Το τελευταίο ταξίδι του Γιαννιώτη στην Ελλάδα! (pics, vid)

Το τελευταίο ταξίδι του Γιαννιώτη στην Ελλάδα! (pics, vid)

Ο τελευταίος σταθμός στην καριέρα του Σπύρου Γιαννιώτη εντός συνόρων ήταν το Δημοτικό Κολυμβητήριο του Αλίμου, όπου κατέκτησε το 32ο χρυσό μετάλλιο σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, εν μέσω χειροκροτημάτων και απίστευτης συγκίνησης. 

Το τελευταίο ταξίδι του Γιαννιώτη στην Ελλάδα! (pics, vid)

Στο τελευταίο πενηντάρι των 1.500μ. άπαντες στην εξέδρα ήταν όρθιοι και χειροκροτούσαν για να κατευοδώσουν τον πρωταθλητή στο δρόμο για το Ρίο.

Ο κόσμος αποχαιρέτησε τον κορυφαίο Έλληνα κολυμβητή όπως του άρμοζε και ο ίδιος εισέπραξε το κύμα αγάπης που του έστειλαν ξεσπώντας σε κλάματα μετά τον τερματισμό.

Το γνώριζε και ο ίδιος και το είχε δηλώσει ότι η στιγμή που θα ακουμπά για τελευταία φορά την πλάκα χρονομέτρησης δεν θα είναι εύκολη. Και δεν ήταν!


Αυτή τη φορά τα κλάματα, δεν ήταν ενθουσιασμού, χαράς ή απογοήτευσης. Ήταν συγκίνησης και ευγνωμοσύνης για την αναγνώριση της σπουδαίας πορείας που έχει διαγράψει στο χώρο όλα αυτά τα χρόνια. 

Η ΚΟΕ τίμησε τόσο τον Σπύρο Γιαννιώτη, όσο και την Μαριάννα Λυμπερτά, με τον Ολυμπιακό να κάνει την αρνητική έκπληξη. Ηχηρή ήταν και η απουσία του προέδρου του Ερασιτέχνη, ο οποίος συνήθως είναι παρών στις μεγάλες στιγμές του συλλόγου, ενώ δεν είχε προετοιμαστεί τίποτα ξεχωριστό για το αποχαιρετιστήριο πάρτι εντός Ελλάδας των δύο πρωταθλητών. 

Διότι η ολοκλήρωση της διοργάνωσης, εξελίχθηκε σε μία τεράστια γιορτή για τους «ερυθρολεύκους», οι οποίοι κατέκτησαν τον 57ο τίτλο πρωταθλήματος και τους βρήκε να πανηγυρίζουν με καπνογόνα, κόρνες και βουτιές στην πισίνα όλοι μαζί, αθλητές, προπονητές και μάνατζερ.

Η είσοδος στο νερό ήταν άλλωστε ο ιδανικός τρόπος να εξαγνιστούν τα βαριά συναισθήματα, από την συγκινησιακή φόρτιση λόγω της αποχώρησης δύο σπουδαίων αθλητών.  


Ο Κερκυραίος πρωταθλητής, δυσκολευόταν να μιλήσει για αρκετή ώρα, αφότου ολοκληρώθηκε η κούρσα. Κάθε λέξη έβγαινε βεβιασμένα, με τον ίδιο να βρίσκεται σε μία διαρκή προσπάθεια να συγκρατήσει τα δάκρυα του: «Δαγκώνω τα χείλια μου για να μην κλάψω. Θέλω να σταθώ στο χειροκρότημα του κόσμου, ήταν συγκλονιστικό. Όσο κολυμπούσα δεν το άκουσα.

Όταν όμως, τερμάτισα ήταν πολύ δύσκολο και πολύ όμορφο, ήταν η σαν ανταμοιβή για μένα. Είναι απίστευτο το πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια. Αυτό το χειροκρότημα από τον κόσμο και φίλους, αθλητές προπονητές μου δίνει ώθηση ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο».


Ο Γιαννιώτης δεν παρέλειψε να μιλήσει και για την Μαριάννα Λυμπερτά για την οποία είπε: «Όλα αυτά τα χρόνια ήμασταν συνοδοιπόροι. Δίνουμε δύναμη ο ένας στον άλλο στο να είμαστε τόσα πολλά χρόνια μέσα στο χώρο και να πρωταγωνιστούμε. Η Μαριάννα είναι άνθρωπος πρότυπο.

Θα πω κάτι που δεν έχω πει ποτέ. Στη Σανγκάη όταν πήρε το μετάλλιο μου έδωσε απίστευτη δύναμη και την επόμενη ημέρα είπα ότι μπορώ να το κάνω κι εγώ. Με έκανε να πιστέψω σε εμένα. Τόσα πολλά χρόνια μέσα στο χώρο η Μαριάννα είναι η σημαία της ελληνικής κολύμβησης».

