ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Γιατί ο Φιλίπ Κουτίνιο μάλλον ήταν "καταδικασμένος" από την πρώτη μέρα στην Μπαρτσελόνα

Γιατί ο Φιλίπ Κουτίνιο μάλλον ήταν "καταδικασμένος" από την πρώτη μέρα στην Μπαρτσελόνα

Δεν είναι ούτε κακός, ούτε εντυπωσιακός, αλλά η διοίκηση των Μπλαουγκράνα φέρεται να σκέφτεται την πώληση του. Τι συμβαίνει με τον Βραζιλιάνο;

Καθώς ο Φιλίπ Κουτίνιο αποχωρούσε από τον αγωνιστικό χώρο στο 82ο λεπτό του ντέρμπι με την Εσπανιόλ το περασμένο Σάββατο, ήξερε τι θα ακολουθούσε. Για τους περισσότερους παίκτες, το να κάνουν μια αξιοπρεπής ή μέτρια εμφάνιση σε μια νίκη της ομάδας τους με 2-0, γενικά δεν θα προκαλούσε συζητήσεις. Για την πιο ακριβή μεταγραφή της Μπαρτσελόνα, όμως, είναι λόγος για ανησυχία, συναγερμό και μέρες διάφορων φημών. Και έτσι φτάσαμε σε αυτά... Στα τελευταία ρεπορτάζ από Ισπανία δηλαδή, σύμφωνα με τα οποία ο ίδιος ο παίκτης μπορεί να ψαχτεί για μια αλλαγή το καλοκαίρι, με τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι να μοιάζουν ως οι πιθανότεροι προορισμοί.

Οχι ότι θα μπορούσες να το σκεφτείς αυτό στο 12ο λεπτό του ματς με την Βιγιαρεάλ την Τρίτη, όταν ο Κουτίνιο άνοιξε το σκορ για τους Μπλαουγκράνα. Στη συνέχεια όμως χάθηκε, με συνέπεια όταν η Μπαρτσελόνα έμεινε πίσω στο σκορ και με 30 λεπτά να απομένουν, να είναι ο Βραζιλιάνος αυτός που αντικαταστάθηκε. Ο αντικαταστάτης του, ο Λίο Μέσι, τελικά έσωσε τον βαθμό σε ένα τρελό ματς. Αν ο Κουτίνιο όντως αποχωρήσει από το Camp Nou, θα είναι ένα περίεργο είδος αποτυχίας - αν όντως η λέξη αποτυχία είναι σωστή. Θα έχει -σχεδόν σίγουρα- κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, δύο ή ενδεχομένως τρία ισπανικά κύπελλα και ίσως ένα Champions League. Θα έχει σκοράρει ένα γκολ κάθε τρία ματς, κάποια εκ των οποίων συναρπαστικά, επίδοση όχι άσχημη, αν το σκεφτείς, για τους πρώτους 18 μήνες σου στη δουλειά.

Παρ' όλα αυτά, οι αμφιβολίες σχετικά με την προσαρμοστικότητα του συνεχίζουν να αυξάνονται, τουλάχιστον εντός της διοίκησης της Μπαρτσελόνα, αν πιστέψουμε τις ισπανικές εφημερίδες, όπου φέρεται να υπάρχει η διάθεση να πουληθεί η πιο ακριβή μεταγραφή της ομάδας, όσο είναι ακόμη καιρός. Και όταν πέφτει η σκόνη, τελικά μένεις με μια περίεργη σκέψη: Ο Φιλίπ Κουτίνιο στην Μπαρτσελόνα. Πού στράβωσε το πράγμα; Ισως η πιο προφανής απάντηση είναι ότι στράβωσε όπου και για τον Ερίκ Τζεμπά-Τζεμπά. Και για τον Θίο Γουόλκοτ. Και για τον Λασανά Ντιαρά. Και γενικά για κάθε θνητό που έχει αποκτηθεί από ένα σούπερ-κλαμπ που κατακτάει τίτλους και καλείται να αντικαταστήσει έναν fresh-in-the-memory legend.

