Stratfor: Γιατί η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι ασφαλής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει εμπόδια στην ίδρυση ενός ενιαίου δικτύου ασφαλείας.

Stratfor: Γιατί η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι ασφαλής

Στον απόηχο κάθε συγκλονιστικού γεγονότος, οι εθνικές κυβερνήσεις και οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάνουν έκκληση για μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για την πρόληψη ανάλογων περιστατικών στο μέλλον.

Η αναπόκριση στις τρομοκρατικές επιθέσεις της 22ας Μαρτίου στις Βρυξέλλες δεν ήταν διαφορετική.

Αμέσως μετά τις επιθέσεις, οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απαίτησαν μια παγκόσμια απάντηση στην τρομοκρατική απειλή.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Jean-Claude Juncker, πρότεινε ακόμη τη δημιουργία μιας «Ένωσης ασφαλείας» για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Σε συνάντησή τους στις 24 Μαρτίου, οι υπουργοί του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ τόνισαν την ανάγκη ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών της για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Όμως, παρά τις εκκλήσεις για μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, τα εθνικά συμφέροντα των επιμέρους κρατών μελών θα επικρατήσουν μακροπρόθεσμα, περιορίζοντας τη δυνατότητα συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας.

Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αρκετές δομές ασφαλείας σε ολόκληρη την ήπειρο.

Η Europol χειρίζεται την εγκληματικότητα και καταπολεμά το διεθνές οργανωμένο έγκλημα, ενώ η Frontex διαχειρίζεται τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών συνοριακών φυλάκων που ασφαλίζουν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Eurojust, με τη σειρά της, συντονίζει τις έρευνες και τις διώξεις μεταξύ των μελών της ΕΕ, ειδικά για τα διακρατικά εγκλήματα. Επειδή τα καθήκοντά τους είναι κυρίως διοικητικής μέριμνας, να συντονίσουν τις προσπάθειες και των πόρων μεταξύ των κρατών, οι οργανισμοί αυτοί έχουν λίγο προσωπικό και τον δικό τους εξοπλισμό.

Δύσκολη η ίδρυση ενός ενιαίου δικτύου ασφαλείας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει εμπόδια στην ίδρυση ενός ενιαίου δικτύου ασφαλείας. Σίγουρα, τα 28 κράτη-μέλη του οργανισμού έχουν διαφορετικές προτεραιότητες, πόρους, και επίπεδα εξειδίκευσης όσον αφορά την καταπολέμηση του διεθνούς εγκλήματος και της τρομοκρατίας.

Μεγάλες χώρες, όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία έχουν σημαντική εμπειρία την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και αρκετό ανθρώπινο δυναμικό και υλικούς πόρους για να διατηρούν ένα υψηλό επίπεδο υπηρεσιών πληροφοριών και καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Αυτό δεν συμβαίνει με τις μικρότερες χώρες με λιγότερη τεχνογνωσία και μικρότερους προϋπολογισμούς – πόσο μάλλον σε καιρό οικονομικής κρίσης, όταν οι μικρότερες κυβερνήσεις πρέπει να σταθμίσουν τη χρηματοδότηση των μηχανισμών ασφαλείας τους με το έλεγχο των δημοσιονομικών ελλειμμάτων τους.

Οι επιθέσεις των Βρυξελλών αποκάλυψαν τις αδυναμίες των Βελγικών συστημάτων ασφάλειας, που είναι σχετικά μικρά και αδύναμα σε σύγκριση με τον αυξανόμενο αριθμό των τζιχαντιστών τους οποίους πρέπει να παρακολουθούν, υπό την απειλή τρομοκρατικών επιθέσεων.

Για τα κράτη μέλη της ΕΕ, η τρομοκρατική απειλή δικαιολογεί την επιστροφή στις δημόσιες δαπάνες μετά από χρόνια λιτότητας. Αλλά ακόμη και τα πλούσια τα μέλη της έχουν περιορισμένους πόρους: Στις 23 Μαρτίου, η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα σχέδιο αύξησης του εγχώριου προϋπολογισμού για την ασφάλεια κατά € 2,1 δισεκατομμύρια από το 2020, αλλά ο αναπληρωτής πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας προειδοποίησε τα πρόσθετα κεφάλαια δεν είναι επαρκή.

Εμπόδια στον συντονισμό

Μαζί με τις δημοσιονομικές ανησυχίες - μια πρόκληση για τους περισσότερους οργανισμούς ασφαλείας στον κόσμο – τα μέλη της ΕΕ θέλουν ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι θα μετακινούνται ελεύθερα μεταξύ των χωρών, αλλά αυτό δεν γίνεται. Τις ώρες και τις ημέρες που ακολούθησαν τις επιθέσεις Βρυξέλλες, πολλές κυβερνήσεις της ΕΕ δήλωσαν ότι οι χώρες-μέλη θα πρέπει να μοιράζονται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με πιθανές απειλές για την ασφάλεια, όπως έκαναν στον απόηχο των επιθέσεων του Νοεμβρίου στο Παρίσι. Αλλά ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ παραδέχθηκε ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ δεν θέλουν να μοιραστούν όλες τις πληροφορίες τους με τους εταίρους τους, σημειώνοντας ότι η ΕΕ και οι εθνικές κυβερνήσεις έχουν διαφορετικές βάσεις δεδομένων, που δεν συνδέονται μεταξύ τους.

Το γεγονός ότι ένας από τους βομβιστές αυτοκτονίας του Βελγίου είχε συλληφθεί στην Τουρκία και απελάθηκε στην Ολλανδία, όπου αφέθηκε ελεύθερος, τονίζει την έλλειψη συντονισμού. Ζητήματα μετάφρασης μεταξύ των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων επιδεινώνουν το πρόβλημα, και τα μέλη της ΕΕ χρησιμοποιούν ποικίλα συστήματα για την μεταγραφή αραβικών ονομάτων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε εκ παραδρομής σφάλματα.

Είναι θέμα κυριαρχίας

Στην πραγματικότητα, η ενισχυμένη ανταλλαγή πληροφοριών έχει νόημα. Σε μια ήπειρο όπου τα αγαθά, οι άνθρωποι και οι υπηρεσίες επιτρέπεται να κινούνται ελεύθερα από το ένα έθνος στο άλλο, μια πιο ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών θα ήταν ένα λογικό βήμα. Ωστόσο, η περιορισμένη συνεργασία μέσα στην Ευρώπη σε θέματα ασφάλειας είναι μια υπενθύμιση ότι, ακόμα και μετά από έξι δεκαετίες, η ΕΕ παραμένει, σε κάποιο βαθμό, ένα σύμφωνο μεταξύ των εθνικών κρατών.

Αν και οι χώρες μέλη είναι διατεθειμένες να εγκαταλείψουν την κυριαρχία σε θέματα όπως το εμπόριο ή η εργασία, έχουν πρόβληματα σε ευαίσθητους τομείς, όπως η εθνική ασφάλεια.

Πηγή: thetoc.gr

 

Best of internet