ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Πάουλο Ντιμπάλα: Η χρονιά της κρίσης

Πάουλο Ντιμπάλα: Η χρονιά της κρίσης

Ο Παναγιώτης Παλλαντζάς γράφει για τον Αργεντίνο που θα... αποφασίσει φέτος το μέλλον του. Στη Γιουβέντους ή όχι.

«Οποιος δεν αγαπάει το αριστερό του Ντιμπάλα έχει πρόβλημα με τα συναισθήματα», έγραψε ένας Γιουβεντίνος στο twitter το βράδυ της Τρίτης και ήταν τόσο καλό ώστε να το δει τίτλο σε σχετικό κομμάτι στη Gazzetta dello Sport. Το κακό είναι ότι ο Πάουλο, είτε επειδή είναι Αργεντίνος είτε επειδή είναι... άνθρωπος, δεν έχει πρόβλημα με τα συναισθήματα και γι' αυτό συνήθως πνίγεται σε ή από αυτά. Είτε ήταν το συναίσθημα της ευτυχίας όταν πήρε μεταγραφή στην Κυρία, με συνέπεια να χρειαστούν οι παρατηρήσεις των Μπέπε Μαρότα και Φάμπιο Παράτιτσι τους πρώτους μήνες για να προσγειωθεί. Είτε ήταν το συναίσθημα της αμηχανίας όταν ένιωθε πως "έπρεπε" να κάνει πιο πίσω για να σκοράρει ο Γκονσάλο Ιγουαΐν που είχε κοστίσει 90 εκατ. ευρώ, με συνέπεια να δει τους αριθμούς του να πέφτουν. Είτε ήταν το συναίσθημα της απελπισίας την προηγούμενη διετία -και ειδικά πέρυσι- με τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι και την τακτική του, με συνέπεια να μοιάζει χαμένος στο γήπεδο. Είτε ήταν το συναίσθημα της απόγνωσης πριν λίγους μήνες ακούγοντας και διαβάζοντας ότι είναι προς πώληση, με συνέπεια να νιώθει την ανάγκη να δείχνει το πίσω μέρος της φανέλας του σε φιλικά με ομάδες Γ' κατηγορίας...

 

«Ηταν το πιο δύσκολο καλοκαίρι της καριέρας μου. Με όσα διάβαζα καθημερινά, ένιωθα ότι ήμουν βάρος, ότι ήμουν τελειωμένος. Ολοι όμως στην ομάδα και στη διοίκηση ήξεραν ότι ήθελα να μείνω, ότι δε σκεφτόμουν τίποτα άλλο», είχε πει όταν τελείωσε η μεταγραφική περίοδος και τα σενάρια. Οι συζητήσεις ή οι "συζητήσεις" της Γιούβε με άλλες ομάδες, όπως για παράδειγμα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, γιατί στην Ιταλία υπάρχουν και αυτοί, δημοσιογράφοι ή πρώην παράγοντες, που πιστεύουν ότι ο στόχος του Παράτιτσι δεν ήταν να κάνει τράμπα Ντιμπάλα-Λουκάκου αλλά να αναγκάσει τον Μαρότα -γνωρίζοντας ότι ο Αργεντίνος θα πει ευγενικά "όχι" στους Αγγλους ζητώντας τρελό συμβόλαιο- να δώσει περισσότερα για να πάρει τον Βέλγο στην Ιντερ. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο Πάουλο πέρασε ένα πολύ δύσκολο καλοκαίρι, το οποίο όμως μπορεί να του κάνει καλό. Γιατί νιώθοντας για πρώτη φορά ότι δεν είναι intoccabile (αυτός που δεν πωλείται με τίποτα), θα πρέπει να... σκληρύνει. Να μάθει να ελέγχει τα συναισθήματα, να μην επηρεάζεται από αυτά. Και αφού δε θα επηρεάζεται, να καταφέρει επιτέλους να μεταδίδει σταθερά αυτό της χαράς, της απόλαυσης στους Γιουβεντίνους βλέποντας τον σε δράση. 

