+slo-gun

Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής

Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής

Οι σφαγές με Ελληνικό χρώμα στη Σρεμπρένιτσα και η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής

Δύο κράτη έχουν την χειρότερη φήμη διεθνώς σχετικά με την στάση που κράτησαν στα γεγονότα της Σρεμπρένιτσα, που όπως ξέρουμε είναι η μοναδική περίπτωση πολεμικής θηριωδίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη σε τέτοια ασύλληπτη κλίμακα, ώστε να χαρακτηριστεί από τα Ηνωμένα Εθνη με τον όρο ‘γενοκτονία‘.

Η Ρωσία και η Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο η πολύπλευρη βοήθεια που πρόσφεραν στους επιτιθέμενους Σέρβους και Σερβοβόσνιους. Από τις χώρες αυτές ξεκίνησαν και πήγαν στα καυτά μέτωπα των συγκρούσεων -αλλά και των θηριωδιών που έγιναν κατά παράβαση των νόμων και των ηθών του πολέμου- ένοπλοι. Ενοπλοι που μάτωσαν τα χέρια τους, μαζί με τους Σέρβους ομοϊδεάτες τους, πιθανόν και με αίμα αθώων. Η Ελλάδα ποτέ δεν καταδίκασε καθαρά και κρυστάλλινα τα σερβικά εγκλήματα πολέμου, ούτε βοήθησε ποτέ ουσιαστικά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Και, βεβαίως, ενώ οι ελληνικές αρχές γνώριζαν απ’ την πρώτη στιγμή για αυτήν την ‘εξαγωγή πολεμιστών’, αφού η κοινή γνώμη βομβαρδιζόταν από υμνητικά δημοσιεύματα και εκπομπές, δεν έκαναν απολύτως τίποτε για το ζήτημα αυτό, αν δεν τους διευκόλυναν κιόλας. Η Ρωσία δεν ανήκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση, κι έτσι η χώρα μας είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που είναι δακτυλοδεικτούμενη στην Ευρώπη και διεθνώς, για την μεγάλη ντροπή της ανθρωποσφαγής 8.000 αόπλων, κρατουμένων και αιχμαλώτων. Αυτή η ντροπή (πρέπει να) βαραίνει τη συνείδηση κάθε δημοκρατικού πολίτη αυτής της χώρας, αφού στη χώρα μας, αναμφισβήτητα, αναλογούν πολλά μερίδια ευθύνης για τις εξελίξεις που οδήγησαν στο αδιανόητο απάνθρωπο μακελειό.

Κανείς -εκτός από τους αρνητές της γενοκτονίας- δεν διανοείται να αμφισβητήσει σήμερα εκείνα τα τραγικά γεγονότα· ακόμη και οι ίδιοι οι Σέρβοι τα παραδέχονται: Επρόκειτο για έγκλημα πολέμου, και, ό,τι κι αν ενδέχεται να ήταν αυτοί οι 8.000 άνθρωποι -ακόμη και αφοπλισμένοι στρατιώτες να ήταν (ένα μικρό ποσοστό στην πραγματικότητα)-, δεν δικαιολογείται με κανέναν τρόπο η μαζική και βιομηχανικού τύπου προσχεδιασμένη εξόντωσή τους στα πλαίσια του σχεδίου της σερβικής εθνοκάθαρσης εναντίον των μη σερβικών πληθυσμών της ανατολικής Βοσνίας.

Από σήμερα, ίσως να υπάρχει κάτι πολύ ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να ξεπλυθεί η ντροπή. Εξηγούμαστε στη συνέχεια, με το παρόν σημείωμα, που έχει κι έναν ‘κρυφό’ σκοπό: Να σας εξαγριώσει. Αν πιστεύετε στη Δικαιοσύνη και στα Ανθρώπινα Δικαιώματα, πρέπει να εξοργιστείτε με ό,τι ακολουθεί.

Η νέα έρευνα του XYZ Contagion γράφτηκε με βασικό σκοπό να απαντήσει σε κάποια δύσκολα ερωτήματα:

– Ποιος ήταν ο ρόλος των Ελλήνων εθελοντών στα γεγονότα της Σρεμπρένιτσα, αλλά και στον ευρύτερο πόλεμο στη Βοσνία, και σε τι είδους επιχειρήσεις και «έκτροπα» (όπως τα αποκαλούν οι ίδιοι) συμμετείχαν;;;
– Σε ποιο βαθμό ήταν εθνικοσοσιαλιστική/χρυσαυγίτικη η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά ΕΕΦ και ποια ακριβώς ήταν τα κίνητρα και η κυρίαρχη ‘ιδεολογία’ ανάμεσά τους;;;
– Ποιο ήταν το προφίλ των Ελλήνων εθελοντών, ποια πρόσωπα συμμετείχαν και τι είδους χαρακτηριστικά είχαν;;;
– Ποιος ακριβώς ήταν ο βίος και η πολιτεία του warlord μαφιόζου και χαρακτηρισμένου εγκληματία πολέμου Σερβοβόσνιου διοικητή τους;;;
– Τι απέγιναν όλοι αυτοί μετά τη λήξη του πολέμου και γιατί είναι αδικαιολόγητη η στάση της χώρας μας σε όλο αυτό ζήτημα;;;

Θα αποδείξουμε με στοιχεία, ντοκουμέντα, μαρτυρίες και κινηματογραφικά και φωτογραφικά τεκμήρια, για πρώτη φορά στην Ελλάδα -και επιτρέψτε μας, και διεθνώς- ότι οι Ελληνες εθελοντές χρυσαυγίτες, φασίστες και άλλοι ήταν παρόντες όλες τις μέρες εκείνης της εβδομάδας των θηριωδιών στην Σρεμπρένιτσα. Οχι γενικά κι αόριστα, απλά ‘στη Σρεμπρένιτσα’ ή κάπου παραδίπλα, σε κάποιο τυχαίο σημείο μέσα στην πόλη. Ηταν παρόντες εκεί ακριβώς, στα χωράφια και στις αποθήκες και στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, την ώρα που γίνονταν οι άγριες μαζικές εκτελέσεις δεμένων κρατουμένων και αιχμαλώτων, ακριβώς στα σημεία συγκέντρωσης και εξόντωσης των Βόσνιων Μουσουλμάνων, εκεί που πήγαιναν τους άντρες και τα αγόρια και κατόπιν άνοιγαν μαζικούς τάφους.

[Σ.Σ.: Η λέξη ‘Μουσουλμάνος’ και ‘Μουσουλμάνοι’ όπου είναι με κεφαλαίο ‘Μ’ σημαίνει ‘Βόσνιος Μουσουλμάνος‘, δηλαδή δηλώνει την ξεχωριστή εθνική ταυτότητα που καθιερώθηκε στη δεκαετία του 1960 στην Γιουγκοσλαβία, ενώ όπου είναι με μικρό ‘μ’ δηλώνει τον πιστό της μουσουλμανικής θρησκείας].

Και μαζί τους βρίσκονταν ένα πολύ σκοτεινό πρόσωπο. Ο Σερβοβόσνιος διοικητής της μονάδας τους, του οποίου τον βίο και την πολιτεία εξετάζουμε εξαντλητικά, αλλά και ο Α2 αξιωματικός Ασφαλείας του Σώματος Στρατού στο οποίο ανήκαν, εκείνου που εκκαθάρισε εθνικά όλη την Ανατολική Βοσνία. Και μάλιστα αυτός ο Α2 ασχολήθηκε εκείνη την κρίσιμη ώρα των επιχειρήσεων ειδικά με τους Ελληνες (θαρρείς δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει) για κάποιον πολύ σημαντικό λόγο: Για να καταστρέψει στοιχεία που αποδείκνυαν την θηριωδία. Ναι, καλά καταλάβετε, στοιχεία που είχαν οι Ελληνες στα χέρια τους.

Και έκαναν και πολλά άλλα πράγματα, ενώ δίπλα τους υπήρχαν πάντα Σερβοβόσνιοι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί (τους κατονομάζουμε έναν προς έναν και με τις ιδιότητες τους), αλλά και παραστρατιωτικοί του Αρκάν και του Σέσελι, όπως και η συμμορία-διμοιρία Bijeljina του διαβόητου αιμοσταγούς μισθοφορικού 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ (από 43 χρόνια κάθειρξη για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία, 1.200 εκτελέσεις σε 5 ώρες, προς 5 μάρκα το κεφάλι, μόνον οι 4 απ’ αυτούς έφαγαν 142 χρόνια φυλακή για εγκλήματα πολέμου), στο οποίο υπερήφανα υπηρετούσαν και δύο Ελληνες της ΕΕΦ.

Θα αναδείξουμε για πρώτη φορά τη φυσιογνωμία των πρωταγωνιστών αυτής της άγνωστης για το ελληνικό κοινό υπόθεσης -αλλά και τα πρόσωπα της Χρυσής Αυγής που συμμετείχαν καθοριστικά-, φέρνοντας στο φως μια σειρά από μυστικά και κρυφές πτυχές της ιστορίας, που όλοι αυτοί σήμερα θα προτιμούσαν μάλλον να είχαν ξεχαστεί.

Κατορθώσαμε να βρούμε και φέρνουμε στο φως, εκτός από το σύνολο ίσως των φωτογραφιών (πάνω από 100), και γύρω στα 10-12 φιλμ και βίντεο από τη Βοσνία, με πρωταγωνιστές τα Ελληνόπουλα που μας έκαναν διάσημους σε όλο τον κόσμο, θαμμένα σε συρτάρια και σε αποθήκες, που ίσως κανείς δεν τα είχε δει ποτέ μετά το 1995: Πολεμικές επιχειρήσεις, διασπορά για θέση μάχης, τελετές εντός των στρατοπέδων με άλλες μιλίτσιες, ακόμη και εκκλησιασμούς, επινίκια γεύματα μετά την πτώση της Σρεμπρένιτσα, ή και γλέντια και ξεφαντώματα με τον εγκληματία πολέμου στρατηγό Μλάντιτς!

