Τα κανάλια, η κυβέρνηση κι εμείς...

Ο Χρήστος Κιούσης μετά από 21 χρόνια απασχόλησης στην ιδιωτική τηλεόραση καταθέτει μερικές σκέψεις του για το νέο τοπίο στην ελληνική τηλεόραση μετά τη διαδικασία αδειοδότησης.

Τα κανάλια, η κυβέρνηση κι εμείς...

Τον Φεβρουάριο του 1945 έγινε στη Γιάλτα η ομώνυμη διάσκεψη για το μοίρασμα του κόσμου, ανάμεσα στους νικητές του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η διάσκεψη κράτησε μια εβδομάδα και πολύ φοβήθηκα, ότι στην Ελλάδα του 2016 μπορεί να πάρει ανάλογο χρόνο, να δημοπραττηθούν 4 άδειες τηλεοπτικών σταθμών. Ευτυχώς πήρε μόλις 3 ημέρες να ολοκληρωθεί η τουλάχιστον πρωτότυπη διαδικασία που όρισε ο Υπουργός. Και τώρα που ολοκληρώθηκε ο “πόλεμος των εντυπώσεων”, ας ασχοληθούμε λίγο με την ουσία.

Ουδείς θα λυπηθεί κανέναν επιχειρηματία, που αποφάσισε να δαπανήσει πολλά εκατομμύρια ευρώ, για να αγοράσει την πρώτη άδεια νόμιμης λειτουργίας ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού. Το λυπηρό είναι ότι αυτό συνέβη  27 χρόνια μετά την πρώτη εκπομπή ιδιωτικού καναλιού. Κάποιοι ίσως λυπηθούν που δεν δαπάνησαν κι άλλοι επιχειρηματίες ακόμη περισσότερα για πιο πολλές άδειες. Το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας απεφάνθη 4 άδειες εν Ελλάδι. Επειδή φέτος επισκέφτηκα την Φλωρεντία, πρέπει να σας πω ότι φημίζεται για το πλήθος των μνημείων και έργων τέχνης, για τα υπέροχα κρασιά της, για τη bistecca Fiorentina, για την trippa, για την ομάδα της πόλης από τα χρόνια του Μπατιστούτα, για τις γραφικές όχθες του Άρνου, μα όχι για τις αυθεντίες της επί τηλεοπτικών αγορών.

Μέχρι το τέλος του 2017 η ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα πρέπει να περιλαμβάνει 4 κρατικά κανάλια και 4 ιδιωτικά γενικού περιεχομένου. Τα κανάλια της ΕΡΤ και το κανάλι της Βουλής, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να τα ονομάζουν δημόσια, παραμένουν αναμφισβήτητα κρατικά κανάλια και θα συνεχίζουν ως τέτοια, όσο ορίζει η κάθε κυβερνητική πλειοψηφία τη διοίκηση της ΕΡΤ. Όταν αυτό αλλάξει τα ξαναλέμε. 

Η διαδικασία που πραγματοποιήθηκε δεν έχει προηγούμενο σε καμιά τηλεοπτική αγορά του κόσμου. Εκκρεμεί να μάθουμε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, αν ήταν νόμιμη κι αργότερα τι θα αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν βέβαια κάποιος καταφύγει εκεί. Είναι το δεύτερο καλοκαίρι μαζί με το καλοκαίρι του δημοψηφίσματος που η κυβέρνηση πρωτοτυπεί σε διαδικασίες. Δεν έχω λόγια για να περιγράψω το δέος που νιώθω μπροστά στον άνθρωπο, που έκλεισε σε ένα κτίριο και άφησε άπλυτους επί τρία μερόνυχτα, μερικούς από τους πιο ισχυρούς Έλληνες επιχειρηματίες συν τα επιτελεία τους, για να τους πάρει 246 εκατομμύρια ευρώ!

