κεντ. Εκ τότε, ο ΜακΚίσιτς φοράει τη φανέλα με το Νο40 για να τιμήσει τον κολλητό του. Οι δυο τους ήταν συμπαίκτες στο Kentridge High School.

Κι όμως, τα πολύ δύσκολα ακόμη δεν είχαν έρθει. Με τη μητέρα του εξαφανισμένη, τα προβλήματα διαβίωσης ήταν αναπόφευκτα. Νοίκιασε ένα διαμέρισμα με τον φίλο του Λάρον Ντάνιελς, αλλά δεν υπήρχαν λεφτά για την πληρωμή του ενοικίου. Ο σπιτονοικοκύρης τους πέταξε έξω και ξαφνικά έμεινε χωρίς στέγη και φαγητό. Για ένα διάστημα ήταν σαν τους τσιγγάνους. Κοιμόταν σε σπίτια φίλων, αλλά αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Κι έτσι μετέτρεψαν μια Cadillac Catera σε σπίτι. Αυτή ήταν μονίμως παρκαρισμένη στο πάρκινγκ ενός γυμναστηρίου (24hours fitness). Έριξαν τα καθίσματα για να χωράνε, στην πραγματικότητα όμως τούτο ήταν αδύνατο καθώς το ύψος του ΜακΚίσιτς πλησιάζει τα δύο μέτρα. Ξυπνητήρι τους ήταν οι ηλιαχτίδες του ηλίου αφού για περίπου έναν μήνα κοιμόντουσαν εκεί. «Αυτό κι αν ήταν φυλακή. Τουλάχιστον όμως είχαμε το προνόμιο να τρώμε ό,τι μας άρεσε. Έτσι είναι η ζωή. Κάποιες φορές πρέπει να κάνεις, αυτό που επιβάλλεται να κάνεις. Επειδή κοιμόμουν και σε πατώματα σαλονιών, πολλοί αναρωτιόντουσαν πώς τα κατάφερνα. Αυτό μου φαινόταν παιχνιδάκι», είχε σημειώσει ο ίδιος.

Κάποια στιγμή όμως, τα χρήματα τελείωσαν και με τα  ψευτομεροκάματα, δουλειά δεν μπορούσε να γίνει. Εκεί αναγκάστηκε να εργαστεί. Είναι αδιευκρίνιστος ο αριθμός των διαφορετικών δουλειών που έκανε στη διάρκεια των κολεγιακών χρόνων του. Εργάστηκε στην Pizza Hut, σε εστιατόρια, ενώ κάποιες φορές έκανε δύο διαφορετικές δουλειές έως και τη λάντζα στα μαγειρεία. Ήταν ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης. Αυτή η ιστορία κράτησε για περίπου δύο χρόνια. Το παρόν ήταν άθλιο, το μέλλον προβλεπόταν ακόμη χειρότερο. Εκεί αποφάσισε να τραβήξει μια γραμμή. Αντιλήφθηκε ότι αυτή η κατάσταση οδηγούσε σε αδιέξοδο. Μέσα από τη δουλειά εξοικονόμησε 500 δολάρια τα οποία κατέβαλλε στο Edmonds ούτως ώστε να ξαναγίνει μέλος του κολεγίου και παράλληλα να επιστρέψει στο μπάσκετ! Προπονητής της ομάδας ήταν ο Σον Χίγκινς ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη τη σεζόν 1994-95. Δεν του αρνήθηκε.

Η επιστροφή του ήταν εντυπωσιακή και συνάμα αναμενόμενη. Ουδέποτε είχε αμφισβητηθεί το αθλητικό ταλέντο του. Με 22,5 πόντους και 9,5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο, καλλιεργήθηκε η αισιοδοξία ότι θα μπορούσε να προσελκύσει το ενδιαφέρον πιο φημισμένων κολεγίων. Είχε εκτίσει παράλληλα και τη διετία αυστηρής επιτήρησης, συνεπώς είχε το δικαίωμα ταξιδιού εκτός Σιάτλ. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε στο Ντιτρόιτ. Τελικώς, το Arizona State του πρόσφερε ουσιαστική ευκαιρία επιστροφής και μάλιστα με υποτροφία. Και όχι μόνο. Την ημέρα της υπογραφής, ενημερώθηκε ότι θα έπρεπε να διευθετήσει καθυστερούμενες υποχρεώσεις στο Edmonds. Αλλά κι αυτό το ζήτημα τελείωσε πολύ γρήγορα, όπως εξασφαλίστηκε επίσης (από το NCAA) η δυνατότητα παρουσίας και 5ου χρόνου στο πανεπιστήμιο, αναγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα της υπόθεσης. Η ιστορία του ΜακΚίσιτς αποκαλύφθηκε με πρωτοβουλία του ιδίου. Τη διηγήθηκε στον κόουτς του πανεπιστημίου, Χερμπ Σέντεκ, στην πρώτη τους συνάντηση. «Ήθελα να μάθει όλος ο κόσμος την ιστορία μου για να παραδειγματιστούν οι έφηβοι. Να πιστέψουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν όπως έκανα κι εγώ», είπε ο ίδιος. Ο Σέντεκ είχε γνώση μέρους της εντυπωσιακής ιστορίας του ΜακΚίνις, ήξερα καλύτερα το ταλέντο του, κυρίως όμως τον γοήτευσε η ιδέα της παροχής βοήθειας σ’ έναν νεαρό που απλά αναζητούσε μια δεύτερη ευκαιρία. Μάλιστα, μία φορά την εβδομάδα ο ΜακΚίσιτς δεν είχε πρωινά μαθήματα γιατί έπρεπε να καλύψει την «αυπνία» δύο χρόνων!

Ο ΜακΚίσιτς δεν κατάφερε να επιλεγεί στο ντραφτ, αλλά αν κάποια στιγμή τον δείτε στο ΝΒΑ, μη σας προκαλέσει εντύπωση. Ο τύπος είναι γεννημένος νικητής. Μέχρι και στη Νότια Κορέα έφτασε η χάρη του, καθώς εκεί αγωνίστηκε πέρυσι. Το καλοκαίρι εισέβαλε στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή.

Best of internet