ΓΚΟΛ, ΤΡΟΠΑΙΑ, ΚΟΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΠΟΥ… ΖΑΛΙΖΟΥΝ

Σαμουέλ Ετό: Ρεκόρ στα γκολ, στα τρεμπλ, στα χρήματα (pics & vids)

Απ’ τη Ρεάλ στη Μπαρτσελόνα, με ενδιάμεσους σταθμούς δόξας, αμοιβών με μηδενικά που μετρώνται στα δυο χέρια και μπόλικες ιστορίες τρέλας! Το Gazzetta.gr εύχεται χρόνια πολλά στον Σαμουέλ Ετό που κλείνει σήμερα τα 35 και θυμάται τη ζωή και την καριέρα του.  

Σαμουέλ Ετό: Ρεκόρ στα γκολ, στα τρεμπλ, στα χρήματα (pics & vids)

Δεν είναι εύκολο να το θυμάσαι, αλλά ο Σαμουέλ Ετό παίζει ακόμα. Στην Ανταλιασπόρ. Συμβαίνει με πολλούς «μεγάλους», που έρχονται Κίνες, Αμερικές, Αυστραλίες και κάθε άλλου είδους εξωτικοί προορισμοί και διαδέχονται τη λάμψη της Ευρώπης, του Τσάμπιονς Λιγκ και των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων. Κουβέντα γι’ αυτές τις επιλογές μπορεί να γίνει μεγάλη κι ο Ετό θα μπορούσε να είναι μέρος της, όταν στα 30 του μετακόμισε στην Ανζί Μαχατσκαλά για να εισπράττει 20 εκατομμύρια ετησίως, θυσιάζοντας το ανταγωνιστικό ποδόσφαιρο. Μετά, όταν προσπάθησε να επανέλθει σ’ αυτό, όλο κάτι έφταιγε και δεν τον σήκωνε το κλίμα…

Απ’ τους καλύτερους σέντερ φορ των 00’s!

Αν μπορούσε να χωρίσει κανείς την καριέρα του σε δυο μέρη, αυτά θα ήταν προ Ρωσίας και μετά. Μέχρι την Ανζί, ανήκε στο υψηλότερο επίπεδο! Ξεκίνησε απ’ τη Ρεάλ, έφτασε στη Μαγιόρκα για να δείξει την αξία του και μετά στη Μπαρτσελόνα για να φανεί πως είναι «φτιαγμένος» για μεγαλεία. Κι αν με τους «μερέγχες» δεν κατάφερε πολλά, οι τρεις συμμετοχές του αρκούσαν για να μπει στην ιδιαίτερη λίστα που φιλοξενείς παίκτες που έπαιξαν τόσο για τους Μαδριλένους, όσο και για τη Μπαρτσελόνα. Τα κατορθώματα του στη μια και στην άλλη βέβαια δεν συγκρίνονται…

Στη Μαγιόρκα ο «παράδεισος» του

Ήδη λοιπόν το 2000 και όντας 19 ετών κατάλαβε πως δεν χωράει στο Μπερναμπέου. Την τελευταία του σεζόν την πέρασε δανεικός στη Μαγιόρκα, όπου μπόρεσε με 6 γκολ σε 19 συμμετοχές να πείσει για την αξία του. Τότε οι νησιώτες έδωσαν 6 εκατ. ευρώ για να τον κάνουν δικό τους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Κάθε ένα δε απ’ αυτά ήταν καλύτερο απ’ το προηγούμενο και χειρότερο απ’ το επόμενο!

10 γκολ την πρώτη χρονιά κι ακολούθως 13, 19 και 21, έστελνε τη Μαγιόρκα στα ψηλά «πατώματα» της βαθμολογίας και άπαντες στα ουράνια! «Δεν νομίζω πως υπάρχει άλλος παίκτης στον κόσμο που θα μπορούσε να ενθουσιάσει περισσότερο τους οπαδούς μας», δήλωνε το 2003 ο πρόεδρος της ομάδας, Ματέο Αλεμάνι, ενώ ο ίδιος ο Καμερουνέζος το ευχαριστιόταν και το έδειχνε. Αποκορύφωμα ήταν τα 30.000 ευρώ που έδωσε για να κεράσει το γεύμα σε όλους τους οπαδούς της Μαγιόρκα, που είχαν ταξιδέψει στη Βαλένθια για να παρακολουθήσουν τον τελικό του Copa del Rey απέναντι στην Ουέλβα. Το «one man show» συνεχίστηκε στο γήπεδο, όπου ο Ετό σημάδεψε τον τελικό με δυο γκολ και χάρισε στην ομάδα του το πρώτο κύπελλο στην ιστορία της και δεύτερο τρόπαιο συνολικά!

