Οι 10 καλύτερες ομάδες στην ιστορία της Premier League

Οι 10 καλύτερες ομάδες στην ιστορία της Premier League

Με την Μάντσεστερ Σίτι να δείχνει ασταμάτητη, το FourFourTwo φτιάχνει την λίστα με τις δέκα καλύτερες ομάδες στην ιστορία της Premier League.

10. Αρσεναλ 1997-98
Οι επόμενες ομάδες της Αρσεναλ ήταν καλύτερες τεχνικά, αλλά πολλοί παίκτες που αντιμετώπισαν και τις δύο υποστηρίζουν ότι η πρώτη πρωταθλήτρια ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ ήταν καλύτερη συνολικά. Συνδύασαν την επιθετική φιλοσοφία με το physical game, χάρη στη συνύπαρξη μιας μοντέρνας, ξένης επιθετικής γραμμής με μια παραδοσιακή αγγλική αμυντική τετράδα. Βασικά, περισσότερη και από την τεχνική ποιότητα της, αυτή η ομάδα ήταν περισσότερο γνωστή για άλλες ικανότητες: Ρυθμός, δύναμη και αντοχή. Η επιτομή αυτών ήταν η τετράδα στα χαφ: Εμανουέλ Πετί και Πατρίκ Βιεϊρά έκαναν... μπούλινγκ στους αντιπάλους, ο Ρέι Πάρλορ μεταμορφώθηκε υπό τις οδηγίες του Βενγκέρ και έτρεχε συνεχώς μπροστά-πίσω, ενώ ο Μαρκ Οβερμαρς πρόσφερε εντυπωσιακή επιτάχυνση. Το playmaking γινόταν από την επιθετική γραμμή: Ο Ντένις Μπέργκαμπ ήταν ο καλύτερος του πρωταθλήματος και η ευφυία του έδεσε τέλεια με την ταχύτητα του Ανελκά. Το πρώτο μισό της σεζόν της Αρσεναλ δεν ήταν κάτι τρομερό αλλά οι 13 νίκες σε 14 ματς στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένων 12 αγώνων χωρίς να δεχθεί γκολ, σήμαινε κατάκτηση του τίτλου δύο αγωνιστικές πριν το τέλος.

9. Μάντσεστερ Γ. 2007-08
Μια πραγματικά αξιομνημόνευτη ομάδα που είχε τα πάντα. Ο Φαν Ντερ Σαρ ήταν ξανά στα καλύτερα του ενώ οι Φέρντιναντ και Βίντιτς ήταν το καλύτερο αμυντικό δίδυμο στην Αγγλία. Πιο μπροστά, οι Σκόουλς, Χάργκριβς και Κάρικ ήταν αναμφίβολα οι τρεις πιο έξυπνοι Αγγλοι μέσοι της γενιάς τους, ενώ η επιθετική τριάδα των Ρονάλντο-Τέβες-Ρούνεϊ λειτουργούσε μια χαρά, με τον αντίπαλο να μην ξέρει από πού θα το βρει... Ο Κριστιάνο, ειδικά, ήταν ασταμάτητος και αυτή η σεζόν τον βοήθησε να κατακτήσει την Χρυσή Μπάλα. Το supporting cast ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό: Οι Παρκ Γι-Σουνγκ, Φλέτσερ και Ο' Σέι δεν ήταν και οι πιο σεβαστοί ποδοσφαιριστές αλλά ήταν έξυπνες τακτικές επιλογές που βοηθούσαν στο να "ακυρώνονται" οι αντίπαλοι μέσα από τα φιλοσοφημένα πλάνα τακτικής του Σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Στην πραγματικότητα, πάντως, αυτή η Γιουνάιτεντ ήταν περισσότερο ευρωπαϊκή και λιγότερο αγγλική ομάδα, παίρνοντας το πρωτάθλημα από την Τσέλσι του Αβραμ Γκραντ μόνο για δύο βαθμούς.

