Δυνατή για 60', μυαλωμένη για 90' η Αγγλία (pics & vids)

Δυνατή για 60', μυαλωμένη για 90' η Αγγλία (pics & vids)

Δυνατή για 60', μυαλωμένη για 90' η Αγγλία (pics & vids)

Στις 96 μέρες μετά τον ημιτελικό του Μουντιάλ, η Αγγλία εμφανίστηκε πολύ καλύτερη από αυτό που έδειξε σε ολόκληρη την πορεία της στα γήπεδα της Ρωσίας το καλοκαίρι! Το gazzetta.gr σχολιάζει τα 60 λεπτά γεμάτα δυναμισμό και τα 90 λεπτά σωστού πλάνου από την ομάδα του Σάουθγκεϊτ στο 3-2 επί της Ισπανίας.

0% Γκανιότα* & Συναρπαστικά Ειδικά Στοιχήματα στη Novibet * Αφορά την επιλογή «Νικητής Αγώνα» σε επιλεγμένα παιχνίδια πριν την έναρξη''.

Τα ιστορικά στατιστικά που προέκυψαν από το τρομερό αποτέλεσμα που πήραν τα «τρία λιοντάρια» το βράδυ της Δευτέρας στο «Μπενίτο Βιγιαμαρίν», από μόνα τους κάνουν ξεχωριστή την περίσταση και τη νίκη των «τριών λιονταριών» στη Σεβίλλη, στο τρίτο τους παιχνίδι για το νεοσύστατο Nations League.

Και μόνο το γεγονός πως οι Ίβηρες ηττήθηκαν σε εντός έδρας παιχνίδι έπειτα από τον Ιούνιο του 2003 (τότε παιχνίδι με την Ελλάδα!) και μέτρησαν 5.609 ημέρες μέχρι να έρθει νέο κακό αποτέλεσμα μπροστά στο κοινό τους, λέει πολλά. Η Ισπανία είχε περάσει 38 επίσημα ματς με 34 νίκες και 4 ισοπαλίες και έφτασε η Αγγλία του 2018, τρεις μήνες μετά τη διεκδίκηση μιας θέσης στον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ, να κάνει το «μπαμ» στο πρώτο διεθνές ματς που διεξήχθη στο γήπεδο της Μπέτις έπειτα από 23 χρόνια.

Η νεότερη εθνική ομάδα της Αγγλίας από το 1959, πέτυχε τρία γκολ σε ένα ημίχρονο μετά από το ματς με τους Δανούς στη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 που είχε διεξαχθεί σε Ιαπωνία και Κορέα, ενώ, η Ισπανία δέχθηκε τρία γκολ στο πρώτο ημίχρονο σε εντός έδρας παιχνίδι για πρώτη φορά από το 1963, όταν τότε οι Σκωτσέζοι είχαν φτάσει στο εκπληκτικό 6-2 στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου»!

Η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ πραγματοποίησε εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο. Δεν την ένοιαζε που είχε κατοχή της μπάλας σε ποσοστό που δεν ξεπέρασε το 35%. Δεν την ένοιαξε καν που οι τρεις πρώτες τελικές της προσπάθειες στο παιχνίδι με τους Ισπανούς κατέληξαν και οι τρεις στα δίχτυα του Νταβίντ Ντε Χέα! Ο διεθνής τερματοφύλακας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε να το πάθει αυτό από το Μουντιάλ της Ρωσίας, αφού βίωσε και πάλι βραδιά που... ό,τι πήγαινε μέσα, έγραφε! Τον «εκτέλεσε» δυο φορές ο Ραχίμ Στέρλινγκ και μια ο Μάρκους Ράσφορντ. Ο φορ της Μάντσεστερ Σίτι σκόραρε με τη φανέλα με το εθνόσημο έπειτα από τρία χρόνια και το έκανε δις σε διάστημα 22 λεπτών, με το πρώτο από τα δύο του τέρματα στη Σεβίλλη, να είναι τρομερό από άποψη τελειώματος, αφού κεραυνοβόλησε την εστία των Ιβήρων σε μια από τις καλύτερες φάσεις που έχει να επιδείξει ιστορικά η εθνική ομάδα της Αγγλίας με 16 πάσες και σωστή κυκλοφορία μέχρι να εκφραστεί αριστουργηματικά η επίθεση και να φτάσει σε θέση βολής ο Ραχίμ Στέρλινγκ για το 1-0.

Ο Χάρι Κέιν είχε συμμετοχή και στα τρία γκολ των «τριών λιονταριών». Ήταν ο άνθρωπος που βρίσκει τον Μάρκους Ράσφορντ διαγώνια μετά τη μακρινή μπαλιά του Πίκφορντ, κράτησε, περιστράφηκε, σήκωσε κεφάλι κι έκανε εξαιρετική ασίστ στον δημιουργό του πρώτου γκολ όταν η Αγγλία διπλασίασε τα τέρματά του και στο 3-0 είναι εκείνος που παίρνει τη λόμπα στη διαλυμένη ισπανική άμυνα για να κάνει την πάσα πάρε – βάλε στον Στέρλινγκ.