Ας ασχοληθούμε όμως με τα σοβαρά αγαπητοί μου. 'Εχουμε πάντα την υποχρέωση κι όχι μόνο το δικαίωμα, να ενημερωνόμαστε όσο πιο εκτενώς μπορούμε και να φιλτράρουμε προσεκτικά τις ειδήσεις που διαβάζουμε, ακούμε και βλέπουμε, είτε μας τις σερβίρει η κυβέρνηση, είτε ιδιώτες επιχειρηματίες. Μπορούμε να ψυχαγωγούμαστε με όποιον τρόπο επιλέγουμε κι επιθυμούμε κι αυτό καθορίζει το δικό μας επίπεδο ψυχαγωγίας και όχι το επίπεδο ψυχαγωγίας της χώρας μας ή της ελληνικής τηλεόρασης. Πρέπει να θυμόμαστε, ότι καμιά κυβέρνηση δε διόρισε διοίκηση στην ΕΡΤ, ούτε κανείς επιχειρηματίας δαπάνησε από 45 έως 75 εκατομμύρια ευρώ χωρίς ίδιον συμφέρον. Τόσο απλά. Αν είστε κομματικοί και παραταξιακοί ακόλουθοι, που ψάχνετε επιχειρήματα για να ταπώσετε τους απέναντι, δείτε δελτία ειδήσεων. Υπάρχουν πατερούληδες δημοσιογράφοι που θα σας δώσουν βέλη για την φαρέτρα σας. Αν είστε πολίτες που θέλετε να ενημερωθείτε, πάλι δείτε δελτία ειδήσεων. Υπάρχουν δημοσιογράφοι που εκθέτουν γεγονότα και απόψεις, που αν φιλτράρετε ανάλογα με το ποιο κανάλι παρακολουθείτε, θα μπορέσετε να σχηματίσετε άποψη. Αντικειμενικότητα μην ψάχνετε εκεί έξω, αν δεν τη βρείτε μέσα σας. 

Αν η παιδεία ή η υγεία στη χώρα μας πάει καλύτερα ή χειρότερα δε θα σας το περιγράψει κανένα κρατικό ή ιδιωτικό δελτίο ειδήσεων. Οφείλετε να το ξέρετε εσείς, όταν πηγαίνετε στα σχολεία των παιδιών σας, ή με τους οικείους σας στα ελληνικά νοσοκομεία. Το αν ήρθε η ανάπτυξη με Σαμαρά ή με Τσίπρα, δε θα το διαβάσετε πουθενά ακριβέστερα και αντικειμενικότερα, από τον οικογενειακό σας προϋπολογισμό. Τι να κάνουμε; Η άτιμη η δημοκρατία θέλει και σκέψη και κρίση. Άμα ψάχνετε μασημένη τροφή, μην παραπονιέστε μετά για την οδοντοστοιχία αυτού που τη μάσησε, επειδή εσείς βαριόσασταν. Σε όλες τις “ελεύθερες” οικονομίες του κόσμου, κάποιοι επιχειρηματίες έχουν τα τηλεοπτικά κανάλια και κάνουν business. Έτσι συμβαίνει κι εδώ. Αν εσείς παίρνετε το μέρος του ενός ή του άλλου, ανάλογα με το ποιάς ομάδας ποδοσφαίρου είναι ιδιοκτήτης ο κάθε καναλάρχης, τότε πάλι business είναι. Δικές τους business, όχι δικές σας καημένοι...

Κάτι τελευταίο περί παλαιάς ή νέας διαπλοκής. Η διαπλοκή θέλει δύο μέρη. Την πολιτική εξουσία και τους οικονομικούς παράγοντες. Για να το πούμε πιο σταράτα, την κυβέρνηση και το χρήμα. Η ανισότητα ανάμεσα σε αυτά τα δύο αποκαλύπτεται κι από τη χρήση της υπέροχης ελληνικής μας γλώσσας. Βλέπετε, το ουσιαστικό “κυβέρνηση” νιώθει συχνά την ανάγκη ενός επιθετικού προσδιορισμού. Φιλελεύθερη κυβέρνηση, εκσυγχρονιστική κυβέρνηση, αριστερή κυβέρνηση. Το ουσιαστικό “χρήμα” είναι αυθύπαρκτο. Stay tuned...

Best of internet