Σινέ«Νοσταλγία»: Ανέκδοτα περιστατικά του παλιού ελληνικού κινηματογράφου

Το Σινέ «Νοσταλγία» ήρθε στο Gazzetta Plus με σκοπό να σας ξεναγεί κάθε εβδομάδα στις πιο αγαπημένες στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου! To ταξίδι στις πιο αγαπημένες ελληνικές ταινίες, που έχουν «ντύσει» όλες μας τις αναμνήσεις συνεχίζεται...    

ME THN EΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΣ Bergmann Kord

Ο Aλέκος Σακελλάριος, ο Φρέντυ Γερμανός και το γεύμα... με ορούς!

Ο Αλέκος Σακελλάριος, αυτός ο μύθος του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, πέρα απο το απύθμενο ταλέντο που διέθετε, ήταν και ένας άνθρωπος με έμφυτο το χιούμορ σε κάθε πτυχή της ζωής του. Το χιούμορ αυτό δεν τον εγκατέλειψε ποτέ, ακόμα και όταν έδινε μάχη για τη ζωή του, τον Αύγουστο του 1991, στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου. Απο εκείνη την εποχή υπάρχει ένα χιουμοριστικό περιστατικό, που αφορά σε μια επίσκεψη του Φρέντυ Γερμανού στον ασθενή Σακελλάριο στο νοσοκομείο («Μυθικά Πρόσωπα της Σύγχρονης Ελλάδας, ο μύθος Αλέκος Σακελλάριος», ειδική έκδοση της εφημερίδας Δημοκρατία). Ο πρώτος έχει μόλις ολοκληρώσει την επίσκεψή του «στον κυρ Αλέκο» και ετοιμάζεται να φύγει. Θέλοντας να κάνει τον Σακελλάριο να αισθανθεί καλύτερα, τον ρωτάει εάν θέλει να του φέρει κάτι απ’ έξω. Ο τελευταίος του απαντάει αμέσως, με το γνωστό φλεγματικό του ύφος, που δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες: «Θέλω ένα σουβλάκι με διπλή πίτα, που να έχει απ΄όλα: κρέας, κρεμμύδι, τζατζίκι, πατάτες, ντομάτα, μουστάρδα»! Ο Φρέντυ Γερμανός τον κοιτάει καλά-καλά και του λέει: «Μα καλά πεινάς; Κανονικά δεν πρέπει να πεινάς, αφού τούτος ο ορός που έχεις στο χέρι σου, αποτελεί πλήρη τροφή»! Τότε ο Σακελλάριος χωρίς να χάσει χρόνο, χτυπάει το κουδουνάκι ειδοποίησης της νοσοκόμας, η οποία έρχεται αμέσως, ανήσυχη, μήπως συμβαίνει κάτι στον ίδιο. «Μην ανησυχείς» της λέει αυτός. «Απλά θέλω να μου φέρεις έναν ορό και... να τον περάσεις στον κύριο από εδώ. Απόψε...θα του κάνω το τραπέζι»! Ναι, το χιούμορ του Σακελλάριου δεν μπορούσε να μείνει ούτε στιγμή «εγκλωβισμένο» μέσα του και πάντα είχε έναν μοναδικό τρόπο να βγαίνει στην επιφάνεια. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Αυγούστου του 1991, ο αγαπημένος κυρ Αλέκος περνούσε στη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό...

Φίνος: «Ο Χόρν είναι αντιεμπορικός»