Το 2004 ο Ετό λατρευόταν σαν θεός στη Μαγιόρκα, έχοντας ήδη γίνει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου! Κι ως συνήθως, σε τέτοιες  περιπτώσεις, λέγεται μια υπερβολή που μνημονεύεται για χρόνια έπειτα: «Εδώ είναι όλα τέλεια, μου αρέσει πολύ εδώ στη Μαγιόρκα! Πάντα με φροντίζουν, πάντα με είχαν έγνοια, οι οπαδοί με εκτιμούν πολύ. Έχω συμβόλαιο που τελειώνει το 2007 και όλα είναι καταπληκτικά». Μέχρι να έρθει η πρώτη «μεγάλη» πρόταση…

Στο τηλέφωνο η Μπαρτσελόνα…

… και οι αντιστάσεις φυσικά εξανεμίστηκαν. Βέβαια, η μεταγραφή του Ετό κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση ήταν, καθώς λόγο ήθελε να έχει και η Ρεάλ Μαδρίτης! O Πέρεθ είχε μετανιώσει για το λάθος του να τον αφήσει να φύγει και ήθελε να τον αγοράσει για να τον ξαναδανείσει, αφού η Ρεάλ είχε συμπληρώσει τις τρεις θέσεις για παίκτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τελικά, τα  χρήματα της Μπαρτσελόνα και η θέληση του ίδιου του Καμερουνέζου να παίξει στο Καμπ Νόου ολοκλήρωσαν τη μεταγραφή.

Βέβαια διαμόρφωσαν και τα συναισθήματα του Σάμουελ για τη «βασίλισσα»! Λίγο το γεγονός ότι ποτέ ουσιαστικά δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά γι’ αυτόν, μη δίνοντας του καμία ουσιαστική ευκαιρία, λίγο το γεγονός ότι μπλέχτηκε στη μεταγραφή του στη Μπαρτσελόνα χωρίς η ίδια μάλιστα να τον υπολογίζει για βασικό. Πλέον η αντιπάθεια του Καμερουνέζου για τους «μπλάνκος» (φαίνεται πως) συγκρινόταν ισάξια μ’ αυτή των Καταλανών για τη Μαδρίτη!

«Πιπέρι» στο στόμα

Έτσι, το καλοκαίρι του 2005 κι αφού η Μπαρτσελόνα είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ισπανίας  με τον Φρανκ Ράικαρντ στον πάγκο της, τα πανηγύρια στη Βαρκελώνη στη φιέστα «έβγαλαν» είδηση - viral έως σήμερα! Έμπλεο ενθουσιασμού, το κοινό των «μπλαουγκράνα» πανηγύριζε στις κερκίδες και ο Ετό πήρε το μικρόφωνο για να τους ξεσηκώσει. Όταν ακούστηκε απ’ το στόμα του το «Madrid, cabrón, saluda al campeón» (μτφ «Μπάσταρδοι της Μαδρίτης, προσκυνήστε τους πρωταθλητές») ακολούθησε παραλήρημα! Η αντίδραση της Ρεάλ («Αυτός ο παίκτης είναι πράγματι ξεχωριστός, όμως σαν χαρακτήρας φαίνεται πως είναι χειρότερος από πολλούς για να τον θες στην ομάδα σου») δεν έπαιζε κανένα ρόλο. Στη Μαδρίτη τον μισούσαν, στη Βαρκελώνη τον λάτρευαν και ο ίδιος, μετά από 29 γκολ σε 45 αγώνες, θα υπέγραφε βελτιωμένο συμβόλαιο μέχρι το 2010!

