ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ο Χαριστέας και οι άλλοι που ήταν... μόνο για εθνική ομάδα

Ο Χαριστέας και οι άλλοι που ήταν... μόνο για εθνική ομάδα

Ενας Ελληνας, ένας Κροάτης, ένας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας Αργεντίνος... Ηταν σταρ στην εθνική ομάδα, αλλά δυσκολεύτηκαν πολύ σε επίπεδο συλλόγων. 

ΛΟΥΚΑΣ ΠΟΝΤΟΛΣΚΙ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)

Το προφανές. Ο Ποντόλσκι μπορεί να μην ήταν απόλυτη αποτυχία σε Μπάγερν Μονάχου και Αρσεναλ, καμία σχέση. Είναι επίσης τοπικός ήρωας στην Κολωνία, αλλά και πάλι, κρίνοντας από την καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο, σίγουρα δεν αξίζει να συγκαταλέγεται στους καλύτερους Γερμανούς παίκτες όλων των εποχών. Τα στατιστικά λένε άλλα όμως. Ο πολυσύνθετος επιθετικός έκανε 130 συμμετοχές για τη Γερμανία, κάτι που τον φέρνει στην 3η θέση πίσω μόνο από Λόταρ Ματέους και Μίροσλαβ Κλόζε. Είναι επίσης ο 3ος σκόρερ, πίσω από Κλόζε και Γκερντ Μίλερ, με 49 γκολ. Ηταν από τους αγαπημένους του Γιόακιμ Λεβ και κατέκτησε το Μουντιάλ 2014 χωρίς να αγωνιστεί στα νοκ-άουτ. Το παγκόσμιο κύπελλο του 2018 ήταν η πρώτη δυνατή διοργάνωση της Γερμανίας χωρίς τον Ποντόλσκι από το 2002... Και δεν πήγε καλά. 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΡΙΣΤΕΑΣ (ΕΛΛΑΔΑ)

Ο Χαριστέας θα μνημονεύεται ως ένας Ελληνας θρύλος για τι επόμενες γενιές, έχοντας σκοράρει το γκολ της νίκης κόντρα στην Πορτογαλία στο Euro 2004. Ο σέντερ φορ είχε δώσει τη νίκη και κόντρα στη Γαλλία στον προημιτελικό, ενώ είχε σκοράρει και κόντρα στην Ισπανία, εξασφαλίζοντας μια θέση στην ιστορία. Με 25 γκολ για τη χώρα του είναι ο 20ς σκόρερ ης Ελλάδας και μόνο τέσσερα από αυτά είναι σε φιλικά. Ο Χαριστέας ήταν πάντα αξιόπιστος για την εθνική ομάδα αλλά ποτέ δεν κατάφερε να πείσει σε επίπεδο συλλόγων. Βασικά, πέτυχε μόνο 9 γκολ στην καλύτερη του σεζόν για τη Βέρντερ Βρέμης το 2002-03. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα στη συνέχεια και ο Ελληνας φορ απογοήτευσε σε Αγιαξ, Φέγενορντ, Νυρεμβέργη, Μπάγερ Λεβερκούζεν και Σάλκε. Για να μην αναφέρουμε ένα σύντομο και περίεργο πέρασμα από τη Γαλλία. 

ΑΛΙΟΣΑ ΑΣΑΝΟΒΙΤΣ (ΚΡΟΑΤΙΑ)

Ρωτήστε κάθε Κροάτη ποδοσφαιρόφιλο και θα σας πει πόσο σπουδαίος ήταν ο Ασάνοβιτς. Αυτός ο elegant χαφ ήταν στην καρδιά όλων όσων πέτυχε εκείνη η εθνική ομάδα στα τέλη των 90's. Οι πάσες του ήταν τέλειες και έκανε την ομάδα να λειτουργεί όταν έφτασαν στον προημιτελικό του Euro '96 και τερμάτισαν στην 3η θέση στο Μουντιάλ 1998. Ο Ασάνοβιτς δεν ένιωθε κατώτερος των σταρ όπως οι Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, Ρόμπερτ Προσινέτσκι, Αλεν Μπόκσιτς, Νταβόρ Σούκερ και Ρόμπεν Γιάρνι - και δικαίως. Πείτε το όνομα του στον μέσο οπαδός εκτός Κροατίας όμως και κατά πάσα πιθανότητα δε θα πάρετε τίποτα άλλο παρά μια μπερδεμένη γκριμάτσα. Εδειξε μόνο ελάχιστα από όσα θα μπορούσε σε επίπεδο συλλόγων με Μονπελιέ, Ντέρμπι, Νάπολι και Παναθηναϊκό, μεταξύ άλλων. Πολύ κρίμα.

ΦΑΜΠΙΟ ΓΚΡΟΣΟ (ΙΤΑΛΙΑ)

Ο πανηγυρισμός του Γκρόσο μετά το γκολ στο 119' του ημιτελικού του Μουντιάλ 2006 με τη Γερμανία, δε θα ξεχαστεί εύκολα. Ο αριστερός μπακ με τέλειο πλασέ νίκησε τον Γενς Λέμαν για να γράψει μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές του τουρνουά και να κρίνει ένα πραγματικά εκπληκτικό παιχνίδι. Πέντε μέρες μετά, είχε τα guts για να εκτελέσει -και να σκοράρει- το κρίσιμο τελευταίο πέναλτι δίνοντας το τρόπαιο κόντρα στη Γαλλία στον τελικό. Οι εμφανίσεις του συνολικά στο τουρνουά ήταν άριστες και θεωρήθηκε μια αποκάλυψη έκπληξη στην ηλικία των 28 ετών. Περιέργως, ο Γκρόσο έπαιξε σε μικρότερες κατηγορίες μέχρι τα 23 του και μετά πέρασε σχετικά απαρατήρητος σε Περούτζια και Παλέρμο. Πήγε στην Ιντερ μετά το Μουντιάλ, αλλά η μεταγραφή δε βγήκε και είχε φτωχές θητείες και σε Λυών και Γιουβέντους επίσης. Η καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο ήταν σχετικά αποτυχημένη. Για την εθνική ομάδα όμως ήταν κολοσσός και είχε και ένα πολύ καλό Euro 2008.  

ΣΕΡΧΙΟ ΡΟΜΕΡΟ (ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ)

Ο Ρομέρο είναι αναπληρωματικός στις ομάδες του από το 2013 -πρώτα η Μονακό, μετά η Σαμπντόρια και τώρα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αλλά μέσα σε αυτά τα χρόνια έφτασε και σε τρεις τελικούς με την Αργεντινή, στο Μουντιάλ 2014 και στα Copa America 2015 και 2016. Τους έχασε όλους, αν και δέχθηκε μόνο ένα γκολ σε 360 λεπτά. Εν συντομία, ο Ρομέρο είναι ένας καλός τερματοφύλακας που για κάποιο λόγο έχει παίξει περισσότερα ματς στην εθνική ομάδα αντί για τους συλλόγους, εδώ και μισή δεκαετία. Περίεργο. 

ΠΗΓΗ: FourFourTwo