Τεράν Πίτγουεϊ: Το καμάρι του Galveston (pics & vid)

Τεράν Πίτγουεϊ: Το καμάρι του Galveston (pics & vid)

Τεράν Πίτγουεϊ: Το καμάρι του Galveston (pics & vid)

Το gazzetta.gr βάζει στο μικροσκόπιό του τον Τεράν Πίτγουεϊ, συγκεκριμένες λεπτομέρειες της αθλητικής ζωής του και εξηγεί γιατί ο ΠΑΟΚ αποφάσισε να προχωρήσει στην απόκτησή του.  

Με την άφιξή του στη Θεσσαλονίκη - σήμερα (25/2) το απόγευμα (17:55) - ο Αμερικανός πρωτίστως θα κληθεί να ξεκαθαρίσει πώς προφέρεται το όνομά του καθώς από την ημέρα που ανακοινώθηκε επισήμως η απόκτησή του από την ΚΑΕ ΠΑΟΚ, η περίπτωσή του θυμίζει κάτι από τον σπουδαίο Ντέιβιντ Έινκρουμ ο οποίος στην Ελλάδα βαφτίστηκε… Ίνγκραμ. Βέβαια, η προφορά του ονόματος είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τον Ηλία Παπαθεοδώρου. Αυτό που τον απασχολεί είναι η συντομότερη δυνατή προσαρμογή του παίκτη στην ομάδα και η… αποσυμπίεση του Φιλ Γκος. Κρατήστε το τελευταίο γιατί είναι ένας από τους λόγους της επιπλέον επένδυσης του Δικεφάλου, συν ασφαλώς της αγωνιστικής προσδοκίας για διάκριση τόσο στο Πρωτάθλημα όσο και στο BCL.

''Εδώ παίζεις στην έδρα σου και με Cash Out* '' *Ισχύουν Όροι και Προυποθέσεις

Κρίνοντας από τα όσα έχουν σημειώσει οι Αμερικανοί αναλυτές για τον Πίτγουεϊ, μάλλον πρόκειται για την… χαρά του προπονητή. Δηλαδή, είναι τόσο συνεργάσιμος και θιασώτης της ομαδικής δουλειάς, σε σημείο να εκληφθεί αυτό ως το βασικό πλεονέκτημά του στο διάστημα των work out’s του ενόψει του ντραφτ του 2015. Τότε ο Αμερικανός βρέθηκε στο μικροσκόπιο οκτώ ομάδων του ΝΒΑ, για περίπου δύο μήνες ήταν μεταξύ παρκέ και αεροπλάνου, δίχως τελικώς να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Ο Πίτγουεϊ μεγάλωσε μέσα στο Galveston Ball. Το θρυλικό «γηπεδάκι» το οποίο είχε φιλοξενήσει το training camp των Χιούστον Ρόκετς πριν την πρώτη κατάκτηση του Πρωταθλήματος ΝΒΑ το 1994. Για την ακρίβεια, ο Αμερικανός είναι το… καμάρι του Galveston, η οικογένειά του είναι από τις πιο φημισμένες του «νησιού» καθώς ο μεν πατέρας του είναι προπονητής American football και μπάσκετ, ενώ η μητέρα του υπήρξε αντιπρόεδρος της JSC Federan Credit Union, ταμίας αθλητικών Πρωταθλημάτων νεολαίας και είχε πλούσια φιλανθρωπική δράση.

Για τον Αμερικανό το μπάσκετ δεν είναι απλά τρόπος ζωής αλλά η ίδια η ζωή του. Η μέρα του ξεκινούσε από μια μπασκέτα στην αυλή του σπιτιού του και τις φωνές (τότε) ενός 70χρονου γείτονα ο οποίον εκνευριζόταν με το χτύπημα της μπάλας και μετά περνούσε τις περισσότερες ώρες στο Galveston Ball. Η χειρότερη περίοδος ήταν ο μήνας ανακατασκευής του κλειστού γηπέδου. Το νησί Galveston έχει «χτυπηθεί» ουκ ολίγες φορές από τυφώνες. Ο μεγαλύτερος ήταν πριν από περίπου εκατό χρόνια, είχε κοστίσει τον θάνατο περίπου 7.000 ανθρώπων και στο πέρασμά του κατέστρεψε τα πάντα. Πριν από δέκα χρόνια ο τυφώνας Ike είχε προκαλέσει μεγάλη καταστροφή στο νησί και κυρίως στο Galveston Ball.

Η σπουδαιότερή αθλητική στιγμή του Πίτγουεϊ - ως λυκειόπαιδο - ήταν όταν είχε οδηγήσει την ομάδα του (σ. σ. Ball) μέχρι τους τελικούς της περιφέρειας αλλά η ήττα από το La Marque έβαλε τέλος στο όνειρό του. Η πρώτη πανεπιστημιακή χρονιά του – στο Texas Tech – ήταν οδυνηρή γιατί μετά από ένα σημείο ήταν εξαιρετικά δύσκολο να… «βλέπω το λεωφορείο της ομάδας να φεύγει κι εγώ να μην είμαι μέσα σε αυτό». Γι’ αυτόν τον λόγο προτίμησε να καθίσει έναν χρόνο εκτός γηπέδων και να μετακομίσει στο Nebraska. Εκεί έζησε τα καλύτερα μπασκετικά χρόνια του, επί διετίας πρώτος σκόρερ του πανεπιστημίου έφτασε έως τους τελικούς του NCAA το 2014 αλλά το Nebraska αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από το Baylor. Ο ίδιος τελείωσε εκείνο το παιχνίδι με 18 πόντους και 0/7 τρίποντα.