Την επόμενη σεζον έμελλε να πιάσει «ουρανό», φτάνοντας στην κορυφή της Ευρώπης με τη Μπαρτσελόνα, σκοράροντας μάλιστα στον τελικό κόντρα στην Άρσεναλ. Έχοντας άλλα 6 στο Τσάμπιονς Λιγκ, ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος επιθετικός της σεζόν απ’ την UEFA, ενώ στην Ισπανία πήρε το βραβείο «Pichichi», σκοράροντας 26 φορές! Τρίτο ήρθε το βραβείο του καλύτερου Αφρικανού ποδοσφαιριστή της σεζόν, το οποίο αφιέρωσε, ενδεχομένως και κάνοντας τις απαραίτητες δημόσιες σχέσεις που τόσο φαινόταν να του αρέσουν, «σε όλα τα παιδιά της Αφρικής».

Τραυματισμός και προβλήματα

Μετά από δυο ονειρεμένες σεζόν, η σεζόν 2006-07 ξεκίνησε με χειρουργείο στο μηνίσκο για τον Ετό, που έμεινε πέντε μήνες εκτός δράσης. Όταν επανήλθε πια τον Ιανουάριο του 2007, φαινόταν να είχε χάσει το κέφι του και την αυτοπεποίθηση του.

Σ’ ένα παιχνίδι κόντρα στη Σανταντέρ  τον Φεβρουάριο, ο Ράικαρντ του έκανε νεύμα να σηκωθεί για να μπει στο παιχνίδι ως αλλαγή, όμως εκείνος αρνήθηκε, κάνοντας τον Ολλανδό έξαλλο και δημιουργώντας γενικά αναστάτωση στην ομάδα. Ο Ροναλντίνιο εκφράστηκε ανοιχτά, λέγοντας πως ο Ετό βάζει τον εαυτό του πάνω απ’ την ομάδα. Στο τέλος της σεζόν, ο δεύτερος δήλωσε πως «αν είμαι πρόβλημα για την ομάδα, ας φύγω», κάτι που ανάγκασε τον Λαπόρτα να επέμβει για να «σβήσει» τη φωτιά ανάμεσα στους δυο σούπερ - σταρ της ομάδας. 

Το καλοκαίρι του 2007 ξεκίνησε με χειρουργείο για άλλη μια φορά, όμως επίσης και με το σημαντικό «όπλο» της ισπανικής ιθαγένειας, που τον έβγαζε πια απ’ τις περιοριστικές λίστες και έδινε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στη Μπαρτσελόνα. Μέχρι το ξεκίνημα του 2008 είχε επανέλθει κανονικά, κάνοντας χατ τρικ απέναντι στη Λεβάντε και κλείνοντας άλλη μια προβληματική σεζόν με 13 γκολ σε μόλις 18 εμφανίσεις και το πρωτάθλημα που κατέληξε στη Ρεάλ.

«Έκρηξη»!

Το καλοκαίρι του 2008 είχε έρθει η ώρα του Πεπ Γκουαρδιόλα, με τους περισσότερους μάλλον να αδυνατούν να φανταστούν ό,τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Παράλληλα, η καριέρα του Ετό βγήκε απ’ το τέλμα στο οποίο είχε εισχωρήσει, αφού όλη η Μπαρτσελόνα άλλαξε προς το καλύτερο!

Ο ίδιος σκόραρε το γκολ υπ’ αριθμόν 100 στη La Liga με τη φανέλα της, ενώ η σεζόν αποδείχθηκε μακρά και πετυχημένη, φτάνοντας μέχρι το Ολίμπικο, όπου τον Μάιο του 2009 οι «μπλαουγκράνα» κατέκτησαν το δεύτερο Τσάμπιονς Λιγκ (τρίτο μαζί με το Κύπελλο Πρωταθλητριών της σεζόν 1991-92) της ιστορίας τους. Απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο Ετό είχε κάνει το 1-0 με φοβερή ενέργεια απέναντι στον Φαν ντερ Σάαρ και έδωσε αφορμή για έξαλλους πανηγυρισμούς για το τρόπαιο, που συμπλήρωσε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ισπανίας, διαμορφώνοντας ένα υπέροχο τρεμπλ!

Απ’ το… «MEH» στο Μιλάνο!

