Ζοσέ, μας λείπεις!

Το gazzetta.gr, εμπνευσμένο από τo video της Heineken με την ομιλία του Ζοζέ, γράφει για την μεγαλύτερη προπονητική απουσία από τους ευρωπαϊκούς πάγκους, καθώς και για την ομάδα που θα μας λείψει περισσότερο τα χειμωνιάτικα βράδια της Τρίτης και της Τετάρτης!

Συνήθως, παρακολουθώντας με αγωνία την κλήρωση για τους ομίλους του Champions League, αν δεν είσαι Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ προτιμάς η ομάδα σου να μην βρεθεί στο δρόμο της. Σε όποια κατάσταση κι αν είναι, το όνομά της προκαλεί, όπως και να το κάνουμε, ένα δέος στο θεσμό. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και με τις ομάδες του Ζοσέ Μουρίνιο.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Η παράδοση του Πορτογάλου στην Ευρώπη ξεκίνησε με το Κύπελλο UEFA του 2003, όταν ήταν ακόμα στον πάγκο της Πόρτο. Απέκλεισε, στον δρόμο για τον τελικό τον Παναθηναϊκό και κατάφερε στη Σεβίλλη να κάμψει την αντίσταση της Σέλτικ με 3-2 Έχοντας αιχμή του δόρατος τον Ντερλέι, δυναμικό κέντρο με τους Κοστίνια, Μανίσε και Αλένιτσεβ, καθώς και τον Ντέκο σε ρόλο σολίστα, η Πόρτο παρουσίασε μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα, δείχνοντας για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό πως οι ομάδες του Μουρίνιο αποτελούν εξαιρετικά δύσκολο αντίπαλο.

Η πορεία των «Δράκων» με τον Ζοσέ στον πάγκο της συνέχισε να εξελίσσεται και από την κορυφή του UEFA, την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε σε αυτή του Champions League. Το εύκολο πέρασμά της από τους ομίλους συνδυάστηκε με πρώτο νοκ-άουτ αντίπαλο τη νυν ομάδα του Μουρίνιο, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Με δύο γκολ του ΜακΚάρθι η Πόρτο κατάφερε να γυρίσει το πρώτο ματς στην Πορτογαλία, στο οποίο οι Άγγλοι προηγήθηκαν και έδωσε προβάδισμα στην ομάδα του (2-1). Στη ρεβάνς, το 1-0 έδινε πρόκριση στη Γιουνάιτεντ. Όμως το γκολ του Κοστίνια στο τελευταίο λεπτό την άφησε εκτός Ευρώπης.

Επόμενο θύμα των Δράκων ήταν η Λιόν και ακολούθησε η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Στον τελικό του Γκελσενκίρχεν, αντίπαλος ήταν ένα άλλο αουτσάιντερ. Η Μονακό του Άκη Ζήκου. Η Πόρτο όμως ήταν ασταμάτητη. Με τον Ντέκο σε μεγάλο βράδυ, οι παίκτες του Μουρίνιο επικράτησαν 3-0 και ο τεχνικός από το Σετούμπαλ σήκωσε για πρώτη φορά την Κούπα με τα μεγάλα αυτιά. Το όνομά του, πλέον είχε εκτοξευθεί στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο.

Ο Ζοσέ Μουρίνιο καταφέρνει να αλλάζει ριζικά την ψυχολογία, τη φιλοσοφία και το αγωνιστικό στιλ των ομάδων που αναλαμβάνει. Συνήθως το κάνει στις δεύτερες χρονιές του στον πάγκο τους. Αυτό έγινε και με την Ίντερ, την οποία οδήγησε σε ένα φανταστικό τρεμπλ, συνδυάζοντας το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ιταλίας με το Champions League. Οι Νερατζούρι περίμεναν 45 χρόνια για να ανέβουν στο υψηλότερο σκαλί της Ευρώπης και μάλλον θα περίμεναν ακόμα περισσότερο, αν δεν ήταν ο Πορτογάλος.

Πιθανότατα, το πιο δύσκολο τεστ του ήταν ο ημιτελικός. Εκεί όπου βρήκε την πανίσχυρη Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα, η οποία είχε κατακτήσει τον τίτλο την προηγούμενη χρονιά και έδειχνε ως το μεγάλο φαβορί για να τα καταφέρει. Η σύγκρουση των ομάδων έμοιαζε να φέρνει αντιμέτωπες δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αγωνιστικές φιλοσοφίες. Από τη μία η επιθετική, ελεύθερη, με το tiki-taka να κυριαρχεί προσέγγιση της ομάδας της Βαρκελώνης και από την άλλη οι «πολεμιστές» του Μουρίνιο, προσηλωμένοι μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο στην τακτική του προπονητή τους και πανέτοιμοι να εκμεταλλευτούν το παραμικρό λάθος του αντιπάλου. Ο Ζοσέ ήταν ο νικητής. Στον τελικό βρήκε τη Μπάγερν και με δύο γκολ του Μιλίτο, κατέκτησε μια ακόμα ευρωπαϊκή Κούπα.

