Τα ποδοσφαιρικά αντίο της σεζόν 2015-2016 (vids)

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΚΡΟ, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Τα ποδοσφαιρικά αντίο της σεζόν 2015-2016 (vids)

Τα ποδοσφαιρικά αντίο της σεζόν 2015-2016 (vids)

Το gazzetta.gr παρουσιάζει όσους μαζί με τη σεζόν που ολοκληρώθηκε, πήραν την απόφαση να κλείσουν ένα μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας τους, δακρύζοντας τη στιγμή του αποχαιρετισμού στις ομάδες τους...

Κάθε αποχαιρετισμός είναι δύσκολος. 

Ειδικά όταν πρόκειται για κάτι στο οποίο είχες επενδύσει, στο οποίο είχες προσφέρει όλο σου τον εαυτό, όμως έρχεται η ώρα που δεν μπορείς να κάνεις κάτι περισσότερο και σκέφτεσαι πως όλα τα καλά έχουν ένα τέλος. 

Κάπως έτσι συνέβη γι' ακόμα μια ποδοσφαιρική χρονιά με αρκετούς ποδοσφαιριστές. 

Άλλοι αποχαιρέτησαν τα γήπεδα, αφού η ηλικία τους είναι τέτοια που δεν τους επιτρέπει ν' ανταποκριθούν πλέον στο υψηλότατο επίπεδο ανταγωνισμού, άλλοι έκλεισαν ένα τεράστιο κεφάλαιο, το μεγαλύτερο της καριέρας τους, για να ξεκινήσει κάτι τελευταίο, διαφορετικό...

Το gazzetta.gr παρουσιάζει αυτούς που δάκρυσαν και συγκίνησαν στο φετινό φινάλε...

Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς: Το... αίτημά του για αντικατάσταση του Πύργου του Άιφελ μ' ένα δικό του άγαλμα δεν ικανοποιήθηκε και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς αποχωρεί από την Παρί Σεν Ζερμέν. Ο Σουηδός σούπερ σταρ, όπου κι αν έχει αγωνιστεί έχει πανηγυρίσει τίτλους και είναι από τους πλέον επιτυχημένους ποδοσφαιριστές παγκοσμίως με όσα τρόπαια έχει σηκώσει ψηλά στον ουρανό, με όποια φανέλα κι αν αγωνίστηκε, φέτος έριξε τους τίτλους τέλους της θητείας του στην Παρί Σεν Ζερμέν. Τέσσερα χρόνια, 11 τίτλοι, ρεκόρ, ένα τρομερό standing ovation απ' ολόκληρο το Παρίσι...

Μικέλ Αρτέτα: Τα δάκρυά του μετά το παιχνίδι με την Άστον Βίλα στην τελευταία αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ, φανέρωναν όλα τα συναισθήματά του. Δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει στο flash interview λίγο αργότερα. Κι ας βρέθηκε μόλις πέντε χρόνια στην Άρσεναλ. Την αγάπησε, το θεωρούσε τιμή να παίζει στο «Έμιρεϊτς», σε αυτό τον σύλλογο, ακολουθώντας τις οδηγίες του Αρσέν Βενγκέρ. Πρωτάθλημα δεν πήρε, πέρασε πολλές δύσκολες στιγμές, γεύτηκε ευρωπαϊκές εμπειρίες, μόχθησε, όμως στα 34 αποφάσισε πως είχε έρθει πλέον η ώρα της απόσυρσης αφού το σώμα του δεν μπορούσε πλέον να «υπακούσει» και ν' ανταποκριθεί.

Τιμ Χάουαρντ: Ήταν γνωστό από καιρό ότι θα επέστρεψε στην πατρίδα του, στις ΗΠΑ, αλλά το τελευταίο του παιχνίδι με τη φανέλα της Έβερτον, συμπληρώνοντας 414 συμμετοχές, ήταν από τα πιο δύσκολα. Συγκινημένος, δίχως να μπορεί να βγάλει πολλές λέξεις από τα χείλη και με τρεμάμενη φωνή, ευχαρίστησε άπαντες στον σύλλογο και τόνισε πως για πάντα το «Γκούντισον Παρκ» θα το σκέφτεται ως «σπίτι» του. Μια δεκαετία έκλεισε ο Αμερικανός πορτιέρο στα «ζαχαρωτά», με πολύ καλές αλλά και πολύ κακές στιγμές. Με πρόοδο, με Ευρώπη, με κατηφόρες, με αλλαγές...

