ΜΙΑ ΚΑΡΙΕΡΑ ΜΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ, ΔΙΧΩΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΟΥΣΕ

Ο μεγάλος άτυχος Άρβιντας Ματσιγιάουσκας! (pics & vids)

Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1980 στην Κλαϊπέντα κι έδειξε γρήγορα πως πρόκειται για παίκτη κορυφαίας κλάσης. Τελικά κανείς δεν τον θυμάται για κάτι άλλο, παρά για τους σοβαρούς τραυματισμούς του και τη δικαστική διαμάχη με τον Ολυμπιακό. Το gazzetta.gr κάνει μια αναδρομή στην καριέρα του άτυχου Άρβιντας Ματσιγιάουσκας!

Ο μεγάλος άτυχος Άρβιντας Ματσιγιάουσκας! (pics & vids)

Οι φίλοι του Ολυμπιακού θα αναρωτιούνται τι θα μπορούσε να καταφέρει με την ομάδα τους, αν δεν τραυματιζόταν τόσο σοβαρά, τόσο νωρίς. Το επιθετικό του ταλέντο ήταν αδιαμφισβήτητο και οι επιδόσεις του το πιστοποιούν και με το παραπάνω. Κι όμως, μιλώντας σήμερα για τον «Μάτσας», ο χρόνος γυρνάει πολύ πίσω, αφού πάνε 6 χρόνια από τότε που εγκατέλειψε λόγω υγείας το μπάσκετ, μόλις 30 χρονών.

Ξεκίνημα με λαμπρές υποσχέσεις

Ακουμπώντας για πρώτη φορά την πορτοκαλί μπάλα στις ακαδημίες της Νεπτούνας, την ομάδα της γενέτειρας πόλης του, ο Μασιγιάουσκας έδειξε τις προοπτικές του κι έπεισε τους υπεύθυνους του συλλόγου πως πρόκεται για εξαιρετική περίπτωση. Παράλλημα με το Πανεπιστήμιο, το 2006 εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου, δίχως πάντως να βρίσκει το χρόνο που ήθελε στα 17 του χρόνια. Έπρεπε να περιμένει την επόμενη σεζόν (1997-98), όταν «ξεπετάχτηκε» και τράβηξε τα βλέμματα όλων πάνω του.

Φτάνοντας στους 12.7 πόντους μ.ο και 53% στα σουτ, μετά από τρεις συνολικά σεζόν στη Νεπτούνας, το 1999 ήρθε η ώρα για το πρώτο μεγάλο βήμα. Η Λιέτουβος Ρίτας τον «προσκάλεσε» στον πρωταθλητισμό στη Λιθουανία και στον ανταγωνισμό στην Ευρώπη. Εκεί ο «Μάτσας» αναδείχθηκε σε ηγέτη, πήρε απ’ το «χέρι» την ομάδα του και την οδήγησε σε δυο τίτλους πρωταθλητή (2000, 2002) κι ένα πρωτάθλημα της Βόρειας Ευρώπης (2003). Ο ίδιος, ως MVP της λίγκας τις δυο τελευταίες σεζόν, ανέβασε κι άλλο τα ποσοστά του (15.3 π.), ενώ το εντυπωσιακό 61% σε 143 αγώνες με τη Λιέτουβος πιστοποιούσε την «πάστα» του ως σουτέρ!

(Σχεδόν) στην κορυφή της Ευρώπης!

Κι αν βρέθηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Γηραιάς Ηπείρου, ήταν μόνο ένα ακόμα βήμα: η Ταού Κεράμικα (νυν Λαμποράλ Κούτσα) τον απέκτησε το 2003 κι εκεί επρόκειτο να αφήσει εκ νέου το στίγμα του. Οι 40 πόντοι που πέτυχε απέναντι στη Βιλερμπάν στις 17 Δεκεμβρίου στην Ευρωλίγκα ήταν ένα δείγμα του επιθετικού του ταλέντου και η παρουσία του στη Χώρα των Βάσκων την πρώτη σεζόν (19.4 πόντοι) προϊδέασε για το τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη σεζόν.

Στον τελικό της Ευρωλίγκα το 2005, η Ταού κόντεψε να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης, όμως οι Βάσκοι έχασαν απ’ τη Μακάμπι του συμπατριώτη του, Γιασικεβίτσιους, με 78-90. Ο Ματσιγιάουσκας αποτέλεσε μέλος της κορυφαίας πεντάδας της Ευρωλίγκας για εκείνη τη σεζόν, ενώ με 18.6 πόντους, 2.4 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ σε 142 παιχνίδια στη διοργάνωση αυτά τα δυο χρόνια είχε καθιερωθεί πια ως ένας «killer», ικανός να κρίνει την τύχη παιχνιδιών. Ακόμα κι αν δεν ήρθαν πολλοί τίτλοι, παρά ένα Κύπελλο Ισπανίας (2003), ο ίδιος, βλέποντας τις δυνάμεις του, «λοξοκοιτούσε» δικαιολογημένα κι αναπόφευκτα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού…

Σ’ έναν άλλο κόσμο…

Δεν είναι ο πρώτος που δεν «πιάνει» στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Είναι όμως απ’ τους λίγους που φάνηκε να το μετανιώνει τόσο γρήγορα. Ίσως λόγω μεγάλων προσδοκιών ή επειδή είχε μάθει να είναι το πρώτο «βιολί» και κατέληξε να περιορίζεται σ’ έναν συμπληρωματικό ρόλο (19 παιχνίδια, 2.3 πόντοι), ο Λιθουανός υπέγραψε στους Χόρνετς της Οκλαχόμα το 2005 κι επέστρεψε έξαλλος κι εμφανώς απογοητευμένος ένα χρόνο αργότερα!

