Πώς να μάθεις γκολφ σε 4 ημέρες!

Το Gazzetta πετάει στο Turkish Airlines Open 2016, πιάνει το μπαστούνι για τα καλά και παραδέχεται ότι αυτό το άθλημα μπορεί να γίνει πάρα πολύ σέξι.

Πώς να μάθεις γκολφ σε 4 ημέρες!

Τι εννοείς δεν παίζεις γκολφ; Ναι, οκ ούτε εγώ. Αλλά για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά.

Για καλή μου τύχη, εγώ την πρώτη φορά βρέθηκα στο Turkish Airlines Open 2016, σε ένα τεράστιο πρωτάθλημα που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες (3-6/11) στο Regnum Carya Golf & Spa Resort, στην Αττάλεια της Τουρκίας και μάζεψα κάποια αδιάσειστα επιχειρήματα για να σε πείσω να ταξιδέψεις κι εσύ μαζί μου του χρόνου – ή έστω για να τρέξεις να πιάσεις ένα μπαστούνι και να το παίξεις τουλάχιστον Danny Willett (μα πόσο ενημερωμένη πια;).

Αν είσαι ήδη στο κλαμπ των προ (δηλαδή μαζί μου και δεν θέλω σχόλια) πήγαινε πιο κάτω για να μάθεις αποτελέσματα και να δεις ποιος προηγείται μετά από 3 ημέρες αγώνα.

*Spoiler Alert*

Αν πάλι δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει par ή birdie, συνέχισε να διαβάζεις μήπως και με φτάσεις.

Πάμε από την αρχή.

Προσγειώνομαι στην Αττάλεια και πιστεύω για το γκολφ αυτό που πιστεύουν εκείνοι που δεν έχουν πιάσει μπαστούνι στη ζωή τους. Εκείνοι που δεν έχουν ακούσει τον ήχο από το drive (το πρώτο δυνατό χτύπημα στο tee). Εκείνοι που αν δεν βλέπουν Turkish Airlines EuroLeague και δεν σουτάρει τρίποντο στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο Πρίντεζης δεν μπορούν να νιώσουν την αδρεναλίνη να κυλάει στο αίμα τους.

Ας καταρρίψουμε όμως έναν έναν τους μύθους.

Μύθος Νο 1

Οι γκόλφερς δεν είναι αθλητές, αλλά άνθρωποι με αρκετό ελεύθερο χρόνο.

4 μέρες, 18 τρύπες τη φορά. Και αυτό που βλέπεις στην παραπάνω φωτό είναι η μισή απόσταση από τη μία τρύπα. Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά (6,5 χιλιόμετρα βγαίνουν περίπου) αλλά βάζω στοίχημα ότι μόνο να σου ζητούσαμε να περπατήσεις τη συνολική απόσταση στον ήλιο χωρίς να κάνεις τα χτυπήματα και να μείνεις όρθιος και συγκεντρωμένος τόση ώρα, δεν θα τα καταφέρεις με ευκολία.

Άρα και ελεύθερο χρόνο να είχες, μάλλον δεν καθόσουν να υπολογίσεις αποστάσεις, να μάθεις τεχνικές και να σκεφτείς ποιο είναι το καλύτερο μπαστούνι για το κάθε χτύπημα.

Μύθος Νο 2

Αυτό το άθλημα δεν είναι σέξι.

Ναι, κάποιος μου το είπε αυτό πριν έρθω στην Τουρκία. Και φυσικά ήταν άντρας. Γιατί για οποιαδήποτε γυναίκα ένας αθλητής ντυμένος από την κορυφή ως τα νύχια με φιρμάτα ρούχα, που μυρίζει κολώνια και ξέρει από έτικετ είναι καλύτερος από έναν άντρα με τατουάζ στον λαιμό και σορτσάκια που φτύνει όποτε βρει ευκαιρία.

Ακολουθούν αληθινές εικόνες από την πρώτη μέρα του αγώνα.

Μύθος Νο 3

Το γκολφ είναι για τους πλούσιους.

Οκ. Εδώ έχεις ένα πόιντ. Πρέπει να έχεις τον εξοπλισμό και την πρόσβαση σε γήπεδο. Αλλά το ίδιο ισχύει για την ιππασία, το σκι βουνού, το σερφ και πολλά ακόμη αθλήματα που σε έχουμε δει να κάνεις.

Μύθος Νο 4

Δεν μπορείς να το παρακολουθήσεις γιατί η έκταση είναι τεράστια.

