Ενα τσουκάλι αγάπης για τα προσφυγόπουλα (pics)

Τρόφιμα, φάρμακα, παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια... Δεκάδες αγαθά μοιράστηκαν χθες στην πλατεία Βικτωρίας από τους αφανείς «ήρωες» της καθημερινής ζωής, οι οποίοι συνέρευσαν στον χώρο ώστε από το υστέρημά τους να παράσχουν την περισσότερη δυνατή βοήθεια στους πρόσφυγες.

Ενα τσουκάλι αγάπης για τα προσφυγόπουλα (pics)

Συγκλονιστική υπήρξε η περίπτωση του 75χρονου Βαγγέλη Κισαμιτάκη ο οποίος, παρά τις δυσκολίες που του έφερε η ζωή, μετά την απώλεια της συζύγου και ενός από τα παιδιά του επιλέγει να παραμένει άνθρωπος. Εχει σταθεί φύλακας-άγγελος των προσφύγων της πλατείας, μαγειρεύοντάς τους ήδη δύο φορές στο παρελθόν με ίδια μέσα, ενώ και χθες παρέδωσε μαθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού, μεταφέροντας μόνος από το σπίτι του ένα τσουκάλι γεμάτο με σούπα γίδας.

Ηδη άνθρωποι από κάθε γωνιά της Αθήνας προσπαθούν, με τη βοήθεια και των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που δρουν στην περιοχή, να απαλύνουν την περιπέτεια των πάνω από 300 προσφύγων που έχουν καταλύσει εκεί. Συγκινημένοι και οι ίδιοι από το δράμα τόσο των ενηλίκων αλλά κυρίως των παιδιών και των βρεφών, μετακινούνται ακόμα και με τα μέσα μαζικής μεταφοράς προκειμένου να μεταβούν στο σημείο, κρατώντας σακούλες με γάλα, νερό, κρουασάν, μπισκότα, σάντουιτς, πίτες, κάθε είδους σνακ, αλλά και ρούχα, κασκόλ, κουβέρτες. Οσο για την υποδοχή που τους επιφυλάσσουν, είναι ενδεικτική της ευγνωμοσύνης που αισθάνονται. Απλωμένα χέρια, ευχαριστίες, χαμόγελα από τα νήπια δεν έχουν προηγούμενο. Παράλληλα ωστόσο η ανέχεια τους γεννά την αγωνία να προλάβουν να πάρουν ό,τι περισσότερο μπορούν, προκειμένου να αποφύγουν άλλη μια μέρα με άδειο στομάχι.

Από την πλατεία πέρασαν δεκάδες πολίτες οι οποίοι αυτοβούλως πρόσφεραν στους πρόσφυγες είδη διατροφής, ρουχισμού, φάρμακα, ενώ φρεσκομαγειρεμένο φαγητό προσφέρθηκε από τουλάχιστον τρία άτομα. Συστηματική βοήθεια ωστόσο προσφέρουν και οι ΜΚΟ αλλά και Δίκτυα Αλληλεγγύης. Εθελοντές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ενημέρωναν από το πρωί τους φιλοξενούμενους της πλατείας για τη διανομή νερού και σάντουιτς λίγο πιο πέρα επί της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, ενώ το μεσημέρι φαγητό και νερό μοιράστηκε στο κάτω μέρος της πλατείας. Παρούσα και η φιλανθρωπική οργάνωση Caritas Ελλάδας, η οποία από τον περασμένο Δεκέμβριο αναλαμβάνει -σε συνεργασία με δύο αθηναϊκά ξενοδοχεία και ένα στη Μυτιλήνη- τη φιλοξενία προσφύγων σε transit, για μία έως τρεις ημέρες, φυσικά χωρίς επιβάρυνση. Ο υπεύθυνος της οργάνωσης, Χρήστος Ανανιάδης, υπογράμμισε την αναγκαιότητα της δράσης για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, ενώ τόνισε ότι τα δύο ξενοδοχεία στην Αθήνα, δυναμικότητας 210 κλινών, είναι ήδη πλήρη.