Την ώρα των δηλώσεων, δίπλα από τον 36χρονο πρωταθλητή στεκόταν η Μαριάννα Λυμπερτά και η Κέλλυ Αραούζου, η οποία δεν σταμάτησε να κλαίει, σημειώνοντας:

«Οι δύο αυτοί αθλητές είναι ο λόγος που βρίσκομαι τώρα σε αυτό το σημείο και διεκδικώ μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις. Είναι και οι δύο αθλητές που έχουν αποδείξει εκτός από το ταλέντο τους και το πολύ μεγάλο ήθος που τους διεπει. Ευχαριστώ που βρέθηκαν στο δρόμο μας».


Η Μαριάννα Λυμπερτά σαφώς πιο συγκρατημένη σημείωσε: «Ο Σπύρος είναι ο φίλος μου που έχουμε μεγαλώσει μαζί στην πισίνα. Πρότυπο για όλα τα παιδιά που κολυμπάνε. Αθλητής με πολύ μεγάλο ήθος και άνθρωπος με Α.

Του εύχομαι να πετύχει όλα όσα έχει ονειρευτεί από μικρό παιδί».
Βλέποντας την Κέλλυ Αραούζου να κλαίει απαρηγόρητη ο Γιαννιώτης προσπάθησε να την παρηγορήσει με ύφος πατρικό, στοργικό και ταυτόχρονα αυστηρό: «Είναι μία αθλήτρια με δυνατότητες που καμία φορά νευριάζω μαζί της γιατί ξέρω ότι μπορεί να δώσει παραπάνω. Μπροστά της είναι το Ρίο και φυσικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκυο».


Τέλος, σε ερώτηση για το εάν σκέφτεται την επόμενη ημέρα των Ολυμπιακών Αγώνων ο Σπύρος, μεμιάς ξεπέρασε την όποια συγκίνηση, το βλέμμα του «αγρίεψε» και είπε κοφτά: «Δεν σκέφτομαι καν την επόμενη ημέρα των Αγώνων. Για μένα υπάρχει μόνο 15 και 16 Αυγούστου!»
Ο Νίκος Γέμελος, ο επί 18 χρόνια προπονητής του Σπύρου Γιαννιώτη υπογράμμισε: «Το πρωτάθλημα αυτό εγώ το αφιερώνω στον Σπύρο και η Μαριάννα είναι τεράστια αθλήτρια, αλλά επειδή ο Σπύρος είναι αθλητής μου, νομίζω ότι δικαιολογούμαι να θέλω να το αφιερώσω αποκλειστικά σε εκείνον . 

Οφείλω πάρα πολλά από την προπονητική μου αναγνώριση στον Σπύρο, τον νιώθω σαν παιδί μου. 
Πιστεύω ότι έχει δώσει πάρα πολλά στην κολύμβηση και του αξίζουν περισσότερα απ’ όσα έχει εισπράξει. 


Όλο τον κολυμβητήριο τον αποθέωσε. Εκείνο όμως που κρατώ είναι η ευχή που πήρα από τον πατέρα του: «Να πάρεις από τα παιδιά σου τις χαρές που μου έχει χαρίσει ο Σπύρος», έτσι μου είπε και πραγματικά αυτά τα λόγια με άγγιξαν στην καρδιά. 

Ο Σπύρος κατάφερε να διατηρηθεί σε πολύ υψηλό επίπεδο για 18 χρόνια και αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς όλους τους αθλητές. Τον ευχαριστώ πολύ που με άντεξε για 18 χρόνια».


Αναφορικά με την πιο δυνατή στιγμή που έχει να θυμάται ο αρχιπροπονητής του Ολυμπιακού είπε: «Είναι η πρώτη συμμετοχή Έλληνα αθλητή σε τελικό παγκοσμίου Πρωταθλήματος, το 2001 στην Φουκουόκα.

Ο Άκης Οικονόμου έκανε στα ημιτελικά πανελλήνιο ρεκόρ, με τον Σπύρο να κολυμπάει αμέσως μετά και να σπάει εκ νέου το πανελλήνιο ρεκόρ, παίρνοντας την πρόκριση στον τελικό με την 7η καλύτερη επίδοση και τον Άκη να μένει στην 9η θέση. Εκεί έδειξε την τεράστια κλάση του και συνεχίζει να την δείχνει μέχρι σήμερα!»

To μεγαλείο ενός αθλητής το καταλαβαίνεις στο τελευταίο χειροκρότημα και ο Σπύρος Γιαννιώτης είναι τεράστια φυσιογνωμία στον ελληνικό αθλητισμό. 

Για την ιστορία ο Γιαννιώτης τερμάτισε σε 15:26.31, με τον Αντώνη Φωκαΐδη να ακολουθεί με 15:43.39 και τρίτο τον Γιώργο Αρνιακό με 15:45.90.

 

Best of internet