+slo-gun

Τεράστιο βήμα στην ιατρική: Έλληνες επιστήμονες μπορούν να αντιμετωπίσουν την οξεία λευχαιμία με ουσία από κολλύριο

Τεράστιο βήμα στην ιατρική: Έλληνες επιστήμονες μπορούν να αντιμετωπίσουν την οξεία λευχαιμία με ουσία από κολλύριο

Τεράστιο βήμα στην ιατρική: Έλληνες επιστήμονες μπορούν να αντιμετωπίσουν την οξεία λευχαιμία με ουσία από κολλύριο

Η δραστική ουσία που αναπτύχθηκε για την αντιμετώπιση οφθαλμολογικών προβλημάτων στη  νεοαγγειακή νόσο του αμφιβληστροειδούς, φέρεται να αντιμετωπίζει, αλλά όχι και να θεραπεύει και τη Οξεία Μυελογενή Λευχαιμία (ΟΜΛ). 

Ερευνητές από το Wellcome Sanger Institute του Λονδίνου και σε συνεργασία με τα Πανεπιστήμια του Κέιμπριτζ και του Νότινγκαμ, με επικεφαλής τους έλληνες επιστήμονες Γιώργο Βασιλείου και Κωνσταντίνο Τζελέπη, κατέδειξαν μέσα από έρευνα ότι η δραστική ουσία από το κολλύριο, θα μπορούσε να στοχεύσει τα καρκινικά κύτταρα, αφήνοντας ανέπαφα τα υγιή. 

Τα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκαν σήμερα στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications, γεννούν ελπίδες για ακόμη ένα φάρμακο που αντιμετωπίζει τον επιθετικό καρκίνο του αίματος. 

Σε προηγούμενη μελέτη, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Sanger ανέπτυξαν μια προσέγγιση βασισμένη στην τεχνολογία CRISPR (γονιδιακό copy paste), η οποία τους βοήθησε να προσδιορίσουν περισσότερα από 400 γονίδια ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για διαφορετικούς υποτύπους της ΟΜΛ.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Sanger και οι συνεργάτες τους ξεκίνησαν να διερευνήσουν πώς η αναστολή του γονιδίου SRPK1 μπορεί να σκοτώσει τα κύτταρα της ΟΜΛ και αν έχει θεραπευτικό δυναμικό στην ασθένεια αυτή.

Το πρώτο που φάνηκε από τη μελέτη, είναι ότι η γενετική διάσπαση του SRPK1 ανέστειλε την ανάπτυξη αναδιαμορφωμένων με MLL κυττάρων ΟΜΛ. Ακολούθως, οι ειδικοί προχώρησαν στο επόμενο βήμα που ήταν η μελέτη της σύντηξης SPHINX31, ενός αναστολέα του SRPK1, που χρησιμοποιήθηκε για να αναπτύξει μια οφθαλμική σταγόνα για τη νεοαγγειακή νόσος του αμφιβληστροειδούς, η οποία «γεννά» νέα αιμοφόρα αγγεία στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς που αιμορραγούν αυθόρμητα και προκαλούν απώλεια όρασης.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι η ένωση ανέστειλε έντονα την ανάπτυξη αρκετών κυτταρικών γραμμών της ΟΜΛ, αλλά δεν ανέστειλε την ανάπτυξη φυσιολογικών βλαστοκυττάρων αίματος. Άρα σταματά την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων, και δεν βλάπτει τα υγιή. Στη συνέχεια μεταμόσχευσαν ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα προερχόμενα από ασθενή σε ανοσοκατεσταλμένους ποντικούς και τα επεξεργάστηκαν με τη μέθοδο της σύντηξης.

«Ανακαλύψαμε ότι η αναστολή ενός βασικού γονιδίου από μια ένωση που αναπτύσσεται για τη θεραπεία του ματιού, μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη της επιθετικής μορφής Οξείας Μυελογενούς Λευχαιμίας, χωρίς να βλάψει υγιή κύτταρα. Αυτό μας δίνει μία σοβαρή υπόσχεση ως πιθανή προσέγγιση για τη θεραπεία αυτής της επιθετικής λευχαιμίας στους ανθρώπους».

Ο Δρ Κωνσταντίνος Τζελέπης, από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, εξηγεί ότι «η μελέτη  περιγράφει έναν νέο μηχανισμό που απαιτείται για την επιβίωση των κυττάρων λευχαιμίας και τονίζει το θεραπευτικό δυναμικό της αναστολής του SRPK1 σε έναν επιθετικό τύπο της νόσου. Η στόχευση αυτού του μηχανισμού μπορεί να είναι αποτελεσματική και σε άλλους καρκίνους όπου το BRD4 και το SRPK1 παίζουν κάποιο ρόλο, όπως ο μεταστατικός καρκίνος του μαστού».

Η μελέτη που έγινε σε εργαστηριακό επίπεδο θα χρειαστεί και άλλες δοκιμές προκειμένου τα υποσχόμενα αποτελέσματά της να επιβεβαιωθούν και ακολούθως θα ξεκινήσουν οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους. Αυτό χρονικά σημαίνει τουλάχιστον 3 χρόνια, ενώ για την έγκριση ενός νέου φαρμάκου απαιτούνται περίπου 10 χρόνια. 

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Best of internet