«Χρειαζόμουν μια τέτοια βραδιά, χρειαζόμουν αυτά τα δύο γκολ», είπε ο ίδιος μετά το τέλος του ματς με τη Λοκομοτίβ, το οποίο μπορεί να μην είναι ένα μεγάλο παιχνίδι που θα θυμόμαστε για χρόνια, αλλά ήταν εξαιρετικά σημαντικό για τη Γιούβε αυτή την περίοδο. Μια περίοδο που προσπαθεί να αφομοιώσει την εντελώς διαφορετική φιλοσοφία του νέου προπονητή και όσο προσπαθεί να το πετύχει αυτό, είναι μάλλον λογικό να έχει και κακές βραδιές. Μια τέτοια ήταν αυτή κόντρα στους Ρώσους, αλλά τελικά εξελίχθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε σήμερα (23/10) ο Αργεντίνος να είναι σε πρώτο πλάνο. Και έχει περάσει πολύς καιρός από όταν είχε συμβεί τελευταία φορά κάτι τέτοιο... Περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για το Νο10 της Γιουβέντους, μια φανέλα που έχει φορέσει ο Ομάρ Σίβορι που έσπαγε τους αστραγάλους (ενίοτε και τα πόδια, κυριολεκτικά) των αντιπάλων του, ο Μισέλ Πλατινί που πήρε τρεις σερί Χρυσές Μπάλες, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο που είναι ο μεγαλύτερος μπαλαδόρος όλων των εποχών μετά τον Μαραντόνα (προσωρική άποψη, όλοι έχουμε από μία), ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο που έσπασε όλα τα ρεκόρ των Μπιανκονέρι "ζωγραφίζοντας" σε οποιονδήποτε "καμβά" και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. 

Περιέργως ή όχι, ο Ντιμπάλα κάπως συνδέεται με όλους αυτούς. «Το αριστερό πόδι του και ο τρόπος παιχνιδιού του παραπέμπει στον Σίβορι», έγραφαν οι Ιταλοί όταν ήταν στην Παλέρμο ακόμη, «η φανέλα με το Νο10 είναι και πάλι σε καλά πόδια», έλεγε ο Ντελ Πιέρο το καλοκαίρι του 2017, ενώ ακόμη και ο... βαρύς και ακριβοθώρητος Μπάτζιο μίλησε για τον Αργεντίνο πριν λίγες μέρες σε μια εκδήλωση της GdS: «Εχει απίστευτη ποιότητα. Το κακό είναι ότι όποιος παίζει σαν trequartista δέχεται συχνά κριτική αν τα πράγματα δεν πάνε καλά πάντα, αλλά η ποιότητα του Ντιμπάλα δεν αμφισβητείται και θα φανεί με τον Σάρι. Θα χρειαστεί λίγο χρόνο η Γιούβε για να μάθει να λειτουργεί με τις ιδέες του νέου προπονητή της, αλλά είναι σε καλό δρόμο. Και η ομάδα και ο Πάουλο». Αυτό, το γεγονός δηλαδή ότι είναι σε καλό δρόμο ο Αργεντίνος, "φαίνεται" περισσότερο τώρα που ήρθαν τα γκολ. Αυτά με την Λοκομοτίβ ή αυτό με την Ιντερ, αλλά το καλύτερο του παιχνίδι φέτος δεν ήταν κανένα από τα δύο. Ηταν αυτό με την Μπρέσια (κι ας έπαιζε τυπικά ο Ράμσεϊ εκεί), όπου έδειξε σε όλους πώς πρέπει να παίζει ο trequartista. Πώς πρέπει να κινείται ανάμεσα στις γραμμές, πώς πρέπει να βοηθάει στην κυκλοφορία της μπάλας, να κάνει πιο γρήγορο το παιχνίδι της ομάδας παίζοντας με τη μία και ανοίγοντας έτσι συνεχώς χώρους για τους άλλους. 

 