To 1961 o Φιλοποίμην Φίνος σκέφτεται να γυρίσει την ταινία «Αλίμονο στους νέους», σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, η οποία είχε ήδη παιχθεί στο θέατρο. Η υπόθεση αποτελεί παραλλαγή του μύθου του Φάουστ και αφορά έναν ηλικιωμένο που συμφωνεί να πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο προκειμένου να ξαναπάρει πίσω τη νιότη του.  Ωστόσο όταν ο Σακελλάριος πρότεινε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία ο Δημήτρης Χορν, ο Φίνος αρνήθηκε διότι τον θεωρούσε αντιεμπορικό ηθοποιό. Κι αυτό διότι η προηγούμενη ταινία που είχαν γυρίσει μαζί, το «Μια ζωή την έχουμε», δεν πήγε καλά εισπρακτικά και ο Φίνος πίστευε ότι γι’ αυτό έφταιγε ο Χορν, ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής. Ο Σακελλάριος όμως που ήθελε πολύ να γυρίσει σε ταινία αυτό το θεατρικό έργο, βρήκε άλλους παραγωγούς και η ταινία γυρίστηκε, κάνοντας πολύ καλή πορεία, αφού «έκοψε» 38.000 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή. Μάλιστα, για την ερμηνεία του σε αυτή ο Δημήτρης Χόρν κέρδισε το Α’ βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στην ταινία «Αλίμονο στους νέους» δίπλα στον Χόρν έπαιζε σε δεύτερο ρόλο ο Ανδρέας Ντούζος, ο οποίος υποδύονταν τον σωφέρ του. Ο ρόλος αυτός είχε προταθεί στον Ντίνο Ηλιόπουλο, ο οποίος όμως αρνήθηκε. 

1954: Το πρώτο μιούζικαλ 

Το πρώτο κινηματογραφικό μιούζικαλ στην Ελλάδα, στα πρότυπα των αντίστοιχων του Hollywood, γυρίστηκε το 1954 από την Finos Film και είχε τον τίτλο «Χαρούμενο ξεκίνημα». Σε αυτό πρωταγωνιστούσαν οι Γιώργος Οικονομίδης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Νίκος Ρίζος, Βασίλης Αυλωνίτης, Γεωργία Βασιλειάδου, Μαργαρίτα Παπαγεωργίου κ.α. Σκηνοθέτης της ταινίας ήταν ο Ντίνος Δημόπουλος και σε αυτή έκαναν την πρώτη τους κινηματογραφική εμφάνιση η Μαίρη Χρονοπούλου και η Μάρω Κοντού. 

1956: Ντεμπούτο για τη Ρένα Βλαχοπούλου 

Η Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίζεται για πρώτη φορά σε κινηματογραφική ταινία το 1956. Η ταινία είχε τίτλο «Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες» και ήταν η πρώτη που γυρίστηκε έγχρωμη. Σε αυτή, η σπουδαία ελληνίδα ηθοποιός τραγούδησε τρία σημαντικά τραγούδια της εποχής, το «Μαζί σου για πάντα», το «Αντίο νησί μου» και το «Έλα Παναϊα μου».  

Ο Γιώργος Ζαμπέτας «υποκύπτει» στον ελληνικό κινηματογράφο

Στην ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», ο Γιώργος Ζαμπέτας αναλαμβάνει για πρώτη φορά να γράψει μουσική και τραγούδια για ολόκληρη ταινία. Τα τραγούδια που ακούστηκαν στην ταινία αυτή έγιναν μεγάλες επιτυχίες, ακούγονται ακόμα και σήμερα και εξακολουθούν να συγκινούν τους λάτρεις της καλής ελληνικής λαϊκής μουσικής. Μάλιστα, το τραγούδι «Σήκω χόρεψε συρτάκι» που ακούγεται, πούλησε εκείνη την περίοδο περισσότερους από 100.000 δίσκους 45 στροφών και έγινε χρυσό. 

«Η Αλίκη στο Ναυτικό», με «προίκα» αξίας 2,5 εκατ. δρχ.

Η ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό» ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία της Finos Film και κόστισε 2,5 εκατ. δραχμές, ποσό αστρονομικό για την εποχή. Η εμφάνισή της έγινε στο Παρίσι, αφού τη δεκαετία του 1960 δεν υπήρχαν ακόμα στην Ελλάδα εργαστήρια επεξεργασίας έγχρωμου φιλμ. 

Περιμένουμε σχόλια, απόψεις και παρατηρήσεις στο mail μας.

Best of internet