«Θέλω να ξεχάσω ό,τι έγινε αυτό το χρόνο. Όλα πήγαν στραβά. Ένας πραγματικά κακός προπονητής (σ.σ Μπάιρον Σκοτ), απαράδεκτη οργάνωση, μέτρια ομάδα. Στο τέλος της σεζόν δεν ήθελα ούτε να σκεφτώ πως το μέλλον μου θα είναι στη Νέα Ορλεάνη. Ήδη απ’ το τρίτο παιχνίδι καταδικάστηκα σε μηδέν λεπτά συμμετοχής για όλη τη σεζόν. Το ΝΒΑ δεν είναι διασκεδαστική εμπειρία. Οι ομάδες δεν είναι ομάδες. Δεν υπάρχει πραγματικό δέσιμο μεταξύ των παικτών»!

Ήταν δεδομένο πως η καριέρα του πήγε πίσω και πως έψαχνε ένα μέρος για να βρει τον εαυτό του. Παράλληλα, υπήρχε στην Ευρώπη ένα μέρος που έψαχνε έναν σαν κι αυτόν: έναν σταρ που θα αναλάμβανε ρόλο ηγέτη σε μια ομάδα που επεδίωκε την αναγέννηση της. Ήταν ο Πειραιάς κι η ομάδα ήταν ο Ολυμπιακός!

«Χρυσάφι» στα πόδια του!

Στις 20 Ιουλίου 2006 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, συνολικής αξίας 9.000.000 ευρώ. Οι οπαδοί της ομάδας τον υποδέχονται στο αεροδρόμιο εν μέσω παράκρουσης κι οι Πειραιώτες ανεβαίνουν αυτόματα επίπεδο. Ο σχεδιασμός μιας ακριβής ομάδας που είχε δημιουργηθεί και (φαινόταν πως) είχε μάθει απ’ τα λάθη του παρελθόντος είχε έναν στόχο άμεσο: την κορυφή σε Ελλάδα κι Ευρώπη. Το ισχυρότερο επιχείρημα της όμως κατέρρευσε εν ριπή οφθαλμού…

Μια που τον είδαν στο «Ελ. Βενιζέλος» χαρούμενο για την ενθουσιώδη υποδοχή, μια που σπαρτάραγε απ’ τον πόνο ξαπλωμένος στο παρκέ. Σχεδόν 3 μήνες μετά την απόκτηση του, στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Ματσιγιάουσκας έσκισε τον αχίλλειο τένοντα κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα προετοιμασίας. Ο σοβαρότατος τραυματισμός στέρησε απ’ τους «ερυθρόλευκους» τον σούπερ-σταρ τους για έξι μήνες. Όποιος μίλησε για ατυχία ήταν πριν ζήσει τις υποτροπές και τις διαμάχες που ακολούθησε. Τότε θα έκανε λόγο για κατάρα…

Επέστρεψε στα παρκέ στις 3 Απριλίου 2007, στον εκτός έδρας αγώνα του Ολυμπιακού εναντίον της Ταού Κεράμικα, για τα play-offs της Ευρωλίγκα (14 λεπτά, 2 π.). Η επόμενη σεζόν (’07-’08) τον βρήκε σε θέση ετοιμότητας. Παρότι ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε απ' την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στα πλέι οφ, ο ίδιος θύμισε κάτι απ' το παρελθόν, αφού έφτασε τους 17.8 πόντους στην Ευρωλίγκα στη σεζόν, ενώ το Νοέμβριο το εντυπωσιακό 80% εντός πεδιάς τον ανέδειξε ως MVP για το μήνα. Τότε οι περισσότεροι πίστεψαν πως ό,τι έγινε ανήκε στο παρελθόν, όμως ο Μασιγιάουσκας δεν έκανε τίποτα για να τους δικαιώσει και τα προβλήματα συνεχίστηκαν σε τέτοιο βαθμό που μεταφέρθηκαν κι εκτός αγωνιστικών χώρων…

Κόντρα με τη διοίκηση

Είναι γεγονός πως δεν πρόσφερε στην ομάδα του τίποτα από τα αναμενόμενα όταν αποκτήθηκε, λόγω πολλών συνεχόμενων σοβαρών και επιπόλαιων τραυματισμών. Μάλιστα, ο τελευταίος εξ αυτών - φαίνεται πως - προκλήθηκε καθαρά με δική του υπαιτιότητα όταν, κατά τη διάρκεια διακοπών, τραυματίστηκε στον αστράγαλο σε αγώνα μπάσκετ που έπαιξε με φίλους του στη Λιθουανία… Ο Ολυμπιακός τον κατήγγειλε για παραβίαση των όρων του συμβολαίου και τελικά ομάδα και παίκτης οδηγήθηκαν στα δικαστήρια, καθώς υπήρχε έντονη διαφορά στο οικονομικό ζήτημα, αναφορικά με το ποσό που ο Ματσιγιάουσκας όφειλε να πάρει από τον Ολυμπιακό ως αποζημίωση για την πρόωρη λύση του συμβολαίου του.

