Μπράιαν Κλαφ: Ο άνθρωπος πίσω από τον επαγγελματία (pics & vids)

Η σκληρή του στάση που μαλάκωνε με μια καλή πράξη, η επιρροή που είχε πάνω του η σύζυγός του, η κατάθλιψη στη Λιντς, και το... παλτό που χάρισε απλόχερα. Το gazzetta.gr θυμίζει ιστορίες που φανερώνουν πτυχές του χαρακτήρα του μεγάλου, Μπράιαν Κλαφ, στη 13η επέτειο από την ημέρα που «έφυγε».

Σε κάθε αναφορά του ονόματός του, γίνεται απόλυτα κατανοητό πως πρόκειται για έναν θρύλο του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος και προπονητής, μια από τις μορφές που έχουν τη δική τους ιστορία στα αγγλικά γήπεδα, άφησε την τελευταία του πνοή σαν σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου, το 2004.

Ο κόουτς που κάθισε μόλις 44 ημέρες στον πάγκο της Λιντς, αλλά θα τον θυμούνται για πάντα λόγω των δύο ευρωπαϊκών τροπαίων, ισάριθμων πρωταθλημάτων, όπως επίσης και δύο Λιγκ Καπ όσο βρέθηκε στον πάγκο της Νότιγχαμ Φόρεστ.

Στη συμπλήρωση 13 ετών από την ημέρα που άφησε την τελευταία του πνοή, το gazzetta.gr βρήκε και παρουσιάζει εξιστορήσεις από στιγμές που φανέρωσαν διάφορες πτυχές του εαυτού του, πέρα από τις απόλυτα επαγγελματικές στιγμές του και τα όσα πέτυχε στην παρουσία του στα γήπεδα του Νησιού...

Στην ηλικία των 30 ετών, το 1965, του προσφέρθηκε η θέση στην τεχνική ηγεσία της Χάρτλπουλ. Έγινε, τότε, ο νεότερος προπονητής στο πρωτάθλημα για εκείνη την εποχή, με την ομάδα να τερματίζει μαζί του στην 8η θέση.

Ο Τζον ΜακΓκόβερν, ο οποίος αγωνιζόταν εκείνη την εποχή υπό τις οδηγίες του Κλαφ, είχε αποκαλύψει ένα από τα περιστατικά που του είχαν μείνει χαραγμένα από τον εκλιπών κόουτς...

«Ήταν ένας από τους καλύτερους προπονητές εκείνη την εποχή. Ήταν πηγή έμπνευσης. Θυμάμαι ότι κάθε φορά όταν έπαιρνα τη μπάλα ξεκινούσα ένα σπριντ και ο ενθουσιασμός μου ήταν τέτοιος που προσπαθούσα να περάσω όλη την αντίπαλη ομάδα, όμως δεν τα κατάφερνα.

Σε μια προπόνηση, με φωνάζει ο Κλαφ και μου λέει να πάρω τη μπάλα, να τρέξω μαζί της μέχρι το σημαιάκι του κόρνερ και να γυρίσω. Μόλις το έκανα, μου είπε να το ξανακάνω, αλλά χωρίς τη μπάλα στα πόδια μου. Τελείωσα το σπριντ, με ρώτησε ποιο ήταν πιο εύκολο και του απάντησα πως τη δεύτερη φορά δίχως τη μπάλα ήταν πιο άνετο. “Τότε μάθε να δίνει τη μπάλα και στα παιχνίδια!” μου φώναξε και το θυμόμουν από τα 16 μου μέχρι και τα 30...».

Ο Στιβ Πάιπερ, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Μπράιτον στην παρουσία του Μπράιαν Κλαφ στους «γλάρους», τη σεζόν 1973-1974. Η θητεία του Άγγλου κόουτς στον πάγκο θα ήταν αρκετά σύντομη, με μόλις 12 νίκες σε 32 ματς, ωστόσο, ο Πάιπερ εκτίμησε απεριόριστα μια συγκεκριμένη ενέργεια του άλλοτε προπονητή του...

«Είχαμε τρομερή σχέση. Σε παιχνίδι κόντρα στη Σριούσμπερι αποβλήθηκα γιατί κλώτσησα τον Άλαν Ντέρμπαν, που τότε ήταν παίκτης – προπονητής των αντιπάλων μας. Ήταν σωστή η αποβολή μου και έπρεπε να παρουσιαστώ στην Πειθαρχική Επιτροπή, με τον Κλαφ να έρχεται και να φέρνει μαζί και τον Ντέρχαμ, αφού ήταν πολύ καλοί φίλοι.

Η Επιτροπή δεν μου επέβαλε μεγαλύτερη τιμωρία και το οφείλω στον Μπράιαν, που για ένα νέο παιδί όπως ήμουν εγώ τότε, άφησε τα πάντα και ήρθε για να με βοηθήσει. Κέρδισε την εκτίμησή μου».