Οι μαζικές δολοφονίες στα πλαίσια των σερβικών πρακτικών εθνοκάθαρσης δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Είναι γεγονός που έχει τεκμηριωθεί νομικά, ιστορικά και επιστημονικά, και με forensics στοιχεία, δηλαδή. Ηταν ένα προμελετημένο και πολύ καλά σχεδιασμένο μαζικό έγκλημα. Είναι αδύνατο για οποιονδήποτε στρατό να εκτελέσει μέσα σε λίγες μέρες 7.000 ή 8.000 ανθρώπους, αν δεν έχει λάβει κάθε φροντίδα προηγουμένως και αν δεν έχει οργανώσει με άρτιο τρόπο το προσωπικό και την προμήθεια όπλων, πυρομαχικών, οχημάτων, καυσίμων, τροφίμων, χώρων κατάκλισης, εστίασης και κράτησης και αν δεν έχει μοιράσει εκ των προτέρων ρόλους και αρμοδιότητες σε όλους τους συμμετέχοντες, που στην περίπτωση της Σρεμπρένιτσα ανέρχονταν -μόνο οι ένοπλοι- σε 25.000 άτομα.
 

Υπάρχουν, βέβαια, αρνητές και ‘αναθεωρητές’ της γενοκτονίας που ισχυρίζονται κατά περίπτωση αλλοπρόσαλλα πράγματα, -όταν δεν εγκωμιάζουν τη σφαγή-, άλλοτε ότι δολοφονίες αμάχων δεν έγιναν καθόλου, άλλοτε ότι οι εκτελέσεις αιχμαλώτων συνέβησαν μεν, αλλά ήταν δήθεν μια αυθόρμητη αντίδραση απ’ την πλευρά των Σέρβων, όμως αυτές οι ανοησίες έχουν καταπέσει πέρα από κάθε αμφιβολία από τα πορίσματα όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών και από χιλιάδες άλλες αποδείξεις. Ηταν ένα μαζικό και βιομηχανικού τύπου και οργάνωσης έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε τι ακριβώς είχε συμβεί εκεί, και να πάρουμε μαθήματα για το μέλλον. Στο τέλος του κειμένου, και αφού οι αναγνώστες θα έχουν δει ήδη -πιστεύουμε- την μεγαλύτερη και καλά κρυμμένη εικόνα, θέτουμε μια σειρά ερωτημάτων. Ελπίζουμε να φτάσουν στα αυτιά εκείνων των επαγγελματιών λειτουργών της χώρας μας, που θα έπρεπε ήδη να έχουν ασχοληθεί με το θέμα, και για τους οποίους πιστεύουμε ότι τμήμα της δουλειάς που θα έπρεπε εκείνοι να κάνουν εδώ και χρόνια, αναγκαστήκαμε, τελικά, να την κάνουμε εμείς, οι *ερασιτέχνες*.

 

— $$$ Ξεκλειδώνοντας τα πρώτα μυστικά για να ανοίξει ξανά η έρευνα (Μια πρώτη γνωριμία με τα πρόσωπα της υπόθεσης)

«Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Δύο ονόματα. Ενα κράτος, δύο οντότητες, τρεις εθνότητες και αρκετές μειονότητες, δέκα καντόνια, έντεκα σημαίες».

Ο όρος ‘εθνοκάθαρση‘ (‘ethnic cleansing’), σαν ιστορική υποδήλωση, υπήρχε, ασφαλώς, από τον Β’ ΠΠ και την ‘τελική λύση’ των Ναζί. Γλωσσικά, όμως, μπήκε στη ζωή μας, πρώτα κατά τις συγκρούσεις στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν οι Αζέροι προσπαθούσαν να διώξουν τους Αρμένιους από την περιοχή εκείνη της ΕΣΣΔ (‘etnicheskoye chish cheniye’), κυρίως όμως έγινε μέρος του καθημερινού μας λεξιλογίου λόγω των γεγονότων στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1991, άλλοι λένε από το Reuters στις 31/07/1991, άλλοι λένε από την Washington Post δύο μέρες αργότερα, για να περιγράψει τις βίαιες ενέργειες των Σέρβων στα πλαίσια του ‘πολέμου με όλα τα μέσα’, με τελικό στόχο να δημιουργήσουν ‘εθνικά καθαρές’ περιοχές σε εκείνα τα εδάφη που διεκδικούσαν σαν σερβικά (βλ. (Βλ. Tim Allen & Jean Seaton (Επιμέλεια), The Media of Conflict: War Reporting and Representations of Ethnic Violence, εκδόσεις Zed Books, 1999, σ. 152). Τελικά καθιερώθηκε τον Μάιο του 1992, όταν η εκπρόσωπος τύπου του State Department της κυβέρνησης Bush Margaret D. Tutwiler τον χρησιμοποίησε, με λίγο παράξενο τρόπο είν’ αλήθεια, στο καθημερινό briefing, επειδή της άρεσε -είπε- όταν τον διάβασε σε μια ανταπόκριση από τη Γιουγκοσλαβία. Η ακριβής φράση της ήταν «we are concerned about reports that Serb forces there have begun to remove non-Serbs in an ethnic, quote, cleansing, unquote, operation». Μετά από λίγα λεπτά, στην ίδια ενημέρωση, τα εισαγωγικά στη λέξη ‘cleansing’ έφυγαν (δείτε εδώ με ποιον τρόπο) και αμέσως μετά, χάρη στην επιρροή της Tutwiler, ο όρος εμφανίστηκε σε επίσημη ομιλία του προέδρου George Bush του πρεσβύτερου για το γιουγκοσλαβικό.

Γνωρίζουμε, λοιπόν, ότι οι Σέρβοι στην προσπάθειά τους αυτή, είχαν και πολυεπίπεδη ‘ελληνική βοήθεια’. Μία μορφή βοήθειας ήταν και ο ‘ένοπλος εθελοντισμός’:

Αυτή είναι μια φωτογραφία από την 11η Ιουλίου 1995, ημέρα της κατάληψης της Σρεμπρένιτσα από τις σερβοβοσνιακές δυνάμεις και τους παραστρατιωτικούς του αρχιστράτηγου του σερβοβοσνιακού στρατού Vojska Republike Srpske (VRS) Ράτκο Μλάντιτς (Ratko Mladic). Δεξιά, βλέπουμε το στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Σπύρο Τζανόπουλο, 26 χρονών τότε. Ο Τζανόπουλος ήταν λοχίας στην Ελληνική Εθελοντική Φρουρά (ΕΕΦ), μια ιδιαίτερη μονάδα από Ελληνες εθελοντές, με Σερβοβόσνιο διοικητή, που ανήκε οργανικά, από τις αρχές του 1995, στον τακτικό σερβοβοσνιακό στρατό, και συγκεκριμένα στην Ταξιαρχία Βλασένιτσα (1st Vlasenica Light Infantry Brigade) του -υπεύθυνου για τις σφαγές- Σώματος Στρατού Ντρίνα (Drina Corps). Σύμφωνα με την ίδια την ΕΕΦ, σε επιστολή του εκπροσώπου της στην Ελευθεροτυπία, αμέσως μετά τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα:

«Η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1995 στην πόλη Βλασένιτσα της Δημοκρατίας της Σερβίας από μερικούς Ελληνες εθελοντές και με τον καιρό συγκέντρωσε το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων Εθελοντών της Δημοκρατίας αυτής· Εθελοντών, οι οποίοι οδηγούμενοι από ιδεολογικά κίνητρα και μόνο, προωθούν και προάγουν στο έπακρο τις ελληνοσερβικές σχέσεις των αδελφών αυτών λαών».

Βέβαια, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ήταν σύμπτωση το γεγονός πως και το επίσημο όνομα των ‘Τίγρεων’ του Αρκάν (Arkan, Ζέλικο Ραζνάτοβιτς, Zeljko Raznatovic) ήταν ‘Σερβική Εθελοντική Φρουρά’, αλλά ας επιστρέψουμε καλύτερα στη φωτογραφία: Τέταρτος από δεξιά, στην άλλη άκρη της σημαίας της Βεργίνας, διακρίνεται ο αρχιλοχίας της μονάδας αυτής των Ελλήνων Εθελοντών, ο 29χρονος τότε Δημήτρης Ζαβιτσάνος. Μια ωραία στυλιστική πινελιά, η κορδέλα στο μέτωπο, εμπνευσμένη από τον (ή και φόρος τιμής, ίσως στον) θρυλικό John Rambo, της γνωστής σειράς ταινιών. Ανάμεσα στους δύο υπαξιωματικούς της ΕΕΦ, διακρίνονται άλλα δύο μέλη της ΕΕΦ, όπως επίσης και άλλοι δύο ή τρεις στα δεξιά τους -ήταν οκτώ εκείνη τη μέρα, σ’ εκείνο το δρόμο της Σρεμπρένιτσα, και δέκα συνολικά στην ευρύτερη περιοχή:

Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής της μεγαλύτερης ανθρωποσφαγής από τον Β' ΠΠ. Πρόκειται για σημείο προέλασης προς την πόλη των Σερβοβόσνιων, από όπου προηγουμένως έχει περάσει ο Μλάντιτς με το επιτελείο του και τους αρχηγούς των παραστρατιωτικών του. Διακρίνονται το τότε στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ), ο Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ) και μαζί τους -άλλοι φαίνονται κι άλλοι όχι- βρίσκονται οι Βασιλειάδης Τρύφων, Φλορίν Αννα (Ελληνορουμάνος), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος.

Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής της μεγαλύτερης ανθρωποσφαγής από τον Β’ ΠΠ. Πρόκειται για σημείο προέλασης προς την πόλη των Σερβοβόσνιων, από όπου προηγουμένως έχει περάσει ο Μλάντιτς με το επιτελείο του και τους αρχηγούς των παραστρατιωτικών του. Διακρίνονται το τότε στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ), οΖαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ) και μαζί τους -άλλοι φαίνονται κι άλλοι όχι- βρίσκονται οι Βασιλειάδης Τρύφων, Φλορίν Αννα (Ελληνορουμάνος), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος.