8. Μάντσεστερ Γ. 1999-00
Μοιάζει εγκληματικό να συμπεριλάβεις αυτή την ομάδα και όχι αυτή του τρεμπλ την προηγούμενη σεζόν, αφού τα επιτεύγματα του 1998-99 ήταν σίγουρα πιο αξιομνημόνευτα. Το 1999-00, όμως, η Γιουνάιτεντ βελτίωσε τη συγκομιδή της κατά 12 βαθμούς ενώ πέτυχε και 17 περισσότερα γκολ. Το 1998-99 χρειάστηκαν ένα comeback για να κατακτήσουν τον τίτλο την τελευταία αγωνιστική για ένα βαθμό, το 1999-00 το κατέκτησαν με +18! Βασικά ήταν η ίδια ομάδα με αυτή του τρεμπλ: Η καλύτερη τετράδα του κέντρου στην εποχή της Premier League ήταν αυτή με τους Μπέκαμ, Σκόουλς, Κιν και Γκιγκς, ενώ μπροστά το επιθετικό δίδυμο των Κόουλ-Γιορκ έπαιρνε βοήθειες από Σέριγχαμ και Σόλσκιερ. Ο Σιλβέστρε έδινε έξτρα λύσεις πίσω και η μόνη αδυναμία ήταν στο τέρμα, όπου ο Μπόσνιτς δεν αποδείχθηκε άξιος αντικαταστάτης του Σμάιχελ.

7. Λέστερ 2015-16
Η απίστευτη κατάκτηση του τίτλου από την Λέστερ ήταν τόσο απρόσμενη, ώστε να μοιάζει αδύνατο να την συγκρίνεις με τις επιτυχίες των μεγάλων ομάδων. Αν ξεχάσεις όμως ότι δεν το υπολόγιζε κανείς, θα δεις ότι ήταν μια κυριαρχική κατάκτηση τίτλου με ένα εντυπωσιακό +10, αφού η Λέστερ έχασε μόνο τρία ματς. Η ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι, βασικά, άλλαξε τους κανόνες, αφού την ώρα που άλλοι είχαν εμμονή με την κατοχή μπάλας, αυτή ήταν μια ομάδα αντεπιθέσεων. Ο Βάρντι έσπασε το ρεκόρ της Premier League σε ό,τι αφορά το σκοράρισμα σε σερί ματς, ο Μαχρέζ ήταν ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος ενώ ο Καντέ ήταν μια αποκάλυψη, κάνοντας ξανά δημοφιλή τον ρόλο του κλασικού αμυντικού χαφ. Συνολικά ήταν μια υπέροχη ομάδα, η οποία είχε απάντηση σε κάθε ερώτηση. Η πιο απρόσμενη πρωταθλήτρια Αγγλίας, έχει θέση στη λίστα με τις καλύτερες ομάδες της χώρας.

6. Μάντσεστερ Γ. 1993-94
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν μόνιμη πρωταθλήτρια στα πρώτα χρόνια της Premier League, αλλά αυτός ήταν ο πιο κυριαρχικός θρίαμβος της των 90's: Μια λαμπρή, τρομερή, σταθερή ομάδα, η οποία παρέμεινε στην κορυφή στα 40 από τα 42 παιχνίδια της. Τακτικά, ήταν 4-4-2, αλλά μάλλον ήταν η πρώτη ομάδα της Premier League με 4-2-3-1. Ο Κιν συνέθεσε ένα τρομακτικό δίδυμο στα χαφ με τον Ινς, δύο από τους Σαρπ, Καντσέλσκις και Γκιγκς έδιναν ταχύτητα στα άκρα ενώ μπροστά ο υπέροχος Καντονά μάγευε παίζοντας ως ελεύθερος πίσω από τον φορ παλαιάς κοπής όπως ο Χιουζ. Η αμυντική τετράδα σπάνια άλλαζε: Ο Ιργουιν ήταν πάντα εκεί, οι στόπερ Μπρους και Πάλιστερ έχασαν μόνο ένα ματς ο καθένας, ο Πάρκερ δύο. Και ο Σμάιχελ ήταν ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος. Καμία ομάδα δεν είχε ελπίδα...

