Ο Βασιλιάς ονομάζεται πάντα Roger Federer

Ο Χρήστος Κιούσης καταθέτει τον θαυμασμό του για το φαινόμενο Roger Federer, τώρα που είναι πιο απίθανο από ποτέ να κατακτήσει o Ελβετός μάγος το αγαπημένο του Wimbledon.

Ο Βασιλιάς ονομάζεται πάντα Roger Federer

Είδα πρόσφατα τη φωτογραφία promo της συνδρομητικής πλατφόρμας που έχει τα δικαιώματα του παραδοσιακότερου τουρνουά τένις στον κόσμο, του Wimbledon. Nole, Rafa, Marrey και Serena αλλά πουθενά Εκείνος. Ναι φαντάζομαι ότι κανείς δεν περιμένει να κατακτήσει το φετινό Wimbledon o Roger Federer. Δεν μπορεί μάλλον να πάρει 3 set από τον υπεραθλητή λάστιχο Novak Djokovic, ή να υποτάξει τον εντυπωσιακό Andy Marrey στην έδρα του. Πριν λίγες μέρες έχασε άλλωστε το “δικό” του Hale από τον πιτσιρικά Zverev. Κι όμως όταν θα πατήσει το ιερό γρασίδι του All England Club, το πλήθος θα παραληρεί για έναν αληθινό Sir του αθλήματος.

Ο Roger Federer δεν είναι ο πιο γυμνασμένος τενίστας που εμφανίστηκε ποτέ. Δεν είχε ποτέ την κτηνώδη δύναμη και το σκύλιασμα του Rafa Nadal. Δεν είχε το τεχνικά αψεγάδιαστο backhand του Richard Gasquet, το υπερηχητικό σερβίς του Ljubicic του Karlovic ή του Isner, δεν βγάζει συνεχόμενες άμυνες κάνοντας σπαγγάτο, όπως ο Nole ή ο Marey. Δεν ίπταται όπως ο Boris Becker ή ο Sampras παλιότερα. Πολλοί σπουδαίοι τενίστες έκαναν πράγματα καλύτερα από Αυτόν. Κανείς ποτέ τα πάντα όπως Αυτός.

Ο Roger Federer ομόρφυνε το τένις συνολικά. Παίζει τένις πιο φυσικά από οποιονδήποτε άλλον. Σαν να αναπνέει. Δοκιμάζει winners κάτω από τα πόδια, drop shot σαν απάντηση σε σερβίς, smash στο smash, backhand στοπ βολέ, backhand down the line και εντυπωσιακά χτυπήματα inside out κι όλα αυτά αβίαστα!! Εχει ιδέες, φαντασία, ποικιλία στα χτυπήματά του κι όταν “του βγαίνουν”, απλά χαμογελάει φτιάχνοντας την κορδέλα του.Οταν παίρνει τον κρίσιμο πόντο αυτό το “come on” που κραυγάζει, ακούγεται σαν Αγιο Αμήν. Αυτός που ανάγκασε Borg, Sampras, Laver να τον υποδέχονται στο χάραγμα του ονόματός Του στην τελευταία του νίκη στα έγκατα του Λονδρέζικου ναού.

Κάποιοι αναρωτιούνται: μα γιατί δεν σταματάει; Τι άλλο θέλει από την τενιστική ζωή του; Γιατί κάθεται να χάνει από τον κάθε Zverev, τώρα που μεγάλωσε και το σώμα του δεν μπορεί να υλοποιήσει το μεγαλείο του τενιστικού του μυαλού; Για τα λεφτά; Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Federer των 100 εκατομυρίων μόνο από prize money και των μεγαλύτερων συμβολαίων με κολοσσούς όπως η Nike, η Rolex και η Gillette παραμένει στο tour για τα λεφτά. Θέλει να κλείσει αυτή τη σπουδαία καριέρα με ένα grand slam; Πολύ πολύ δύσκολο. 

Ως δική μου απάντηση παραθέτω ένα video, όχι σαν αυτά τα τελείωτα compilations που έχουν φτιαχτεί για να Τον αποθεώσουν, αλλά αυτό που για μένα περιγράφει καλύτερα από όλα τη σχέση του Federer με το άθλημα. Το γοερό κλάμα Του μετά από μια σκληρή ήττα. Και κάτι τελευταίο. Ο ωραιότερος τίτλος που έχει γραφτεί για τον Ελβετό σε τενιστικό blog του εξωτερικού: I saw God playing tennis...

ΥΓ: Το επόμενο τενιστικό μου κείμενο θα ήθελα να είναι για τη Μαρία Σάκκαρη, τη χρυσή μας ελπίδα. Θα το γράψω έτσι κι αλλιώς, αλλά εύχομαι να είναι μετά από τη σπουδαιότερη νίκη της καριέρας της. Εκεί που φορούν το στέμμα οι Βασίλισσες.

Federer crying during 2009 AO

Best of internet