Ο Μιχάλης Σεΐτης είναι ο κολλητός που θα ήθελες να έχεις (vid)

Ο Μιχάλης Σεΐτης είναι ο κολλητός που θα ήθελες να έχεις (vid)

Λίγο πριν τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο πρωταθλητής από τη Ρόδο μιλάει στο Gazzetta για τον μεγάλο στόχο του, που δεν είναι άλλος από ένα μετάλλιο.

Ο Μιχάλης Σεΐτης είναι ο κολλητός που θα ήθελες να έχεις (vid)

Ο Μιχάλης Σεΐτης είναι όμορφος, γρήγορος και με εντυπωσιακό χαμόγελο. Αλλά αυτά είναι πράγματα που βλέπει κανείς με την πρώτη όταν τον συναντά στο ΟΑΚΑ, όπου προπονείται με τον Γιώργο Παναγιωτόπουλο και τον συναθλητή του, Λυκούργο Τσάκωνα.

 

Αυτά που έμαθα εγώ στην πορεία είναι ότι δεν του αρέσουν τα όσπρια, σιχαίνεται τη μουρμούρα στις γυναίκες (κλάσικ) και ψιλοβαριέται το βάδην. Α! Και ότι δεν βλέπει Euro.

Όχι, δεν τον προορίζω ξαφνικά για γαμπρό στις αναγνώστριες του Gazzetta, αλλά όταν ένας άνθρωπος είναι τόσο συμπαθητικός, η αλήθεια είναι ότι σε πείθει με τη μία ότι θα ήταν ιδανικός για κολλητός σου. Τουλάχιστον.

 

Στα πλας σημειώστε και το ότι δεν είναι φτιαγμένος για τα εύκολα.

 

Στην ερώτηση, ας πούμε, «δρόμος με εμπόδια ή χωρίς;», η απάντησή του είναι άμεση και συγκεκριμένη: «Τα εμπόδια μου άρεσαν πάντα». Και όταν το λέει αυτό στην κάμερα (βλ. βίντεο στο τέλος του άρθρου), εσύ εκτός του ότι σκέφτεσαι «αυτή την ατάκα περίμενα για τη συνέντευξη», παράλληλα αναρωτιέσαι αν αναφέρεται στην αθλητική του καριέρα ή στη στάση ζωής που έχει επιλέξει.

Τον θυμάμαι μικρό να τρέχει στα 400μ. με εμπόδια (πάντα πίστευα ότι αυτό είναι το πιο δύσκολο αγώνισμα στον στίβο παρόλο που έκανα 100μ.) και να κερδίζει επάξια μια θέση στην Εθνική Ομάδα. Τα χρόνια πέρασαν και στην πορεία έμαθα ότι αντιμετώπισε με εξίσου εντυπωσιακό τρόπο και μια ακόμη δυσκολία που βρέθηκε στον δρόμο του.

Είναι γνωστό πια (οι δημοσιογράφοι τον έχουμε αναγκάσει να πει την ιστορία πάνω από 100 φορές) ότι τον Ιούνιο του 2013 σε ένα ατύχημα με μηχανή στη Ρόδο έχασε το δεξί του πόδι. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό, όμως, είναι ότι αυτό ήταν το «καλό» του πόδι, εκείνο δηλαδή που έβαζε μπροστά στην εκκίνηση.

Όταν αποφάσισε να επιστρέψει στο ταρτάν με πρόσθετο μέλος ήταν ακόμη στο νοσοκομείο. «Πολλοί θα σκέφτηκαν ότι είναι παρενέργειες από τα φάρμακα» λέει συχνά αστειευόμενος, αλλά η αλήθεια είναι ότι όποιος τον ήξερε καλά δεν μπορούσε παρά να περιμένει ακόμη καλύτερες επιδόσεις και μεγαλύτερες διακρίσεις.

Σήμερα, στα 29 του χρόνια, λίγο πριν πάει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο Ροδίτης πρωταθλητής σημείωσε ένα ακόμη ρεκόρ Ευρώπης στα 400 μ. Τ44 με 50.14, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχε περάσει και στον τελικό των 200μ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α/Γ του ΣΕΓΑΣ.

Την ημέρα της συνέντευξης το πρόγραμμα της προπόνησης είχε εκκινήσεις και κομμάτια. Κάποια στιγμή, μάλιστα, όταν τον είδα να βάζει το αριστερό πόδι μπροστά στην εκκίνηση, του είπα ότι εγώ δεν θα μπορούσα με τίποτα να αλλάξω τη θέση μου στο βατήρα. «Όλα στο μυαλό είναι», απάντησε εκείνος, λίγο πριν κάνει μερικά ακόμη βήματα πιο κοντά στο Ρίο.

Best of internet