Νόμπελ είναι ένα χαμόγελο, μία αγκαλιά! (vid)

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Σπύρος Καπράλος, ένας εκ των τεσσάρων επιφανών προσωπικοτήτων, οι οποίοι με επιστολή τους στην Επιτροπή Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης προτείνουν δυο Έλληνες εθελοντές, μίλησε στο gazzetta.gr για το διττό σκοπό αυτής της υποψηφιότητας.

Νόμπελ είναι ένα χαμόγελο, μία αγκαλιά! (vid)

Το βραβείο, το οποίο έχει καταλήξει ουκ ολίγες φορές στα χέρια ανθρώπων που έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα, φέτος διεκδικεί ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός πολυεκατομμυριούχος προαλείφεται για να πάρει το χρίσμα για την υποψηφιότητα της προεδρίας των ΗΠΑ, να «καθαρίσει» τη χώρα από τους «ξένους» και να «σταμπάρει» με διακριτικά τους μουσουλμάνους.

Ο μεγιστάνας μπορεί να έχει κάνει ξεκάθαρο παντί τρόπω το ρατσιστικό μένος του, ωστόσο ευτυχώς μέχρι σήμερα δεν είχε πολιτική εξουσία. 
Αντίθετα, ο κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 1973, Χένρι Κίσινγκερ, συνέδεσε το όνομα του με αιματοχυσίες σε: Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος, Μπαγκλαντές, Κύπρο και είχε στηρίξει ως Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, τις δικτατορίες: των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, του Πινοτσέτ στην Ισπανία, του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα στην Αργεντινή, του Σουχάρτο στην Ινδονησία και όχι μόνο...

Το 2007 το βραβείο πήρε ο Αλ Γκορ για την προσπάθεια του να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη. Βεβαίως, ως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί κυβέρνησης Κλίντον είδε τη χώρα του να πρωτοστατεί στις ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις στην Γιουγκοσλαβία, οι οποίες είχαν ως συνέπεια των θάνατο χιλιάδων αμάχων.

Δύο χρόνια αργότερα το 2009 το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης απονεμήθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος παρότι στις προεκλογικές δεσμεύσεις του ήταν να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ, το 2014 διέταξε εισβολή για να αποτρέψει τα σχέδια του Ισλαμικού Κράτους, ενώ ως κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, συνέβαλλε στην επέμβαση της Λιβύης, στη διάρκεια της οποία έχασαν τη ζωή τους επίσης δεκάδες χιλιάδες άμαχοι.

Τέλος, το 2012 η περίφημη επιτροπή απένειμε το Βραβείο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την Ένωση που τώρα κλείνει τα σύνορα της στους πρόσφυγες πολέμου, έχει ηγηθεί πολέμων ανά τον κόσμο και έχει συμβάλλει τα μέγιστα στο να καταλυθεί η κοινωνική ειρήνη σε πολλά κράτη μέλη της στο όνομα της λιτότητας.

Είναι λοιπόν να αναρωτιέται κανείς ποιο το νόημα της απονομής ή όχι του βραβείου στον ψαρά Στρατή Βαλιαμό, ο οποίος έχει σώσει εκατοντάδες πρόσφυγες από βέβαιο θάνατο από τα παγωμένα νερά του Αιγαίου και στους εφιάλτες του βλέπει τα πνιγμένα μωρά που δεν μπόρεσε να περιμαζέψει από την φουρτουνιασμένη θάλασσα και τη γιαγιά Αιμιλία Καμβύση, η οποία έχει ταχταρίσει και έχει ταΐσει τα μωρέλια προσφυγόπουλα; 

Το βραβείο τόσο σε αυτούς, όσο και στους εκατοντάδες εθελοντές που βρίσκονται στα ακριτικά νησιά απονέμεται με κάθε δάκρυ ανακούφισης που χαρακώνει τα πρόσωπα των διωγμένων, όταν νιώσουν ότι ο κίνδυνος πέρασε, με κάθε χαμόγελο και κάθε αγκαλιά που εισπράττουν.

Ο Σπύρος Καπράλος έχει πάντως διαφορετική άποψη, αφού θεωρεί ότι το Βραβείο μπορεί να γίνει μία επιπλέον αφορμή για να αφυπνιστεί ο κόσμος: «Στα πρόσωπα της 85χρονης γιαγιάς της Συκαμνιάς και του 40χρονου ψαρά ζητείται να τιμηθούν όλοι ο Έλληνες εθελοντές κάτοικοι του Αιγαίου. Μαζί τους και μια ξένη εθελόντρια και ακτιβίστρια, η γνωστή ηθοποιός Σούζαν Σάραντον που ταξίδεψε και έδρασε στη Λέσβο ανακουφίζοντας με τη δράση της τη ζωή των προσφύγων και των μεταναστών. Στο πρόσωπο της τιμώνται όλοι οι ξένοι εθελοντές, που έπραξαν ανάλογα σε όλη τη διάρκεια της περασμένης χρονιάς. 

Το προσφυγικό δεν είναι ελληνικό πρόβλημα, παρότι διάφοροι επιδιώκουν να το εμφανίσουν ως τέτοιο. Είναι παγκόσμιο πρόβλημα. Πέρα λοιπόν, από την επιβράβευση των εθελοντών που έχουν συμβάλλει τα μέγιστα στη σωτηρία εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και αξίζει να αναδειχθεί το έργο τους είναι να κάνουμε γνωστό ανά τον κόσμο τι συμβαίνει στην Ελλάδα». 

Best of internet