Η... χαμένη πυξίδα της ΑΕΛ

Λίγο μετά την «τεσσάρα» από τον ΠΑΣ, το gazzetta.gr αναζητά τους λόγους της κατάρρευσης της ΑΕΛ στα Γιάννενα. 

Η... χαμένη πυξίδα της ΑΕΛ

Πέρασαν έξι αγωνιστικές και ήδη, η ΑΕΛ έχει προλάβει να ζήσει έντονες στιγμές, είτε θετικές, είτε αρνητικές. Μόνο αδιάφορες, δεν έχει το μενού. Από το επεισόδιο με τον Ντεγκρά, στην απογοητευτική εμφάνιση στην Κέρκυρα, από τον θρίαμβο με τον Ολυμπιακό, στον διασυρμό στα Γιάννενα και ενδιάμεσα, μία άδικη - σύμφωνα με την εικόνα της αναμέτρησης – ήττα από την ΑΕΚ. 

Μετά την απόλυτη αποτυχία κόντρα στον ΠΑΣ, όπου η ΑΕΛ διασύρθηκε σε όλα τα επίπεδα, είναι λογικό να υπάρχει έντονος προβληματισμός. Όχι τόσο για την ήττα, ακόμα και μία τόσο βαριά ήττα δεν προκαλεί τόσο μεγάλη ανησυχία, όσο για την εικόνα. Το 4-0 είναι σίγουρα... δύσπεπτο, αλλά όποιος έχει δει το ματς, καταλαβαίνει πως το σκορ θα μπορούσε να έχει ξεφύγει ακόμα πιο πολύ. Το πόσο, ας μην το αναλύσουμε... 

Το μεγάλο πρόβλημα, είναι η «τρικυμία» στα Γιάννενα, η τραγική εικόνα που παρουσίασαν οι «βυσσινί» και το μεγάλο «γιατί» που μένει από αυτό το ματς. Ένα... γιατί που υπήρχε και μετά από το παιχνίδι στην Κέρκυρα, που επίσης η ΑΕΛ έχασε αμαχητί. Η πλήρης αντίθεση με τα παιχνίδια κόντρα σε Ολυμπιακό, αλλά και ΑΕΚ, όπου παρά την ήττα, η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική. Παιχνίδια που η Λάρισα δημιούργησε, παιχνίδια που έβγαλε φάσεις, έβγαλε πάθος, έβγαλε... καρδιά! 

Το βασικό πρόβλημα της ΑΕΛ, λοιπόν, είναι ο προσανατολισμός. Μπορεί αν υπάρχουν ελλείψεις στο ρόστερ, λάθη και αστοχίες, αλλά στο πλαίσιο της λογικής. Σε γενικές γραμμές, η ΑΕΛ είναι μία καλή ομάδα και το υλικό της δεν είναι για... τεσσάρες. Η εικόνα της, λοιπόν, αδικεί τον εαυτό της και ο Αναστασιάδης καλείται τώρα να το διορθώσει αυτό, πριν «τριτώσει» το κακό. Έγινε στην Κέρκυρα, έγινε στα Γιάννενα, αρκετά. Γιατί μετά, θα είναι αργά.  

Ο τεχνικός της ΑΕΛ στην συνέντευξη Τύπου, λειτούργησε σαν ασπίδα για τους παίκτες του και ανέλαβε πλήρως την ευθύνη. Και καλά έκανε. Όχι μόνο γιατί - και -  αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος του προπονητή, αλλά και γιατί σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό, αυτός είναι ο υπεύθυνος. Όπως του αξίζουν τα εύσημα για την εικόνα με ΑΕΚ και Ολυμπιακό, άλλο τόσο πρέπει να προβληματιστεί και να καταλάβει τι έκανε λάθος και παρουσίασε τέτοια εικόνα η ομάδα του. 