Αυτήν την συγκεκριμένη και πολύ πετυχημένη στυλιστική επιλογή σε στυλ Rambo την πρόσεξαν και κάποιοι άλλοι εκείνη τη μέρα. Την πρόσεξαν Κυανόκρανοι στρατιώτες της UNPROFOR και γιατροί από την οργάνωση ‘Γιατροί Χωρίς Σύνορα’, σύμφωνα με την έκθεση του ολλανδικού Netherlands Institute for War Documentation NIOD (Ολλανδικό Ινστιτούτο Πολεμικής Τεκμηρίωσης), η οποία μέσα σε 3.368 σελίδες αποδεικνύει την ολιγωρία του ολλανδικού τάγματος DutchBat (Dutch Battalion) των Κυανόκρανων του ΟΗΕ να προστατέψουν τον άμαχο πληθυσμό του θύλακα. Οταν η έκθεση αυτή εκδόθηκε το 2002, οδήγησε στην παραίτηση της τότε ολλανδικής κυβέρνησης του Βιμ Κοκ. Το απόσπασμα από την έκθεση είναι αποκαλυπτικό:

«Ο υποδιοικητής του Dutch Battalion, ταγματάρχης R.A. Franken και Ολλανδοί Κυανόκρανοι παρατήρησαν ότι ο τακτικός σερβοβοσνιακός στρατός με τις επαγγελματικές στολές που είχε προωθηθεί από το Βορρά τις πρώτες μέρες είχε αντικατασταθεί από δεύτερης και τρίτης υποστάθμης αποβράσματα. Πολλοί Ολλανδοί Κυανόκρανοι είδαν τύπους σε στυλ Rambo, που ανήκαν σε διάφορα παραστρατιωτικά αποσπάσματα. Είδαν, συγκεκριμένα, άνδρες των ‘Λύκων του Δρίνου’ (‘Drina Wolves’), και, επίσης, έναν στρατιώτη από τους ‘Λευκούς Αετούς’ (‘White Eagles’) του Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj). Μαυροβούνιοι και Ελληνες μισθοφόροι βρίσκονταν ανάμεσα στα στρατιωτικά αποσπάσματα που αναπτύχθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή του Potocari»

«The notion that all VRS troops on the spot followed uniform guidelines does not seem tenable. In that context, the composition of the units operating in Potocari is important. Franken and many other Dutchbat members noticed that the professional-looking troops who moved in from the north on July 12 were replaced by ‘second and third-echelon scum’ fairly soon after that. Many Dutchbat soldiers talked about ‘Rambo types’, who belonged to various paramilitary units. They saw many Drina Wolves, in particular, but one soldier also recognised White Eagles from the Serb nationalist Seselj.
Montenegrins and even Greek mercenaries were also found among the soldiers who spread all over Potocari».
– Πηγή: Netherlands Institute for War Documentation NIOD (JCH Blom, P. Romijn, N. Bajalica, G. Duijzings, T. Frankfort, BGJ de Graaff, AE. Kersten, PCM Koedijk, DCL Schoonoord, R. van Uye, C. Wiebes), Srebrenica: een ‘veilig’ gebied, Reconstructie, achtergronden, gevolgen en analyses van de val van een Safe Area (στα ολλανδικά), Amsterdam, 2002, σ. 2669
http://discovery.ucl.ac.uk/37544/
http://www.niod.nl/en/niod-history/srebrenica

Σελίδα 2269 της ολλανδικής έκδοσης της έκθεσης του NIOD: «Ολλανδοί Κυανόκρανοι είδαν αποβράσματα που είχαν αντικαταστήσει τον τακτικό σερβοβοσνιακό στρατό με τις επαγγελματικές στολές, και είδαν επίσης και τύπους σε στυλ Rambo, που ανήκαν σε διάφορα παραστρατιωτικά αποσπάσματα. Είδαν, συγκεκριμένα, άνδρες των 'Λύκων του Δρίνου' ('Drina Wolves'), και, επίσης, έναν στρατιώτη από τους 'Λευκούς Αετούς' ('White Eagles') του Σέρβου εθνικιστή φασίστα Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj). Μαυροβούνιοι και Ελληνες μισθοφόροι βρίσκονταν ανάμεσα στα στρατιωτικά αποσπάσματα που αναπτύχθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή του Potocari». Στην πραγματικότητα, οι παρόντες παραστρατιωτικοί ήταν επίσης (εκτός από τους παραπάνω) και μέλη από τους 'Τίγρεις' του Αρκάν και από τη Διμοιρία Bijeljina (1st Bijeljina Platoon) του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ (10th Sabotage Detachment) των Milorad 'Miso' Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic -εύκολα τους μπερδεύει κανείς λόγω των πολυτελών στολών τους-, συν οι Ελληνες εθελοντές.

Σελίδα 2269 της ολλανδικής έκδοσης της έκθεσης του NIOD: «Ολλανδοί Κυανόκρανοι είδαν αποβράσματα που είχαν αντικαταστήσει τον τακτικό σερβοβοσνιακό στρατό με τις επαγγελματικές στολές, και είδαν επίσης και τύπους σε στυλ Rambo, που ανήκαν σε διάφορα παραστρατιωτικά αποσπάσματα. Είδαν, συγκεκριμένα, άνδρες των ‘Λύκων του Δρίνου’ (‘Drina Wolves’), και, επίσης, έναν στρατιώτη από τους ‘Λευκούς Αετούς’ (‘White Eagles’) του Σέρβου εθνικιστή φασίστα Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj). Μαυροβούνιοι και Ελληνες μισθοφόροι βρίσκονταν ανάμεσα στα στρατιωτικά αποσπάσματα που αναπτύχθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή του Potocari». Στην πραγματικότητα, οι παρόντες παραστρατιωτικοί ήταν επίσης (εκτός από τους παραπάνω) και μέλη από τους ‘Τίγρεις’του Αρκάν και από τη Διμοιρία Bijeljina (1st Bijeljina Platoon) του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ (10th Sabotage Detachment) των Milorad ‘Miso’ Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic -εύκολα τους μπερδεύει κανείς λόγω των πολυτελών στολών τους-, συν οι Ελληνες εθελοντές.

Αλλο ένα απόσπασμα από την έκθεση του ολλανδικού NIOD, σύμφωνα με το οποίο οι Ελληνες εθελοντές της ΕΕΦ εθεάθησαν στη Σρεμπρένιτσα μαζί με 200-300 από τους παραστρατιωτικούς ‘Τίγρεις’ του Αρκάν, και τον ίδιο τον Αρκάν.

«Moreover, a detachment of Greek volunteers formed part of the Drina Corps. There were possibly also two to three hundred Arkan Tigers involved, who were under the control of the Serbian Ministry of Foreign Affairs. A Medecins Sans Frontieres worker was certain that she saw Arkan together with Mladic after the fall in Srebrenica. Mladic had taken the opportunity to ask Arkan if he wanted to introduce himself to Medecins Sans Frontieres. Unlike in 1992, however, she saw no actions of Arkan Tigers.
– Πηγή: Netherlands Institute for War Documentation NIOD (JCH Blom, P. Romijn, N. Bajalica, G. Duijzings, T. Frankfort, BGJ de Graaff, AE. Kersten, PCM Koedijk, DCL Schoonoord, R. van Uye, C. Wiebes), Srebrenica: een ‘veilig’ gebied, Reconstructie, achtergronden, gevolgen en analyses van de val van een Safe Area (στα ολλανδικά), Amsterdam, 2002, σ. 2071
– Interview Emira Selimovic, 21/10/1998.
http://www.juliagorin.com/images/niod/p3_c05_s011_b01.html#_ftn13

 

Σελίδα 2071 της ολλανδικής έκδοσης της έκθεσης του NIOD: Οι 'Γιατροί Χωρίς Σύνορα' είδαν παραστρατιωτικούς του Αρκάν και άλλοι δυτικοί είδαν μέλη του 10th Sabotage Detachment των Milorad 'Miso' Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic, και Ελληνες εθελοντές (παραστρατιωτικούς).

Σελίδα 2071 της ολλανδικής έκδοσης της έκθεσης του NIOD: Οι ‘Γιατροί Χωρίς Σύνορα’ είδαν παραστρατιωτικούς τουΑρκάν και άλλοι δυτικοί είδαν μέλη του 10th Sabotage Detachment των Milorad ‘Miso’ Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic, και Ελληνες εθελοντές (παραστρατιωτικούς).

Ανακεφαλαιώνοντας, στην πραγματικότητα, και αφού εύκολα τους μπερδεύει κανείς λόγω των πολυτελών στολών τους, οι παρόντες παραστρατιωτικοί σε ολόκληρη την περιοχή της Σρεμπρένιτσα και του Potocari (στη βάση των Κυανόκρανων που συνέρρευσαν για προστασία 25.000 πρόσφυγες) ήταν άνδρες των ‘Λύκων του Δρίνου’, άνδρες από τους ‘Λευκούς Αετούς’ του Σέρβου εθνικιστή φασίστα Βόγιτσλαβ Σέσελι (Vojislav Seselj), άνδρες από τους ‘Τίγρεις’ του Αρκάν, η Διμοιρία Bijeljina (1st Bijeljina Platoon) από το διαβόητο 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ (10 Diverzantski Odred, 10th Sabotage Detachment) των ψυχρών εκτελεστών Milorad ‘Miso’ Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic, -για τους οποίους θα μιλήσουμε αναλυτικότερα στη συνέχεια, αφού υπηρετούσαν εκεί και Ελληνες-, και φυσικά η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά. Ολος ο καλός ο κόσμος.