Το βράδυ της Τρίτης, σε ένα ματς που έμοιαζε να έχει στραβώσει για τη Γιούβε, στον ίδιο δεν άνοιξε κανείς χώρους. Τους βρήκε μόνος του για να κάνει το 1-1 και αμέσως μετά το 2-1, φτάνοντας στα 13 γκολ με τους Μπιανκονέρι στο Champions League. Από αυτά, τα δύο με την Μπαρτσελόνα στον προημιτελικό του 2017 είναι αυτά που έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη όλων, αλλά αφού ζούμε σε μια εποχή στην οποία κάθε αριθμός θεωρείται σημαντικός, γιατί να μην μπούμε κι εμείς σε αυτή τη λογική; Με τα 13, λοιπόν, ο Ντιμπάλα είναι ο 4ος σκόρερ όλων των εποχών για την Κυρία στην κορυφαία διοργάνωση, πίσω μόνο από Ντελ Πιέρο, Νταβίντ Τρεζεγκέ και Φίλιπο Ιντσάγκι. Οχι κι άσχημα, με δεδομένο ότι έχει τον χρόνο με το μέρος του... Πιο σημαντικό κι από αυτό, όμως, είναι το γεγονός ότι έχει με το μέρος του πλέον τον προπονητή. Οταν ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Μαουρίτσιο Σάρι, η πρώτη σκέψη όλων, όπως αποτυπώθηκε και σε εκατοντάδες άρθρα στην Ιταλία και όχι μόνο, ήταν ότι θα δούμε πλέον μια επιθετική και ευχάριστη Γιουβέντους. Η δεύτερη σκέψη ήταν ότι θα βάλει πολλά περισσότερα γκολ (από τα περσινά 30 σε όλες τις διοργανώσεις) ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Η τρίτη, από τη στιγμή που άρχισε η σεζόν, ήταν ότι ο Μίραλεμ Πιάνιτς επιτέλους θα κάνει τη διαφορά. Η τέταρτη ήταν ότι ο Ιγουαΐν θα έχει ακόμη μία, τελευταία, ευκαιρία να επιστρέψει στο επίπεδο του. 

Ο Ντιμπάλα δεν υπήρχε πουθενά, αλλά υπήρχε στη σκέψη του Σάρι και αυτό ήταν το πιο σημαντικό. «Μακάρι να είχα 100 εκατ. ευρώ να αγοράσω εγώ τον Πάουλο», ήταν η ατάκα του προπονητή στους συνεργάτες του τον Αύγουστο, όταν καθημερινά υπήρχαν δημοσιεύματα για το ποια ομάδα θα δώσει τα λεφτά που ζητούσε η Γιουβέντους για τον Αργεντίνο. Ο allenatore, ο οποίος υποφέρει σε κάθε ματς επειδή δεν μπορεί να καπνίσει αλλά κάποια στιγμή -δεν μπορεί- θα δικαιωθούμε όσοι είμαστε θύματα αυτού του απίστευτου bullying των μη καπνιστών, θεωρεί ότι ο Ντιμπάλα είναι το μεγαλύτερο του στοίχημα, σε ό,τι αφορά την ατομική βελτίωση. Και τον στήριζε πριν έρθουν τα γκολ, τα οποία "ξύπνησαν" την πλειοψηφία. «Αυτή τη στιγμή είναι και οι τρεις καλά, οπότε ακόμη κι αν επιλέξω με... κλήρωση τους δύο που θα πάρουν θέση βασικού, θα έχω κάνει σωστές επιλογές», είχε πει όταν οι Ρονάλντο και Ιγουαΐν έβρισκαν δίχτυα αλλά ο Πάουλο όχι ακόμη. Και γι' αυτό δε δίστασε, κόντρα στα ρεπορτάζ και στις προβλέψεις, να τον βάλει στην 11άδα στο Giuseppe Meazza, έχοντας ως στόχο -όπως επανέλαβε και μετά το ματς με τη Λοκομοτίβ- να βρει την κατάλληλη ισορροπία στην ομάδα για να μπορούν να συνυπάρχουν στο βασικό σχήμα και οι τρεις. 

«Στο Τορίνο επωάζεται αυτή την περίοδο το Dygualdo, ένα... μυθολογικό τέρας που θέλει να τρομοκρατήσει τους πάντες», γράφουν οι Ιταλοί εδώ και λίγες εβδομάδες, αναφερόμενοι στην προσπάθεια του προπονητή να περάσει σιγά-σιγά στην ομάδα όλα όσα θέλει. Από αυτούς τους τρεις που συνθέτουν αυτό το "τέρας", ο πιο σημαντικός για τη Γιουβέντους είναι ο Ντιμπάλα. Τον Ρονάλντο τον ξέρουν όλοι, ο Ιγουαΐν το ξέρει και ο ίδιος ότι οδεύει προς το τέλος της καριέρας του σιγά-σιγά, αλλά για τον Πάουλο μάλλον δεν ξέρουμε αν πραγματικά μπορεί ή όχι να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και να γράψει τη δική του ιστορία με το Νο10 στην πλάτη. Αυτό θα φανεί κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν, την ώρα που κάνουν ήδη την εμφάνιση τους (υπερβολικά ή βάσιμα θα το δείξουν τα γεγονότα) τα πρώτα ρεπορτάζ για επέκταση του συμβολαίου του ως το 2024. Ισως επειδή στο Τορίνο, τελικά, αγαπάνε το αριστερό του Ντιμπάλα και δεν έχουν πρόβλημα με τα συναισθήματα...