Γιατί η μεσαία γραμμή της Λίβερπουλ είναι λόγος ανησυχίας στο πιο κρίσιμο σημείο

Γιατί η μεσαία γραμμή της Λίβερπουλ είναι λόγος ανησυχίας στο πιο κρίσιμο σημείο

Ενώ οι χαφ των Reds κάνουν εξαιρετική σεζόν ως μονάδες, κανείς δεν είναι ο δημιουργός που χρειάζεται όσο τίποτα άλλο ο Γιούργκεν Κλοπ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Λίβερπουλ, υπό τις οδηγίες του Γιούργκεν Κλοπ, είναι φέτος στην καλύτερη της φόρμα εδώ και πολλά χρόνια, με τον χαρισματικό Γερμανό να την έχει οδηγήσει σε μια record-breaking διεκδίκηση του τίτλου. Ο ανταγωνισμός για το πρωτάθλημα είναι τόσο έντονος όμως -με τις Τότεναμ, Σίτι και Λίβερπουλ να μπορούν να φτάσουν ή να προσπεράσουν τους 90 βαθμούς- ώστε το περιθώριο λάθους να είναι το μικρότερο δυνατό.

Ο Κλοπ και το μεταγραφικό τιμ προσπάθησαν να καλύψουν τα κενά στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο, εξασφαλίζοντας ότι η δυνατή επιθετική γραμμή της σεζόν 2017-18 θα είχε ως υποστήριξη και μια αμυντική γραμμή παγκόσμιας κλάσης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η Λίβερπουλ θα έχανε όσο το δυνατόν λιγότερους βαθμούς. Καθώς πλησιάζει το τέλος της σεζόν 2018-19 όμως, το μεγαλύτερο θέμα της Λίβερπουλ είναι ανάμεσα στην άμυνα και στην επίθεση. Η ισορροπία της μεσαίας γραμμής του Κλοπ, είναι τώρα λόγος ανησυχίας.

Είναι μια αμφιλεγόμενη άποψη, με δεδομένο ότι είναι ως τώρα μια εξαιρετική σεζόν για πολλούς από τους χαφ των Reds σε ατομικό επίπεδο: Ο Φαμπίνιο έχει προσαρμοστεί και κάνει top-level εμφανίσεις στον ρόλο του Νο6 ενώ παράλληλα παίζει και σαν στόπερ, ο Τζόρνταν Χέντερσον κυριάρχησε στο ματς με την Μπάγερν κόντρα σε Χάβι Μαρτίνεθ, Τιάγκο Αλκάνταρα και Χάμες Ροντρίγκες, ενώ -ίσως πιο εντυπωσιακός από όλους- ο Τζίνι Βαϊνάλντουμ είναι το πρώτο όνομα αυτή την στιγμή.

 

Φαμπίνιο, Βαϊνάλντουμ, Χέντερσον, Ναμπί Κεϊτά και Τζέιμς Μίλνερ έχουν δώσει στον Κλοπ τη δυνατότητα να αλλάζει την τακτική του, με τη Λίβερπουλ να είναι ικανή πλέον να παίζει τόσο με 4-3-3 όσο και με 4-2-3-1. Το τελευταίο, ειδικά, βοήθησε στο να υπάρχει η σταθερή συνεργασία των Φαμπίνιο και Βαϊνάλντουμ στη διάρκεια της σεζόν. Ενώ όμως δύο βασικά συστήματα είναι καλύτερα από ένα, αμφότερα συχνά... κρέμονται από έναν συγκεκριμένο παίκτη που θα πρέπει να ξεχωρίζει: Στο 4-2-3-1, είναι ο Σερντάν Σακίρι στη δεξιά πτέρυγα. Στο 4-3-3, είναι ο τρίτος παίκτης στα χαφ. Και όταν αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να ανοίξει η Λίβερπουλ κλειστές άμυνες, όπως φάνηκε και στα 0-0 κόντρα σε Μπάγερν και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ- οι Reds δυσκολεύονται αν ο παίκτης-κλειδί δεν είναι σε καλή μέρα.