Οι 44 ημέρες του Μπράιαν Κλαφ στη Λιντς, ήταν δραματικές... Με μια νίκη σε έξι ματς πρωταθλήματος απολύθηκε, με τη διοίκηση της ομάδας να τον αποζημιώνει με 1 εκατ.ευρώ (μεταφορά του ποσού στα σημερινά δεδομένα), με τα χρήματα αυτά να είναι αρκετά για το μέλλον του! Από την αρχή το είχε πάρει... πολύ λάθος όταν ανέλαβε τα «παγώνια» και ο Πίτερ Λόριμερ, που ήταν μέλος της απόλυτα επιτυχημένης Λιντς του Ντο Ρέβι και βίωσε και το πέρασμα του Κλαφ, είχε πει:

«Από την αρχή είχε λάθος προσέγγιση... Μας είπε ότι ήμασταν επιτυχημένη ομάδα όμως έπρεπε να πετάξουμε στα σκουπίδια τα μετάλλιά μας γιατί τα είχαμε κατακτήσει με βρώμικο τρόπο. Δεν συστήνεσαι έτσι σε μια ομάδα... Εμένα μου έλεγε συνέχεια ότι βουτούσα στην περιοχή για να πάρω πέναλτι. Ήταν... επαγγελματική αυτοκτονία αυτό που έκανε. Δεν είχα τίποτα προσωπικό μαζί του, αλλά το είχε χάσει στο επαγγελματικό...».

Ο Λόριμερ, είχε βρεθεί και στο φιλικό στη μνήμη του Κλαφ, το 2004, στο Pride Park, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι πραγματικά δεν είχε κρατήσει κακία...

Ο Σταν Άντερσον, που τον Αύγουστο του 1974 στον πάγκο της ΚΠΡ είχε βγει νικητής στη «μονομαχία» με τη Λιντς του Κλαφ, τον είχε δει τρομερά σκυθρωπό, σχεδόν... σε θλίψη. «Του έλεγα ότι είχε κάνει τεράστια πορεία από τη Χάρτλπουλ μέχρι να βρεθεί στο κορυφαίο επίπεδο. Φαινόταν σχεδόν σε... κατάθλιψη. Όταν τον ρώτησα τι είχε, μου απάντησε απλά “έχασα ένα ματς”. Όταν απολύθηκε, μου είχε αναφέρει πως “με την απόλυση αυτή έβγαλα περισσότερα λεφτά απ' ότι σε όλη την καριέρα μου”».

Μια από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του Μπράιαν Κλαφ, ήταν τα λουλούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του '80, ένας νεαρός, τότε, ρεπόρτερ, ονόματι Ντέιβ Άρμιτατζ (που αργότερα θα έγραφε τρία βιβλία με ιστορίες του από τον θρυλικό προπονητή) θέλησε να του κάνει ένα δώρο. Έχοντας βρεθεί σε ανθοκομική έκθεση στο Σριούσμπερι, είδε πως είχαν δώσει το όνομα του Κλαφ σε συγκεκριμένα λουλούδια και πήρε σπόρους για να τους δωρίσει στον τότε τεχνικό της Νότιγχαμ Φόρεστ.

Φυσικά, αποσκοπούσε σε μια καλύτερη σχέση δημοσιογράφου – προπονητή, προσπαθώντας να κάμψει τις αντιστάσεις του «τιμονιέρη» της Φόρεστ για τα πάρε-δώσε με τους εκπροσώπους του Τύπου. «Η γυναίκα μου φύτεψε τους σπόρους που μου είχες δώσει και είναι πανέμορφο το αποτέλεσμα... Μου είπε να σε προσκαλέσουμε στο σπίτι αλλά απεχθάνομαι τους δημοσιογράφους» είχε πει στον Άρμιτατζ, ο οποίος όμως κατάφερε να περάσει ένα απόγευμα στο σπιτικό τους... Τα λουλούδια, είχαν κάνει δουλειά...

Ακόμα μια στιγμή που απέδειξε ότι ο «Κλάφι» δεν ήταν τόσο... χοντρόπετσος όσο παρουσιαζόταν στο γήπεδο ή μπροστά στις κάμερες, αλλά είχε και την πολύ ανθρώπινη πλευρά του και αυτή που τον κάνει να θέλει να ευχαριστεί τους φίλους του, αποκαλύπτεται από τον άλλοτε φωτογράφο της Nottingham Post, Τρέβορ Μπάρλετ, ο οποίος, είχε αναπτύξει εξαιρετική σχέση με τον πρωτεργάτη των μεγάλων επιτυχιών της Νότιγχαμ Φόρεστ.

Έπειτα από ένα ματς στο «Γουέμπλεϊ», μαζί και με τον ρεπόρτερ, Ντάνκαν Χάμιλτον, έμειναν για λίγο στο σπίτι του Κλαφ κι εκείνος χάρισε ένα παλτό επειδή απλά... έτσι του ήρθε! «Έβγαλε το παλτό του, τσέκαρε τις τσέπες και μου το έδωσε! Ήταν μια πολύ όμορφη κίνηση. Δείχνει πόσο καλός άνθρωπος ήταν. Πήγα αμέσως στην πλησιέστερη παμπ να το δείξω και να τους πω την ιστορία. Μου ήταν αρκετά μεγάλο και δεν το φόρεσα ξανά. Το κράτησα 10 χρόνια στη ντουλάπα μου».

Το συγκεκριμένο παλτό, το 2011, τέθηκε σε δημοπρασία από τον Τρέβορ Μπάρλετ, συγκεντρώνοντας 1.000 λίρες...