Αν είσαι διατεθειμένος να περπατήσεις ή αν είσαι αρκετά έξυπνος ώστε να βρίσκεσαι στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη στιγμή, θα δεις τους αθλητές από πάρα πολύ κοντά.

Από τόσο κοντά.

Θα μου έρθουν κι άλλοι μύθοι να καταρρίψω, αλλά ας πάμε να δούμε τι έγινε τις δύο πρώτες μέρες.

Πέμπτη 3/11 και ο αγώνας ξεκινάει.

Οι αθλητές κάνουν προθέρμανση στον ειδικό χώρο του Carya Golf Course και ξεκινούν από την 1 ή την 11. Η κάθε τρύπα έχει ένα συγκεκριμένο par.

Για παράδειγμα (όχι για εσένα, pro golfer) η 17 είναι 406 μέτρα και έχει par 4, δηλαδή αν βάλεις το μπαλάκι στην τρύπα με τέσσερα χτυπήματα είσαι ok. Αν το βάλεις με 3 είσαι ωραίος, έχεις κάνει birdie, πας στο -1 και κερδίζεις έξτρα χειροκρότημα.

Αν το βάλεις με 5 πας στο +1 (ναι το σκορ πάει ανάποδα). Φυσικά ενδιάμεσα έχεις από λίμνες και κύκνους μέχρι θάμνους και λακκούβες.

Τώρα που μάθαμε τα βασικά, πάμε να δούμε τα του αγώνα.

Ο Lee Westwood, ο Danny Willet και ο Andy Sullivan είναι ονόματα που μέχρι κι εγώ είχα ακουστά πριν φτάσω στην Τουρκία και μερικά από τα 78 αστέρια του τουρνουά – είχαμε και μερικές απώλειες, αλλά έτσι είναι αυτά.

Στο τέλος της πρώτης ημέρας ο George Coetzee από τη Νότια Αφρική με -7 ξεχώρισε, ενώ τον ακολούθησε ο Δανός Thorbjorn Olesen με -6.

Στα πιο ενδιαφέροντα νέα, ο Ισπανός Jorge Campillo έβαλε το μπαλάκι στην 14 (par 3) με ΕΝΑ χτύπημα και έγραψε ιστορία.

Ακόμη, σε ένα άλλο απρόοπτο χτύπημα ο Jensen αποφάσισε να θυσιάσει το μπαστούνι του για να ξεφύγει από τα δέντρα. ΚΑΙ ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ.

Οι κανονισμοί ήθελαν να χτυπήσει σε ευθεία και δεν είχε πολλές επιλογές. Ένα μπαστούνι λιγότερο.

Τέλος πρώτης μέρας (μετά από 5 ώρες) και από το βίντεο μπορεί να πάρει κανείς μια ιδέα.

Στη συνέχεια το πρόγραμμα έχει ξεκούραση.

Σε αυτό το ξενοδοχείο.

Την Παρασκευή 4/11 έχω ήδη μπει στο κλίμα.

Ακολουθώ το δυνατό γκρουπ και βλέπω από κοντά τη φανταστική πορεία του Olesen που τερματίζει πρώτος με -15 παρακαλώ και στυλ από τα λίγα.

Κοίτα που έμαθες να διαβάζεις και αποτελέσματα.

Να 'μαι κι εγώ κάποια στιγμή που έχω μείνει πίσω για την απαραίτητη σέλφι.

Δεν ήξερα ότι θα μου ζητηθεί να την εντάξω στο κείμενο, οπότε την τρίτη και την τέταρτη μέρα Turkish Airlines Open υπόσχομαι να βγάλω καλύτερες φωτογραφίες και να γίνω γραφική ζητώντας από παίκτη να μπει στο κάδρο.

Είμαι προ πια άλλωστε. Το δικαιούμαι.

Σάββατο 5/11 (update)

Στο τέλος της τρίτης ημέρας του κυρίαρχος του παιχνιδιού παραμένει ο Olesen με -18 και όπως όλα δείχνουν απέχει μερικά μόνο χτυπήματα από τη νίκη. Εκτός αν όλα αλλάξουν σε λίγες μόνο ώρες.

Κυριακή 6/11

Μεγάλος νικητής του Turkish Airlines Open 2016 ο Olesen με -20.

Σύντομα θα βρεις στο Gazzetta αναλυτικές πληροφορίες για την εμπερία των δύο τελευταίων ημερών (πλας τη φωτογραφία με τους παίκτες που υποσχέθηκα).

Best of internet