Σ’ αυτό το σημείο, πρέπει να σημειωθεί πως όταν μιλάμε για Σέρβους παραστρατιωτικούς, μιλάμε για πολύ άγριες περιπτώσεις. Ηταν εκείνοι οι εθελοντές-μισθοφόροι, που έκαναν ετήσια ή διετή συμβόλαια, με υψηλό μισθό και παροχές. Προτιμούσαν και κατατάσσονταν στις συγκεκριμένες παραστρατιωτικές συμμορίες διότι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να κάνουν τη ‘βρώμικη δουλειά’ που ο τακτικός στρατός απέφευγε να κάνει. Εγκληματολόγοι, στρατιωτικοί αναλυτές και ανακριτές στη Χάγη συμφωνούν ότι λ.χ.αυτός εδώ ή αυτός εδώ που, όπως όλοι μετά τον πρώτο φόνο, απολάμβαναν τις ειδεχθείς δολοφονίες, συχνά μετά βιασμού, δεν ήταν η εξαίρεση· ήταν ο κανόνας στις σερβικές συμμορίες με τα φανταχτερά ονόματα (Τίγρεις, Κίτρινες Σφήκες, Σκορπιοί, Πάνθηρες, Λευκοί Αετοί, Λύκοι του Δρίνου, Σερβική Φρουρά κ.λπ). Μια συνέντευξη από ένα μέλος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ μας λύνει τις απορίες, μεταξύ πολλών άλλων, και για τις αποδοχές τους σε μάρκα και χρυσό.

Αλλη μια φωτογραφία από την ίδια εκείνη μέρα που άρχισαν οι σφαγές αόπλων και αιχμαλώτων σε αυτό το γεγονός που χαρακτηρίστηκε από τα Ηνωμένα Εθνη με τον όρο ‘γενοκτονία’.
Βλέπουμε στο κέντρο τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς, αριστερά (όπως κοιτάμε εμείς) τον Σερβοβόσνιο διοικητή της ΕΕΦ που είχε το πολεμικό ψευδώνυμο ‘Duga puska’ (Long Barrel), και δεξιά τον Ελληνα διοικητή της ΕΕΦ, τον 26χρονο τότε Αντώνη Μήτκο από την Ορεστιάδα, επικεφαλής του ελληνικού αποσπάσματος από τον Μάρτιο του 1995. Για την ακρίβεια, μόλις ο Μλάντιτς έδωσε διαταγή όλοι οι Ελληνες εθελοντές να συγκεντρωθούν σε μια μονάδα και να ενταχθούν στον τακτικό σερβοβοσνιακό στρατό, ο Μήτκος εκλέχτηκε επικεφαλής της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς ΕΕΦ από τους συμμαχητές του, και πήρε τον βαθμό του υπολοχαγού. Αργότερα, μετά τη Σρεμπρένιτσα, προήχθη σε λοχαγό με διαταγή του ίδιου του αρχιστράτηγου Ράτκο Μλάντιτς, προφανώς για τις υπηρεσίες του και για τον ζήλο της ΕΕΦ στη διάρκεια της επιχείρησης κατάληψης της πόλης.

Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής των σφαγών. Διακρίνονται ο Ράτκο Μλάντιτς, ο Σερβοβόσνιος διοικητής της ΕΕΦ με το πολεμικό ψευδώνυμο 'Duga puska' και ο Ελληνας διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος Αντώνιος, ενώ γύρω-γύρω διακρίνονται οι σωματοφύλακες του Μλάντιτς.

Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής των σφαγών. Διακρίνονται ο Ράτκο Μλάντιτς, ο Σερβοβόσνιος διοικητής της ΕΕΦ με το πολεμικό ψευδώνυμο ‘Duga puska‘ και ο Ελληνας διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος Αντώνιος, ενώ γύρω-γύρω διακρίνονται οι σωματοφύλακες του Μλάντιτς.

Η φωτογραφία αυτή συμφωνεί με τις καταθέσεις τις οποίες έδωσε ο Σερβοβόσνιος διοικητής της ΕΕΦ ‘Duga puska’ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία, σαν μάρτυρας υπεράσπισης μιας σειράς καταδικασμένων Σερβοβόσνιων εγκληματιών πολέμου. Στις καταθέσεις αυτές, ο διοικητής της ΕΕΦ περιγράφει τις κινήσεις του εκείνες τις μέρες της πτώσης της Σρεμπρένιτσα και των άγριων μαζικών εκτελέσεων άοπλων και αιχμαλώτων, περιγράφει τις συναντήσεις τους με τον Μλάντιτς και άλλους υψηλόβαθμους Σερβοβόσνιους αξιωματικούς, και σημειώνει πως στις μετακινήσεις του αυτές στις περιοχές των εκτελέσεων συνοδευόταν από Ελληνες εθελοντές.

Οι οποίοι Ελληνες εθελοντές, μάλιστα, όπως αποδεικνύεται και από τα τεκμήρια του Δικαστηρίου -που αποτελούν, πλέον, τεκμήρια της ενοχής των καταδικασμένων-, όχι μόνο βρίσκονταν στα χωράφια και τα γήπεδα που γίνονταν οι εκτελέσεις και οι μαζικές ταφές, μαζί με τον διοικητή τους και άλλους διοικητές και στελέχη του σερβοβοσνιακού στρατού, αλλά έβγαζαν και φωτογραφίες από τους μελλοθάνατους αιχμαλώτους, ή και από τις εκτελέσεις, ακόμα, σύμφωνα με το επίσημο σερβοβοσνιακό πρακτορείο ειδήσεων! Θα τα εξηγήσουμε όλα αυτά πολύ αναλυτικά στη συνέχεια.

Το παραπάνω αδιάψευστο ντοκουμέντο, το οποίο κατατέθηκε και στις δίκες της Χάγης υπάρχει και στο αρχείο των Βόσνιων συγγραφέων Avdo Huseinovic και Aziz Tafro, αλλά και ο Ελληνας κάτοχός του δεν διστάζει να το διαφημίζει στα κοινωνικά δίκτυα, συνομιλώντας νοσταλγικά για εκείνες τις ωραίες μέρες με επώνυμα στελέχη της Χρυσής Αυγής:

Η επόμενη φωτογραφία έχει ληφθεί την ίδια περίοδο, αν όχι την ίδια μέρα, 11 Ιουλίου 1995, ίσως λίγο πριν, ίσως λίγο μετά, με τη διαφορά πως είναι παρμένη στην κοντινή Βλασένιτσα (Vlasenica), μια πόλη 56 χιλιόμετρα δυτικά της Σρεμπρένιτσα, εκεί όπου βρισκόταν το αρχηγείο του Σώματος Στρατού Ντρίνα και εκεί ακριβώς που είχε το στρατόπεδο και την βάση της η μονάδα των Ελλήνων εθελοντών ΕΕΦ, ενώ ήταν (και είναι) και γενέτειρα και έδρα των ‘επιχειρήσεων’ του ‘Duga puska’.

Εκτός από Σερβοβόσνιο διοικητή και Ελληνα διοικητή, η ΕΕΦ είχε, ασφαλώς και υποδιοικητή, και όλη την σειρά της ιεραρχίας, αρχιλοχίες, λοχίες κ.λπ. Την θέση του υποδιοικητή, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού, κατείχε ο Βασιλειάδης Τρύφων, επίσης από την Ορεστιάδα, τον οποίο βλέπουμε κάτω αριστερά (με το τζόκεϊ). Μαζί του, βλέπουμε το ίδιο απόσπασμα της ΕΕΦ, σε πλήρη σύνθεση αυτή τη φορά, και τους δέκα, και βλέπουμε, επίσης, και την ίδια σημαία της Βεργίνας σε πρώτο πλάνο. Εκτός απ’ τον υποδιοικητή Βασιλειάδη, διακρίνονται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ., και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.

Βλασένιτσα, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με την σημαία της Βεργίνας. Διακρίνεται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.

Βλασένιτσα, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με την σημαία της Βεργίνας. Διακρίνεται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.

Το επόμενο βίντεο λέει μια ακόμη ιστορία από εκείνες τις μέρες. Είναι συγκεκριμένα δύο αποσπάσματα από δύο διαφορετικά φιλμ επικαίρων-ρεπορτάζ, Το πρώτο από την ολλανδική δημόσια τηλεόραση, το δεύτερο από το Associated Press. Οι σκηνές αυτές παιζόταν τις μέρες μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα σε αρκετές τηλεοράσεις του κόσμου. Σύμφωνα με παραγωγούς ντοκιμαντέρ από το Σαράγεβο με τους οποίους ήλθαμε σε επαφή, τα ρεπορτάζ αυτά έδειχναν Μουσουλμάνους που προσπαθούσαν ναδιαφύγουν από την καυτή περιοχή μέσω των βουνών, και έδειχναν και τις ενέδρες που έστηναν οι τσέτνικ. Πράγματι, ανατρέχοντας στα πρακτικά των δικών στο ΔΠΔΧΓ και στις εκθέσεις των ειδικών στρατιωτικών αναλυτών που βοηθούσαν το δικαστήριο, μαθαίνουμε ότι ο υποδιοικητής της Ταξιαρχίας Ζβόρνικ, o ταγματάρχης Dragan Obrenovic (καταδικασμένος σε 17 χρόνια κάθειρξη), στα πλαίσια της πλήρους κινητοποίησης του Σώματος Στρατού Ντρίνα, είχε φτιάξει έναν μικτό λόχο, χρησιμοποιώντας στρατιώτες από διάφορες μονάδες της Zvornik Brigade και κάποιους ακόμη διαθέσιμους, με ειδικό σκοπό να στήνουν ενέδρες στους Μουσουλμάνους που προσπαθούσαν να διαφύγουν από τα βουνά και τα δάση. Στον λόχο αυτό, συμμετείχαν και «15-20 στρατιώτες από το τάγμα logistics» («and about 15 to 20 soldiers from the logistics battalion»).