Στη Βαρκελώνη υπήρχε ένα… MSN πριν το σημερινό, αφού Μέσι (38 γκολ), Ετό (36) και Ανρί (26) είχαν οδηγήσει τους «μπλαουγκράνα» εκ του ασφαλούς. Ο Γκουαρδιόλα όμως ήθελε τον Ιμπραΐμοβιτς για βασικό σέντερ φορ του και δεν δίστασε να… θυσιάσει τον Καμερουνέζο, μαζί με 46 εκατ. ευρώ για να τον αποκτήσει! Στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως παίκτης της Ίντερ, ο Ετό θα δήλωνε με νόημα πως «είμαι εδώ που με θέλουν πραγματικά», ενώ όταν ρωτήθηκε για το αν ταιριάζει το στυλ του μ’ αυτό του Σουηδού, ήταν σαφής: «Είμαι ο Σάμουελ Ετό και δεν συγκρίνω τον εαυτό μου με κανέναν. Οι τίτλοι και οι επιτυχίες μου μιλάνε εξ ονόματος μου». 

Σερί τα τρεμπλ!

Στο Μεάτσα δεν δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί, συνεχίζοντας να κάνει όσα κατάφερνε τόσα χρόνια στην Ισπανία. Με τα… γκολ δεν είχε πρόβλημα, σκοράροντας με την «πρώτη» στον αγώνα για το Σούπερ Καπ Ιταλίας απέναντι στη Λάτσιο, όπως και στο ντεμπούτο του στη Serie A, με πέναλτι απέναντι στη Μπάρι. Το σημαντικό όμως είναι ότι δεν είχε «θέμα» ούτε με τα τρόπαια, αφού υπό τις οδηγίες του Ζοζέ Μουρίνιο έφτασε σε δεύτερο συνεχομενο τρεμπλ με διαφορετική ομάδα!

Για τον Πορτογάλο δεν δίστασε να γίνει «χαλί», παίζοντας όπου του ζητούταν και κάνοντας ό,τι έπρεπε για την επιτυχία του σχεδίου του. Έτσι, απ’ την κορυφή της επίθεσης βρέθηκε στο πλάι, ως εξτρέμ, ή δεύτερος επιθετικός, με εντολές να πιέζει, να μαρκάρει, να ανοίγει χώρους και γενικά να κάνει πολλά για τον Ντιέγο Μιλίτο, που «πυροβολούσε» στην κορυφή της επίθεσης! Έχοντας εξάλλου ένα εξαιρετικό ρόστερ με παίκτες όπως οι Σνάιντερ, Ζούλιο Σέζαρ, Καμπιάσο, Ζανέτι, Λούσιο, Μαϊκόν, Μότα και άλλους, οι «νερατζούρι» κατέκτησαν ντάμπλ στην Ιταλία, νικώντας και τη Μπάγερν Μονάχου στον τελικό του Μπερναμπέου! Ο Ετό ζούσε ένα όνειρο, καθώς θριάμβευε μέσα στο μισητό για τον ίδιο γήπεδο της Ρεάλ, όντας πλέον παράλληλα ο μόνος ποδοσφαιριστής που κατακτά δυο συνεχόμενα τρεμπλ!

Στο τέλος της επόμενης χρονιάς (2010-11) είχε βοηθήσει την Ίντερ να αποκλείσει τη Μπάγερν απ’ τους «16» με γκολ και δυο ασίστ στον επαναληπτικό του Μονάχου, είχε σκοράρει δις στον τελικό του Σούπερ Καπ κόντρα στη Ρόμα και είχε φτάσει τα 37 γκολ στη σεζόν, που έφεραν άλλο ένα πρωτάθλημα στην Ίντερ κι ένα νέο ρεκόρ στον ίδιο. Τα κατορθώματα αυτά έφεραν και την αποθέωση και μάλιστα δια στόματος προέδρου, Μάσιμο Μορατι: «Δεν ξέρω αν ο Ετό ήταν η πιο έξυπνη αγορά που έκανα ποτέ, όμως αγωνιστικά είναι απ’ τις κορυφαίες. Δεν θέλω να μειώσω τον Ιμπραΐμοβιτς, όμως ο Σάμουελ είναι εξωπραγματικός»!

Αντίο… ποδόσφαιρο!