Ένα βασικό, είναι η αδυναμία και η ταυτόχρονη επιμονή της ΑΕΛ, να έχει την κατοχή. Όσο... περίεργο κι αν ακούγεται, ακόμα και στο ματς με την ΑΕΚ, την κατοχή την είχε η Λάρισα, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια της, με μία μοναδική εξαίρεση. Το παιχνίδι κόντρα στον Ολυμπιακό, το οποίο και είναι το μόνο από το οποίο πήρε τους τρεις βαθμούς της νίκης! 

Όλα, όμως, έχουν την εξήγησή τους. Όταν τα στόπερ σου δεν φημίζονται για την ταχύτητά τους, όταν στον άξονα δεν έχεις ένα παίκτη με εμπειρία, αλλά ταλαντούχους, μεν, αλλά «πρωτάρηδες» χαφ, δεν μπορείς να κάνεις εσύ παιχνίδι και να αφήνεις χώρους στον αντίπαλο να σε χτυπήσει στην κόντρα. Θα εκτεθείς, με μαθηματική ακρίβεια... 

Επίσης, δεν είναι λογικό να έχει ένα και μόνο πλάνο, όπου κι αν παίζει, με όποιον κι αν έχεις απέναντί σου. Δεν έχει λογική, να παίζεις το ίδιο σύστημα, είτε ο αντίπαλός σου είναι ο Ολυμπιακός, είτε η ΑΕΚ, είτε ο – κάθε – ΠΑΣ Γιάννινα! Και οι μόνες σου αλλαγές, να είναι σε πρόσωπα, κάνοντας την κατάσταση ακόμα χειρότερη.

Δεν έχει λογική να αφήνεις στον πάγκο δύο πολύ ποιοτικά μπακ που έχουν αριστερό πόδι, τον Κόντορ και τον Μονιάκη, για να χαραμίσεις τον εκ των κορυφαίων παικτών σου μέχρι στιγμής, Ρέντζα, στα αριστερά και να ξεκινήσει δεξιά ο προερχόμενος από τραυματισμό Ναβάρο, που δεν είναι καν μπακ, αλλά χαφ! Δεν βγάζει νόημα... Όπως δεν έχει λογική, να μην έχεις όχι στην ενδεκάδα, αλλά ούτε στην αποστολή, τον Αναστασόπουλο, αλλά και να αφήνεις στον πάγκο τον κορυφαίο σου παίκτη μέχρι στιγμής, τον Αβραάμ. 

Σίγουρα, στα λόγια είναι όλα... εύκολα και ο προπονητής, πάντα ξέρει περισσότερα. Παρόλα αυτά, τα πάντα κρίνονται – και – από το αποτέλεσμα. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό εξέθεσε τον Αναστασιάδη, ο οποίος και με τις αλλαγές του φρόντισε να δείξει ότι έχει καταλάβει τα λάθη του, όμως ήταν αργά. Ο Αβραάμ με τον Κόντορ μπήκαν στο γήπεδο, στο σχήμα έγινε πιο ορθολογικό, δοκίμασε και να ανεβάσει ένα από τα τρία στόπερ στον άξονα, όμως ήταν αργά. Η ψυχολογία ήταν υπό το μηδέν, το τρίτο γκολ ήρθε νωρίς και... η Παναγία μαζί μας, που το κοντέρ σταμάτησε στα τέσσερα! 

Οι «βυσσινί» καλούνται να ξεπεράσουν άμεσα το σοκ της χτεσινής ήττας, καθώς ακολουθεί ένα παιχνίδι κομβικής σημασίας. Κόντρα στον Πανιώνιο, το Σάββατο, η ΑΕΛ καλείται να εκμεταλλευτεί την δεδομένη επιπλέον ώθηση που έχει στο Arena και να πάρει το τρίποντο, που θα είναι πολλαπλής σημασίας. Η νίκη θα φέρει ηρεμία, βαθμολογική... ασφάλεια, αλλά και χρόνο για να δουλευτούν μερικές από τις χτυπητές αδυναμίες που «βγάζει» στο γήπεδο η ΑΕΛ. Μα πάνω από όλα, θα φέρει αυτοπεποίθηση, που είναι, ίσως, η μεγαλύτερη έλλειψη που υπάρχει αυτή την στιγμή στην «οικογένεια» της Λάρισας. 

Best of internet