Οι δράσεις των εθελοντών γίνονται δεκτές με ανακούφιση από τους πληγέντες του πολέμου. Δεκάδες οικογένειες, καθισμένες σε κουβέρτες ή πανιά, αλλά και σε παγκάκια και παρτέρια, μοιράζονται μαζί μας τις συνθήκες που τις οδήγησαν στη χώρα μας. Η ταλαιπωρία μεγάλη, η προσμονή για την αναχώρηση προς την ΠΓΔΜ, τη Γερμανία ή άλλες χώρες επίσης, όμως η αξιοπρέπειά τους δεν έχει πληγεί. Εξάλλου, εκεί που ο ανθρώπινος πόνος αυξάνεται, η ανθρωπιά συνήθως περισσεύει.

Ενα τσουκάλι αγάπης για τα προσφυγόπουλα

Β. Κισαμιτάκης: Πονάω τους πρόσφυγες

Αίσθηση έκανε ο κ. Βαγγέλης Κισαμιτάκης, 75 ετών και συνταξιούχος οδοκαθαριστής του Δήμου Αθηναίων. Ξεκίνησε από το Παγκράτι κρατώντας στα χέρια του το «τσουκάλι», όπου μαγείρεψε σούπα με γίδα και κριθαράκι, και δυο καρβέλια φρέσκο ψωμί, για να το προσφέρει κυρίως στα παιδιά που έχουν ανάγκη. «Είμαι χρόνια χήρος και έχω μάθει να μαγειρεύω», απάντησε όταν σχολιάσαμε την μαγειρική του δεινότητα, ενώ δήλωσε την πρόθεσή του να επανέλθει -ίσως και σήμερα- με κάποιο άλλο φαγητό. «Κράτησα τα χρήματα που θα έδινα για τσιγάρα την περασμένη εβδομάδα και τα έδωσα για να αγοράσω τα υλικά γι' αυτήν τη σούπα», αναφέρει και προσθέτει ότι αυτό που επιθυμεί περισσότερο είναι να μπορούσε να φιλοξενήσει μία ή δύο οικογένειες για να μην κοιμούνται στον δρόμο. «Πού θα κάνουν αυτά τα παιδιά το μπάνιο τους», αναρωτιέται προβληματισμένος. «Τους πονάω τους πρόσφυγες, και ένα πιάτο φαγητό δεν κοστίζει σε κανέναν τίποτα για να το ετοιμάσει», καταλήγει.
Συγκινημένες από τα αβοήθητα παιδιά και μωρά δήλωσαν η κ. Σούλη και η κ. Μακροπούλου, οι οποίες διένειμαν τρόφιμα, παιχνίδια και παπούτσια. «Πήγαμε ήδη στον Πειραιά και θα πάμε και στο Ελληνικό για να

Βρ. Σούλη -Άν. Μακροπούλου: Θα πάμε να βοηθήσουμε όπου μπορούμε

«Οταν προσφέρεις, παίρνεις περισσότερα», δήλωσε στο «Εθνος» η κ. Βρισηίδα Σούλη, η οποία εργάζεται στο Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Εχοντας παρέα τη φίλη της Αννα Μακροπούλου από την Ηλιούπολη, έφεραν ένα ολόκληρο αυτοκίνητο γεμάτο με δεκάδες καλούδια, τα οποία έγιναν ανάρπαστα. Οι δύο κυρίες δεν άντεξαν το θέαμα των χιλιάδων ταλαιπωρημένων ανθρώπων, που απλώς προσπαθούν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Μάζεψαν όσα περισσότερα είδη πρώτης ανάγκης μπορούσαν -ψωμί, φρούτα, παπούτσια, τσάντες, παιχνίδια, γλυκίσματα, αλλά και μικρά δαχτυλίδια για τα κοριτσάκια- και τα μοίραζαν ανάμεσα στα ενθουσιασμένα παιδικά -κυρίως- πρόσωπα. «Πήγαμε ήδη στον Πειραιά και θα πάμε και στο Ελληνικό για να βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε», ανέφερε η κ. Σούλη. «Συγκινηθήκαμε από τα τόσα αβοήθητα παιδιά και τα μωρά. Πόσω μάλλον αυτά που πρέπει να μένουν έξω στον δρόμο» υπογράμμισε η κ. Μακροπούλου, τόνισε δε ότι «αυτό που κάνουμε δεν είναι τίποτα. Είναι σταγόνα στον ωκεανό».

Πηγή: ethnos.gr

Best of internet