Σχετικά με το ποιος ήταν, μεταξύ άλλων αξιωματικών, ο υπεύθυνος βαθμοφόρος logistics και ποιοι ακριβώς ενδέχεται να ήταν αυτοί οι 15-20 στρατιώτες του που διατάχτηκαν να συμμετάσχουν στον ειδικό λόχο ενεδρών, θα εξηγήσουμε αμέσως μετά. Προς το παρόν δείτε το βίντεο με τις άγνωστες ξεχασμένες σκηνές: Βλέπουμε προετοιμασία Σέρβων παραστρατιωτικών για διασπορά στις περιοχές γύρω απ’ την Σρεμπρένιτσα όπου είχαν καταφύγει οι άντρες πρόσφυγες και οι υπερασπιστές της πόλης. Πρόκειται για επιχειρήσεις, κυρίως για στήσιμο ενεδρών κυνηγιού μουσουλμανικών κεφαλών, από σερβικά αποσπάσματα θανάτου, όπως αποδείχτηκε τις επόμενες μέρες. Επικεφαλής του ελληνικού αποσπάσματος ήταν ο Βασιλειάδης, σαν αντικαταστάτης του διοικητή Μήτκουπου εκείνη τη μέρα συνόδευε τον ‘Duga puska’ στις συναντήσεις του με τον Μλάντιτς και άλλους Σερβοβόσνιους αξιωματικούς. Σημειώστε τη δήλωση Βασιλειάδη πως: «Η πρώτη φορά που σκότωσα Μουσουλμάνους, αν θυμάμαι καλά, τρεις, ήταν σε ενέδρα» και τη δήλωση του αρχιλοχία Ζαβιτσάνου πως: «Νιώθαμε ικανοποιημένοι όταν σκοτώναμε Μουσουλμάνους, αφήναμε σε 13 λεπτά 300 νεκρούς».

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ του XYZ Contagion: Το φορετό σήμα της ΕΕΦ με τον δικέφαλο αετό και τον ήλιο της Βεργίνας, που φοράνε στα μανίκια τους, δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Πρόκειται για άντρες της ΕΕΦ.
Διακρίνονται όλοι όσοι έλαβαν μέρος στην πτώση της Σρεμπρένιτσα, εκτός από τον Βασίλη Σχιζά, που φαίνεται δεν τον έπιασε η κάμερα (υπάρχει, όμως, σε άλλη φωτογραφία από εκείνη τη μέρα, όταν μαζί με δύο άλλους κάνουν κάτι αηδιαστικά αστεία με μια κεφαλή γουρουνιού, ύψιστη προσβολή για τους Μουσουλμάνους), και τον διοικητή της ΕΕΦ Αντώνη Μήτκο με τον βοηθό του Καλτσούνη Κωνσταντίνο, που εκείνες τις ώρες, σύμφωνα με στοιχεία από τις δίκες στο Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, συνόδευαν στις μετακινήσεις του τον Σερβοβόσνιο διοικητή της ΕΕΦ και υψηλόβαθμο στέλεχος-κλειδί στον σερβοβοσνιακό στρατό Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς (Zvonko Bajagic) ή ‘Duga puska’.

Στη σκηνή από την ολλανδική δημόσια τηλεόραση, βλέπουμε τους Ελληνες της ΕΕΦ, να ετοιμάζονται για διασπορά στις περιοχές γύρω απ’ την Σρεμπρένιτσα όπου είχαν καταφύγει οι άντρες πρόσφυγες και οι υπερασπιστές της πόλης. Πρόκειται για επιχειρήσεις, κυρίως για στήσιμο ενεδρών κυνηγιού μουσουλμανικών κεφαλών, από σερβικά αποσπάσματα θανάτου, όπως αποδείχτηκε τις επόμενες μέρες.
Διακρίνεται να περνάει δεύτερος ο χρυσαυγίτης λοχίας της ΕΕΦ Σπύρος Τζανόπουλος, τρίτος ο Ελληνορουμάνος Αννα Φλορίν και οι άλλοι τρεις είναι οι Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος.
Στη δεύτερη σκηνή του Associated Press (απ’ το 0.44′ και μετά), την ίδια μέρα, διακρίνονται οι άνδρες της ΕΕΦ μαζί με ένοπλους και άλλους παραστρατιωτικούς από το 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ (10 Diverzantski Odred, 10th Sabotage Detachment) [Σ.Σ.: Στη συνέχεια θα δώσουμε λεπτομέρειες σχετικά με το ποιοι ακριβώς ήταν αυτοί]. Πρώτος περνάει ο υποδιοικητής Βασιλειάδης Τρύφων, ο οποίος αποστρέφει ελαφρώς το πρόσωπό του μόλις αντιλαμβάνεται την κάμερα, ποιος ξέρει για ποιο λόγο. Ακολουθούν ο χρυσαυγίτης λοχίας της ΕΕΦ Σπύρος Τζανόπουλος, ο Ελληνορουμάνος Αννα Φλορίν, οι Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ., Δημουλάς Xαράλαμπος, και τελευταίος με το τσιγάρο ο αρχιλοχίας της ΕΕΦ Ζαβιτσάνος Δημήτριος.

Το 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ, στο οποίο υπερήφανα υπηρετούσαν δύο από τους Ελληνες της ΕΕΦ, ο ένας εκ των οποίων ήταν ο Αγγελος Λάτσιος, ήταν η πιο αιμοσταγής μισθοφορική παραστρατιωτική μονάδα (1.200 εκτελέσεις σε 5 ώρες, προς 5 μάρκα το κεφάλι, μόνον οι 4 απ’ αυτούς έφαγαν 142 χρόνια φυλακή για εγκλήματα πολέμου).

Μεγάλο ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει ένα ακόμη βίντεο, επίσης τεκμήριο στις δίκες της Χάγης, τραβηγμένο εκείνες ακριβώς τις μέρες, πρώτα στην εκκλησία της Βλασένιτσα (εκτός από τόπος καταγωγής του Σερβοβόσνιου διοικητή της ΕΕΦ, ήταν και αρχηγείο του Σώματος Στρατού Ντρίνα και βάση της ΕΕΦ), και κατόπιν στο σπίτι του Σερβοβόσνιου διοικητή της ΕΕΦ, σε πλούσιο εορταστικό επινίκιο γεύμα. Παρίσταται ο Μητροπολίτης Zvornik-Tuzla Vasilije Kacavenda (εθνικιστής και μέλος του κόμματος του Ράντοβαν Κάρατζιτς, που ευλογούσε τα όπλα των παραστρατιωτικών, αλλά και παιδόφιλος που καθαιρέθηκε-παραιτήθηκε το 2012 λόγω διαρροής βιντεοταινιών στις οποίες διακρινόταν καθαρά να κάνει σεξ με ανήλικα αγόρια), ο διάκος του δεσπότη, πολλοί στρατιωτικοί, όλος ο καλός ορθόδοξος κόσμος της πόλης και οι επίτροποι της εκκλησίας, ο στρατηγός Milenko Zivanovic, διοικητής του Σώματος Στρατού Ντρίνα, ο οποίος βγάζει 15λεπτο λόγο, και φυσικά, οι Ελληνες εθελοντές με τον Ελληνα διοικητή τους και με τον Σερβοβόσνιο διοικητή τους. Γελάνε όλοι μαζί στο σημείο που ακούνε τον στρατηγό Zivanovic να λέει ιστορίες για το πως «καθάρισαν και τελείωσαν το τζαμί των Τούρκων στη Σρεμπρένιτσα» και χειροκροτούν εκστασιασμένοι όταν ο στρατηγός αναλύει το θέμα:

«Αφού καθαρίσαμε χτες βράδυ τη Σρεμπρένιτσα και εξαφανίσαμε κάθε ίχνος μουσουλμανικής ζωής, πρέπει να κάνουμε το ίδιο στη συνέχεια και στις άλλες μουσουλμανικές περιοχές».

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ του XYZ Contagion: Vlasenica Βοσνίας, 12 Ιουλίου 1995, μια μέρα μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα. Ο στρατηγός Milenko Zivanovic, διοικητής του Σώματος Στρατού Ντρίνα, λέει ιστορίες για το πως «καθάρισαν και τελείωσαν το τζαμί των Τούρκων στη Σρεμπρένιτσα» και όλοι χειροκροτούν εκστασιασμένοι όταν ο στρατηγός αναλύει το θέμα: «Αφού καθαρίσαμε χτες βράδυ τη Σρεμπρένιτσα και εξαφανίσαμε κάθε ίχνος μουσουλμανικής ζωής, πρέπει να κάνουμε το ίδιο στη συνέχεια και στις άλλες μουσουλμανικές περιοχές».
Παρόντες στο επινίκιο γεύμα ήταν και Ελληνες εθελοντές, μεταξύ των οποίων οι Μήτκος Αντώνιος και Καλτσούνης Κωνσταντίνος. Μαζί τους στο τραπέζι οι Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, ο παιδόφιλος Μητροπολίτης Zvornik-Tuzla Vasilije Kacavenda και άλλοι πολλοί.

 
Από την ετυμηγορία εναντίον των ψυχρών εκτελεστών του διαβόητου 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ Franc Kos, Stanko Kojic et al που καταδικάστηκαν από 40-43 χρόνια κάθειρξη ο καθένας, σελίδα 121. Οι συγκεκριμένοι βαρυποινίτες -πλέον- εθεάθησαν την 11η Ιουλίου 1995 μαζί με Ελληνες εθελοντές να καταστρέφουν το τζαμί της Σρεμπρένιτσα. Στο απόσπασμα, ο λόγος του Milenko Zivanovic στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, παρουσία του Μητροπολίτη Kacavenda και των Ελλήνων της ΕΕΦ, με θέμα «Αφού καθαρίσαμε χτες βράδυ τη Σρεμπρένιτσα και εξαφανίσαμε κάθε ίχνος μουσουλμανικής ζωής, πρέπει να κάνουμε το ίδιο στη συνέχεια και στις άλλες μουσουλμανικές περιοχές».

