O MYΘΟΣ TOY ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ GAZZETTA,GR!

Γκεμπρεσελασιέ, ο άνθρωπος, η αθλητική και επιχειρηματική διάνοια! (gTV)

Και ο πλέον άσχετος με τον κλασικό αθλητισμό σε αυτόν τον πλανήτη έχει ακούσει έστω και μία φορά στη ζωή του το όνομα, Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ. Ένας εκ των κορυφαίων αθλητών διαχρονικά, βρέθηκε στην Ελλάδα προκειμένου να τιμηθεί από την Association of International Marathons and Distance Races και μίλησε στο gazzetta.gr!

Γκεμπρεσελασιέ, ο άνθρωπος, η αθλητική και επιχειρηματική διάνοια! (gTV)

Ο θρύλος του συγκεκριμένου αθλητή εξακολουθεί να συντηρείται, γιατί ποτέ δεν απαρνήθηκε την ταπεινή καταγωγή του και αυτό που τον ανέδειξε, το οποίο δεν ήταν τίποτα παραπάνω από την αγάπη του για το τρέξιμο. Άλλωστε, δεν παύει σε συνεντεύξεις του από τη στιγμή που εγκατέλειψε την αγωνιστική δράση να επισημαίνει ότι δεν υπάρχει μέρα που να μην τρέχει.

Όσο θυμάται τον εαυτό του τρέχει! Για να πάει στο σχολείο καθημερινά έπαιρνε παραμάσχαλα από την αριστερή πλευρά τα βιβλία του και διένυε δύσβατες περιοχές για παρακολουθήσει το μάθημα. 
Έτσι, το αριστερό χέρι έμεινε στο διηνεκές λιγότερο κινητικό από το άλλο ακόμη και όταν αποχωρήστηκε τα βιβλία. Ο μόνος άνθρωπος από τον οποίο δεν ξέφυγε ποτέ, ήταν ο πατέρας του όταν τον κυνηγούσε για να τον δείρει.  

Ο βετεράνος Αιθίοπας πριν από λίγες ημέρες ανέλαβε την προεδρία του στίβου της χώρας του. Τη στιμή που η ολυμπιακή αποστολή στο Ρίο είχε τη χειρότερη συγκομιδή των τελευταίων χρόνων και τα απανωτά κρούσματα ντόπινγκ είχαν σχηματίσει μία βαριά σκιά πάνω από τη χώρα, ο Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ εμφανίστηκε σε ρόλο Μεσσία.

Για το ποιες είναι οι σκέψεις του για την αναδιοργάνωση της Ομοσπονδίας, ο πάντα χαμογελαστός και προσηνής 43χρονος απαντά: «Πρέπει να δω πως λειτουργούν οι κανονισμοί. Οι κανονισμοί αυτοί είναι απαρχαιωμένοι, είμαστε στο 2016, πρέπει να τους ανανεώσουμε. Σταδιακά πρέπει να επιμορφώσουμε τους ανθρώπους στην ομοσπονδία και στη συνέχεια να μπουν στο επίκεντρο οι αθλητές, αυτό είναι για μένα προτεραιότητα, γιατί αυτοί έχουν πρωταγωνστικό ρόλο. Θα πάρει 2-3 χρόνια να αλλάξουμε και να ανανεώσουμε τη διαδικασία. Πιστεύω ότι μετά από 2-3 χρόνια θα αρχίσουμε να βλέπουμε αποτελέσματα. Θα δούμε όμως».

 

Την σκυτάλη στη θρυλική αθλητική καριέρα του Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ, πήραν οι εξίσου επιτυχημένες επιχειρηματικές δράσεις, οι οποίες σχετίζονται μεταξύ άλλων με τις καλλιέργειες καφέ και τον τουρισμό (διαθέτει ξενοδοχειακές μονάδες). Στόχος του όπως έχει πει επανειλλειμένα ήταν να βοηθήσει τους συμπατριώτες του, για τούτο ταυτόχρονα έχει αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση, με την ίδρυση σχολείων, αφού πιστεύει βαθειά στη σημασία της εκπαίδευσης.

 Η ανάληψη της προεδρίας της Αιθιοπικής Ομοσπονδίας ήταν ένα βήμα παραπάνω, που έφερε σε άλλο επίπεδο τις ευθύνες του. Για το αν θα τον ενδιέφερε στο μέλλον να ασχοληθεί με την πολιτική διευκρινίζει: «Αυτή τη στιγμή όχι. Διότι από τη στιγμή που εκλέγεται κανείς στην θέση του προέδρου της Ομοσπονδίας στίβου, θα πρέπει να μην έχει σχέση με την πολιτική, τη θρησκεία, τις φυλές και ούτω καθεξής. Γι αυτό πρέπει να είμαι προσεκτικός, ώστε να διαφυλάσσω τα συμφέροντα και της αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης». 

 

Ο άνθρωπος που έσπασε 61 εθνικά ρεκόρ, 27 παγκόσμια και τη συλλογή μεταλλίων του κοσμούν 2 χρυσά ολυμπιακά και 10 συνολικά σε παγκόσμια πρωταθλήματα, δεν μπορεί να ξεχωρίσει μόνο μια στιγμή ως κορυφαία στην καριέρα του, αλλά τρεις: «Το 2000 στο Σίδνεϊ ήταν η πιο σηματική και πιο συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, γιατί υπήρχε η κόντρα με τον Τεργκάτ, ο οποίος όπως και εγώ ήταν σε φοβερή αγωνιστική κατάσταση. 

