Η ΚΑΡΙΕΡΑ, ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΕΣ ΤΟΥ «DREAM HAKEEM»

Ο «ονειρεμένος» Χακίμ Ολάζουον (pics & vids)

Σαν σήμερα πριν 53 χρόνια, στο Λάγος της Νιγηρίας γεννήθηκε ο «Hakeem the Dream» και το gazzetta.gr κάνει αναδρομή στην καριέρα και τη ζωή ενός σέντερ που δεν είχε παίξει ποτέ του μπάσκετ μέχρι τα 15, κι όμως ήταν βγαλμένος μέσα από μπασκετικά παραμύθια!  

Ο «ονειρεμένος» Χακίμ Ολάζουον (pics & vids)

Μοναδικές ικανότητες μέσα στο παρκέ, πιστός μουσουλμάνος, φιλάνθρωπος: κάπως έτσι έχει κανείς μια εικόνα για τον Ολάζουον. Άφησε εποχή στα παρκέ του ΝΒΑ, φτάνοντας στις κορυφαίες θέσεις σε ποικίλες στατιστικές κατηγορίες, ενώ κι ο χαρακτήρας του συνηγορεί στην άποψη πως πρόκειται για ξεχωριστή περίπτωση αθλητή στα χρονικά.

Άλλωστε, με δυο πρωταθλήματα, 26.946 πόντοι, 13.747 ριμπάουντ, 13.747 ριμπάουντ, 3.830 τάπες, 3.058 ασίστ και 2.162 κλεψίματα και περιγραφές για έναν απ’ τους πληρέστερους παίκτες όλων των εποχών, λίγοι μπορούν να συγκριθούν μαζί του ακόμα και σήμερα.

Η Vistabet σου προσφέρει τη δυνατότητα να στοιχηματίσεις μέσω κινητού και τάμπλετ στον αγώνα της Κουμπάν με τον Παναθηναϊκό.

Ξεκίνημα από… τερματοφύλακας!

Γεννήθηκε το 1963 και αρχικά δεν φαινόταν καν πως θα ασχοληθεί με το μπάσκετ. Πήρε όμως απ’ το «σπίτι» του όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον βοήθησαν στη συνέχεια. «Οι γονείς μου δίδαξαν σε μένα και στα αδέρφια μου (σ.σ πέντε τον αριθμό) την αξία της σκληρής και τίμιας δουλειάς, το σεβασμό στους μεγαλύτερους και την πίστη στις δυνάμεις μας». Ενώ λοιπόν έφτασε έως τα 15 δίχως να προπονηθεί σε γήπεδο μπάσκετ, παίζοντας ως τότε μόνο τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, μπόρεσε έκτοτε να καλύψει το όποιο χάντικαπ. Την αφορμή έδωσε ένας γυμναστής του στο σχολείο, που, όταν τον είδε να έχει ύψος πάνω από δυο μέτρα, του ζήτησε να «καρφώσει» τη μπάλα στη μπασκέτα. 

«Το μπάσκετ είναι κάτι τόσο ξεχωριστό. Με το που ξεκίνησα να παίζω, κατάλαβα ότι αυτό είναι το άθλημα για μένα. Όλα τα υπόλοιπα σπορ με τα οποία ασχολήθηκα πέρασαν σε δεύτερη μοίρα». Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…

Απευθείας στο σωστό μέρος

Απ’ τα 18 του μετακόμισε στις Η.Π.Α και στο πανεπιστήμιο του Χιούστον για να σπουδάσει και να αποκτήσει την τριβή που ήθελε με το άθλημα. Πρώτος του προπονητής ήταν ο Γκάι Λιούις στους «Cougars». Ως πρωτοετής δεν μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια συμμετοχής και το προπονητικό τιμ του σύστησε να προπονηθεί το καλοκαίρι με τον «θρύλο» του ΝΒΑ, Μόουζες Μαλόουν, για να καλύψει την αγωνιστική απραξία. Έτσι κέρδισε πολύτιμες εμπειρίες και παραστάσεις, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος: «Ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε ο Μαλόουν με βοήθησε να ανέβω επίπεδο. Ήταν ο καλύτερος σέντερ του πρωταθλήματος εκείνη την εποχή και όσο προσπαθούσα να βελτιωθώ, το έκανε απέναντι και υπό τις οδηγίες του καλύτερου»!