Από την ετυμηγορία εναντίον των ψυχρών εκτελεστών του διαβόητου 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ Franc Kos, Stanko Kojic et al που καταδικάστηκαν από 40-43 χρόνια κάθειρξη ο καθένας, σελίδα 121. Οι συγκεκριμένοι βαρυποινίτες -πλέον- εθεάθησαν την 11η Ιουλίου 1995 μαζί με Ελληνες εθελοντές να καταστρέφουν το τζαμί της Σρεμπρένιτσα. Στο απόσπασμα, ο λόγος του Milenko Zivanovic στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, παρουσία του Μητροπολίτη Kacavenda και των Ελλήνων της ΕΕΦ, με θέμα «Αφού καθαρίσαμε χτες βράδυ τη Σρεμπρένιτσα και εξαφανίσαμε κάθε ίχνος μουσουλμανικής ζωής, πρέπει να κάνουμε το ίδιο στη συνέχεια και στις άλλες μουσουλμανικές περιοχές».

Μάλιστα, από το γεύμα αυτό υπάρχουν και κάποιες σκηνές ακόμα, από διαφορετικό βίντεο, με τις προπόσεις-κολακείες του Μητροπολίτη προς τους παριστάμενους Ελληνες της ΕΕΦ, πως «αφού ελευθερώσαμε τη Σρεμπρένιτσα τώρα, να δώσει ο Θεός κάποτε να ελευθερώσουμε και την Κωνσταντινούπολη».

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ του XYZ Contagion: «Αφού ελευθερώσαμε τη Σρεμπρένιτσα τώρα, να δώσει ο Θεός κάποτε να ελευθερώσουμε και την Κωνσταντινούπολη».
Vlasenica Βοσνίας, 12 Ιουλίου 1995, μια μέρα μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα. Ο διωγμένος αργότερα παιδόφιλος Μητροπολίτης Zvornik-Tuzla Vasilije Kacavenda κολακεύει τους Ελληνες τιμώμενους για την συμμετοχή τους στην πτώση της Σρεμπρένιτσα. Παρόντες στο επινίκιο γεύμα ήταν και Ελληνες εθελοντές, μεταξύ των οποίων οι Μήτκος Αντώνιος και Καλτσούνης Κωνσταντίνος. Μαζί τους στο τραπέζι οι Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, ο στρατηγός Milenko Zivanovic και άλλοι πολλοί.

Οπως υποσχεθήκαμε στον πρόλογο, θα προσπαθήσουμε να συνδέσουμε μεταξύ τους όλα αυτά τα κομμάτια του παζλ, έτσι ώστε να φανεί η μεγαλύτερη -και προσεκτικά κρυμμένη όλα αυτά τα χρόνια- εικόνα. Για να μπορέσουμε να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά τα δύσκολα και ανεξερεύνητα, μέχρι σήμερα, ερωτήματα, θα χρειαστεί να κάνουμε προηγουμένως μερικά flashback, διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα γίνουν απολύτως κατανοητές οι πτυχές που πρέπει να αναδειχτούν ώστε να γίνει κατανοητή η ελληνική εμπλοκή στον βοσνιακό πόλεμο, με αποκορύφωμα το δράμα του μακελειού της Σρεμπρένιτσα, ούτε το βάθος της εμπλοκής της ΕΕΦ και των στελεχών της σ’ αυτήν την άγνωστη και ντροπιαστική για τη χώρα μας υπόθεση. Είναι σημαντικό να έλθουν στο φως όχι μόνο οι πράξεις και τα whereabouts των εθελοντών, που συνδέονται άμεσα με τις ‘ιδεολογικές’ τους πεποιθήσεις, αλλά και όλες οι πλευρές και ‘άκρες’ του ζητήματος, που άνετα μπορούν να αποτελέσουν υλικό για μια μονογραφία.

Προηγουμένως, αξίζει τον κόπο να δούμε μερικές ακόμα ενδεικτικές (και όχι τόσο γνωστές) φωτογραφίες από τις ‘πολεμικές μέρες’ των Ελλήνων εθελοντών -για να αρχίσουμε σιγά-σιγά να ‘γνωριζόμαστε’ με τα πρόσωπα, που άλλωστε επιζητούσαν τη δημοσιότητα, αναμφισβήτητα, αλλιώς δεν θα έδιναν τις δεκάδες συνεντεύξεις που είχαν δώσει εκείνο τον καιρό.

 

[Σ.Σ.: Το κείμενο συνεχίζεται μετά τις εικόνες].