Τζον Τέρι: Ιδιαίτερη η περίπτωσή του. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν ένας είδους αποχαιρετισμός αυτός που απηύθυνε στους οπαδούς της Τσέλσι μετά το ματς με τη Λέστερ, την περασμένη Κυριακή. Έχει δηλώσει πολλάκις ότι θέλει να παραμείνει στον σύλλογο μέχρι ν' αποφασίσει ν' αποσυρθεί. Αγαπάει όσο λίγοι την Τσέλσι και πως να μην το κάνει άλλωστε έπειτα από 20 συνολικά χρόνια (μαζί με τα τμήματα υποδομής) στους «μπλε». Έχει στα χέρια του πρόταση, δεν διευκρινίστηκε ότι πρόκειται για καριέρα ποδοσφαιριστή ή κάτι άλλο και αναμένουν όλοι την απάντησή του.

Αλβάρο Αρμπελόα: Βλέποντας τον αποχαιρετισμό που του επιφύλαξε η Ρεάλ Μαδρίτης, ο Ικέρ Κασίγιας σίγουρα θα ζήλεψε. Κακά τα ψέματα, πολύ διαφορετική η προσφορά των δύο ποδοσφαιριστών στη «βασίλισσα», πολύ διαφορετική η ιστορία που έχει γράψει ο καθένας τους. Όπως και να 'χει, όμως, ο Ισπανός αμυντικός, που είχε κι έντονη κόντρα με τον Ζεράρ Πικέ, ολοκλήρωσε τη συνεργασία του με τη Ρεάλ έπειτα από εφτά χρόνια στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Συμπαίκτες και κόσμος τον αποθέωσαν και τον έκαναν να συγκινηθεί, σε στιγμές που για τον ίδιο θα μείνουν κειμήλιο με τις ποδοσφαιριστές του εμπειρίες.

Χουάν Κάρλος Βαλερόν: Ξεκίνησε κι έκλεισε την καριέρα του στη Λας Πάλμας, όλοι θα τον θυμούνται για όσα πέρασε στη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Άντεξε στα δύσκολα και στάθηκε δίπλα στη «Ντέπορ» όταν εκείνη βίωσε την παρακμή της, έκανε τρεις επεμβάσεις για χιαστούς, όμως και πάλι πεισματικά συνέχιζε. Ακόμα κι αν δεν είχε το απόλυτα αθλητικό κορμί, ακόμα κι αν λόγω του ύψους του φαινόταν ίσως «ατσούμπαλος», ήταν τέτοια η προσφορά του που του βγάζεις το καπέλο. Το 2013 αποχαιρέτησε το «Ριαθόρ» και τρία χρόνια αργότερα, από την ομάδα που ξεκίνησε, είπε το «αντίο» του, πάλι με δάκρυα, στο ποδόσφαιρο...

Αντόνιο Ντι Νατάλε: Θρύλος της Ουντινέζε. Έπειτα από 439 συμμετοχές, 226 γκολ και 12 χρόνια παρουσίας στον ιταλικό σύλλογο, ο Αντόνιο Ντι Νατάλε είπε... εις το επανιδείν. «Έκλαιγα σαν μικρό παιδί στ' αποδυτήρια... Και τα 12 χρόνια της θητείας μου στην ομάδα περνούσαν όλα μπροστά από τα μάτια μου» δήλωσε για το τελευταίο του παιχνίδι, αυτό απέναντι στην Κάρπι, όπου έπαιξε και σκόραρε παρά το γεγονός πως αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού. Δίχως να έχει ξεκαθαρίσει τι θ' ακολουθήσει κι αν θα συνεχίσουμε να τον βλέπουμε στα γήπεδα, ο Ντι Νατάλε έχει τη δική του ιστορία στη Serie A και τα βιβλία της Ουντινέζε.

