Όταν η αθλητική μοίρα, κάτι σου χρωστάει…

Ο Βασίλης Τσίγκας γράφει για το παραμύθι του Σερίφη, που σε αντίθεση με το ό,τι συμβαίνει συνήθως στην πραγματικότητα, είχε happy ending…

Όταν η αθλητική μοίρα, κάτι σου χρωστάει…

Τα παραμύθια είναι επικίνδυνα εργαλεία. Όταν είσαι πιτσιρίκι, σε βάζουν σε περίεργα μονοπάτια αυτογνωσίας κι εκπαίδευσης, ανοίγοντας τους ορίζοντες της παιδικής σου φαντασίας. Αντιλαμβάνεσαι μέσω αυτών, ίσως για πρώτη φορά συναισθήματα και αντιδράσεις, όμως στο τέλος της ημέρας, έχουν ένα ριψοκίνδυνο δόλωμα: σε μαθαίνουν, έστω και υποσυνείδητα, ότι στο τέλος ο καλός θα κερδίσει, ότι ο κακός με κάποιο τρόπο θα χάσει. Και κάποια στιγμή μεγαλώνεις και συνειδητοποιείς ότι μάλλον δεν είναι έτσι ακριβώς η πραγματικότητα…

Στην περίπτωση του Σερίφη του american football, Peyton Manning, το Super Bowl 50 θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι μια τέτοια ιστορία. Έπειτα από τρία σερί χρόνια με σοβαρούς τραυματισμούς κι άλλον έναν μεσούσης της σεζόν, στα 39 του, έφτασε να διεκδικεί το δεύτερο πρωτάθλημα της καριέρας του. Ο QB, που μαζί με τον Tom Brady, κυριάρχησαν -ισοπεδωτικά ίσως-  τα τελευταία 15 χρόνια στο άθλημα, είχε την χρυσή ευκαιρία να τελειώσει με το κεφάλι ψηλά, με το όνομά του στα αστέρια. Ήξερε, όμως, ότι αυτός δεν ήταν αρκετός…

Απέναντι στο κουρασμένο κορμί του θα στεκόταν ένας αθληταράς, 13 χρόνια νεότερός του και με την αθεράπευτη δίψα του πρωτάρη, που δεν υπολογίζει τίποτα. Λες και οι Θεοί του αθλήματος το έκαναν επίτηδες, ο Manning έμπαινε στην τελευταία μάχη του ως το απόλυτο αουτσάιντερ, κόντρα στον άνθρωπο που θα τον αντικαταστήσει στις καρδιές και τα μάτια όλων των φιλάθλων. Και δυστυχώς γι’ αυτόν, ήξερε ότι μόνος του δεν μπορούσε να τον κερδίσει.

Ο ήρωας της ιστορίας μας, ο Σερίφης, ήξερε ότι απέναντί του είχε έναν «κακοποιό», πολύ καλό για τα δικά του μέτρα. Δέκα χρόνια πριν, θα έκανε πάρτι. Όχι όμως σήμερα. Όχι στα 39 του, όχι μετά από τόσους τραυματισμούς. Ξαφνικά, το παραμύθι μας αρχίζει να ξεθωριάζει. Ξαφνικά, η πραγματικότητα έκανε και πάλι την εμφάνισή της. 

Τότε, όμως, εμφανίστηκαν οι φίλοι του Σερίφη. Πάνω στα άλογα των Broncos, η αμυντική γραμμή του Ντένβερ κατέστρεψε τον Cam Newton. Ο πιτσιρικάς -για τα δεδομένα του αθλήματος- QB, μετά την εκπληκτική του σεζόν, που του χάρισε τον τίτλο του MVP, τα έχασε. Δεν είχε χώρο να τρέξει, δεν είχε λύσεις για να πετάξει την μπάλα, δεν είχε τίποτα. Ο Σερίφης αναθάρρησε! Χωρίς πολλές ανάσες, χωρίς ιδιαίτερες λύσεις, είδε ότι έχει ελπίδα. Δεν έκανε το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας (ούτε καν πλησίασε), όμως στο γερασμένο μάτι του φάνηκε μία διέξοδος. Και την πήρε…

