«Όταν μιλάς για τη Γιουβέντους, μιλάς για τον Ντελ Πιέρο» (pics+vids)

Το gazzetta.gr κλέβει την ατάκα που είπε κάποτε ο Μαρσέλο Λίπι και στέλνει τις ευχές του στον Mr.Juventus, Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, που γιορτάζει τα 42α γενέθλιά του.

«Όταν μιλάς για τη Γιουβέντους, μιλάς για τον Ντελ Πιέρο» (pics+vids)

Ο χαρακτηρισμός «σημαία», είναι τόσο κλισέ και ίσως τέτοια λέξη που δεν φτάνει για να περιγράψει την παρουσία του μεγάλου, Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο στη Γιουβέντους.

Θα μπορούσε κανείς να τον χαρακτηρίσει με πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια και ίσως σαφήνεια, ήρωα του συλλόγου του Τορίνο.

Ενός από τους λίγους ήρωες που είχε αυτή η ομάδα και που δεν την άφησαν ποτέ όταν ήρθαν τα δύσκολα.

Ακόμα κι αν δεν ολοκλήρωσε την καριέρα του με τη φανέλα των «μπιανκονέρι», οι 19 συνεχόμενες σεζόν στη Γιουβέντους, οι δόξες και τα μεγαλεία στη Serie A αλλά και το Τσάμπιονς Λιγκ, οι πικρές στιγμές που όμως γέμισαν τη Γιουβέντους με κίνητρο και σθένος για την επιστροφή στην κορυφή όταν βρέθηκε υποβιβασμένη λόγω του σκανδάλου, ήταν σε όλα εκεί!

Ο Ντελ Πιέρο συστήθηκε στο κοινό της Γιουβέντους ως... αντικαταστάτης του Ρομπέρτο Μπάτζιο, όταν ο τελευταίος έμεινε ελεύθερος να συνεχίσει την καριέρα του στη Μίλαν, το 1995, από τη στιγμή που δεν του έγινε ποτέ πρόταση ανανέωσης συμβολαίου.

Ο, τότε, 20χρονος επιθετικός, έδειξε από την πρώτη στιγμή όσα μπορούσε να κάνει. Από τη μαγική ανατροπή σε ματς με τη Φιορεντίνα τον Δεκέμβρη του 1994, με τον ίδιο να πετυχαίνει το τελευταίο γκολ στο 87' για το τελικό 3-2.

«Όταν μπήκε το γκολ, ήταν σαν να είχε έρθει το τέλος του κόσμου. Ήταν εκπληκτική στιγμή και για μένα και για την ομάδα. Εκείνο που το έκανε αξέχαστο ήταν ότι είναι μοναδικό. Όπως και το γεγονός ότι είχε έρθει σε ένα πολύ σημαντικό ματς για την Γιουβέντους» είχε δηλώσει τότε στο FourFourTwo.

Την επόμενη σεζόν, 1995-96, όταν και οδήγησε στα 21 του την Κυρία στην κορυφή της Ευρώπης, όντας ο πρώτος σκόρερ της στο Champions League!

Η ιστορία είχε αρχίσει να γράφεται με χρυσά και λαμπερότατα γράμματα για τον Ιταλό που σήμερα, 9/11, κλείνει 42 χρόνια ζωής (γεννηθείς το 1974) και έχει καταφέρει να είναι ένας από αυτούς που ουδείς θα ξεχάσει και θα σταματήσει να τιμά, στο Τορίνο.

Εν έτει 2016 είναι ακόμα ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για τη Γιουβέντους, κάτι το οποίο είχε πετύχει από το 2006 και φυσικά θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί κάποιος να τον ξεπεράσει με την ασπρόμαυρη ριγωτή φανέλα. Έφτασε να μετρήσει 289 γκολ κι όταν ανέβηκε στην κορυφή, το είχε κάνει ξεπερνώντας τον Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι, των 182 τερμάτων εκείνη την εποχή. Πρώτα ισοφάρισε την επίδοση, στην αναμέτρηση Κυπέλλου με τη Φιορεντίνα στο «Ντέλε Άλπι» κι έπειτα την ξεπέρασε, ολοκληρώνοντας το προσωπικό του χατ-τρικ.

Μάλιστα, ο άνθρωπος τον οποίο άφησε πίσω του ο Ντελ Πιέρο, ήταν εκείνος που τον είχε πάρει στην ομάδα, το καλοκαίρι του 1993, υπηρετώντας τότε τους «μπιανκονέρι» από το πόστο του προέδρου!