Λούκα Τόνι: Ο ... τρελός πήρε την απόφαση ν' αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Ολοκλήρωσε την καριέρα του με τη φανέλα της Ελλάς Βερόνα, έχοντας προσφέρει τρομερά και στις Φιορεντίνα, Μπάγερν Μονάχου και φυσικά την εθνική ομάδα της Ιταλίας και δη στο Μουντιάλ του 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας. Ο πανηγυρισμός του, χαρακτηριστικός και απόδειξη της τρέλας που κουβαλούσε και της χαράς του κάθε φορά που σκόραρε και χαμογελούσε με τα μάτια του να γυαλίζουν. Υπήρξε για μια περίοδο γυρολόγος (Ρόμα, Τζένοα, Γιουβέντους, Αλ Νασρ) και μια επιστροφή στη Φιορεντίνα προτού αναγεννηθεί πάλι στην Ελλάς Βερόνα.

Μίροσλαβ Κλόζε: Άφησε τη Λάτσιο και αναζητά μια νέα και ίσως τελευταία ποδοσφαιρική εμπειρία εκτός Ευρώπης. Ο Γερμανός στράικερ, πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου με τα 16 συνολικά τέρματα και παρά την ηλικία του, ήταν και παραμένει – εφόσον συνεχίσει – ένας από τους πιο δεινούς και αποτελεσματικούς σκόρερ όταν βρίσκονται μπροστά από την αντίπαλη εστία. Στα 171 παιχνίδια με τους «λατσιάλι», ο «Μίρο» σκόραρε 64 φορές και μέτρησε 34 ασίστ. Με το γκολ που πέτυχε στην τελευταία του εμφάνιση με τη φανέλα της ομάδας της Ρώμης, έφτασε στα 7, στα τελευταία του 8 παιχνίδια.

Μανουέλ Πασκouάλ: Έπειτα από 11 χρόνια παρουσίας στη Φιορεντίνα, ο Μανουέλ Πασκάλ σε κλίμα συγκίνησης αποχαιρέτησε τον κόσμο της ομάδας στο «Αρτέμιο Φράνκι», στο ματς με την Παλέρμο, αφού ήταν τιμωρημένος για εκείνο της τελευταίας αγωνιστικής της Serie A κόντρα στη Λάτσιο. Αρχηγός των «βιόλα», ο 34χρονος αριστερός οπισθοφύλακας παρέμεινε στον σύλλογο ακόμα κι αν έχασε το περιβραχιόνιο τη φετινή σεζόν από τον Γκονζάλο Ροντρίγκες. Μετά το τελευταίο του ματς ξέσπασε σε κλάματα μπροστά στις κάμερες, όταν πλέον είχε καταλάβει ότι τελείωσε το ωραίο παραμύθι που έζησε στη Φιορεντίνα.

Κριστιάν Αμπιάτι: Στα 38 του χρόνια αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του. Ο Κριστιάν Αμπιάτι χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πιο πιστούς «στρατιώτες» της Μίλαν, στην οποία μετακόμισε πρώτη φορά το 1998 και παρά τους δανεισμούς σε Γιουβέντους, Τορίνο και Ατλέτικο, πάντοτε ήταν και θα είναι ένας «ροσονέρο». Στο παιχνίδι με τη Ρόμα έκλεισε τον κύκλο του στα γήπεδα, κάτω απ' τα δοκάρια, έβγαλε τα γάντια του, χειροκροτήθηκε από τον κόσμο, έκλαψε και έδωσε το σύνθημα για το μέλλον, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη Μίλαν. «Να σέβεστε τη φανέλα που φοράτε και να την τιμάτε» είπε σε όσους αφήνει πίσω στην ομάδα. Πανηγύρισε τίτλους κι επιτυχίες, όμως, όπως είπε: «Ίσως να είναι λάθος μου που συγκρίνω το παρελθόν με το παρόν, όμως θεωρώ ότι τη σωστή στιγμή αποσύρομαι, αφού εδώ και αρκετό καιρό βρισκόμαστε μακριά από το επίπεδο που θα έπρεπε να βρίσκεται ο σύλλογος». 

Τζανπάολο Μπελίνι: Στην Αταλάντα για 18 χρόνια, με πορείες... ασανσέρ στην πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, ο Μπελίνι είναι από αυτούς τους ποδοσφαιριστές που χαρακτηρίζονται... one club men. Το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα των «μπεργκαμάσκι», έχοντας προηγουμένως αναδειχθεί από τα τμήματα υποδομής, το πραγματοποίησε το 1998. Το «αντίο» του και ο τρόπος που λύγισε, γονάτισε κι έκλαψε μπροστά στην «Curva Pisani», δείχνει το δέσιμό του με τον κόσμο και πόσα πρέσβευε εκείνος για τον σύλλογο...

Best of internet