Στην περίπτωση  του Κουτίνιο, φυσικά, αυτός ήταν ο Αντρές Ινιέστα και ο τρόπος με τον οποίο έγινε η μεταγραφή του Βραζιλιάνου, όπως και οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν, σίγουρα δεν τον βοήθησε, όσο κι αν τον κολάκεψε. Από την πρώτη του μέρα, θα κρινόταν όχι με βάση τους δικούς του όρους και δεδομένα, αλλά με βάση τα άπιαστα στάνταρντ κάποιου άλλου. Προσθέστε σε αυτό και το γεγονός ότι οι δύο παίκτες δεν μοιάζουν τόσο όσο νομίζετε. Σίγουρα και οι δύο είναι βελούδινοι χαφ που δεν θα αφήσουν το αποτύπωμα τους στην παραλία. Ο Ινιέστα, όμως, ήταν ένας ηγέτης που έδινε σταθερά στην ομάδα του τον ρυθμό, ενώ ο Κουτίνιο, από την άλλη πλευρά, είναι ένας παίκτης στιγμών, κάποιος που κρίνει τους αγώνες με μια στιγμή μαγείας.

Τίποτα κακό σε αυτό, φυσικά. Εκτός, φυσικά, από το γεγονός ότι είναι το στυλ παιχνιδιού του Ινιέστα -και όχι τόσο αυτό του Κουτίνιο- που θεωρείται ευαγγέλιο για το κλαμπ. Ενα μακρινό πλασέ που θα καταλήξει στο παραθυράκι της εστίας είναι καλό, αλλά η λαμπρότητα των χρόνων του Γκουαρντιόλα, όταν ο Ινιέστα ξεχώριζε, πρωταγωνιστούσε και εδραίωνε το στυλ παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα, είναι κάτι άλλο. Αυτό μπορεί να είναι ευσεβές και αυταρχικό, αλλά όπως όλα τα ευσεβή και αυταρχικά δόγματα, βοηθάει για μια ελκυστική εικόνα του πρωταγωνιστή.  

Οπως και να έχει, κανείς δεν μπορεί να πει ότι τα προβλήματα του Κουτίνιο σε αυτό τον 1,5 χρόνο προκλήθηκαν από άλλους ή ότι δεν απογοήτευσε ο ίδιος. Ακόμη πιο προφανές είναι το γεγονός ότι εξακολουθεί να υπάρχει σύγχυση σε ό,τι αφορά το ποια είναι η ιδανική θέση του: Είναι ως ένας επιθετικός μέσος, θέση στην οποία φαίνονται τα αμυντικά θέματα του, την ίδια ώρα που ο συμπατριώτης του, Αρθουρ, μοιάζει πιο άνετος; Ή είναι αριστερά σε μια επιθετική τριάδα, όπου τα δημιουργικά του ένστικτα χάνουν και ο πιο γρήγορος Ουσμάν Ντεμπελέ είναι σωστά η πρώτη επιλογή; Εντυπωσίασε και στους δύο ρόλους, αλλά όχι όσο σταθερά έπρεπε σε οποιονδήποτε εκ των δύο.

Οι τραυματισμοί επίσης δεν βοήθησαν, αλλά υπήρξαν και καλές στιγμές, όπως για παράδειγμα η εντυπωσιακή εμφάνιση του στο εκπληκτικό 5-0 επί της Σεβίλλης πέρυσι στο ισπανικό κύπελλο. Πέρυσι έβαλε 10 γκολ σε 22 ματς, επίδοση που έδειχνε να εκθέτει τους επικριτές του. Συνολικά, όμως, οι καλές στιγμές του είναι περιορισμένες και η συνοχή με τους συμπαίκτες του δεν είναι όση και όπως θα έπρεπε. Αξίζει να σημειωθεί, κάπου εδώ, ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κάτι νέο για τον Κουτίνιο. Πίσω στο 2010, είχε υπογράψει σε ένα σούπερ-κλαμπ που είχε ως στόχο να συνεχίσει να κατακτάει τίτλους, αλλά τελικά δύο χρόνια μετά παραχωρήθηκε, αφού δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Εκείνη την στιγμή, η απώλεια της Ιντερ ήταν το κέρδος της Λίβερπουλ.

Ισως σε αυτό υπάρχει ένα μάθημα για τους νυν εργοδότες του. Αλλά αν όχι, το ευρύτερο μάθημα είναι ότι υπάρχει μια γκρίζα γραμμή ανάμεσα στην επiτυχία και την αποτυχία. Θα είναι πολλοί αυτοί που θα θέλουν να τον κατηγορήσουν και σίγουρα δεν θα είναι ο τελευταίος σε μια τέτοια κατάσταση. Αλλά όταν η αποστολή σου είναι να μπεις στα παπούτσια ενός θρύλου, ίσως το "επιτυχημένη" (αποστολή) να είναι ακόμη ένας τρόπος για να πεις "αδύνατη"...

ΠΗΓΗ: FourFourTwo