Aλόνσο: «Ε όχι και πιο αργός από τον Φερστάπεν»

O Ισπανός υποστηρίζει, ότι οι οδηγοί της Formula 1 είναι σαν το καλό κρασί. Δηλαδή όσο μεγαλώνουν και ωριμάζουν, γίνονται καλύτεροι και όχι πιο αργοί!

Aλόνσο: «Ε όχι και πιο αργός από τον Φερστάπεν»

Μπορεί να συμπληρώνει εφέτος μία δεκαπενταετία στη Formula 1, ωστόσο ο Φερνάντο Αλόνσο πιστεύει ακράδαντα, ότι εξακολουθεί να είναι γρηγορότερος από τους νεαρότερους αντιπάλους του, όπως ο 19χρονος Μαξ Φερστάπεν ή ο 20χρονος Εστεμπάν Οκόν.

 

Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Ισπανού στον ιστότοπο F1i.com, όπου είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Όταν σταματήσω κάποτε, τότε θα το κάνω όχι επειδή είμαι πολύ αργός, αλλά πολύ κουρασμένος. Ίσως να θέλεις να σταματήσεις, γιατί υπάρχει και μία άλλη ζωή. Γιαυτό σταματάς. Όχι, επειδή είσαι τρία, τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου πιο αργός από ότι πριν 20 χρόνια».

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής υποστήριξε επίσης, ότι η ηλικία δεν κάνει έναν οδηγό αγώνων πιο αργό. «Δεν είναι όπως σε άλλα αθλήματα, όπου παίζει καθοριστικό ρόλο η φυσική κατάσταση. Εδώ περιστρέφονται όλα γύρω από τη μηχανή, το αυτοκίνητο. Δεν βλέπω κανένα σημείο, στο οποίο να καταγράφει πτώση η καμπύλη της προσωπικής μου απόδοσης. Είναι περισσότερο μία κανονική γραμμή εξέλιξης, βάσει της οποίας μπορείς να γίνεσαι συνέχεια καλύτερος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αλόνσο και για να το θεμελιώσει χρησιμοποίησε το παράδειγμα του Σουμάχερ. Όπως υπενθύμισε ο οδηγός της McLaren, «αυτό μπορούσαμε να το δούμε και στην περίπτωση του Μίκαελ. Ήταν 37 ετών, όταν αποχώρησε για πρώτη φορά. Όμως ακόμη και τότε πάλευε μαζί μου για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σημείωνε νίκες στους αγώνες. Παρόλα αυτά σταμάτησε στο τέλος της σεζόν».

Για τον Αλόνσο το πρόβλημα εστιάζεται αλλού μετά από 19, 20 χρόνια στη Formula 1. Συγκεκριμένα μιλά για πνευματική κόπωση, καθώς «δεν υπάρχει ούτε μία ημέρα, που δεν σκέφτεσαι ήδη από το πρωινό τη διατροφή σου. Δεν υπάρχει ούτε μία ημέρα, όπου να μπορείς να κάνεις κάτι, χωρίς να σκεφτείς τον κίνδυνο ενός ενδεχόμενου τραυματισμού. Σε τελική ανάλυση θα έχεις την επόμενη εβδομάδα αγώνα».

Το συμπέρασμα του Ισπανού ακούγεται λογικό και αυτονόητο: «Όταν έχεις αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή σου σε αυτό το άθλημα, τότε έρχεται κάποτε η στιγμή, που σου φαίνεται ελκυστική μία κανονική ζωή. Εστω και αν συνεχίζεις να νικάς ακόμη».