Ο Πικέ, οι κάλτσες και το ντέρμπι της ανταρσίας!

O Ζεράρ Πικέ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Εθνική Ισπανίας και το Gazzetta.gr ανοίγει τον φάκελο των ποδοσφαιριστών που έβαλαν την πολιτική στο ποδόσφαιρο της Ισπανίας.

Ο Πικέ, οι κάλτσες και το ντέρμπι της ανταρσίας!

Δεν είναι εξακριβωμένο ότι ο Ζεράρ Πικέ έκοψε εσκεμμένα τα χρώματα της Εθνικής Ισπανίας από τα μανίκια της φανέλας του, έτσι το εξέλαβαν όμως οι φίλαθλοι με συνέπεια να τον περάσουν... γενεές δεκατέσσερις στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο κεντρικός αμυντικός της Μπαρτσελόνα έδωσε πολλά δικαιώματα στο παρελθόν, υπερασπιζόμενος τη δική του ιδεολογία και κατ' επέκταση το αίτημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Αυτή η κίνησή του σε συνδυασμό με την κοινωνική κατακραυγή, έριξαν τους τίτλους τέλους σε μια σπουδαία καριέρα. Δικαίως ή αδίκως, εσκεμμένα ή τυχαία... αυτό θα το καταγράψει ο ιστορικός του μέλλοντος. Όταν δηλαδή φθάσει η στιγμή των μεγάλων αποκαλύψεων, όπως έγινε σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.

Βλέπετε, η περίπτωση του Πικέ – στην ισπανική (ποδοσφαιρική) πραγματικότητα – δεν είναι σπάνια. Ο αρθρογράφος της Elmundodeportivo, Xavier Munoz, έριξε φως σε παλιότερες υποθέσεις οι οποίες επιβεβαίωσαν το απροσδιόριστο χάσμα μεταξύ Ισπανών με Καταλανούς ή Βάσκους. Υπάρχει ασφαλώς και αυτή του Νάτσο Νόβο, ο οποίος είχε αγωνιστεί στην Εθνική Γαλικίας, αφού πρώτα είχε αρνηθεί με τον πλέον άκομψο τρόπο την κλήση του τότε Ισπανού ομοσπονδιακού τεχνικού Χαβιέρ Κλεμέντε για το Euro 1996. “Δεν είναι μέσα στις φιλοδοξίες μου”, είπε μεταξύ άλλων και ζήτησε από τον Κλεμέντε να καλέσει ποδοσφαιριστές με εντονότερο ισπανικό φρόνημα. Το λιντσάρισμα από τον Τύπο και οι έντονες αποδοκιμασίες στα ισπανικά γήπεδα ήταν ό,τι πιο ανώδυνο κλήθηκε να αντιμετωπίσει.

Πιο πρόσφατα, το 2006, ο Πρωταθλητής Ευρώπης με την Μπαρτσελόνα, Ολεγκέρ, έφθασε στο σημείο να ζητήσει από τον Λουίς Αραγονές να μην τον καλέσει στην Εθνική ομάδα. Η σχετική αποκάλυψη έγινε με καθυστέρηση κάποιων χρόνων από τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή. Ο διεθνής αμυντικός αγωνίστηκε μόνο με τα χρώματα της εθνικής Καταλονίας, ήταν μάλιστα πολλές οι φορές όπου επιτέθηκε κατά της ισπανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας.

Οι Ισπανοί που θεωρητικά επιδεικνύουν μια... ανωτερότητα, παρατηρούν την κάθε ενέργεια ενός Καταλανού ή Βάσκου ποδοσφαιριστή. Είναι ικανοί να παρερμηνεύσουν ακόμη κι αν... ξύσουν το αυτί τους τη στιγμή της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 2007, άγνωστος έδωσε μια φωτογραφία στον τότε ομοσπονδικό προπονητή, Λουίς Αραγονές, στην οποία τόσο ο Κάρλες Πουγιόλ όσο και ον Τσάβι Ερνάντες είχαν γυρισμένες τις κάλτσες τους.

Ο... άγνωστος υπέθεσε ότι επρόκειτο για εσκεμμένη ενέργεια η οποία αποσκοπούσε στην απόκρυψη των χρωμάτων της Ισπανίας. Ο Λουίς Αραγονές χαρακτήρισε το γεγονός “τυχαίο” και δεν έδωσε συνέχεια. Λίγα χρόνια μετά, το 2011, ο Τσάβι ξέσπασε σε συνέντευξή του στην Elmundo λέγοντας ότι “υπάρχουν πολλοί Καταλανοί ποδοσφαιριστές που πηγαίνουν στις εθνικές, αλλά μόνο εγώ και ο Πουγιόλ τα ακούμε. Με κατηγορούν για έλλειψη αφοσίωσης παρότι πήγα σε δύο Μουντιάλ με προβλήματα τραυματισμών”.

