Ένα τέμενος στους Θρακομακεδόνες

Ένα τέμενος στους Θρακομακεδόνες

Ο Νίκος Παπαδογιάννης είναι από εκείνους τους παράξενους που τα απογεύματα παρακολουθούν το κανάλι της Βουλής.

Kαι όμως, θυμάστε λάθος. Κάποτε υπήρχε τέμενος στην Αθήνα. Πρόσφατα, όχι τον καιρό της Τουρκοκρατίας. Αυτοσχέδιο, έστω, αλλά νόμιμο, θεσμοθετημένο, και ερμητικά προστατευμένο από τους φανατικούς της ξενοφοβίας και του εθνορατσισμού.

Λειτούργησε για ένα γεμάτο δίμηνο μέσα στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού το καλοκαίρι του 2004, όταν μάλιστα η κυρία του κυρίου καθόταν καμαρωτή στο δημαρχικό θώκο της πόλης.

Δεν ήταν, παρά ένα απλό δωμάτιο, ειδικά διαμορφωμένο για τις ανάγκες της καθημερινης προσευχής. Θύμιζε, εν πολλοίς, τα παράνομα κρυφά τζαμιά που σήμερα στεγάζονται σε πολυκατοικίες της Αθήνας, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα και απρόσκλητες βόμβες Μολότοφ.

Εάν δεν υπήρχε αυτό, πολλοί αθλητές από μουσουλμανικές χώρες θα κατέφευγαν σε εκείνους ακριβώς τους άτυπους ναούς της Αθήνας για να προσευχηθούν, μαζί με δεκάδες μετανάστες που, μολονότι ζουν στη φιλελεύθερη Ελλάδα,  στερούνται ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ήμασταν, φυσικά, υποχρεωμένοι από τους κανονισμούς, να το φτιάξουμε εκείνο το πρόχειρο τέμενος. Η μοναδική χώρα που προσπάθησε -αλλά χωρίς επιτυχία- να αποκλείσει από τους Ολυμπιακούς Αγώνες όσους δεν ταίριαζαν με τη δική της φυλετική αντίληψη ήταν η Γερμανία του Χίτλερ, το 1936.

Έκτοτε, είναι αδιανόητο να δημιουργηθεί Ολυμπιακό Χωριό χωρίς χώρους λατρείας για τους μουσουλμάνους, βουδιστές, χριστιανούς, ινδουιστές αθλητές.

Το γράφω ανάποδα για να καταλάβουν και όσοι έχουν γεννηθεί θρησκευτικά αλλοίθωροι: στο Χωριό του Πεκίνου υπήρχε κανονικότατα χριστιανικός ναός, για όποιον αθλητή ήθελε να ανάψει κερί στον θεό που εμείς πιστεύουμε.

Ήμασταν υποχρεωμένοι από τους κανονισμούς, αλλά το φτιάξαμε και με τη θέλησή μας το τζαμί το 2004. Δεν ήταν τότε της μόδας ο νεοφασισμός ούτε είχαμε ρατσίσταρους στη Βουλή ούτε βγάζαμε στο πρόσωπο του πάμπτωχου μετανάστη (και πρόσφυγα) το άχτι μας για τη δική μας κατάντια.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, έχουμε επιστρέψει πλησίστιοι στα δένδρα από τα οποία κατεβήκαμε και ψάχνουμε με το φανάρι κουκιά για να περάσουμε ένα νομοσχέδιο που θα έπρεπε να προστατεύεται ως λεί ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας.

Η ανεξιθρησκία αποτελεί θεμελιώδη έννοια του Συνταγματικού Δικαίου και ήταν σεβαστή από τον καιρό των χιλιοτραγουδισμένων αρχαίων ημών προγόνων, που θα σηκώνονταν από τον τάφο τους για να μας αρχίσουν στις κλωτσιές, αν μάθαιναν σε τι χέρια έχει πέσει η κληρονομιά τους.

Πριν από 2,5 χιλιάδες χρόνια, υπήρχε στην Αθήνα βωμός "τοις αγνώστοις θεοίς". Δυόμισυ χιλιετίες αργότερα, αρνούμαστε να συνομολογήσουμε ότι υπάρχουν και άγνωστοι θεοί πέρα από τον δικό μας, αυτόν που η επίσημη Εκκλησία μας χρησιμοποιεί ξεδιάντροπα ως μέσο πλουτισμό.

Και όσους έχουν το θράσος να πιστεύουν σε κάποιον θεό με στριφνό, ξενικό όνομα, θέλουμε να τους πετάξουμε στη θάλασσα, να πάνε να λατρέψουν τον Αλλάχ τους μαζί με τα ψάρια...

Ανυπομονούμε να μάθουμε πού θα φτιαχτεί το τζαμί, για να βάλουμε βόμβα στα θεμέλιά του. Ναι, ξέρω, δεν είμαστε όλοι σαν τους φαιούς μισαλλόδοξους του ναζιστικού μορφώματος.

Όσο όμως τους ανεχόμαστε και τους δίνουμε έδρανα στο Κοινοβούλιο, γινόμαστε συνένοχοι. Όσο κοιτάζουμε από την άλλη την ώρα που πέφτει η ράβδος, είναι σαν να την κρατάμε στα χέρια μας εμείς.

