Σύμφωνα με πληροφορίες του insider.gr, στο υπουργείο, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο για την ιδιωτικοποίηση παρά μόνο ένα γενικότερο πλάνο για το άνοιγμα της αγοράς το οποίο θα παρουσιαστεί στους Θεσμού στα μέσα Σεπτεμβρίου στην Αθήνα. Αυτό είναι λογικό να συμβαίνει καθώς τόσο το νέο επιτελείο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας όσο και η νέα διοίκηση της ΔΕΗ, ανέλαβαν πρόσφατα δράση και απαιτείται χρόνος για να καταστρώσουν ένα σχέδιο το οποίο θα συνάδει με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης αλλά και με τις επιταγές της Κομισιόν.

Άλλωστε, αυτή τη στιγμή δεν έχουν αρθεί τα βαρίδια τα οποία έφραξαν ουσιαστικά τον δρόμο σε κάθε προηγούμενη προσπάθεια αποεπένδυσης. Οι ζημιές της επιχείρησης οι οποίες έφθασαν τα 900 εκατ. ευρώ το χρόνο, το ταμειακό έλλειμμα, το οποίο κυμαίνεται γύρω στα 800 εκατ. ευρώ (582.000 πελάτες της ΔΕΗ έχουν τουλάχιστον τρία τιμολόγια ανεξόφλητα με το συνολικό χρέος στα 545 εκατ. ευρώ), το θολό τοπίο στη χορήγηση των ΑΔΙ, το νέο Ελληνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (το οποίο υπόκειται σε αλλαγές), ο ρόλος των δημοπρασιών ΝΟΜΕ, η επικαιροποίηση του στόχου για μείωση του μεριδίου της ΔΕΗ στο 50%, η αλματώδης άνοδος των τιμών των δικαιωμάτων CO2, η μη ολοκλήρωση της εφαρμογής των   μέτρων μείωσης του κόστους των υπό αποεπένδυση μονάδων αποτελούν «αγκάθια» τα οποία καλείται να «ξεριζώσει» η νέα διοίκηση.

Ως ένα πρώτο ορόσημο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η έλευση των εκπροσώπων των Θεσμών στα μέσα Σεπτεμβρίου όπου και θα παρουσιαστούν οι νέες ελληνικές θέσεις και θα καταγραφούν οι πρώτες αντιδράσεις από την πλευρά των Βρυξελλών. Κατόπιν, αναμένεται η ψήφιση του νομοσχεδίου για τη ΔΕΗ, κάτι το οποίο προϋποθέτει ότι θα έχει καταρτιστεί λεπτομερώς ένας οδικός χάρτης για το μέλλον της επιχείρησης και της αποκρατικοποίησης.

Όπως ανέφερε και ο νέος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, Γιώργος Στάσσης, κατά την πρώτη δημόσια τοποθέτησή του, στα μέσα Σεπτεμβρίου αναμένεται ότι θα έχει καταρτιστεί ένα βασικό σχέδιο δράσης το οποίο θα βασίζεται στην αλλαγή της εμπορικής πολιτικής αλλά και στη στροφή σε νέες δραστηριότητες με έμφαση τις ΑΠΕ ώστε μέσα στο 12μηνο να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη ρευστότητα να εισέλθει η επιχείρηση σε αναπτυξιακή τροχιά.