 

Το ντέρμπι της ανταρσίας

Μετά τον θάνατο του Ισπανού δικτάτορα Φράνκο και παρότι χρειάστηκε μια μεταβατική περίοδο, η Ισπανία υιοθέτησε το δημοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι οι άνθρωποι απέκτησαν το αγαθό της ελεύθερης έκφρασης. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 1976, στο παραδοσιακό ντέρμπι της Μπιλμπάο με την τότε Σαν Σεμπαστιάν (σ. σ. πλέον Ρεάλ Σοσιεδάδ), οι αρχηγοί των δύο ομάδων αποφάσισαν να κάνουν τη δική τους ανταρσία. Τόσο ο Χοσέ Ανχελ Ίριμπαρ (Μπιλμπάο) όσο και ο Ινάτσιο Κορταμπαρία (Σαν Σεμπαστιάν) ήταν πολιτικοποιημένα πρόσωπα. Μάλιστα, ο δεύτερος είχε αρνηθεί να αγωνιστεί με τα χρώματα της εθνικής Ισπανίας. Στο συγκεκριμένο ντέρμπι, κατά την είσοδο των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, οι δύο ποδοσφαιριστές κρατούσαν τη σημαία των Βάσκων, επιλέγοντας αυτόν τον τρόπο για να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα προς την ισπανική Κυβέρνηση.

Αυτή η ενέργεια τιμωρούταν από τον Νόμο. Ωστόσο, στον διεθνή τότε Χοσέ Άνχελ Ίριμπαρ επιβλήθηκε σιωπηρή τιμωρία. Από εκείνη την ημέρα, ο διεθνής τερματοφύλακας δεν ξανακλήθηκε στην Εθνική Ισπανίας. Η δική του ιστορία καταγράφηκε ως... “ο ποδοσφαιριστής που έμεινε στις 49 συμμετοχές στην Ισπανία και δεν του επιτράπηκε η 50η”.Στην πραγματικότητα, ο 73χρονος σήμερα Ίριμπαρ γνώριζε πολύ καλά τις συνέπειες της πράξεώς του.

Οι λευκές κάλτσες του Λουίς Αρκονάδα

Είναι στη μοίρα των τερματοφυλάκων να μένουν στην ιστορία για τη μεγαλύτερη γκάφα στην καριέρα τους. Ο γεννημένος στο Σαν Σεμπαστιάν, Λουίς Αρκονάδα, παραμένει στον σκληρό δίσκο του μυαλού κάθε ποδοσφαιρόφιλου για την επική γκάφα του στο Euro 1984 όταν “έπνιξε” ένα γκολ, έπειτα από εκτέλεση φάουλ του Μισέλ Πλατινί και η Ισπανία ηττήθηκε με 0-2 από τη Γαλλία. Ο Αρκονάδα πέρασε όλη την καριέρα του στη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ήταν επιλογή του, πήγαζε από την πολιτική ιδεολογία του. Συνήθιζε να φοράει μακριές λευκές κάλτσες κι όταν κλήθηκε από την Εθνική Ισπανίας, αιτήθηκε να του δοθεί το δικαίωμα να φοράει τις ίδιες κάλτσες. “Γιατί τον ενοχλούν οι παραδοσιακές μαύρες με τα χρώματα της Ισπανίας;”, είχαν αναρωτηθεί οι επιτελείς της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας.

Αντιλαμβανόμενος ότι το ζήτημα είχε μπει σε δύσβατους διαδρόμους, ο Αρκονάδα έκανε πίσω και συμπλήρωσε 68 συμμετοχές στην Εθνική Ισπανίας. Σύμφωνα με τον Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο... “το όνομα του Λουίς ξαφνικά εξαφανίστηκε από τις λίστες”. Αυτό συνέβη το 1986. Βέβαια, σ' εκείνον τον αγώνα με τη Γαλλία, ο Αρκονάδα φορούσε τις αγαπημένες λευκές κάλτσες. Κάποιοι υπέθεσαν ότι λόγω της καταγωγής του, δεν είχε έντονης υποστήριξης από την ισπανική ομοσπονδία, έπειτα από το ολέθριο λάθος.

Best of internet