Ρικιάρντο: «Ήθελα να κλείσω τα μάτια και να κλάψω»

Ρικιάρντο: «Ήθελα να κλείσω τα μάτια και να κλάψω»

Ρικιάρντο: «Ήθελα να κλείσω τα μάτια και να κλάψω»

Ο οδηγός της Red Bull θριάμβευσε στο Μονακό μετά από μία επική επίδοση, με την οποία έγραψε ιστορία, αν και στη διάρκεια του αγώνα πίστεψε ότι θα ξαναζήσει το δράμα του 2016.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Ντάνιελ Ρικιάρντο κατέγραψε με τη νίκη του στο Μονακό μία από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του αγώνα στο Πριγκιπάτο. Αρχικά όλα έδειχναν, ότι ο Αυστραλός θα έκανε έναν υγιεινό περίπατο, καθώς ξεκίνησε σωστά από την pole position και άρχισε να χτίζει διαφορά από τον δεύτερο Φέτελ, μέχρι που άρχισε να έχει  προβλήματα.

«Στον 18ο γύρο δεν είχα ξαφνικά κατά την έξοδο από στη στροφή ισχύ. Ήθελα να κλείσω τα μάτια και να κλάψω, ήμουν σίγουρος, ότι τέλειωσαν όλα. Μόλις συνέβη αυτό, ήρθαν αμέσως στο μυαλό μου πάλι μνήμες από το 2016», ανέφερε ο οδηγός της Red Bull. Τότε είχε χάσει ο Ρικιάρντο μία σίγουρη νίκη, γιατί η ομάδα του δεν είχε έτοιμα τα ελαστικά στο πιτ στοπ, που είχε πραγματοποιήσει.

Την Κυριακή έζησε ένα νέο δράμα, το οποίο περιέγραψε ως εξής: «Αναρωτήθηκα, τι στην κόλαση πρέπει να κάνω, για να κερδίσω επιτέλους αυτόν τον αγώνα; Όταν μου είπε ο μηχανικός μου, ότι το πρόβλημα δεν μπορεί μεν να βελτιωθεί, αλλά ούτε και να χειροτερέψει, είχα και πάλι ελπίδα, ότι θα μπορέσω παρ’ όλα αυτά να τα καταφέρω και η νίκη θα είναι τότε ακόμη πιο ξεχωριστή».

Από εκεί και μετά προσάρμοσε ο Αυστραλός το οδηγικό του στυλ στα νέα δεδομένα, καθώς το μονοθέσιό του είχε χάσει το 25% της ισχύος του, ενώ είχε στη διάθεσή του μόνον τις έξι από τις οκτώ σχέσεις του σαζμάν. «Αυτά μου κόστισαν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο. Τα πίσω φρένα υπερθερμάνθηκαν μετά την απώλεια της μονάδας MGU-K και έπρεπε να επαναρυθμίσω την κατανομή πέδησης κατά 7%, ενώ το κανονικό σε έναν αγώνα είναι ίσως 2%».

Στο τέλος ανταμείφθηκε ο Ρικιάρντο με τη νίκη, ενώ διθυραμβικά ήταν και τα σχόλια του διευθυντή της ομάδας της Red Bull, Χόρνερ, για τον Αυστραλό. «Ήταν μία απίστευτη επίδοση, όπως το διαχειρίστηκε. Σήμερα ήταν ο κορυφαίος οδηγός εκεί έξω. Ήταν όπως ο ‘’Σούμι’’ το 1994», δήλωσε ενθουσιασμένος ο Χόρνερ. Το 1994 είχε τερματίσει ο Μίκαελ Σουμάχερ δεύτερος στο Γκραν Πρι Ισπανίας πηγαίνοντας μόνον με πέμπτη, καθώς είχαν χαλάσει οι υπόλοιπες σχέσεις στο σαζμάν.

Νίκη στο Μονακό και σύγκριση με τον Σουμάχερ. Όλα αυτά ανεβάζουν τις μετοχές του Ρικιάρντο και σίγουρα η Red Bull θα πρέπει να το έχει μετανιώσει, που δεν ανανέωσε ήδη το συμβόλαιό μαζί του, το οποίο λήγει στα τέλη της χρονιάς.

Best of internet