Φερστάπεν, ο μελλοντικός παγκόσμιος πρωταθλητής;

Ο Νίκος Τσιώκος γράφει για τον Μαξ Φερστάπεν, το στοιχεία που τον διακρίνουν και το πώς μπορεί να εξελιχθεί σ' έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή!

Φερστάπεν, ο μελλοντικός παγκόσμιος πρωταθλητής;

Μαξ Φερστάπεν. Ένα όνομα που στο μέλλον θα συζητηθεί πάρα πολύ αν συνεχίσει όπως ξεκίνησε. Έχοντας τη... στάμπα του ότι ο πατέρας του, Γιος, ήταν πρώην πιλότος της Formula1 και μπήκε με έμμεσο τρόπο στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού κλήθηκε να αποδείξει το άκρως αντίθετο.

Συνάμα, δεν είχε και πολλά χιλιόμετρα στις μικρότερες κατηγορίες των μηχανοκίνητων σπορ, αφού η καριέρα του σε αυτά ξεκίνησε μόλις πέρυσι. Συγκεκριμένα, είχε 12 αγώνες, 4 νίκες, 3 pole και 7 παρουσίες στο βάθρο στο Florida Winter Series, 33 αγώνες, 10 νίκες 7 pole και 16 πόντιουμ στη Formula 3, όπου ήρθε τρίτος στη βαθμολογία, ενώ παράλληλα εκτελούσε χρέη δοκιμαστή στην Toro Rosso.

Μάλιστα, πήρε μέρος σε πρώτες περιόδους ελεύθερων δοκιμών και φέτος κέρδισε μία θέση βασικού πιλότου στην ομάδα της Φαένζα. Γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις και κριτική προς το πρόσωπό του από... πολλούς και διάφορους. Ωστόσο, δεν πτοήθηκε, διατήρησε χαμηλά το κεφάλι και απλά... ξεδίπλωσε το ταλέντο του στην πίστα και όχι μόνο!

Άλλωστε, ο καθένας κρίνεται, τη στιγμή που έντονες ενστάσεις υπήρχαν και για τον Κίμι Ραϊκόνεν το 2001, όταν η Παγκόσμια Ομοσπονδία Αυτοκινήτου του έδωσε δοκιμαστικά την αγωνιστική άδεια για τέσσερις αγώνες και ο Iceman απέδειξε ότι μπορούσε να ανταπεξέλθει τερματίζοντας έκτος στο πρώτο Γκραν Πρι της Αυστραλίας για λογαριασμό της Sauber.

Για να επανέλθουμε στον πιτσιρικά Ολλανδό, παρά το ότι στο ντεμπούτο του δεν είχε κλείσει καν τα 18 χρόνια ζωής (17 ετών και 166 ημερών), έδειξε από πολύ νωρίς ότι δεν μπήκε τυχαία στην F1.

Μέτρησε δέκα τερματισμούς εντός των βαθμών, με την τέταρτη θέση να είναι το καλύτερο αποτέλεσμα, ωστόσο το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμα και στις εγκαταλείψεις του έδειξε πως έχει τσαγανό, υπομονή και ωριμότητα, τη στιγμή που στο ενεργητικό του είχε πολλές εκπληκτικές προσπεράσεις. Μία εξ' αυτών, μάλιστα, ψηφίστηκε ως η καλύτερη ενέργεια της φετινής χρονιάς, ενώ κατ' εμέ δίκαια αναδείχτηκε ρούκι και προσωπικότητα της σεζόν.

Καλύτερος ρούκι επειδή λίγοι κλέβουν τις εντυπώσεις στην παρθενική τους σεζόν και προσωπικότητα διότι έδειξε ότι αξίζει να βρίσκεται στην F1 ακόμα και σε τόσο μικρή ηλικία. Μάλιστα, αν συνεχίσει όπως ξεκίνησε, δεν πάρουν τα... μυαλά του αέρα και δε χάσει τα στοιχεία που διαθέτει αυτή τη στιγμή, τότε δεν αποκλείεται (όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται τώρα) να έχουμε στη... διάθεσή μας έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή!

Υ.Γ.: Θα κάνω και ένα... σύντομο ταμείο για τη σεζόν. Η Mercedes ήταν και πάλι αχτύπητη και το απέδειξε περίτρανα, όμως αυτό που μπορεί να κρατήσει κανείς ήταν η επιστροφή της Ferrari. Η Scuderia έθεσε έναν στόχο, τον πέτυχε και πλέον έχει τον πήχη ψηλά ενόψει 2016. Μακάρι να γίνει το ίδιο και με τη McLaren, καθώς η F1 χρειάζεται τις δύο πιο ιστορικές ομάδες της να είναι στα ψηλά και όχι να... χαροπαλεύουν! Κι ας είναι ανταγωνιστική και μία τρίτη (στον ανταγωνισμό δε λέμε όχι).