«Δεν αξίζω να είμαι αρχηγός σας»

Λόγω της αγωνιστικής παρουσίας του, κυρίως όμως της ηγετικής προσωπικότητάς του ο Πίτγουεϊ ήταν ο παίκτης-σήμα κατατεθέν του Nebraska. Καθόλου τυχαία, ήταν αρχηγός της ομάδας. Βέβαια μετά από μια ήττα από τοWisconsin είχε παραιτηθεί ενώπιων όλων των συμπαικτών του. Ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος για τον ίδιο. Ο καρκίνος είχε επιστρέψει για 3η φορά στον οργανισμό της μητέρας του Joetta και για τον Πίτγουεϊ ήταν εξαιρετικά δύσκολο να διατηρήσει τη συγκέντρωσή του σε υψηλό επίπεδο. Οι επιδόσεις της ομάδας ήταν κακές και ζήτησε από τον προπονητή του να προγραμματίσει συνάντηση όλης της ομάδας. Στη διάρκεια αυτής αποκάλυψε το προσωπικό πρόβλημά του, παραιτήθηκε από την αρχηγία αλλά αυτή η παραίτηση δεν έγινε αποδεκτή από τους συμπαίκτες του. Η μητέρα του απεβίωσε τον Απρίλιο του 2015.

Στην Ιταλία, έγραψε ιστορία

Η επιλογή της Ευρώπης ωριμάζει στο μυαλό κάθε Αμερικανού που αποτυγχάνει να εξασφαλίσει εγγυημένο συμβόλαιο στο ΝΒΑ. Κι έτσι, το 2015, όταν ο Πίτγουεϊ δεν επιλέχθηκε στο ντραφτ, κοίταξε την προοπτική της Ιταλίας. Η πρώτη σεζόν του στην Πιστόια ήταν εντυπωσιακή κυρίως από ένα γεγονός. Μπήκε στη λίστα των 15 αθλητών στην ιστορία του ιταλικού Πρωταθλήματος που ευστόχησαν σε 10 προσπάθειες τριών πόντων σ’ έναν αγώνα. Σ’ εκείνο το παιχνίδι απέναντι στην Τρέντο, ο Πίτγουεϊ είχε 10/11 τρίποντα, τελείωσε με 43 πόντους και πλησίασε τον σπουδαίο Νταν Γκέι. Ο τελευταίος διατηρεί το ρεκόρ προσωπικών πόντων (για παίκτη της Πιστόια) με τους 44 που είχε πετύχει τον Δεκέμβριο του 1992 απέναντι στην Μπενετόν Τρεβίζο. Το αξιοσημείωτο είναι ότι τότε ο Γκέι δεν είχε ευστοχήσει σε σουτ τριών πόντων!

Γιατί τον «πήρε» ο ΠΑΟΚ

Το περασμένο καλοκαίρι ο Πίτγουεϊ πήρε (πολύ) καλύτερο συμβόλαιο στη γαλλική Ναντέρ σε σχέση με αυτό που είχε στην Πιστόια. Η Ναντέρ είναι αυτό που λένε οικογενειακή υπόθεση. Το gazzetta.gr είχε αναλύσει το πλάνο λειτουργίας της γαλλικής ομάδας και φυσικά το δημιούργημα της famille Ντοναντιέ.

Ο Πίτγουεϊ απλά δεν ταίριαξε με τον προπονητή του. Ο γαλλικός Τύπος σημείωσε ότι απομακρύνθηκε λόγω πειθαρχικού παραπτώματος, δίχως να δοθούν στη δημοσιότητα περισσότερες λεπτομέρειες. Η ουσία είναι ότι αυτή η λύση συνεργασίας ήταν… βούτυρο στο ψωμί του ΠΑΟΚ. Γιατί πολύ απλά διαπιστώθηκε αδυναμία της ομάδας στις θέσεις 2-3 και κρίθηκε απαραίτητη η ενίσχυση της ομάδας με έναν παίκτη που θα μπορεί να δώσει ενέργεια και να παίξει στα «φτερά». Ο Πίτγουεϊ έχει αυτό το χαρακτηριστικό, συνηθίζει να κινείται στην πλάτη της άμυνας να παίζει δηλαδή χωρίς την μπάλα. Σε αυτό το στοιχείο στάθηκε έμμεσα και ο Φιλ Γκος λέγοντας ότι «θα μπορέσει να πάρει πίσω από εμένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίον αγωνιζόμαστε στην επίθεση». Επί της ουσίας, ο Αμερικανός εννοεί και τους χώρους που πάντα ανοίγουν όταν υπάρχει στην πεντάδα ένας παίκτης που συνηθίζει να κινείται στον χώρο.

Το δεύτερο στοιχείο σχετίζεται με τον τομέα της άμυνας. Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα του ΠΑΟΚ. Δεν αμφισβητείται η ικανότητα της ομάδας στην επίθεση, αλλά στην άμυνα αν μη τι άλλο βγάζουν μάτι οι 87 πόντοι που δέχεται κατά μέσο όρο - στην Basket League - στους εκτός έδρας αγώνες. Κι αν κανείς βάλει στην ίδια ζυγαριά τους 72 που δέχεται στο PAOK SPORTS ARENA θα αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος. Με την απόκτηση του Πίτγουεϊ, ο Ηλίας Παπαθεοδώρου περιμένει να «δέσει» περισσότερο η περιφερειακή άμυνα, με την παρουσία δηλαδή ενός παίκτη που μπορεί να μαρκάρει από το «1» έως και το «3».

Best of internet