Η μεγάλη «διαφορά» της Super League (pic)

Η μεγάλη «διαφορά» της Super League (pic)

 Η μεγάλη «διαφορά» της Super League (pic)

Η πρόσφατη απεικόνιση των τηλεοπτικών εσόδων των ομάδων Πριμέρα Ντιβισιόν, προκαλεί... θλίψη για τα εδώ τεκταινόμενα, όχι τόσο με αφορμή τους απόλυτους αριθμούς, αλλά το επίπεδο συλλογικότητας 

Πριν από μερικές ημέρες τα ισπανικά ΜΜΕ δημοσίευσαν έναν πίνακα, όπου απεικονίζονταν τα τηλεοπτικά έσοδα των ομάδων της Πριμέρα και Σεγούνδα Ντιβισιόν για τη σεζόν 2017/18, Μόνο που τα... κοιτάς σε πιάνει... ίλιγγος. Ξέχωρα από «κολοσσούς» όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ και η Ατλέτικο που έχουν εννέα ψηφία στα έσοδά τους από την τηλεόραση, παρατηρούνται τεράστια κέρδη για όλους και το συνολικό ποσό που μοιράστηκαν οι σύλλογοι της πρώτης κατηγορίας ανέρχεται στα 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ  για τη δεύτερη «πέφτει» στα 180,6 εκατομμύρια. 
 
 
Δίπλα στη στήλη με τα έσοδα, υπάρχει ακόμη μία που μάλλον περνά... απαρατήρητη, αλλά αποτελεί την «ουσία». Πρόκειται για τα χρήματα που προσφέρει κάθε ομάδα ξεχωριστά στο «κοινό» ταμείο και τα οποία ανέρχονται στα 92,8 εκατομμύρια ευρώ και ως επί το πλείστον διατίθενται στις ομάδες που υποβιβάζονται στη Σεγούνδα. Κάτι που είναι πασιφανές βλέποντας τη στήλη με τα έσοδα που υπάρχουν στη 2η κατηγορία, καθώς η Γρανάδα, η Οσασούνα και η Χιχόν υπερτερούν κατά πολύ, αφού πρόκειται για τους τρεις που έπεσαν τη χρονιά 2016/17. Παράλληλα μεγάλο μέρος από τον «κουμπαρά» πηγαίνουν σε έργα υποδομής, αλλά και στήριξης του τηλεοπτικού συμβολαίου της Σεγούνδα και για αυτό άλλωστε το μικρότερο που υπάρχει είναι τα 5,2 εκατομμύρια ευρώ που λαμβάνει η Λόρκα. Ναι, η άσημη ομάδα από τη Μούρθια παίρνει αυτά τα χρήματα! 
 
Βλέποντας τους συγκεκριμένους αριθμούς ίσως και να μας πιάσει... νοσταλγία, αν και εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος πως δεν τίθεται θέμα σύγκρισης με την Ελλάδα. Απόλυτα σωστή η σκέψη, αλλά μπορούμε να το δούμε σε απόλυτα νούμερα. Ετσι αν κάνετε τις σχετικές διαιρέσεις θα δείτε πως κάθε ομάδα της Πριμέρα έδωσε το 7% του τηλεοπτικού της συμβολαίου για το «κοινό καλό» και για αυτό στην Μπαρτσελόνα αντιστοιχούν 10,8 εκατομμύρια και στη Χιρόνα «μόλις» 3. Η προσφορά δεν είναι ισόποση, αλλά ανάλογη και έχει «εξήγηση».  Πρόθεση όλων είναι οι ομάδες που υποβιβάζονται να παραμένουν σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο και να μην «τινάζονται» στον αέρα, αφού θα «κουβαλάνε» στη Σεγούνδα συμβόλαια επιπέδου Πριμέρα, ενώ την ίδια στιγμή όλοι θα πρέπει να λαμβάνουν αξιοπρεπή έσοδα, ώστε να αυξηθεί ο ανταγωνισμός. 
 
Αυτό το φαινόμενο της «ομαλής» προσαρμογής υπάρχει και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό στην Αγγλία. Εκεί όπου τα μεγέθη είναι πολύ μεγαλύτερα (λογικά) και μάλιστα υπάρχουν πολλά και διαφορετικά credits. Π.χ. άλλη «βοήθεια» λαμβάνουν οι ομάδες που υποβιβάζονται και ήταν για περισσότερες από πέντε σερί σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ, από εκείνες που θα βρεθούν  μία ή δύο χρονιές στη μεγάλη κατηγορία και μετά θα πέσουν, ενώ ο χρονικός ορίζοντας που παίρνουν τα σχετικά ποσά είναι δύο σεζόν! 
 
Ετσι αν υπάρξει αγωνιστική περίοδος που δεν θα προβιβαστεί από την Τσάμπιονσιπ κάποια ομάδα που υποβιβάστηκε το προηγούμενο καλοκαίρι, μπόνους «ομαλής προσαρμογής» θα υπάρχουν την επομένη  για 6 διαφορετικούς συλλόγους! Και στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για ποσά που αγγίζουν τα 50 και 60 εκατομμύρια λίρες το λιγότερο, που αντιστοιχούν στο 50% των «φιξ» χρημάτων που λαμβάνει μία «μεσαία» ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ από τα τηλεοπτικά και το μπόνους θέσης που τερμάτισε. 
 
Με αφορμή τα παραπάνω, ας δούμε τι γίνεται στα μέρη μας, όπου οι ομάδες που υποβιβάζονται από τη Super League στη Football League παίρνουν ως πάγια βοήθεια ένα ποσό που υπολογίζεται στα 150.000 με 200.000 ευρώ και... πάπαλα. Αυτό ήταν. Φυσικά και δεν μπορούμε να συγκριθούμε σε ποσά με Αγγλία και Ισπανία, αλλά αν κάνουμε τις σχετικές διαιρέσεις, θα δούμε πως στην Ελλάδα μόνο το 1,5%, και αυτό «σκάρτο», των τηλεοπτικών εσόδων που πηγαίνουν για ανάλογο σκοπό, δηλαδή να βοηθηθεί μία ομάδα που υποβιβάζεται να μην... βαρέσει κανόνι ή σε γενικότερη ενίσχυση των «μικρομεσαίων» (πέρσι η NOVA έδινε περίπου 30.000.000 ευρώ και υποβιβάζονταν δύο, άρα 30.000.000:400.000). Οταν στην Ισπανία όπως αναφέραμε παραπάνω το «φιξ» είναι 7% για όλους, ενώ στην Αγγλία η αναλογία... εκτοξεύεται. Και σα να μην έφτανε αυτό, στη χώρα μας δεν υπάρχει καν κεντρική τηλεοπτική διαχείριση, κάτι που φέρνει τους «μικρομεσαίους» σε ακόμη πιο δύσκολη θέση. Δεν είναι τυχαίο πως ο «κανόνας» πλέον... αναφέρει ότι όποιος πέφτει θα βρεθεί με μαθηματική ακρίβεια σύντομα στη Γ' Εθνική. 
 
Βέβαια λάθη και μάλιστα πολλά έχουν κάνει και οι «μικρομεσαίοι», αλλά για να βαδίσουμε στο δρόμο που έχουν χαράξει όλα τα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη θα πρέπει κάποια στιγμή οι «μεγάλοι» που έχουν τη δύναμη αλλά και τη μερίδα του λέοντος στα έσοδα, να αποφασίσουν ότι η πίτα μπορεί και πρέπει να μοιραστεί από την αρχή. Αλλωστε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα χρειάζεται 12, 14 ή και 16 πρωταγωνιστές. 
 

Best of internet