Κόντρα στη Μπάγερν, με τον Φαμπίνιο να πρέπει να είναι δίπλα στον Μάτιπ στην άμυνα, ο Χέντερσον έπαιξε πιο πίσω ενώ οι Βαϊνάλντουμ και Κεϊτά εναλλάσονταν σε πιο προωθημένες θέσεις. Κόντρα στη Γιουνάιτεντ, ο Φαμπίνιο επέστρεψε στον ρόλο του Νο6, με τον Χέντερσον να παίρνει τη θέση του Κεϊτά πιο μπροστά, δίπλα στον Βαϊνάλντουμ. Η Λίβερπουλ έκανε 10 ευκαιρίες κόντρα στη Μπάγερν, αλλά μόνο δύο ήρθαν από το κέντρο (από μία οι Χέντερσον και Κεϊτά). Κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, μόνο μία από τις έξι ευκαιρίες δημιουργήθηκε από το τρίο στα χαφ (Φαμπίνιο). Και στα δύο ματς ο δεξιός μπακ του Κλοπ δημιούργησε τις περισσότερες ευκαιρίες (τέσσερις). Και στα δύο ματς, οι Reds κυριάρχησαν βασικά αλλά δεν κατάφεραν να νικήσουν. Αποδείχθηκαν πολύ προβλέψιμοι.

Αν και αυτά είναι δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα, δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Φέτος, οι Βαϊνάλντουμ, Φαμπίνιο, Χέντερσον και Κεϊτά έχουν δημιουργήσει 43 ευκαιρίες στην Premier League, δίνοντας και τρεις ασίστ (δύο ο Φαμπίνιο, μία ο Κεϊτά). Πέρυσι, μόνος του ο Φιλίπ Κουτίνιο είχε δημιουργήσει 40 σε μόλις 14 αγώνες, δίνοντας και έξι ασίστ, πριν τη μεταγραφή του στην Μπαρτσελόνα τον Ιανουάριο του '18. Ο Κλοπ, φυσικά, το ήξερε και το ξέρει αυτό. Η αποχώρηση του Κουτίνιο για τη Βαρκελώνη είχε ως αποτέλεσμα να πάρει μεγαλύτερο ρόλο ο Αλεξ Οξλεϊντ-Τσάμπερλεν και μετά τον τραυματισμό του διεθνή Αγγλου που έμεινε εκτός δράσης για ένα χρόνο, ο αρχηγός της Λιόν, Ναμπίλ Φεκίρ, υποδείχθηκε ως ο πρώτος στόχος. Τελικά η μεταγραφή χάλασε και αποκτήθηκε ο Σακίρι από την Στόουκ.

Επειτα από ένα δυνατό ξεκίνημα όμως για τον Ελβετό, ο Κλοπ πλέον δείχνει να προτιμάει το 4-3-3, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει θέση στην 11άδα η καλοκαιρινή μεταγραφή. Οπως έδειξε η αντικατάσταση του Σακίρι στο ημίχρονο της νίκης με 3-0 επί της Σαουθάμπτον τον Σεπτέμβριο, ο προπονητής δεν τον εμπιστεύεται σε έναν πιο κεντρικό ρόλο. Ενας ακόμη δημιουργός στο κέντρο θα είναι σίγουρα μία από τις προτεραιότητες της Λίβερπουλ και στην προσεχή καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο, αλλά αυτό δεν πρέπει να σημαίνει ότι το φετινό κέντρο του Κλοπ είναι χαμένη υπόθεση. Με τον Σακίρι, τον Κεϊτά και τον Τσάμπερλεν, υπάρχουν ήδη τρεις λύσεις στο ρόστερ.

