Μεγάλοι παίκτες, μικρή ομάδα

Μεγάλοι παίκτες, μικρή ομάδα

Η Γουέστ Χαμ θέλει να κάνει το «μπαμ» με την απόκτηση του Γκονζάλο Ιγκουαΐν και ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος θυμάται πέντε περιπτώσεις ποδοσφαιριστών, που φόρεσαν τη φανέλα ομάδας χαμηλότερου επιπέδου, συγκριτικά με το ατομικό τους ταλέντο.

Κλαούντιο Κανίγια (Νταντί)
Ένας από τους κορυφαίους Αργεντινούς ποδοσφαιριστές τη δεκαετία του ’90, που όμως ο χαρακτήρας και οι συνήθειές του δεν τον άφησαν να «εκτοξευθεί». Είναι χαρακτηριστικό πως το 1993 είχε τιμωρηθεί για χρήση κοκαΐνης. Το 2000, ο Κανίγια αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στη σκωτσέζικη Νταντί, μία επιλογή που συζητήθηκε αρκετά τότε. Ο ίδιος το έκανε κυρίως για τον προπονητή της ομάδας, Ιβάνο Μπονέτι, με τον οποίο γνωρίζονταν από την εποχή που και οι δύο αγωνίζονταν στο ιταλικό πρωτάθλημα. Ο Αργεντινός επιθετικός έμεινε μόλις λίγους μήνες στη «μικρή» Νταντί, καθώς στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για τη «μεγαλύτερη» Ρέιντζερς.

Κάρλος Τέβες-Χαβιέ Μασεράνο (Γουέστ Χαμ)
Ένα από τα μεγαλύτερα «μυστήρια» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου ήταν η μετακίνηση των δύο Αργεντινών στη Γουέστ Χαμ, το 2006. Τέβες και Μασεράνο «έβγαζαν μάτια» με τη φανέλα της Κορίνθιανς και η μισή Ευρώπη... σφαζόταν στα πόδια τους. Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Τσέλσι και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν μόνο κάποιες από τις ομάδες που τους ήθελαν είτε μαζί, είτε χωριστά. Τελικά, οι δυο τους πήγαν «πακέτο» στη Γουέστ Χαμ και μάλιστα, τότε, ειπώθηκαν πολλά, σχετικά με το πως έγινε το συγκεκριμένο «μπαμ». Φυσικά, δεν έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στα «σφυριά» και μετά από λίγους μήνες τράβηξαν για άλλες – μεγαλύτερες – πολιτείες.

Σερντάν Σακίρι (Στόουκ Σίτι)
Ο «Μέσι των Άλπεων», που πρόσφατα κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ με τη Λίβερπουλ, πήρε μεταγραφή από τη Βασιλεία στην Μπάγερν Μονάχου, το 2012. Η πλειάδα αστέρων στη μεσοεπιθετική γραμμή των Βαυαρών δεν του έδωσε την ευκαιρία να πάρει φανέλα βασικού, ενώ ούτε η μεταγραφή του στην Ίντερ μπόρεσε να τον εκτοξεύσει. Έτσι, το καλοκαίρι του 2015, ο Ελβετός άσος είπε το «ναι» στην πρόταση της Στόουκ, η οποία με τα 15 εκατομμύρια ευρώ που δαπάνησε για να τον αποκτήσει, έκανε μεταγραφικό ρεκόρ. Ο Σακίρι έκανε “restart” στην καριέρα του και μετά από τρία χρόνια παραμονής στη Στόουκ, επέστρεψε στο υψηλότερο επίπεδο, παίρνοντας μεταγραφή για τη Λίβερπουλ.

Ζούλιο Σέζαρ (ΚΠΡ)
Η απόφαση της Ίντερ να προτείνει μείωση αποδοχών στο «φύλακα-άγγελο» της εστίας της ήταν ο λόγος που ο Βραζιλιάνος αποχώρησε από τους «νερατζούρι», το 2012, έπειτα από μία επταετία επιτυχιών. Η ηλικία του Ζούλιο Σέζαρ (33 ετών) δεν ήταν απαγορευτική, ώστε να συνεχίσει την καριέρα του σε εξίσου υψηλό επίπεδο, ωστόσο ο ίδιος – προς έκπληξη όλων - είπε το «ναι» στην πρόταση της ΚΠΡ, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας. Φυσικά, ξεκίνησε βασικός, όμως σιγά σιγά έχασε τη θέση του κάτω από τα δοκάρια, ενώ στο τέλος της σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ. Ο ίδιος έμεινε στην ΚΠΡ, όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ στη δεύτερη κατηγορία και μετά από λίγους μήνες αποχώρησε από το Λονδίνο.

Έντγκαρ Ντάβιντς (Μπαρνέτ)
Το 2010 είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ως ποδοσφαιριστής της Κρίσταλ Πάλας (επίσης έκπληξη η ομάδα), όμως δύο χρόνια μετά το «πίτμπουλ» των ευρωπαϊκών γηπέδων άφησε τους πάντες με το στόμα ανοιχτό με την επιλογή του. Επέστρεψε στα γήπεδα για λογαριασμό της Μπαρνέτ, που βρισκόταν στη League 2 του αγγλικού ποδοσφαίρου και μάλιστα με διπλό ρόλο, αυτόν του παίκτη-προπονητή. Ο ίδιος συνέχισε να αγωνίζεται με τον ίδιο δυναμισμό, όπως έκανε σε όλη την καριέρα του, κάτι που το «πλήρωσε». Τη σεζόν 2013-14 αντίκρισε τρεις κόκκινες κάρτες στις οκτώ πρώτες αγωνιστικές, κάτι που τον οδήγησε στο οριστικό «αντίο» ως ποδοσφαιριστής.