Μεγάλος δεν ήταν. Μόλις 30. «Χορτασμένος» από τίτλους σίγουρα, όμως όχι δυσανάλογα απ’ τα χρήματα. Άρα; Γιατί επέλεξε το 2011 να πάει να «θαφτεί» στη Ρωσία και στην Ανζί; Γιατί τα λεφτά ήταν πάρα πολλά. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που ισχύει για τον καθέναν επιλέγει αυτή τη συνέχεια της καριέρας του, όχι όμως κι ιδιαιτέρως πειστική, αν σκεφτεί κανείς τι χρήματα κερδίζει ένας ποδοσφαιριστής αυτή την εποχή παίζοντας σε «γίγαντες» όπως η Μπαρτσελόνα και η Ίντερ.

Εν πάση περιπτώσει, ο Ετό επέλεξε την Ανζί Μαχατσκαλά για να παίξει μπάλα στα «τελειώματα», που πάντως δεν είχαν φτάσει εντελώς. Εκεί έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής του κόσμου, με 20 εκατομμύρια ευρώ καθαρά ως απολαβές! Αυτό ήταν ένα ακόμα ρεκόρ για τον Καμερουνέζο, το τελευταίο ίσως πριν «κρεμάσει» τα παπούτσια του…

Από ποδόσφαιρο άλλωστε έκτοτε λίγα πράγματα. Έβαλε 13 γκολ στην πρώτη του σεζόν και 10 τη δεύτερη, μέχρι να ανακοινώσει ο ιδιοκτήτης, Σουλεϊμάν Κερίμοφ, τη δραματική μείωση του μπάτζετ της ομάδας. Τότε έψαξε και… βρήκε «εισιτήριο» επιστροφής στα «σαλόνια» της Ευρώπης, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο με την Τσέλσι.

Εκεί κάθε άλλο παρά άσχημα τα κατάφερε, σίγουρα καλύτερα απ’ τον «ακριβοθώρητο» Φερνάντο Τόρες. Παίζοντας ξανά για τον Μουρίνιο, έβαλε μερικά γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ και γενικά, δίχως να φοράει στολή πρωταγωνιστή, κατάφερε να εκπληρώσει την αποστολή του (12 γκολ-6 ασίστ/34 αγώνες). Highlight της παρουσίας του στο Λονδίνο, η ατάκα του «Special One» για την προχωρημένη ηλικία του, με τον ίδιο να απαντάει σε πανηγυρισμό του στο γήπεδο και μάλιστα άκρως ευρηματικά!

Επόμενος σταθμός η Έβερτον. Αφού πρόλαβε να σκοράρει τρεις φορές σε όλες τις διοργανώσεις και να δηλώσει πως ήθελε να… κατακτήσει το Europa League, καθώς ήταν το μόνο που έλειπε απ’ την τροπαιοθήκη του. Τελικά, έφυγε μετά από έξι μήνες…

Σαμπντόρια και Τουρκία ως σήμερα

Τον Ιανουάριο του 2015 πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Γένοβας, υπογράφοντας μάλιστα για 2,5 χρόνια! Αφού πρόλαβε να πλακωθεί με τον Μιχαϊλοβιτς, μετά από μόλις 10 μέρες στην ομάδα, αποχώρησε σαν φίλος (του… προέδρου, Μάσιμο Φερέρο) για την Ανταλιασπόρ. Εκεί έχει φτάσει πια τις 659 επαγγελματικές συμμετοχές σ’ όλη του την καριέρα, τα 322 γκολ και το κοντέρ συνεχίζει να «γράφει»…

Εθνικές «δόξες»

Κι αν σε όποιον σύλλογο πήγαινε γινόταν σημαντικός, για την Εθνική Καμερούν έγινε ο σημαντικότερος. Με 56 γκολ σε 118 αγώνες, μέχρι τον Αύγουστο του 2014, όταν αποσύρθηκε απ' τα «λιοντάρια», συμμετέχοντας σε 4 Μουντιάλ (2002, 2006, 2010 και 2014), με δυο Copa Africa (2000, 2002) κι ένα Ολυμπιακό μετάλλιο (2000), ο Ετο θεωρείται ζωντανός «θρύλος» για το ποδόσφαιρο της χώρας του.

Θυμηθείτε στιγμιότυπα απ' την καριέρα του:

Samuel Eto'o - Best goals in FC Barcelona

Samuel Eto'O Inter compilation

Best of internet