Έκτοτε «μεταμορφώθηκε» σε άλλο παίκτη: Απ’ τη σεζόν 1982-83 ήταν σημαντικό μέλος των Cougars και στο τέλος αυτής κέρδισε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς στο NCAA, παρότι η ομάδα του έχασε τους τελικούς. Μόνο αυτός έχει καταφέρει έκτοτε το συγκεκριμένο, δηλαδή να αναδειχθεί MVP όντας απ’ τη χαμένη ομάδα…

Μετά από άλλη μια χρονιά στο NCAA, αποφάσισε να δηλώσει πρώιμα συμμετοχή στα draft του ΝΒΑ, με σκοπό να παίξει στους Ρόκετς. Τελικά επελέγη στο Νο1 απ’ αυτούς, πάνω απ’ τον Τζόρνταν, τον Μπάρκλεϊ, τον Στόκτον και άλλους «γίγαντες» της εποχής.

«Rookie of the year»

Αυτός ήταν ο τίτλος που κατέκτησε στην πρώτη του σεζόν στο ΝΒΑ, το 1984-85. Με 20.6 πόντους, 11.9 ριμπάουντ και σχεδόν 3 τάπες ανά αγώνα, δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση πως πρόκειται για κάποιον σπουδαίο. Την επόμενη σεζόν ανέβασε κι άλλο τους αριθμούς του (23.5 π., 11.5 ρ., 3.4 τ.), με τις φανταστικές «ρουκέτες» να αποκλείουν τους Λέικερς του Πατ Ράιλι και να φτάνουν στους τελικούς απέναντι στους καλύτερους ίσως Σέλτικς στην ιστορία και μια απ’ τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Εκεί έχασαν με 4-2 στα παιχνίδια, όμως αρκούσαν τα «παράσημα» που του απένειμε ο Ράιλι στους τελικούς της Δύσης, όταν τον είδε να σκοράρει 75 πόντους στο 3ο και στο 4ο παιχνίδι: «Δοκιμάσαμε τα πάντα. Βάλαμε τέσσερις παίκτες να τον μαρκάρουν, δίναμε βοήθειες. Είναι απλά ένας σπουδαίος παίκτης»!

Βήμα - βήμα προς τη δόξα

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας βελτίωνε με συνέπεια το παιχνίδι του, όμως μόνο ατομικές διακρίσεις έβλεπε και ουχί ομαδικές: μέλος της καλύτερης ομάδας (1987-89), ΝΒΑ Αll-star (1985-90), πρώτος σε ριμπάουντ (1989) και μπλοκ (1990), μέλος των καλύτερων αμυντικών (1985). Όλα αυτά τον καθιέρωναν ως έναν απ’ τους καλύτερους.

Τον Μάρτιο ο Ολάζουον έγινε ένας από τους μόλις 4 παίκτες (Νέιτ Θέρμοντ, Άλβιν Ρόμπερτσον, Ντέιβιντ Ρόμπινσον οι άλλοι) στην ιστορία του ΝΒΑ που έχουν κάνει κουαντράμπλ-νταμπλ: ήταν σε αγώνα εναντίον των Μπακς, όταν «έγραψε» 18 πόντους, 16 ριμπάουντ, 10 ασίστ και 11 τάπες.

Οι Ρόκετς πάντως δεν κατάφερναν κάτι σπουδαίο, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό πότε στην πρώτη φάση των playoff,  πότε δεν έμπαιναν καν σ’ αυτά. Το 1992, μετά από μια απογοητευτική σεζόν για την ομάδα, ο ίδιος έδειξε δυσαρεστημένος απ’ τη νοοτροπία looser του συλλόγου και το μικρό του συμβόλαιο, ζητώντας ανταλλαγή σε άλλη ομάδα. Τελικά έμεινε, με νέο προπονητή, τον Ρούντι Τομγιάνοβιτς και την κατάσταση να αλλάζει. Έμπαιναν τα «θεμέλια» για τους δυο τίτλους που θα τον τοποθετούσαν στο πάνθεον.