Από αυτούς που έχουν παίξει τουλάχιστον 1000 λεπτά με την Λίβερπουλ φέτος στην Premier League, μόνο οι Μίλνερ (2,2) και Μοχάμεντ Σαλάχ (2) έχουν περισσότερες key passes από τον Σακίρι (1,6) κατά μέσο όρο στα 90 λεπτά. Πέρυσι, δημιούργησε υπερδιπλάσιες ευκαιρίες από οποιονδήποτε άλλο παίκτη της Στόουκ (77) και ήταν στο top-10 στις key passes (2,3/ματς), περισσότερες από οποιονδήποτε παίκτη των Reds που έκανε τουλάχιστον 15 εμφανίσεις. Εν τω μεταξύ, μόνο ο Κέιν Καμπλ (51) δημιούργησε περισσότερες ευκαιρίες από τον Κεϊτά (39) στη Λειψία στην περσινή Bundesliga, ενώ ο χαφ από τη Γουινέα ήταν τρίτος (1,8), πίσω μόνο από τους Καμπλ (2,3) και Εμίλ Φόρσμπεργκ (2,6) σε ό,τι αφορά τις key passes ανά παιχνίδι (ανάμεσα σε αυτούς με τουλάχιστον 1000 λεπτά συμμετοχής).

Ο Οξλεϊντ-Τσάμπερλεν ήταν 5ος στη δημιουργία ευκαιριών πέρυσι στη Λίβερπουλ (34), παρά το γεγονός ότι έπαιξε τουλάχιστον 700 λεπτά λιγότερα σε σχέση με τους πρώτους τρεις (Σαλάχ 62, Ρομπέρτο Φιρμίνο 57, Σαντιό Μανέ 49). Για την ακρίβεια, ήταν κοντά στο να ισοφαρίσει τις δημιουργικές επιδόσεις του Κουτίνιο, έχοντας μία key pass κάθε 44 λεπτά, σε σχέση με τα 28 του Βραζιλιάνου. Κανείς άλλος μέσος της ομάδας (με 500+ λεπτά συμμετοχής) δεν δημιούργησε με σταθερότητα και μόνο ο Μίλνερ (μία κάθε 41 λεπτά) το κάνει φέτος, αλλά κυρίως ως φουλ-μπακ.

Με Σακίρι, Κεϊτά και Οξλεϊντ-Τσάμπερλεν, ο Κλοπ έχει τη δυνατότητα να επιλέγει τρεις παίκτες με εμπιστοσύνη στην κατοχή μπάλας, οι οποίοι παίζουν με το κεφάλι ψηλά, αποφασισμένοι να τρυπήσουν την αντίπαλη άμυνα και να κάνουν την καθοριστική πάσα στο τελευταίο τρίτο. Μπορεί να απαιτηθεί ένα μέτρο υπομονής, επιμονής ή κάποιο άλλο τακτικό τρικ, αλλά αυτή η προσέγγιση με τις flat προσπάθειες κόντρα σε Γιουνάιτεντ και Μπάγερν μπορεί απλά να δώσει θέση στην 11άδα σε έναν -ή περισσότερους- από αυτούς τους παίκτες.

Σίγουρα αυτό θα ελαφρύνει το επιθετικό φορτίο του Σαλάχ, ο οποίος σύμφωνα με τον Κλοπ μετά το 0-0 στο Old Trafford, τα βρήκε δύσκολα κόντρα σε top-level «λόγω του τρόπου που τον χρησιμοποιούμε, του τρόπου με τον οποίο παίζουμε και κινούμαστε». Αντί να στηρίξει την επίθεση της Λίβερπουλ με υπερβολική επιβάρυνση του Αιγύπτιου, η λύση για τον Κλοπ δείχνει να είναι το να παρέχει πυρομαχικά στον καλύτερο σκόρερ του. Περισσότερη δημιουργικότητα από πίσω, σίγουρα θα βοηθήσει τις προσπάθειες του και αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί το κλειδί στους τελευταίους μήνες της σεζόν, καθώς οι Reds πιέζουν για τον τίτλο...

ΠΗΓΗ: FourFourTwo