Ανοιξη του 1995: Η κλασική φωτογραφία στην περιοχή Βλασένιτσα, με τη χρυσαυγίτικη αφρόκρεμα της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς ΕΕΦ. Εικονίζονται σε αρχαιοελληνικό (και καθόλου ναζιστικό) χαιρετισμό πρώην και νυν μέλη της Χρυσής Αυγής: Μπέλμπας Απόστολος, Μαυρογιαννάκης Μιχάλης, Σωκράτης Κουσουμβρής (με τις πατερίτσες), ο Κώστας και άλλοι δύο.
Κατά την απονομή του μεταλλίου του 'Λευκού Αγγέλου' σε τέσσερα μέλη της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς ΕΕΦ, τον Απρίλιο του 1995, την ημέρα του Ορθόδοξου Πάσχα στο Πάλε της Βοσνίας, ο Κάρατζιτς φιλάει έναν Ελληνα εθελοντή και μέλος της ναζιστικής οργάνωσης, προφανώς με τον κλασικό σερβικό τρόπο, τρεις φορές σταυρωτά.
Πρωτοχρονιά 1996. Στο αρχηγείο του σερβοβοσνιακού στρατού του Μλάντιτς, στο Han Pijesak, μια όμορφη γιορτή με τον Μλάντιτς στο τσακίρ-κέφι, φορώντας ελληνικό τσολιαδίστικο φέσι και τον Αντώνη Μήτκο να διασκεδάζουν και να χορεύουν. Το φέσι του τσολιά συναντάει την Sajkaca και τα 4 κυριλλικά 'C' του σερβικού σταυρού («Samo sloga Srbina spasava», «μόνο η ενότητα θα σώσει τους Σέρβους»).
Βοσνία, 1995, ο Eλληνορουμάνος της ΕΕΦ Φλορίν (ή Φρορίν) Αννα, με τις πιτζάμες στο νοσοκομείο. Μαζί του οι Μήτκος Αντώνης, Ζαβιτσάνος Δημήτρης και Βασιλειάδης Τρύφων.
Πρωτοχρονιά 1996. Στο αρχηγείο του σερβοβοσνιακού στρατού του Μλάντιτς, στο Han Pijesak, μια όμορφη γιορτή με τον Μλάντιτς στο τσακίρ-κέφι, φορώντας ελληνικό τσολιαδίστικο φέσι και τον Αντώνη Μήτκο να διασκεδάζουν και να χορεύουν. Το φέσι του τσολιά συναντάει την Sajkaca και τα 4 κυριλλικά 'C' του σερβικού σταυρού («Samo sloga Srbina spasava», «μόνο η ενότητα θα σώσει τους Σέρβους»).
Ο Αγησίλαος Σαράφης, ψευδώνυμο 'Αρης', είχε υπηρετήσει φυσικά και στην ΕΕΦ. Εδώ με τον διοικητή τους Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς.
Οκτώβριος 1995, τελετή στο στρατόπεδο στη Vlasenica. Ο στρατηγός Radislav Krstic δίνει τη σημαία -και καινούργια όπλα- στο 10ο Απόσπασμα Σαμποτάζ (10 Diverzantski Odred, 10th Sabotage Detachment) των ψυχρών εκτελεστών Milorad 'Miso' Pelemis, Franc Kos και Stanko Kojic. Πίσω δεξιά, ακουμπισμένοι στο όχημα, ο Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς και άλλοι δύο που θα μπορούσαν να είναι από την ΕΕΦ. Διόλου απίθανο ανάμεσα στους τιμώμενους σφαγείς να βρίσκεται και το μέλος της ΕΕΦ Αγγελος Λάτσιος, το μοναδικό Ελληνόπουλο που το όνομά του φιγουράρει στις λίστες με τα ονόματα των μελών του μισθοφορικού 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ (πέντε μάρκα το κεφάλι), δηλαδή των πιο απάνθρωπων και αιμοσταγών εκτελεστών και εγκληματιών πολέμου.
Βοσνία, Απρίλιος 1995. Διακρίνονται οι Μουρατίδης Γιώργος, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Μήτκος Αντώνης, Ζαβιτσάνος Δημήτρης, Δημητρίου Χρήστος και άλλοι.
Απρίλιος του 1995, λόφος Μόιμιλο στο Σαράγεβο, Βοσνία. Ο Μαυρογιαννάκης Μιχάλης της Χρυσής Αυγής, ο Χρυσαΐτης Νέστορας και ο Νικολαΐδης Νίκος.
Βοσνία, Απρίλιος 1995. Διακρίνονται οι Νικολαΐδης Νίκος και Μουρατίδης Γιώργος σε σερβοβοσνιακό στρατόπεδο.
Μαγιεβίτσα Βοσνία, Απρίλιος 1995. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Μουρατίδης Γιώργος, Κώστας και άλλοι.
Τρεσκά, Βοσνία, Ιούλιος 1997. Διακρίνονται ο Ελληνας εθελοντής της ΕΕΦ Νίκος χωρίς χιτώνιο και άλλοι δύο.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Φλορίν Αννα, Ζαβιτσάνος Δημήτρης και άλλοι.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Φλορίν Αννα, Ζαβιτσάνος Δημήτρης, ένας κάμεραμαν και άλλοι. Προφανώς πρόκειται για επίσκεψη τηλεοπτικού συνεργείου, η χαρά του ςθελοντή: Δημοσιότητα. Αυτό ακριβώς που τους προσφέρουμε κι εμείς εδώ, και μάλιστα 20 χρόνια μετά, όταν διαβιούν παντελώς ξεχασμένοι και λησμονημένοι από όλους. Οι 'ήρωες'.
Βλασένιτσα Βοσνίας, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με τον Σερβοβόσνιο διοικητή τους. Διακρίνονται τα μέλη της Χρυσής Αυγής Κουσουμβρής Σωκράτης, Μπέλμπας Απόστολος, και ΜΜ, και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Φλορίν Αννα (Ελληνορουμάνος), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Δημητρίου Χρήστος, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Σπουργίτης Ελευθέριος και άλλοι.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Νικολαΐδης Νίκος, Σπουργίτης Ελευθέριος και άλλοι.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Σπουργίτης Ελευθέριος, Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Βασιλειάδης Τρύφωνας και Μήτκος Αντώνης.
Βοσνία, 1995. Διακρίνεται ένας Ελληνας εθελοντής της ΕΕΦ με ελληνική σημαία σε αντίσκηνο.
Βοσνία, 1995. Διακρίνεται ο Ελληνας εθελοντής της ΕΕΦ Νικολαΐδης Νίκος σε χαράκωμα.
Βοσνία, 1995. Βασίλης Σχιζάς και ένας ακόμα ένοπλος της ΕΕΦ επάνω σε τζιπ ή παρόμοιο στρατιωτικό όχημα
Βοσνία, 1995. Ελληνες της ΕΕΦ επάνω σε άρμα μάχης με ελληνική σημαία. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Καθάριος Κυριάκος, Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Δημητρίου Χρήστος, Φλορίν Αννα, Μουρατίδης Γιώργος, άλλοι Ελληνες και πιθανώς Σέρβοι, και ο Σταύρος Βιτάλης, σύμφωνα με τον ίδιο.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ και τα μέλη της Χρυσής Αυγής ΜΜ και ΜΑ.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται 14 Ελληνες της ΕΕΦ σε σκηνή με μια σημαία.
Βοσνία, 1995. Διακρίνεται το μέλος της Χρυσής Αυγής ΜΜ και οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Μουρατίδης Γιώργος και τρεις Σέρβοι σε φυλάκιο στα χιόνια στο όρος Ιγκμαν.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Φλορίν Αννα, Μήτκος Αντώνης, Δημητρίου Χρήστος, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Kαλτσούνης Κωνσταντίνος και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται με τα όπλα τους σε καρότσα φορτηγού οι Δημητρίου Χρήστος και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνεται ο Δημητρίου Χρήστος σε φυλάκιο-καλύβα.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται δύο τραυματίες σε νοσοκομείο στο Milici.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται επάνω σε τανκς οι Δημητρίου Χρήστος, Μήτκος Αντώνης, Καθάριος Κυριάκος και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται καθιστοί στο χώμα οι Μήτκος Αντώνης, Φλορίν Αννα, Δημητρίου Χρήστος.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας, το μέλος της Χρυσής Αυγής ΜΜ και άλλοι.
Βοϊκοβίτσι, Βοσνία, Ιανουάριος 1995. Διακρίνεται ο Κυριάκος Καθάριος στη σκοπιά.
Βοσνία, 1995. Διακρίνεται ο Μήτκος Αντώνης σε φυλάκιο-καλύβα.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Καθάριος Κυριάκος και τρεις Σέρβοι σε φυλάκιο στα χιόνια στο όρος Ιγκμαν.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται σε σκηνή με μια σημαία οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας και άλλοι Ελληνες της ΕΕΦ.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Σπουργίτης Ελευθέριος, Νικολαΐδης Νίκος και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Σπουργίτης Ελευθέριος, Μήτκος Αντώνης, Μπέλμπας Απόστολος, Βασιλειάδης Τρύφωνας και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται επάνω σε άρμα μάχης οι Ζαβιτσάνος Δημήτρης, Δημητρίου Χρήστος, Kαλτσούνης Κωνσταντίνος και άλλοι.
Βοσνία, 1995. Διακρίνονται σε δημόσιο κτίριο οι Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Μήτκος Αντώνης και διάφοροι Σέρβοι.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Φλορίν Αννα, Βασιλειάδης Τρύφωνας, Σχιζάς Βασίλης και άλλοι, ενώ ο Ζαβιτσάνος Δημήτρης και ο χρυσαυγίτης Τζανόπουλος Σπύρος κάνουν το σερβικό εθνικιστικό σήμα με τα τρία δάχτυλα.
Μαγιεβίτσα Βοσνία, 1995. Διακρίνονται σε χαράκωμα οι Μήτκος Αντώνης και Ζαβιτσάνος Δημήτρης.
Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνονται οι Κουσουμβρής Σωκράτης της Χρυσής Αυγής, Μουρατίδης Γιώργος, Μήτκος Αντώνης, Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Δημητρίου Χρήστος, Μπέλμπας Απόστολος της Χρυσής Αυγής, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Μαυρογιαννάκης Μιχάλης της Χρυσής Αυγής, Ζαβιτσάνος Δημήτρης και πολλοί άλλοι, ανάμεσά τους και Σέρβοι παπάδες.
Βοϊκοβίτσι, Βοσνία, Ιανουάριος 1995. Διακρίνεται ο Κυριάκος Καθάριος στη σκοπιά.
Βοϊκοβίτσι, Βοσνία, Ιανουάριος 1995. Διακρίνεται ο Κυριάκος Καθάριος με κόκκινο μπερέ.
Βοσνία, 1995. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία εθελοντής, από το Αιγάλεω, 57 ετών τότε, με παιδιά κι εγγόνια.
Τέοτσακ, Βοσνία, Απρίλιος 1995. Η ώρα του παιδιού. Διακρίνονται οι Μήτκος Αντώνης και Βασιλειάδης Τρύφωνας σε χαράκωμα με οπλοπολυβόλο Μπράουνινγκ, υποτίθεται πυροβολούν τον εχθρό που είναι κοντά. Καταλαβαίνετε τώρα: Δέχονται επίθεση, και ο τρίτος της παρέας (αυτός που βγάζει τη φωτογραφία), αντί να πιάσει το όπλο, αφού υποτίθεται -λέμε τώρα- κινδυνεύει η ζωή του, αυτός πιάνει τη φωτογραφική μηχανή. Εντελώς παιδάκια που παίζουν πόλεμο, δηλαδή, που περνάνε όλους τους άλλους για χαζούς και θύματα που μπορούν να παραμυθιάσουν.
Τα παιδία παίζει. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995. Διακρίνεται ο Σχιζάς Βασίλης με το πιστόλι στον κρόταφο ...
Αξιωματικοί και οπλίτες διασκεδάζουν. Σπουργίτης Ελευθέριος, Μήτκος Αντώνης, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Νικολαΐδης Νίκος, Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, Βασιλειάδης Τρύφωνας, το μέλος της ΧΑ ΜΜ, Καθάριος Κυριάκος και άλλοι. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Επίσημο γεύμα προς τιμήν της ΕΕΦ σε ανώτατο επίπεδο: Δύο Σέρβοι αξιωματούχοι, Βασιλειάδης, Μπάγιαγκιτς, Μήτκος, Ζαβιτσάνος, Κουσουμβρής Σωκράτης και άλλοι. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Ο διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος κι ένας οπλίτης της ΕΕΦ πίνουν μπύρες. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Ο διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος κι άλλοι οπλίτες της ΕΕΦ και Σέρβοι απολαμβάνουν κοψίδια στη σούβλα. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Ο διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος κι άλλοι οπλίτες της ΕΕΦ απολαμβάνουν κοψίδια στη σούβλα. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Ως συνήθως διασκεδάζουν και πίνουν μπύρες, ο Σχιζάς Βασίλης και ο μανιακός με τις πουλάδες. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Διασκέδαση και πάλι, ο Σχιζάς Βασίλης, ο μανιακός με τις πουλάδες και δύο άλλοι. Βλασένιτσα, Βοσνία, 1995.