5. Τσέλσι 2005-06
Αυτή η Τσέλσι δεν θεωρείται τόσο καλή όσο αυτή της προηγούμενης σεζόν που επίσης είχε κατακτήσει τον τίτλο, αλλά ήταν σχεδόν τόσο καλή: Μόνο τέσσερις λιγότεροι βαθμοί και τα ίδια γκολ ενεργητικό. Ο Λάμπαρντ "πυροβολούσε", ο Ντρογκμπά βελτιωνόταν και ο Κρέσπο επέστρεψε από τον δανεισμό του για να βάλει κάποια κρίσιμα γκολ. Δεν υπήρχε ο ίδιος δυναμισμός από τους Νταφ και Ρόμπεν, αλλά ο Τζο Κόουλ έγινε βασικός και ουσιαστικά ήταν αυτός που κλείδωσε τον τίτλο με ένα υπέροχο γκολ επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Stamford Bridge. Ο Εσιέν, εν τω μεταξύ, ήταν η προσθήκη-κλειδί, προσθέτοντας έξτρα δύναμη στη μηχανή της Τσέλσι. Κάτι έλειπε από αυτή την ομάδα πάντως... Ισως το απρόβλεπτο στο παιχνίδι της και κάποιες περισσότερες αξιομνημόνευτες στιγμές. Σε ό,τι αφορά τα στατιστικά της όμως και την κυριαρχία της επί των αντιπάλων της, αυτή είναι η πιο υποτιμημένη πρωταθλήτρια ομάδα της Premier League.

4. Μάντσεστερ Γ. 2008-09
Υπάρχει μια σύγκριση με την πρωταθλήτρια του 1999-00 που θα πρέπει να γίνει: Ενώ η προηγούμενη σεζόν και στις δύο περιπτώσεις έχει μείνει περισσότερο στο μνήμη λόγω των επιτυχιών στο Champions League, έγινε καλύτερη ομάδα την επόμενη. Ενώ την προηγούμενη σεζόν η Γιουνάιτεντ πήρε το πρωτάθλημα με αντίπαλο την Τσέλσι του Γκραντ, το 2008-09 τερμάτισαν μπροστά από την Λίβερπουλ του Μπενίτεθ, ίσως την καλύτερη ομάδα στην εποχή της Premier League που δεν κατέκτησε τον τίτλο. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο δεν ήταν τόσο τρομακτικός και η απουσία του Χάργκριβς ήταν πλήγμα, αλλά η Γιουνάιτεντ πρόσθεσε τον Μπερμπάτοφ στην επίθεση της. Ενώ το 2007-08 της έλειψε μερικές φορές μια σταθερή παρουσία στην περιοχή, ο Βούλγαρος το 2008-09 έφερε ύψος και εξυπνάδα. Πιο εντυπωσιακό από όλα, πάντως, ήταν το σερί 14 clean sheets από τον Νοέμβριο ως τέλη Φεβρουαρίου, το μεγαλύτερο σχετικό σερί στην ιστορία της Premier League. Δεν ήταν μια εντυπωσιακή ομάδα, αφού η Γιουνάιτεντ πέτυχε 9 λιγότερα γκολ σε σχέση με την 2η Λίβερπουλ, από την οποία έχασε εντός και εκτός έδρας, αλλά ήταν ένα τρομερό σύνολο.

3. Τσέλσι 2016-17
Είναι πάντα δύσκολο να αξιολογήσεις πρόσφατα επιτεύγματα σε ένα ιστορικό hall of fame, αλλά κανείς δεν θα πρέπει να αμφισβητεί την κλίμακα της περσινής κατάκτησης του τίτλου από την Τσέλσι. Σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές σεζόν στην ιστορία της Premier League, η ομάδα του Αντόνιο Κόντε πήρε 93 βαθμούς, η 2η καλύτερη επίδοση έπειτα από αυτή του 2004-05- και έδειξε την σημασία της τακτικής. Μετά το άσχημο ξεκίνημα, η Τσέλσι του φθινοπώρου άλλαξε σε 3-4-3 και πήρε 12 σερί νίκες με έξι clean sheets, με αποτέλεσμα από την 8η θέση να γίνει το φαβορί για τον τίτλο. Οι αντίπαλοι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους πλάγιους μπακ Μάρκος Αλόνσο και Μόουζες, ενώ ο Αζάρ ξεκινούσε από αριστερά και έκοβε μέσα, με τον Ντιέγκο Κόστα να σκοράρει συνεχώς. Αμυντικά, η τριάδα κράτησε γερά ενώ ο Καντέ αποδείχθηκε η μεταγραφή της σεζόν, προσθέτοντας αστείρευτη ενέργεια και κλεψίματα. Ο Κόντε βρήκε θέση και για τον σταθερό στις ασίστ Φάμπρεγας, μετά τα προβλήματα των πρώτων εβδομάδων. Οι πρωταθλητές της Τσέλσι πριν δύο χρόνια έπεσαν μετά την γραμμή, ενώ αυτή συνέχισε.