Μισό λεπτό, όμως. Δεν προέρχονται μόνο από την αποδιοπομπαία ακροδεξιά πτέρυγα του κτιρίου οι άναρθρες κραυγές ενάντια στην ελευθερία λατρείας. Πηγάζουν και από τους κόλπους της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η αστοιχείωτη ακροδεξιά του Καμένου είναι καλύτερη από την εγκληματική ακροδεξιά του Μιχαλολιάκου μόνο στην ποιότητα του κοστουμιού και στη λεπτότητα της ρητορείας.

Στο κάτω κάτω, τους Κασιδιάρηδες δεν τους θέλει κανένας για συντρόφους. Τους Καμένους, όμως, τους έχουμε μέσα στην κυβερνησάρα μας, εκόντες άκοντες.

"Ισότιμους εταίρους", με ισχυρά οφίκια και με δικαίωμα ανεξάρτητης ψήφου, για να ποτίζουν με το μεσαιωνικό τους δηλητήριο όσους πολίτες βαυκαλίζονται ότι ψήφισαν αριστερά.

"Στα κοινωνικά θέματα εμείς θα ψηφίζουμε σύμφωνα με τα πιστεύω μας, αλλά θα περνάς τις διατάξεις που θέλεις με τις ψήφους της αντιπολίτευσης", είπε προφανώς ο Καμένος στον Τσίπρα όταν σφυρηλατήθηκαν οι όροι της συγκυβέρνησης.

Οπότε, συνεχίζεται με ασίγαστη ένταση η κονσομασιόν στους παπάδες, στα εθνίκια, στους πατριδολάγνους και στα σταγονίδια. Βγάλαμε γκουβέρνο αριστερό, εκτός αν θιχτεί το τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, οπότε έχουμε ακόμη Δεξιά.

Οποιοσδήποτε άλλος κυβερνητικός εταίρος θα ήταν κατά τη γνώμη μου προτιμότερος, έναντι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Ακόμα και ο Λεβέντης, που κάποτε τον είχαμε για να γελάμε.

Αρκεί να μην αποτελεί η ιδεολογία του αρνητικό αστερίσκο κάτω από τη φράση "πρώτη φορά αριστερά". Καλύτερα να γελάμε, παρά να κλαίμε.

Δεν πιστεύω ότι ο Τσίπρας θα χάσει τις επόμενες εκλογές από το Μνημόνιο ή τη φορολογία ή από το μητσοτακέικο. Θα τις χάσει επειδή πιάστηκε όμηρος από το σκοταδιστικό κατεστημένο που εξελέγη για να πολεμήσει.

Η κοινωνική μεταρρύθμιση που οραματίστηκαν πολλοί ψηφοφόροι του και ήταν το μίνιμουμ διακύβευμα, έχει κόστος μόνο πολιτικό, όχι οικονομικό.

Δεν απαιτεί δισεκατομμύρια ευρώ παρά μόνο πολιτική βούληση η ανανέωση του κράτους προς τα προοδευτικότερο και ριζοσπαστικότερο. Αριστερή στροφή με Καμένο, Παυλόπουλο, παπάδες και ευνοιοκρατία δεν νοείται.

Το δεξιόστροφο βαρίδι των ΑΝ.ΕΛ., με τσιφλίκι του το ευαίσθητο υπουργείο Αμυνας, είναι επικίνδυνο όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τη χώρα.

Παραδόξως, την πιο σωστή κουβέντα στη συζήτηση για το τέμενος την είπε ο Φίλης. Η ανεμπόδιστη ύπαρξη ενός λατρευτικού χώρου για τους (χιλιάδες) μουσουλμάνους της Ελλάδας αποτελεί όχι μόνο βήμα προόδου, αλλά και δικλείδα για την ασφάλεια της ίδιας της χώρας.

Η καταπίεση πυροδοτεί επικίνδυνες θρυαλλίδες σαν αυτές που έσκασαν και πήραν μαζί τους ζωές στη Γαλλία και στο Βέλγιο (όπου φυσικά η καταπίεση έχει διαφορετικό πρόσημο).

Ας φωνάζουν όσο θέλουν οι ρατσιστές βουλευτές εκτός και εντός κυβέρνησης. Αυτοί πρώτοι θα τρέξουν να κρυφτούν, εάν συμβεί ανάφλεξη.

Ο τρόμος δεν γεννιέται στους χώρους ειρηνικής προσευχής, αλλά στα κηρύγματα του μίσους. Και αυτά τα τελευταία δυστυχώς δεν τα έχουν μονοπώλιο οι μουλάδες και οι αγιατολλάχ του ισλαμικού κράτους.

Οι Άνθιμοι και οι Αμβρόσιοι είναι εξίσου επικίνδυνοι, ιδίως όταν αντιμετωπίζονται με ανοχή και υπόκωφα χειροκροτήματα από το χριστεπώνυμο πλήθος και την προοδευτική, υποτίθεται, κυβέρνηση.

* Στη φωτογραφία, εικονίζεται το "καταραμένο" τζαμί Τζισταράκη στο Μοναστηράκι, κατασκευασμένο το 1759. Ναι, τζαμί είναι αυτό το κτίριο που βλέπετε μόλις βγαίνετε από το μετρό για να πάτε για ποτάκια. Μήπως να μαζευτούμε μετά τα τσίπουρα, να το λιθοβολήσετε;