Το τυράκι με το δίπλωμα στα δεκαεπτά

Το τυράκι με το δίπλωμα στα δεκαεπτά

Τελικά τι θα έπρεπε να μας νοιάζει περισσότερο; Το δίπλωμα οδήγησης στα 17 ή πώς εκπαιδευόμαστε, πριν πάρουμε το τιμόνι στα χέρια μας και βγούμε στους δρόμους;

Το τυράκι με το δίπλωμα στα δεκαεπτά

Η πρόταση του Πάνου Καμμένου για απόκτηση του διπλώματος οδήγησης από τα 17 ταιριάζει γάντι με τη λογική, που έχουν αντιμετωπίσει μέχρι τώρα όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις τη νεολαία του τόπου. Δηλαδή με μέτρα που δεν κοστίζουν τίποτα, αλλά αναφέρονται στη βιτρίνα και όχι στην ουσία του θέματος.

Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός, για να αντιληφθείς την απύθμενη έλλειψη κυκλοφοριακής αγωγής του μέσου Έλληνα οδηγού, πεζού, ποδηλάτη ή μοτοσικλετιστή. Και δεν θα μπορούσε βεβαίως να είναι και αλλιώς τα πράγματα, αφού από την πρώτη στιγμή που βλέπει το φως ένα Ελληνόπουλο, προσλαμβάνει μόνον αρνητικές εικόνες και εμπειρίες.

Στις ΗΠΑ απαγορεύεται να παραλάβεις το μωρό σου από το μαιευτήριο, αν δεν προσέλθεις με το κατάλληλο παιδικό καθισματάκι για το αυτοκίνητο. Εδώ κυκλοφορούν τα παιδιά ελεύθερα μέσα στα Ι.Χ., χωρίς ζώνες και καθισματάκια ή μεταφέρονται στην αγκαλιά. Ο μπαμπάς υποφέρει από αχρωματοψία στο κόκκινο, οι πεζοί ζουν σαν θηράματα λόγω έλλειψης υποδομών και η Τροχαία πέρα βρέχει.

Το μάθημα της Κυκλοφοριακής Αγωγής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο, τα Πάρκα Κυκλοφοριακής Αγωγής έχουν στοιχειώσει στην πλειοψηφία τους και τα παιδιά μας μεγαλώνουν με λάθος πρότυπα και χωρίς ίχνος Παιδείας για ένα –στην κυριολεξία- ζωτικής σημασίας θέμα.

Το κερασάκι στην τούρτα αποτελεί το απαρχαιωμένο σύστημα εκπαίδευσης και εξέτασης των υποψήφιων οδηγών και κάπως έτσι βγαίνουμε στον δρόμο απροετοίμαστοι και έχοντας να αντιμετωπίσουμε τον νόμο της ελληνικής ζούγκλας της ασφάλτου. Το ζητούμενο έπρεπε λοιπόν να είναι, πώς να μάθουμε να κινούμαστε από μικροί με ασφάλεια στους δρόμους, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες και πώς να εκπαιδεύονται και να αξιολογούνται σωστά οι νέοι οδηγοί .

Ας φροντίσουμε πρώτα γιαυτά και μετά συζητάμε για τα όρια ηλικίας. Το ίδιο δεν κάνουμε όμως και στην Παιδεία, όπου όλο το βάρος δίνεται στον τρόπο των Πανελλαδικών εισαγωγικών εξετάσεων στα Πανεπιστήμια και όχι στην άθλια ποιότητα των υποχρεωτικών βαθμίδων εκπαίδευσης, που φέρνουν μόνιμα τη χώρα μας στις τελευταίες θέσεις των πανευρωπαϊκών κατατάξεων;

Best of internet