Tα φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης!

Τις δυο προηγούμενες φορές που η Κωνσταντινούπολη φιλοξένησε το Final 4 ο τελικός κρίθηκε από ένα σουτ στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα και όπως θυμίζει το gazzetta.gr, τη δεύτερη φορά, αυτό προήλθε από ελληνικά χέρια.

Tα φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης!

Η Πόλη θα διοργανώσει το Final 4 για τρίτη φορά και ελπίζουμε πως η εξέλιξη των αγώνων του θα είναι το ίδιο συναρπαστική όπως το 1992 και το 2012. Τόσο στο «Αμπντί Ιμπεκτσί» το '92 όσο και το '12 στο «Σινάν Ερντέμ» (σ.σ. το γήπεδο που θα γίνει το Final 4 της Euroelague το 2017) η ομάδα που στέφτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης χρειάστηκε να σκοράρει την τελευταία στιγμή για να πάρει τη νίκη και μάλιστα αποτέλεσε την έκπληξη της διοργάνωσης.    

Το 1992 η Παρτιζάν, στην πρώτη χρονιά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στους πάγκους, αναγκάστηκε λόγω του εμφυλίου πολέμου στην Γιουγκοσλαβία να παίξει όλα τα εντός έδρας παιχνίδια της στην Ισπανία και στην Φουενλαμπράδα, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να φτάσει μέχρι το Final 4. Φαβορί δεν ήταν σε καμία περίπτωση όμως με 22 πόντους και 10 ριμπάουντ από τον Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς και 21 πόντους από τον Σάσα Τζόρτζεβιτς κέρδισε στον ημιτελικό την Φίλιπς Μιλάνο 82-75 για να βρεθεί αντιμέτωπη με την Μπανταλόνα στον τελικό.

Οι Καταλανοί είχαν συντρίψει 91-69 την Εστουντιάντες και εφόσον πήγαιναν για το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα τους στην Ισπανία, το οποίο και πήραν τελικά, έβλεπαν ότι μπροστά τους είχαν μια μοναδική ευκαιρία να κατακτήσουν και το Ευρωπαϊκό (το έκαναν τελικά το 1994 στο Τελ Αβίβ απέναντι στον Ολυμπιακό με προπονητή τον Ομπράντοβιτς). Η Παρτιζάν φυσικά δεν θα πουλούσε εύκολα το... τομάρι της. Με πρωταγωνιστές τον Ντανίλοβιτς (25 πόντοι) και τον Τζόρτζεβιτς (23 πόντοι) προηγήθηκε 51-43, αλλά ενάμιση λεπτό πριν τη λήξη της αναμέτρησης η Μπανταλόνα πέρασε μπροστά 68-65 οδηγούμενη από τον Χάρολντ Πρέσλι (20 πόντοι). 

Ο Τζόρτζεβιτς όμως δεν δίστασε να σουτάρει για τρεις στον αιφνιδιασμό και ισοφάρισε 68-68. Με 10 δευτερόλεπτα να απομένουν ακόμα, ο Τόμας Γιοφρέσα (18 πόντοι) έβαλε ένα πολύ δύσκολο σουτ και έδωσε ξανά προβάδισμα (70-68) στην ομάδα του, αλλά ο Τζόρτεβιτς ήταν αυτός που είχε τον τελευταίο λόγο. Κατέβασε τη μπάλα και μόλις έφτασε στη γραμμή του τριπόντου σούταρε υπό πίεση για να γράψει το τελικό 71-70 χαρίζοντας τον τίτλο στην Παρτιζάν.

Το 2012 ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε ένα σωρό προβλήματα μέχρι να φτάσει στην κατάκτηση του δεύτερου ευρωπαϊκού του τίτλου. Χρειάστηκε να κάνει αλλαγές στο ρόστερ του στα μέσα της σεζόν φέρνοντας τον Έι Σι Λο και τον Τζόι Ντόρσεϊ στις θέσεις του Καλίν Λούκας και του Ματ Χάουαρντ και να κερδίσει την Γαλατάσαραϊ την τελευταία αγωνιστική του Top-16 για να βρεθεί στα playoffs, όμως από εκεί και πέρα άρχισε να ανεβαίνει συνεχώς μέχρι που βρέθηκε στην κορυφή της Ευρώπης. 

Απέκλεισε τη Σιένα έχοντας μειονέκτημα έδρας και πήγε στο Final ως η ομάδα με τις λιγότερες πιθανότητες για την κατάκτηση του τίτλου. Έκανε την πρώτη έκπληξη κερδίζοντας την Μπαρτσελόνα 68-64 με κορυφαίους τον Βασίλη Σπανούλη (21 πόντοι) και τον Γιώργο Πρίντεζη (14 πόντοι), όμως στον τελικό κόντρα στην πανίσχυρη ΤΣΣΚΑ Μόσχας (είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό 66-64) από την οποία είχε χάσει δύο φορές στο Top-16 και μάλιστα τη δεύτερη με 32 πόντους διαφορά (96-64), τα προγνωστικά έλεγαν πως δεν είχε καμία τύχη. 

Αυτό αποδείχτηκε και στην πράξη. Για περίπου 30 λεπτά τουλάχιστον, αφού στα τέλη της τρίτης περιόδου οι Ρώσοι κέρδιζαν 53-34. Οι «ερυθρόλευκοι» όμως τους κράτησαν στους 8 πόντους (έκαναν έξι λεπτά να σκοράρουν και δέχτηκαν ένα σερί 13-0) στο τέταρτο δεκάλεπτο και έκαναν μια απίστευτη ανατροπή. Τα καλάθια του Πρίντεζη (12 πόντοι) έφεραν τον Ολυμπιακό στο -2 (60-58) ένα λεπτό πριν από τη λήξη. Στα 10.1 δευτερόλεπτα ο Κώστας Πανικολάου (18 πόντοι) ευστόχησε σε δύο βολές για να μειώσει στον πόντο (61-60) και να ακολουθήσει το δραματικό φινάλε. 

Μετά τις δυο άστοχες βολές του Ραμούνας Σισκάουσκας όλη η ΤΣΣΚΑ έπεσε πάνω στον Σπανούλη (15 πόντοι), ο οποίος όμως έδωσε τη μπάλα στον Πρίντεζη, που με το γνωστό πλέον ως «πεταχτάρι» έδωσε τη νίκη στον Ολυμπιακό με 62-61 ολοκληρώνοντας έτσι το πιο μυθικό come back στην ιστορία της διοργάνωσης.