Η δεύτερη καλύτερη στιγμή ήταν η επίτευξη του παγκοσμίου ρεκόρ στο Μαραθώνιου του Βερολίνου, το 2008 (το είχε σπάσει ο ίδιος ένα χρόνο νωρίτερα στην ίδια πόλη).
Η τρίτη μεγαλύτερη στιγμή ήταν το 1995 όταν κατέρριψα το παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000μ. στη Ζυρίχη (12:44.39, βελτιώνοντάς το 10.91 δευτερόλεπτα κάτω από την επίδοση του Κενυάτη Μόζες Κιπτανουί, ο οποίος το είχε πετύχει την ίδια χρονιά)».

 

Για το αν έχει άσχημες μνήμες από την Αθήνα, όπου στην τελευταία του εμφάνιση σε ταρτάν απώλεσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 το τρίτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στα 10χλμ, μένοντας στην 5η θέση, ο 43χρονος πρώην δρομέας σημειώνει: «Δεν ήταν κακή ανάμνηση γιατί όταν επέστρεψα στην πατρίδα μου η κυβέρνηση με υποδέχτηκε σαν εθνικό ήρωα. Οι τιμές ήταν μεγαλύτερες ακόμα και απ' όταν επέστρεφα με το χρυσό. Ήταν όμορφες στιγμές. Άλλωστε λίγα χρόνια νωρίτερα (1997) είχα τρέξει στα 10.000 μ. στην Αθήνα και είχα κατακτήσει το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. 

Στην Ελλάδα δεν έχω κακές αναμνήσεις, έχω μόνο καλές αναμνήσεις. Γιατί αγαπώ την ιστορία. Έχετε πλούσια ιστορία. Αυτό επισημαίνω και στους νεότερους κρατείστε ζωντανή την ιστορία. Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή η χώρα αντιμετωπίζει πολλά εμπόδια, όμως οι νέοι πρέπει να προσπαθήσουν σκληρά και να επιμείνουν για να ξεπεραστούν αυτά τα προβλήματα. 
Για μένα τα οικονομικά προβλήματα δεν είναι προβλήματα. Λύνονται!
Το να είσαι περήφανος για το παρελθόν σου και να κάθεσαι να περιμένεις κάποιον άλλον να σου λύσει τα προβλήματα δεν λειτουργεί.

Οι νέοι πρέπει να σκέφτονται ότι θα τα καταφέρουμε οι πρόγονοι μας τα κατάφεραν και τώρα είναι η σειρά μας. Δυστυχώς, στις μέρες μας οι νέοι χάνουν το χρόνο τους παίζοντας βιντεοπαιχνίδια, ίσως πιστεύοντας ότι επωφελούνται από κάτι. Τίποτα. Όχι μόνο δεν επωφελείσαι από κάτι, αλλά χάνει κάτι από τον εαυτό σου. Το χειρότερο που χάνεις είναι ο χρόνος σου. Αντί να πας να περπατήσεις κάθεσαι με το χειρηστήριο στα χέρια. 

Το λέω σε όλον τον κόσμο και στους Αιθίοπες,. Υπάρχουν οι: Μicrosoft, Google, Facebook Twitter, οκ, καλό είναι να επικοινωνούμε αλλά όταν το κάνεις όλη τη μέρα χάνεις το χρόνο σου». 

 

Έχοντας βιώσει μία ονειρεμένη καριέρα στους στίβους και χτίζοντς αμέσως μετά μία επιχειρηματική αυτοκρατορία, ο Γκεμπρεσελασιέ αποφαίνεται ότι το τρέξιμο είναι απείρως πιο εύκολο από το να κάνεις bussiness: «Είναι δυσκολότερες οι επιχειρήσεις. Το τρέξιμο είναι εύκολο. Οι επιχειρήσεις είναι δύσκολες. Όταν τρέχεις έχεις να κάνεις με τον εαυτό σου, στις επιχειρήσεις όμως πρέπει να το κάνεις με περισσότερο από έναν». 

Συχνά σε συνεντεύξεις του επαναλαμβάνει ότι ο αθλητισμός διδάσκει πειθαρχεία και εργατικότητα, από τις επιχειρήσεις όμως τι έμαθε; «Με δίδαξαν να μάθω να κερδίζω και να χάνω. Να συνεργάζομαι και να σέβομαι τους άλλους. Στον αθλητισμό μερικές φορές γίνεσαι εγωιστής».

Για τον αν υπήρξε εγωιστής ως αθλητής απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια και αυθορμητισμό: «Ναι, είναι λογικό, όταν είσαι συνεχώς νικητής. Έλεγα πάμε να τον νικήσουμε. Στις επιχειρήσεις χρειάζεσαι τακτική, έχεις πελάτες πρέπει να μάθεις κάποιες φορές να κερδίζεις και κάποιες να χάνεις». 

 

Υπάρχουν στιγμές που αποτελούν σταθμούς στη ζωή ενός ανθρώπου αλλάζοντας όλο τον προσανατολισμό του και το status quo. Για τη στιγμή που άλλαξε τη δική του ζωή και αντιλήφθηκε ότι το τρέξιμο θα τον γλιτώσει από την φτώχεια ο Γκεμπρεσελασιέ απαντά: «Ήταν πολλά χρόνια πριν, 25-26 πριν. Ήταν όταν μετακόμισα στην πόλη. Νίκησα έναν από τους αγώνες στο χωριό μου, με επιβράβευσαν με φόρμες, παπούτσια... όχι παπόύτσια, σορτς και λίγα χρήματα. Τότε κατάλαβα ότι αυτός είναι τροπος να ξεφύγω από την φτώχεια. Αν το τρέξιμο μπορώ να κερδίζω τόσα, γιατί να μην το συνεχίσω;»
 

 

Best of internet