Ο μύθος του στο Champions League είχε πλέον γραφτεί για τα καλά. Στην πρώτη του κατάκτηση, μεταμόρφωσε ένα από τα μεγαλύτερα αουτσάιντερ του θεσμού σε Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Και στη δεύτερη, πήρε μια ομάδα που είχε ξεχάσει τι θα πει ευρωπαϊκή επιτυχία, επιβαρυμένη με τη «ρετσινιά» του λούζερ, για να την κάνει την απόλυτη «refuse to lose» πρωταγωνίστρια. Δημιούργησε ποδοσφαιριστές-κλειδιά, επηρέασε την ψυχολογία των αντιπάλων και ξεκίνησε μια σχολή, η οποία τελευταία κερδίζει όλο και περισσότερους μιμητές. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν προπονητή που από το 2003 μέχρι το 2012 δεν πέρασε ούτε μια χρονιά χωρίς να κατακτήσει τουλάχιστον έναν τίτλο! Ο τρόπος που ζει τα ματς, οι αλληλεπιδράσεις του με παίκτες και αντίπαλους προπονητές και όλο το attitude που προκύπτει από συμπεριφορές και δηλώσεις τον κάνουν μια κλασική persona της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης!

Η φετινή σεζόν τον βρίσκει σε μια ακόμα ομάδα που ψάχνει την αναδόμηση. Ο λόγος φυσικά για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία στην μετά-Φέργκιουσον εποχή δυσκολεύτηκε πολύ, αλλά φέτος το πήρε επιτέλους απόφαση. Αποφάσισε να συνδέσει την πορεία της με τον προπονητή που πολλοί στο Old Trafford έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ως ιδανικό διάδοχο του Σερ Άλεξ, από την πρώτη στιγμή που ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους πάγκους.

Όπως και ο Μουρίνιο, η Γιουνάιτεντ έχει τη δική της ιστορία στην Ευρώπη. Μετά το μακρινό 1968, ο Άλεξ Φέργκιουσον την επανέφερε σε τροχιά πρωταθλητριών Ευρώπης, κατακτώντας μαζί της τον αξέχαστο τίτλο του 1999, καθώς και αυτόν του 2008. Η περίφημη τάξη του '92 με κορυφαίους εκπροσώπους της τον Ράιαν Γκιγκς, τον Ντέιβιντ Μπέκαμ, τον Πολ Σκόουλς, τα αδέρφια Νέβιλ και τον Νίκι Μπατ ήταν μια κλασική εικόνα για όσους μεγάλωσαν με Champions League τις δύο τελευταίες δεκαετίες. O τρόπος με τον οποίο κατέκτησε τον τίτλο στον τελικό της Βαρκελώνης, με τη Μπάγερν να προηγείται μέχρι τη συμπλήρωση 90 λεπτών και τη Γιουνάιτεντ να σηκώνει τελικά την Κούπα στην παράταση, την έβαλε για τα καλά στο Πάνθεον.

«Πρέπει να διαβεβαιώσουμε ότι ο σύλλογος θα είναι εκεί που πρέπει να είναι. Στο Champions League», είπε σε μία από τις πρώτες του συνεντεύξεις Τύπου ο Πορτογάλος, οριοθετώντας εξαρχής τους στόχους. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» είναι καταδικασμένοι να πρωταγωνιστούν όχι μόνο στην Αγγλία, αλλά και στην Ευρώπη.

Παράλληλα, στα χρόνια του «Φέργκι» η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατάφερε να πολλαπλασιάσει τους οπαδούς της σε όλο τον κόσμο και να αυξήσει δραματικά την εμπορική δύναμη και την αξία του ονόματός της. Το δικό της δρόμο ακολούθησε στη συνέχεια η Μπαρτσελόνα, εκμεταλλευόμενη την αγωνιστική επανάσταση που έφερε ο Πεπ Γκουαρδιόλα. Είναι λοιπόν δεδομένο πως η φετινή της απουσία έχει αρνητικό αντίκτυπο σε κάθε γωνιά του πλανήτη!

Η προσπάθεια του Μουρίνιο και της Γιουνάιτεντ στο εξαιρετικά ανταγωνιστικό Πρωτάθλημα της Premier League θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και τόσο για τον ίδιο, όσο και για τους διοικούντες τους «Κόκκινους Διάβολους», αλλά και τον κόσμο, δεν υπάρχει άλλη επιλογή διαθέσιμη πλην της επιστροφής στο Champions League...