Ο Τζόρνταν Πίκφορντ μπορεί να δέχθηκε δύο γκολ όμως ξεχώρισε κυρίως για τον τρόπο που άρχισε να εκφράζεται με τον χειρισμό της μπάλας με τα πόδια. Στη φάση του πρώτου γκολ η μπάλα γυρίζει σ' εκείνον και παίζει ρόλο στη δημιουργία για το 1-0, ενώ, ακόμα και στη στιγμή που κάνει τη γκάφα με τη ντρίμπλα του Κρόιφ μπροστά από τον Ροντρίγκο, τα δίνει όλα για να μη δεχθεί το γκολ, κυνηγάει και πέφτει με αυτοθυσία βρίσκοντας τη μπάλα. Κι ας φωνάζουν οι Ισπανοί για πέναλτι... Ο πορτιέρε της Έβερτον δεν έχει κάποια ιδιαίτερη ευθύνη στα δυο γκολ που δέχεται, η κεφαλιά του Αλκάθερ δεν πιάνεται και αυτή του Ράμος στο φινάλε είναι ξεκάθαρη έλλειψη δύναμης και καθαρού μυαλού στα μετόπισθεν όταν πλέον το ματς είχε φτάσει στο... 90' + 8'.

Δικαιωμένος μπορεί να αισθάνεται ο Σάουθγκεϊτ από τη χρησιμοποίηση των Μπάρκλεϊ, Γουίνκς και Ντάιερ στα χαφ, αφού και οι τρεις έβγαλαν δυναμισμό και σιγουριά, δεν φοβήθηκαν τη μάχη στο χώρο του κέντρου, αρνήθηκαν να μείνουν να παίζουν το παιχνίδι των αντιπάλων τους και προσπάθησαν, τουλάχιστον για τα 60 λεπτά του αγώνα, να κρατήσουν την Αγγλία σε ισορροπία στα μέτρα του αγωνιστικού χώρου κι όχι να σημειωθεί... τακτική υποχώρηση.

Μάλιστα, ο τρόπος που τόσο ο Ντάιερ, όσο και ο Μαγκουάιρ σε προχωρημένο χρονικά σημείο του αγώνα, έπεσαν στα πόδια των αντιπάλων τους με πάθος και δύναμη, επιδεικνύοντας την ψυχοσύνθεση και την έλλειψη φόβου από πλευράς Αγγλίας – αδιανόητες οι αποφάσεις για τις κίτρινες κάρτες που δέχθηκαν στα ολόσωστα μαρκαρίσματα – ήταν ακόμα μια απόδειξη της μεγάλης διαφοράς που ήταν ευδιάκριση σε πολλά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του συνόλου του Σάουθγκεϊτ.

Η Αγγλία είχε δύναμη να υπερασπιστεί την κατάσταση στο «Μπενίτο Βιγιαμαρίν» όπως εκείνη ήθελε, μέχρι και το 60'-65'. Τότε είναι που η κόπωση άρχισε να κάνει την εμφάνισή της και μάλιστα, όταν στο 68' ο Πάκο Αλκάθερ με τρομερή κεφαλιά μείωσε προσωρινά σε 3-1 αλλάζοντας και το κλίμα στις εξέδρες του γηπέδου, τότε υπήρξε ανησυχία για την εξέλιξη της αναμέτρησης, όμως τα «τρία λιοντάρια» τα κατάφεραν και ο ομοσπονδιακός κόουτς ήξερε ακριβώς τι έπρεπε να κάνει. Μπορεί να έγιναν 20 τελικές από πλευράς Ιβήρων, όμως η αγγλική άμυνα ελάχιστες φορές διέτρεξε σοβαρό κίνδυνο (στην κυριότερη από αυτές ο Τζο Γκόμες ήταν εκεί που έπρεπε για να κοντράρει ένα σουτ του Ασένσιο) ενώ, σταδιακά, με την είσοδο του Αλεξάντερ - Άρνολντ στο 76' και του Τρίπιερ στο 85', όταν πλέον το ρολόι... έδειχνε να έχει κολλήσει, η άμυνα γύρισε σε πεντάδα, με τους Ντάιερ και Γουίνκς να παραμένουν στα χαφ και από τους τρεις μπροστά (Ράσφορντ, Κέιν, Στέρλινγκ) όλοι να βοηθούν στην αμυντική λειτουργία. Ειδικά ο σκόρερ των δύο εκ των τριών γκολ, έκανε σωστά και αυτή τη δουλειά πέρα από την αποτελεσματικότητα του πρώτου ημιχρόνου μπροστά από την εστία του Ντε Χέα.

Η Αγγλία δεν «λύγισε», ξέμεινε από δυνάμεις καθώς πάντα ένα παιχνίδι απέναντι στους Ισπανούς εκτός έδρας αναγκάζει το ντεπόζιτο ν' αδειάσει, όμως, όταν οι δυνάμεις άρχισαν να χάνουν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο, εκεί είχε σημασία πλέον το μυαλό των Άγγλων διεθνών και η αντιμετώπιση του ματς από την άκρη του πάγκου. Ο αγγλικός Τύπος κάνει λόγο για το καλύτερο ματς της εθνικής ομάδας έπειτα από το 5-1 επί της Γερμανίας πίσω στο 2001 (!) και η αλήθεια είναι ότι τέτοιο παιχνίδι καθ' όλη τη διάρκεια του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου, τα «τρία λιοντάρια» δεν είχαν κάνει. Ο Τζέιμι Κάραγκερ, λίγο μετά το παιχνίδι, στον «αέρα» του SkySports μίλησε για εμφάνιση που ταιριάζει και συγκρίνεται απόλυτα με εκτός έδρας ματς τοπ συλλόγων σε επίπεδο Champions League και δεν έχει καθόλου άδικο βάσει του τρόπου με τον οποίο διαμορφώθηκε το αποτέλεσμα, της απόλυτης εκμετάλλευσης των καλών ευκαιριών για γκολ και της διαχείρισης μέχρι τέλους.

Best of internet