Πρωταθλητής

«Ο Χακίμ έχει 5 κινήσεις και 4 παραλλαγές για κάθε κίνηση. Αυτό του δίνει αμέσως αμέσως 20 κινήσεις. Δεν υπάρχει τρόπος να ξέρεις τι θα κάνει και να τον σταματήσεις», είχε πει γι’ αυτόν ο Σακίλ Ο’ Νιλ. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που αυτός ο παίκτης φόρεσε το πολυπόθητο δαχτυλίδι!

Τα κατάφερε μάλιστα σε δυο διαδοχικές σεζόν, το 1994 και το 1995. Την πρώτη χρονιά, απέναντι στους Νιου Γιορκ Νικς, οι Ρόκετς έμειναν πίσω με 3-2 στους τελικούς, όμως με τον Ολάζουον να κάνει «όργια» και να επιβεβαιώνει τον ορισμό του «clutcher», οδηγεί την ομάδα του σε δυο νίκες και στον πρώτο τίτλο της πόλης του Χιούστον μετά το πρωτάθλημα των Όιλερς στο american football το 1961! Ήταν αναμφίβολα ο MVP των τελικών με μ.ο 26.9 πόντους και 50% εντός πεδιάς. Επίσης, έγινε ο μοναδικός παίκτης έως σήμερα που κατέκτησε την ίδια σεζόν τον τίτλο του MVP στους τελικούς, του αμυντικού της χρονιάς και του MVP ολόκληρης της σεζόν!

Την επόμενη χρονιά, με 33 πόντους και 10.3 ριμπάουντ ανά αγώνα, οδήγησε την ομάδα του μέχρι τους τελικούς απέναντι στους Ορλάντο Μάτζικ του «rookie» Σακίλ, τους οποίους «ισοπέδωσαν» με 4-0 και τον ίδιο να αναδεικνύεται ξανά σε MVP. Πλέον ανήκε δικαιωματικά στους κορυφαίους του πρωταθλήματος, έχοντας μαζέψει τα απαραίτητα «γαλόνια».

«Μύθος» ως το τέλος

Μέχρι να ολοκληρώσει την καριέρα του, δεν κατάφερε να ξαναφτάσει στην κορυφή. Οι αριθμοί του έπεσαν αρκετές φορές κάτω απ’ τους 20 πόντους, ενώ ενδεχομένως ο κορεσμός των «ρουκετών» δεν έσπειρε γόνιμο έδαφος για άλλες επιτυχιές. Το 2001 αρνήθηκε 13 εκατ. δολάρια απ’ το Χιούστον και μετακινήθηκε με ανταλλαγή στους Τορόντο Ράπτορς, όπου αγωνίστηκε μια σεζόν, εντελώς μακριά απ’ τους αριθμούς του παρελθόντος (7.1 πόντοι, 6 ριμπάουντ), μέχρι να ανακοινώσει το 2002 την απόσυρση του απ’ την ενεργό δράση…

Συνολικά έως το τέλος κατέγραψε εντυπωσιακούς μέσους όρους: 21.8 πόντους, 11.1 ριμπάουντ, 2.5 ασίστ, 1.7 κλεψίματα και 3.1 τάπες ανά αγώνα σε 1238 ματς. Όσον για τις ατομικές διακρίσεις, αναδείχθηκε μια φορά MVP κανονικής περιόδου, δυο φορές MVP τελικών, δυο φορές καλύτερος αμυντικός της χρονιάς, έξι φορές στην καλύτερη πεντάδα, τρεις φορές στη δεύτερη καλύτερη και τρεις στην τρίτη καλύτερη, πέντε φορές στην καλύτερη αμυντική πεντάδα και τέσσερις φορές στη δεύτερη καλύτερη, αλλά και μέλος της rookie πεντάδας το 1985.