Οι υψηλές απολαβές του καθιστούσαν πολύ σοβαρή υπόθεση την αποζημίωση, επομένως η υπόθεση έγινε σίριαλ, με τον Λιθουανό να ζητάει όλα τα χρήματα που αναλογούσαν στα χρόνια του συμβολαίου του. Τη δικαστική διαμάχη κέρδισαν οι «ερυθρόλευκοι», που κατέβαλαν ένα μέρος του συνολικού ποσού. Τον Ιούνιο του 2010 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, σε ηλικία μόλις 30 ετών.

«Mεγαλεία» με την Εθνική

Συνέπεσε με μια ιδιαίτερα ταλαντούχα «φουρνιά» Λιθουανών, που δεν μπορούσε παρά να διακριθεί. Γιασικεβίτσιους, Σισκάουσκας, Ζουκάουσκας, Στομπέργκας, Λαβρίνοβιτς, Σονγκάιλα και φυσικά Ματσιγιάουσκας συνέθεσαν μια άκρως εντυπωσιακή και αποτελεσματική ομάδα που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας το 2003. Ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς παραδέχθηκε πως «η Λιθουανία παίζει «το πιο ποιοτικό ομαδικό μπάσκετ απ' όλες τις ομάδες του τουρνουά», μετά τον αποκλεισμό της Εθνικής Σερβίας στους «8» της διοργάνωσης. Έκτοτε, Γαλλία (70-74) και Ισπανία (84-93) ήταν κατά σειρά τα «θύματα» της παρέας του «Μάτσε», που στον τελικό με τους «φούριας ρόχας» «οργίασε» με 21 πόντους, αλλά και συνολικά στο τουρνουά με 15.8 πόντους ανά αγώνα.

Αυτό ήταν το highlight του με την Εθνική, αφού στη συνέχεια δεν είχε την ευκαιρία να διακριθεί πολλές ακόμα φορές. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ξεχώρισε ξανά (15.9 π., 54% ε.π), αλλά η χώρα του κατετάγη τέταρτη, ενώ στο Μουντομπάσκετ του 2006 στην Ιαπωνία τερμάτισε 7η. Το 2009, μετά τις περιπέτειες και τους τραυματισμούς του βρέθηκε στην προεπιλογή για το Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, όμως αποσύρθηκε μόνος του απ' τη διαδικασία...

Στις 19 Ιουνίου 2010 έγινε βοηθός προπονητή στην Πέρλας Βίλνιους, όμως τον Αύγουστο του '11 ανακοινώθηκε ότι έφυγε από την ομάδα για προσωπικούς λόγους, τερματίζοντας έκτοτε κάθε επαφή με το άθλημα...

Όσο έπαιξε αρκούσε για να καθιερωθεί!

Σίγουρα δεν προσέφερε στο μπάσκετ όσα όλοι πίστευαν, ενώ οι τεράστιες δυνατότητες του δεν αξιοποιήθηκαν για μεγάλο διάστημα, με τον ίδιο να μην φαίνεται να εξαντλεί τα περιθώρια του, παρά τις αντιξοότητες στις οποίες κλήθηκε να ανταπεξέλθει. Για την πρώτη του ομάδα όμως, τη Νεπτούνας, θα είναι πάντα τίτλος περηφάνιας να ισχυρίζεται πως ανέδειξε έναν απ’ τους κορυφαίους Λιθουανούς μπασκετμπολίστες.

Έτσι, τον Μάιο του 2014, η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε να αποσύρει τη φανέλα του, όπως επίσης κι εκείνη του Εουρέλιους Ζουκάουσκας, ώστε να τους τιμήσει για την προσφορά τους στην ομάδα για τα χρόνια που αγωνίστηκαν σ’ αυτή (1994-97 ο Ζουκάουσκας, 1997-99 ο «Ματσε»).

Οι εικόνες απ' τις ημέρες της ακμής του μπορεί να ξεθωριάζουν πια και τα ερωτηματικά σχετικά με το τι θα κατάφερνε αν η καριέρα του δεν ολοκληρωνόταν άδοξα μπορεί να παραμένουν, όμως δύσκολα αρνείται κανείς πως σαν σήμερα γεννήθηκε ένας απ' τους σπουδαιότερους σουτέρ της προηγούμενης δεκαετίας!

Arvydas Macijauskas

Arvydas Macijauskas - The Killer is back

Τελευταία Νέα