Βέβαια, μέχρι να επιστρέψει ο Ζοζέ παρέα με τον Ζλάταν και να ακουστούν ξανά τα... βιολιά στο Old Trafford, η Heineken «φρόντισε» έτσι ώστε ο Μουρίνιο να πρωταγωνιστήσει σε ένα video που κάνει κάθε ποδοσφαιρόφιλο να μετράει τις ώρες ανάποδες μέχρι τη σέντρα.

Είμαστε όλοι οι «εκλεκτοί» και μας το λέει ο ίδιος ο «Special One» ανάμεσα σε καταιγίδες και βροντές, από το... ρετιρέ του, πίνοντας μπύρα. Είναι από τα trailer που τα βλέπεις, μετά παίρνεις τηλέφωνο τους κολλητούς σου και οργανώνεις την ιδανική ποδοσφαιρική βραδιά γιατί... έχει αγώνα σήμερα!

Ζοζέ, του χρόνου σε περιμένουμε και εσένα στη «γιορτή»

«Πάντα ήμουν πολύ επιθετικός στην προσέγγισή μου, με ό,τι ρίσκο αυτό μπορεί να ενέχει. Θα ήταν εύκολο να επικεντρωθώ στα τρία τελευταία χρόνια της ομάδας και να πω "Ας δουλέψουμε και ας προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στο Champions League". Αλλά προτιμώ να είμαι επιθετικός και να πω ότι θέλουμε να το κατακτήσουμε»

- Στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και με δεδομένο ότι η ομάδα  δεν συμμετέχει στη φετινή διοργάνωση.

«Μια μέρα θα ήθελα ο Πεπ Γκουαρδιόλα να κατακτήσει αυτή τη διοργάνωση σωστά. Αν πω στην UEFΑ τι πραγματικά νομίζω και αισθάνομαι, η καριέρα μου θα τελειώσει αμέσως. Αντιθέτως, θέλω να ρωτήσω κάτι κι ελπίζω μια μέρα να πάρω απάντηση. Γιατί;» 

- Μετά τον αποκλεισμό της δικής του Ρεάλ Μαδρίτης από τη Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του Champions League.

«Αν ήθελα να έχω μια εύκολη δουλειά, θα έμενα στην Πόρτο. Όμορφη μπλε καρέκλα, το τρόπαιο του Champions League. Πρώτα ο Θεός και μετά εγώ»

- Όταν ανέλαβε την Τσέλσι.

«Καταλαβαίνω γιατί ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον είναι λίγο συναισθηματικός. Έχει κάποιους από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο και θα έπρεπε να τα είχαν πάει καλύτερα. Σίγουρα σε λυπεί όταν η ομάδα σου κυριαρχείται από αντιπάλους που έχουν χτιστεί με το 10% του δικού σου μπάτζετ». 

- Μετά τον αποκλεισμό της νυν ομάδας του, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από την Πόρτο στο Champions League.

«Είμαι ο προπονητής του μεγαλύτερου συλλόγου στην Αγγλία. Θα επικεντρωθώ στη δουλειά μου και στο κλαμπ μας»

- Μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

«Δεν έχει σημασία το πως αγωνιζόμαστε. Αν εσύ έχεις μια Ferrari και εγώ ένα μικρότερο αυτοκίνητο, για να σε νικήσω στην κούρσα θα πρέπει να σου σκάσω το λάστιχο ή να βάλω ζάχαρη στο ντεπόζιτό σου»

- Για τις κριτικές που άκουγε όταν ήταν στον πάγκο της Ίντερ.

«Υπάρχουν ομελέτες και αυγά. Χωρίς αυγά δεν έχεις ομελέτες. Εξαρτάται από την ποιότητα των αυγών. Στο σούπερ μάρκετ έχεις ποιότητας α', β' και γ' αυγά. Κάποια είναι πιο ακριβά και σου δίνουν καλύτερες ομελέτες»

- Για την σημασία του έμψυχου δυναμικού και την απουσία χρημάτων για την ενίσχυσή του.

«Αν ο σύλλογος αποφασίσει να με απολύσει λόγω αποτελεσμάτων, είναι μέρος του παιχνιδιού. Αν αυτό συμβεί θα είμαι εκατομμυριούχος και θα βρω άλλη ομάδα μετά από δύο μήνες»

- Για την περίπτωση απόλυσής του.

«Καλύτερα να παίξω με 10 ποδοσφαιριστές, παρά να περιμένω κάποιον που θα έρθει καθυστερημένος στο πούλμαν μας»

- Για την φιλοσοφία του.

«Πρέπει πραγματικά να πιστεύει ότι είμαι σπουδαίος Τύπος.  Πρέπει να το πιστεύει, γιατί αλλιώς δεν θα μου έδινε τόσα πολλά».

- Για τον... Θεό.