Είναι 1ος στην ιστορία του NBA σε τάπες και στην κανονική περίοδο και στα πλέι οφς. Είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του NBA που βρίσκεται μέσα στους 10 πρώτους στην ιστορία σε 4 διαφορετικές κατηγορίες: πόντους, ριμπάουντ, κλεψίματα και τάπες. Είναι 7ος όλων των εποχών σε κλεψίματα, μακράν ο καλύτερος σέντερ στην ιστορία. Ακόμη, είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του NBA που έχει τελειώσει σεζόν (1989) με περισσότερα από 200 κλεψίματα και 200 τάπες, καθώς είχε 282 τάπες και 218 κλεψίματα. Τέλος, έχει ολοκληρώσει 11 σεζόν με περισσότερες από 200 τάπες και 100 κλεψίματα.

Ισλάμ και αγαθοεργίες

Στην εισαγωγή αναφερθήκαμε σε ένα βασικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του, την θρησκευτική του πίστη. Βαθιά αφοσιωμένος στο μουσουλμανικό τρόπο ζωής και στο Ισλάμ, αποτελεί πρότυπο για κάθε μουσουλμάνο, αφού ο τρόπος ζωής του χαρακτηρίζεται από προσφορά και βοήθεια στο συνάνθρωπο.

Χαρακτηριστική είναι η διαφορά στη συμπεριφορά του στην αρχή της παρουσίας του στο ΝΒΑ και στη συνέχεια, όταν άρχισε να διαβάζει το Κοράνι και να ακολουθεί πιστά τις επιταγές της μουσουλμανικής πίστης. Ειδικά στο κολέγιο είχε τη φήμη του «φασαριόζου», αφού ουκ ολίγες φορές εμπλεκόταν σε καβγάδες, διαμάχες με τους διαιτητές, κάνοντας ενίοτε αντιαθλητικά φάουλ και επιφυλάσσοντας προκλητική συμπεριφορά στους αντιπάλους του. Αυτό άλλαξε στις 9 Μαρτίου 1991, όταν αποφάσισε να αλλάξει τρόπον τινά το όνομα του και μαζί την κοσμοθεώρηση του.

Ενώ στη ληξιαρχική πράξη γέννησης αναφερόταν ως «Akeem», το άλλαξε σε «Hakeem», θέλοντας να το φέρει πιο κοντά στα αραβικά και στην προφορά τους. Τότε μάλιστα δήλωσε πως «δεν αλλάζω την προφορά του ονόματος μου, αλλά τη διορθώνω». Ύστερα ήρθε η δήλωση πίστης στο Ισλάμ: «Διαβάζω το Κοράνι κάθε μέρα. Στο σπίτι, στα αεροπλάνα των αποστολών, πριν τα παιχνίδια, μετά απ’ αυτά. Μαθαίνω τόσα νέα πράγματα και φτάνω συνεχώς σε νέα επίπεδα πίστης. Δεν απορροφήθηκα απ’ την πίστη, απλώς αφοσιώθηκα σ’ αυτή».

Έκτοτε θέλησε να συμμετέχει στα κοινά των μουσουλμάνων και με τις φιλανθρωπίες και την κοινωνική εργασία για την κοινότητα των ομόθρησκων του έγινε κυρίαρχη φιγούρα ανάμεσα στους μουσουλμάνους της πόλης και της ευρύτερης πολιτείας. Στις διακοπές της σεζόν του ΝΒΑ έκανε ταξίδια στις αραβικές χώρες, κάνοντας μαθήματα της γλώσσας. Προσπάθησε μάλιστα να μυήσει στη θρησκεία του και συμπαίκτες του, δίχως πάντως να τα καταφέρει, αλλά και χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις. Τηρούσε πιστά το ραμαζάνι και τους περιορισμούς που αυτό επιβάλλει στην κοινωνική ζωή των πιστών, δίχως αυτό να επηρεάζει την αγωνιστική του κατάσταση, τουλάχιστον στα χρόνια που «μεσουρανούσε». 