Με στολή παραλλαγής και τουφέκι σνάιπερ με διόπτρα. Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ. Με στολή παραλλαγής και τουφέκι σνάιπερ με διόπτρα. Αν είναι από το βιβλίο του Τάκη Μίχα, όπως λέει, τότε πρέπει να είναι από την ελληνική έκδοση. Στην αγγλική, εμείς δεν είδαμε τέτοια φωτογραφία.
Με στολή παραλλαγής και τουφέκι σνάιπερ με διόπτρα στο ένα χέρι και κάποιο αυτόματο όπλο στο άλλο χέρι: Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Με στολή παραλλαγής και τουφέκι σνάιπερ με διόπτρα: Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Στο χιόνι, με στολή αλπινιστών ή κάτι παρόμοιο καταδρομικό: Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Στο χιόνι, με στολή αλπινιστών ή κάτι παρόμοιο καταδρομικό: Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Τα παιδία παίζει. Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Με την στολή παραλλαγής. Ελευθέριος Σπουργίτης, διωγμένο μέλος της ΕΕΦ.
Βοϊκοβίτσι, Βοσνία, Ιανουάριος 1995. Διακρίνεται ο Κυριάκος Καθάριος στη σκοπιά.
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές.
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές. Στο τραπέζι.
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές. Ολοι όρθιοι πίνουν.
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές. Στο τραπέζι
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές. Στο τραπέζι
Πάσχα με τον Κάρατζιτς. Απρίλιος 1994, Πάλε, στην έδρα των Κάρατζιτς και Κράιζνικ. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφορεί Ελληνες εθελοντές.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Πρώτος στη φάλαγγα, διακρίνεται μισός ο αρχιλοχίας Δημήτρης Ζαβιτσάνος. Τρίτος στη φάλαγγα, το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Δεύτερος στη φάλαγγα, το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Οι τέσσερις από τους συνολικά δέκα της ΕΕΦ που βρίσκονταν ακριβώς στους τόπους των μαζικών εκτελέσεων αόπλων και αιχμαλώτων. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος, ο Ελληνορουμάνος Φλορίν Αννα κά.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Σε πρώτο πλάνο, ο Ελληνορουμάνος Φλορίν Αννα κά. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Τα πυρομαχικά στις εξαρτύσεις και τους γεμιστήρες έτοιμους στα καλάσνικοφ. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας.
Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία. Τα πυρομαχικά στις εξαρτύσεις και τους γεμιστήρες έτοιμους στα καλάσνικοφ. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας.
Σε πρώτο πλάνο, ο υποδιοικητής της ΕΕΦ Τρύφωνας Βασιλειάδης, αποστρέφει το βλέμμα του και γυρνάει το κεφάλι, μόλις αντιλαμβάνεται την κάμερα. Προφανώς και αυτός πήγε 'στον πόλεμο' κρυφά από τους γονείς του, όπως ίσως όλοι. Πιο πίσω, στην εκκίνηση της φάλαγγας, οι υπόλοιποι, με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Στο κέντρο, το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος. Πιο πίσω, στην εκκίνηση της φάλαγγας, οι υπόλοιποι, με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Ο Ελληνορουμάνος Φλορίν Αννα, το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος κά, με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Οι τέσσερις από τους συνολικά δέκα της ΕΕΦ που βρίσκονταν ακριβώς στους τόπους των μαζικών εκτελέσεων αόπλων και αιχμαλώτων. Με τα όπλα σε χαρακτηριστική πολεμική κίνηση, η κάννη προς τα πάνω, και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Σε πρώτο πλάνο, ο αρχιλοχίας Δημήτρης Ζαβιτσάνος καπνίζει ένα τελευταίο τσιγάρο πριν αρχίσει η 'δουλειά'. Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Με τα όπλα γεμάτα και το δάχτυλο στην σκανδάλη, ξεκινάνε μαζί με Σέρβους ένοπλους παραστρατιωτικούς για κυνήγι Μουσουλμάνων, πιθανώς με την μέθοδο της ενέδρας. Ημέρες των θηριωδιών, 13 Ιουλίου 1995, Σρεμπρένιτσα, Βοσνία.
Σρεμπρένιτσα, Βοσνία, αμέσως μετά την πτώση της πόλης. Μέλη της ΕΕΦ διασκεδάζουν κάνοντας πλάκα με ένα κεφάλι γουρουνιού (ύψιστη προσβολή για κάποιον πιστό της ισλαμικής θρησκείας), σε μια πόλη άδεια με τους Μουσουλμάνους κατοίκους της δολοφονημένους ή διωγμένους.
Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής της μεγαλύτερης ανθρωποσφαγής από τον Β' ΠΠ. Πρόκειται για σημείο προέλασης προς την πόλη των Σερβοβόσνιων, από όπου προηγουμένως έχει περάσει ο Μλάντιτς με το επιτελείο του και τους αρχηγούς των παραστρατιωτικών του. Διακρίνονται το τότε στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ), ο Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ) και μαζί τους -άλλοι φαίνονται κι άλλοι όχι- βρίσκονται οι Βασιλειάδης Τρύφων, Φλορίν Αννα (Ελληνορουμάνος), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος.
Σρεμπρένιτσα Βοσνίας, 11 Ιουλίου 1995, την ημέρα της πτώσης της πόλης και της αρχής των σφαγών. Διακρίνονται ο Ράτκο Μλάντιτς, ο Σερβοβόσνιος διοικητής της ΕΕΦ με το πολεμικό ψευδώνυμο 'Duga puska' και ο Ελληνας διοικητής της ΕΕΦ Μήτκος Αντώνιος, ενώ γύρω-γύρω διακρίνονται οι σωματοφύλακες του Μλάντιτς.
Βλασένιτσα, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με την σημαία της Βεργίνας. Διακρίνεται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.
Βλασένιτσα Βοσνίας, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με τον Σερβοβόσνιο διοικητή τους. Διακρίνονται τα μέλη της Χρυσής Αυγής ΜΜ, Μπέλμπας Απόστολος και Κουσουμβρής Σωκράτης και οι Σπουργίτης Ελευθέριος, Κώστας, Λάτσιος Αγγελος του 10ου Αποσπάσματος Σαμποτάζ, Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Δημητρίου Χρήστος και άλλοι.
Στη συνέντευξη που έδωσε, «ως φίλος της», στην εφημερίδα Ελεύθερη Ωρα, ο κ. Σταύρος Βιτάλης σημειώνει «Μπήκα στη γραμμή της μάχης ένοπλος και ένστολος», και φωτογραφίζεται με την στολή του ταγματάρχη (κατ' απονομήν) του σερβικού στρατού (την παραλλαγή, όμως, τη μάχιμη, όχι καμιά οχτάρα του γραφείου, το πιάσατε το υπονοούμενο), φέροντας τον Μεγαλόσταυρο «Νιέγκος» Πρώτης Τάξεως του σερβικού έθνους, και με το ξιφίδιο να βρίσκεται το μισό έξω από τη θήκη. Αυτό κάτι σημαίνει στην μιλιταριστική παραφιλολογία. Οποιος το δείχνει μισό στη θήκη του, σημαίνει ότι δήθεν το έχει χρησιμοποιήσει σε ανθρώπινο στόχο και ότι αναγκάστηκε να το σκουπίσει από τα αίματα, κάτι τέτοιο. Ή ότι αν το τραβήξεις απ' τη θήκη του πρέπει να το ματώσεις. Οπως καταλαβαίνετε, δεν μας ενδιαφέρει και πολύ να ξέρουμε. Συνέντευξη Σταύρου Βιτάλη, εκπροσώπου τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου, «Μπήκα στη γραμμή της μάχης ένοπλος και ένστολος», Ελεύθερη Ωρα, 30/07/2009 https://archive.today/m3J0Z
Ξενοδοχείο Beograd στο Βελιγράδι, λίγο πριν την Σρεμπρένιτσα. Αποστολή με 'Καραβάνι Αλληλεγγύης' και δημοσιογράφους. Ο Σπύρος Τζανόπουλος, εκ μέρους της Χρυσής Αυγής δίνει το παρών σαν σε πασαρέλα ντυμένος στην τρίχα, εδώ καθιστός. [Σ.Σ.: Ευχαριστούμε τους 'κόκκινους αντιρεπόρτερ'].
Ξενοδοχείο Beograd στο Βελιγράδι, λίγο πριν την Σρεμπρένιτσα. Αποστολή με 'Καραβάνι Αλληλεγγύης' και δημοσιογράφους. Ο Σπύρος Τζανόπουλος, εκ μέρους της Χρυσής Αυγής δίνει το παρών σαν σε πασαρέλα ντυμένος στην τρίχα, εδώ όρθιος. [Σ.Σ.: Ευχαριστούμε τους 'κόκκινους αντιρεπόρτερ'].
Ιούλιος 1995, λίγες μέρες μετά τη Σρεμπρένιτσα. Οι εθελοντές δέχονται δημοσιογραφικό-φωτογραφικό συνεργείο στη βάση τους. Εδώ ο Γιώργος Μουρατίδης με τον φωτογράφο του οποίου οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν τον Αύγουστο του 1995 στην εφημερίδα Εθνος.
Στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς. Κώστας Καράλης, Βασιλειάδης, Μπάγιαγκιτς και Σπουργίτης πίνουν slivovitza κάνοντας τον σταυρό τους. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς. Κώστας Καράλης, Μήτκος, Βασιλειάδης, Μπάγιαγκιτς και Σπουργίτης πίνουν slivovitza. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς. Παπαπέτρου, Σπουργίτης και Χρυσαΐτης πίνουν slivovitza. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Νικολαΐδης Νίκος και Χρυσαΐτης Νέστορας σε συνέντευξη με τον Κώστα Παπαπέτρου. Σαράγεβο Λουκαβίτσα, σερβικός τομέας, Δεκέμβριος του 1994. Ο Νικολαΐδης ήταν ένας μπερδεμένος τυχοδιώκτης που έψαχνε να βρει και να παρουσιάσει κάποιο επίτευγμα στη ζωή του. Ο Χρυσαΐτης ήταν επαγγελματίας μισθοφόρος που είχε πολεμήσει και στην Αφρική. Λιγομίλητος και σκληρός, δεν εκδηλωνόταν εύκολα.
Το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος σε συνέντευξη με τον Παπαπέτρου. Βοϊκοβίτσι Σαράγεβο, Δεκέμβριος του 1994
Μουρατίδης, το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος κι ένας Σέρβος πίνουν slivovitza. Βοϊκοβίτσι Σαράγεβο, Δεκέμβριος του 1994.
Μουρατίδης, Καθάριος και το μέλος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος σε συνέντευξη με τον Παπαπέτρου. Βοϊκοβίτσι Σαράγεβο, Δεκέμβριος του 1994.
Η ανάπαυση του πολεμιστή γύρω από τη φωτιά. Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς και Λευτέρης Σπουργίτης. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Η ανάπαυση του πολεμιστή γύρω από τη φωτιά. Μήτκος, Βασιλειάδης και Παπαπέτρου σε χειραψία. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Η ανάπαυση του πολεμιστή γύρω από τη φωτιά. Μήτκος, Βασιλειάδης και Παπαπέτρου. Βλασένιτσα, Δεκέμβριος του 1994.
Οι Ελληνες εθελοντές στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, στις 12 Ιουλίου 1995, στη μεγάλη σερβική γιορτή Πέτρου και Παύλου, μια μέρα μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα.
Οι Ελληνες εθελοντές στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, στις 12 Ιουλίου 1995, στη μεγάλη σερβική γιορτή Πέτρου και Παύλου, μια μέρα μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα.
Οι Ελληνες εθελοντές στο σπίτι του Ζβόνκο Μπάγιαγκιτς, στις 12 Ιουλίου 1995, στη μεγάλη σερβική γιορτή Πέτρου και Παύλου, μια μέρα μετά την κατάληψη της Σρεμπρένιτσα.