Λένε, ότι η μοίρα δεν χρωστάει τίποτα και σε κανέναν. Ότι εσύ πρέπει να διεκδικήσεις, ό,τι νομίζεις πως αξίζεις. Ο Peyton Manning είχε ένα δαχτυλίδι στην καριέρα του. Φτωχή συγκομιδή για το ταλέντο και τα κατορθώματά του. Ο μικρός αδερφός του, ο Eli, είχε δύο. Για κάποιον που δεν ξέρει και θα έβλεπε απλά το χαρτί, ο μικρός θα ήταν καλύτερος. Πόσο έξω θα έπεφτε, όμως. Έστω και στον μικρόκοσμο των Manning, ο Peyton είχε κάτι να αποδείξει. Όχι, όμως, μόνο εκεί. Στην πραγματικότητα, ο Σερίφης είχε τα πάντα να αποδείξει σε όλους.

Όταν έφυγε από τους Colts κι έμεινε free agent στα 35 του, σχεδόν όλοι περίμεναν να σταματήσει. Να αποσυρθεί, σαν ένα ακόμα σπουδαίο άλογο κούρσας, που δεν δικαίωσε ποτέ στο μάξιμουμ τις προσδοκίες. Αυτός, όμως, δεν το έβαλε κάτω. Έφτασε τους Broncos σε ένα Super Bowl και το έχασε απέναντι στους Seahawks. Και τότε, όλοι μίλαγαν για το άδοξο τέλος. Ο Σερίφης δεν σταμάτησε ούτε τότε. Είχε ακόμα μέσα του τη φλόγα, τη δίψα για το μεγαλείο. Το Super Bowl 50 θα ήταν η τελευταία του παράσταση. Το κύκνειο άσμα του. Η ευκαιρία του για τα αστέρια.

Αυτό το παραμύθι είχε happy ending. Ο Σερίφης κέρδισε. Με τους φίλους του δίπλα του, ευτυχώς γι’ αυτόν σε θέση να καλύψουν τα λάθη του, σήκωσε το Vince Lombardi στον ουρανό της Καλιφόρνια. Το δεύτερό του! Δύο πίσω από τον Joe Montana και τον Tom Brady. Δεν πειράζει. Μαζί με τον αδερφό του. 

Ακόμα δεν έχει ξεστομίσει τα λόγια που όλοι περιμένουν να ακούσουν. Ακόμα, λέει, το σκέφτεται. Είναι σίγουρο πως το μυαλό του δεν έχει χορτάσει. Το μάτι του ακόμα ονειρεύεται. Το κορμί του, όμως. Η μητέρα του το δήλωσε ξεκάθαρα: «Σταμάτα γιε μου, τώρα που είσαι στην κορυφή». Ο πατέρας του, Pro Βowl QB κι αυτός στις ημέρες του, καταλαβαίνοντας περισσότερο την ψυχολογία του, δεν τολμάει να μιλήσει ξεκάθαρα. Ο Σερίφης ακόμα κοιτάει το σήμα και το όπλο του και περιμένει να καταλαγιάσει η σκόνη από την μάχη. Ό,τι και αν αποφασίσει, όμως, η ιστορία πλέον θα του συμπεριφέρεται με τις τιμές που του αρμόζουν.

Γιατί τελικά, μερικές φορές τα παραμύθια κερδίζουν την πραγματικότητα…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΠΩΣ ΟΙ BRONCOS ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΤΟΥΣ PANTHERS ΣΤΟ SUPER BOWL 50.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ HALFTIME SHOW ΤΩΝ COLDPLAY, BEYONCE KAI BRUNO MARS.

Best of internet