Ειδικά μετά την απόσυρση του απ’ την ενεργό δράση, η φιγούρα του θρησκευόμενου Ολάζουον που ασχολείται με τα προβλήματα της κοινότητας, προσπαθώντας να δώσει λύσεις, κυριάρχησε. Χρηματοδότησε πρωτοβουλίες για την εκπαίδευση νεαρών μουσουλμάνων, έδινε τακτικά το «παρών» σε εκδηλώσεις της Ισλαμικής Κοινότητας στη Βόρεια Αμερική, ενώ συμμετείχε σε φιλανθρωπικές προσπάθειες για διάφορους σκοπούς.

Επιπλέον, ίδρυσε το δικό του φιλανθρωπικό οργανισμό, την «Dream Foundation», μέσω της οποίας προσφέρει υποτροφίες σπουδών στο πανεπιστήμιο σε μουσουλμάνους του Χιούστον απ’ το 1995. Αρνήθηκε πολλάκις να συμμετέχει σε διαφημίσεις προϊόντων που ο ίδιος θεωρούσε πως προσβάλλουν το Ισλάμ ή είναι «ανήθικα». Η αξία όλων αυτών εντοπίζεται κυρίως στο ότι, παρότι ήταν φανατικός με τη θρησκεία του, διοχέτευε την ενέργεια και το χρόνο που αφιέρωνε σ’ αυτή με δημιουργικό τρόπο που συνδύαζε τη μόρφωση και την προσφορά, δίχως να ξεπερνά τα όρια που χωρίζουν την πίστη απ’ το φονταμενταλισμό.

Με τον τρόπο ζωής και δράσης του αποτελεί σύμβολο ακόμα και για τους μη μουσουλμάνους Αμερικανούς. Το 1996, όταν ο -επίσης μουσουλμάνος- παίκτης των Ντένβερ Νάγκετς, Μαχμούντ Αμπντούλ - Ραούφ, αρνήθηκε να σταθεί προσοχή στον εθνικό ύμνο των Η.Π.Α «για θρησκευτικούς λόγους», ο Ολάζουον αμφισβήτησε ανοικτά το επίπεδο κατανόησης του Ισλάμ, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους πως «το να είσαι καλός μουσουλμάνος σημαίνει πως είσαι καλός πολίτης».

Μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους το Σεπτέμβριο του 2001, κάλεσε τα media να φερθούν με εντιμότητα και δικαιοσύνη στους ομόθρησκούς του: «Οι μουσουλμάνοι της Αμερικής είναι το πρόσωπο του εγκλήματος κι αυτό ενισχύει τα στερεότυπα. Μας φέρνει σε πολύ δυσάρεστη θέση, σχεδόν μας ξαναγυρίζει στην αρχή, τόσο που πρέπει ξανά να εξηγήσουμε σε μια χώρα, όπου έτσι κι αλλιώς είμαστε μειονότητα, πως οι πράξεις των λίγων δεν γίνεται να χαρακτηρίζουν και να εκπροσωπούν τους πολλούς». 

Βέβαια, η ανοικτή θρησκευτική εκδήλωση συναισθημάτων του Ολάζουον δεν μένει μακριά από «αστερίσκους». Τον Φεβρουάριο του 2005, οι υπηρεσίες ασφαλείας των Η.Π.Α βρήκαν σύνδεση μεταξύ δυο εταιριών που είχε συστήσει για τη χρηματοδότηση φιλανθρωπικών σκοπών και της οικονομικής στήριξης της Αλ Κάιντα και της παλαιστινιακής Χαμάς. Ο Νιγηριανός αρνήθηκε κάθε σχέση με ό,τι του καταλογίστηκε, αν και δέχθηκε πως ενδεχομένως οι δωρεές του να κατέληξαν σε «λάθος σκοπούς», όπως αυτοί τρομοκρατικών οργανώσεων. Οι αρχές δεν συνέχισαν την έρευνα, καθώς τελικά φάνηκε πως δεν υπήρχε κάτι μεμπτό ή ύποπτο.

Hakeem Olajuwon - The Dream [HD]

Hakeem Olajuwon - Scoring Skills

0GCyU0sKxqI

Best of internet