2. Τσέλσι 2004-05
Η πρώτη σεζόν του Ζοσέ Μουρίνιο στην Αγγλία βασίστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε μια σταθερή άμυνα, αφού η Τσέλσι δέχθηκε μόνο 15 γκολ και είχε 25 clean sheets, παραμένοντας ακόμη και σήμερα η ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς στην Premier League: 95. Η σεζόν άρχισε ήρεμα σε ό,τι αφορά την επίθεση, με την ομάδα να εξαρτάται πολύ από τις στημένες φάσεις για να σκοράρει. Η είσοδος του Ρόμπεν, όμως, μετέτρεψε την Τσέλσι σε μια έξοχη επιθετική δύναμη επίσης, βασιζόμενη πολύ στην ταχύτητα των Ρόμπεν και Νταφ, οι οποίοι κατέστρεφαν τους αντιπάλους στην κόντρα. Ο Ντρογκμπά δεν είχε βρει ακόμη τα πατήματα του αλλά ο Γκούντγιονσεν βοήθησε πάρα πολύ ενώ ο Λάμπαρντ έβγαινε σταθερά μπροστά για να μετατραπεί σε έναν εκπληκτικό επιθετικό μέσο. Ο αμυντικός χαφ Μακελελέ, εν τω μεταξύ, ήταν εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι στο 4-3-3 της Τσέλσι, η οποία πήρε κεφάλι από τις πρώτες αγωνιστικές και έφτασε μέχρι το τέλος.

1. Αρσεναλ 2003-04
Αλλοι θριάμβευσαν με περισσότερους βαθμούς ή κατακτώντας και το Champions League. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την Αρσεναλ ως αήττητη όμως, παραμένει ένα πραγματικά αξιομνημόνευτο επίτευγμα: Κάτι που δεν είχε ξαναγίνει από τον 19ο αιώνα. Τα αήττητα σερί συχνά χαρακτηρίζονται από δυνατές άμυνες αλλά αυτή η Αρσεναλ ήταν μια απίστευτα επιθετική ομάδα, η οποία είχε την ταχύτητα του Ανρί, την δημιουργία του Μπέργκαμπ και την σταθερότητα στο σκοράρισμα και από τις δύο πλευρές, με τους Λιούνγκμπεργκ και Πιρές. Οι Ζιλμπέρτο Σίλβα και Βιεϊρά έδιναν τη δύναμη που συχνά λείπει από την Αρσεναλ την τελευταία 10ετία, ενώ ο Κάμπελ ήταν ο μοναδικός φυσικός αμυντικός σε μια οπισθοφυλακή που είχε τους Ασλεϊ Κόουλ, Λαουρέν και Τουρέ, τρεις παίκτες που έπαιζαν πιο μπροστά αλλά ο Βενγκέρ τους γύρισε στην άμυνα, περιγράφοντας έτσι την έμφαση του στην τεχνική ικανότητα. Ο Λέμαν, εν τω μεταξύ, είναι στη μνήμη όλων για τις γκάφες του αλλά στην πρώτη του σεζόν στην Premier League απλά δεν έχασε ποτέ. Η Αρσεναλ είχε την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, μπορούσαν να κυριαρχήσουν στην κατοχή μπάλας και να είναι το ίδιο αποτελεσματικοί και στις αντεπιθέσεις. Υπάρχει λόγος για τον οποίο το "μηδέν ήττες" της Αρσεναλ, αντί του "95 βαθμοί" της Τσέλσι, παραμένει το πιο σεβαστό στατιστικό στοιχείο στην ιστορία της Premier League.