Έζησε ακόμη και την Serie B, συνεχίζοντας να σκοράρει... κατά ριπάς και μέχρι το φινάλε, έβαλε άλλα... 104 γκολ για να ανεβάσει τον πήχη στα 289! Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών, πρώτος σε συμμετοχές (705), ο μοναδικός που σκόραρε σε τέσσερα διαφορετικά γήπεδα της Γιούβε (Κομουνάλε, Ντέλε Αλπι, Ολίμπικο, Juventus Stadium), αυτός που έχει παίξει περισσότερα λεπτά από οποιονδήποτε άλλο, αυτός που θα ήταν και ο πρώτος συνολικά σε τίτλους αν δεν είχαν αφαιρεθεί τα δύο scudetti του Calciopoli (2005, 2006).  Μάλιστα, υπήρξε για 10 συνεχόμενες χρονιές αρχηγός της ομάδας, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Αντόνιο Κόντε.

Η ποδοσφαιρική του μοίρα ήταν τέτοια που όλοι θα τον θυμούνται για τα κατορθώματά του στην ιταλική ομάδα, ακόμα κι αν δεν έκλεισε την καριέρα του εκεί. Επέλεξε να βιώσει εμπειρίες από το ποδόσφαιρο της Αυστραλίας και της Ινδίας, σε δύο διαφορετικές ηπείρους, έτσι ώστε να αισθανθεί όσο το δυνατόν πιο γεμάτος όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου και πάρει την απόφαση ν' αποσυρθεί, αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Και πως να μη νιώθει γεμάτος, με τόσα που πέτυχε; Με τρομερό γκολ στο «Ολντ Τράφορντ», με φοβερή τακουνιά στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 1997, τρομερή παράσταση στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», με... ποιήματα που έγραφε με τα δυο του πόδια, σαν άλλος ποιητής, αλλά στον δικό του τομέα, με standing ovation όταν γινόταν αλλαγή στην έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης, οι οπαδοί της οποίας έχουν αναγνωρίσει την προσφορά ελάχιστων ποδοσφαιριστών...

Πως, λοιπόν, να μην έχει σταματήσει με ψηλά το κεφάλι αυτός ο άνθρωπος από το ποδόσφαιρο;

Θα το κατέβασε μονάχα για να σκουπίσει λίγα δάκρυα το καλοκαίρι του 2012, στο τελευταίο του παιχνίδι με την αγαπημένη του φανέλα κι ας ήταν η... ροζέ απόχρωσή της. Δίνοντας τη θέση του στον Μίρκο Βούτσινιτς, το Τορίνο βούρκωσε απ' άκρη σ' άκρη. Μεγαλειώδης γιορτή για την ολική επαναφορά της Κυρίας στον θρόνο της, για ν' ακολουθήσει κυριαρχία στη Serie A.

«Τίποτα, και το εννοώ, δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό που έγινε εκείνη την ημέρα στο Juventus Stadium. Τα πάντα ήταν εκεί και μπορώ να προσπαθώ να το εξηγώ για τα επόμενα 40 χρόνια χωρίς να βρω τις σωστές λέξεις. Είναι όλα μέσα στην καρδιά μου και θα παραμείνουν εκεί για το υπόλοιπο της ζωής μου» είχε δηλώσει, τότε.

Η πρόταση που του έκανε η Γιουβέντους να αποσύρει τη φανέλα με το Νο.10 προς τιμήν του δεν έγινε αποδεκτή από τον ίδιο λέγοντας χαρακτηριστικά πως «θέλω κάθε παιδί να συνεχίσει να ονειρεύεται ότι κάποια ημέρα θα φορέσει αυτή τη φανέλα», ενώ στις 30 Ιουνίου, την τελευταία ημέρα του συμβολαίου του, φρόντισε να ευχαριστήσει τους οπαδούς της Γιουβέντους για τα όσα μοιράστηκαν μαζί για 19 ολόκληρα χρόνια.

«Πάνω απ' όλα αυτό που απομένει είναι οι οπαδοί, εσείς είστε η Γιουβέντους. Αυτή τη φανέλα που αγάπησα και πάντα θα την αγαπώ, αυτή που λαχτάρησα και σεβάστηκα... Από την 1η Ιουλίου του 2012 δεν θα είμαι πια παίκτης της Γιουβέντους, αλλά θα είμαι για πάντα ένας από σας. Τώρα ξεκινάει μία νέα περιπέτεια για μένα και έχω τα ίδια κίνητρα όπως και πριν από 19 καλοκαίρια.

Είμαι υπερήφανος που είμαι Γιουβεντίνος, που είμαι μία "σημαία", όπως συχνά με αποκαλείτε, αλλά στην πραγματικότητα εγώ είμαι μόνο ένα μικρό μέρος μίας μεγάλης ασπρόμαυρης σημαίας, η οποία μεγαλώνει με το πέρασμα των χρόνων και εάν ο καθένας από σας κοιτάξει με προσοχή θα βρει γραμμένο και το δικό του όνομα…». 

Best of internet