To τραγούδι της Νιούκαστλ

Η Νιούκαστλ βαδίζει στο δρόμο της επιστροφής στην Premier League και ο Θάνος Σαρρής γράφει για τον Ράφα Μπενίτεθ και το πρότζεκτ της αναγέννησης, που έχει αλλάξει την αύρα στο St. James' Park.

Ο Ράφα Μπενίτεθ συνεχίζει να στέκεται στα περιθώρια βελτίωσης, ακόμα όταν όλα στους Τζόρντις μοιάζουν σχεδόν άψογα. Όπως για παράδειγμα το πρώτο γκολ απέναντι στην Ίπσουιτς, την οποία οι «καρακάξες» πέρασαν με 3-0, αν και θα μπορούσαν να βάλουν κι άλλα, πριν την έκτη σερί νική τους σε όλους τις διοργανώσεις και την ισοπέδωση της Πρέστον για το Λιγκ Καπ με 6-0. Μετά τη σέντρα, οι παίκτες του Ράφα άλλαξαν τη μπάλα 22 φορές μέχρι ο Αγιόθε Πέρεθ να την στείλει στα δίχτυα. Οι αντίπαλοι το μόνο που έκαναν ήταν να κοιτούν. Στις μεταβιβάσεις, την ανάπτυξη και τις ευκαιρίες που φτιάχνει η Νιούκαστλ, αντανακλάται μια ψυχολογία εντελώς διαφορετική από πέρυσι. Είναι σαν ο πάντα μουντός ουρανός του Τάινσαϊντ να φωτίζεται από την ελπίδα για επιστροφή.

Ο Μπενίτεθ δεν είχε κάποιον δεσμό με την πόλη και τον κόσμο της. Δεν είχε παίξει ποτέ για την ομάδα, δεν την είχε αναλάβει στο παρελθόν, ούτε έκανε καριέρα αλλού έχοντας ρίζες από τον βορρά και μια αιώνια επιθυμία να τον οδηγήσει στη δόξα. Ρίσκαρε πολλά, όσον αφορά την υστεροφημία του, αναλαμβάνοντας πέρυσι τη Νιούκαστλ με στόχο την παραμονή, σε μια αποστολή που έδειχνε περισσότερο ως αυτοκτονίας, παρά ως σωτηρίας. Λίγους μόνο μήνες πριν, καθόταν στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης. Όμως η άφιξή του έφερε σε μια ομάδα που φλέρταρε με τον υποβιβασμό μια σχεδόν άγνωστη αύρα, μπολιασμένη από Champions League και εμπειρία σε πάγκους με τεράστια παράδοση και απαιτήσεις.

Ήταν φυσιολογικό, μετά τον υποβιβασμό, να επικρατεί μια απογοήτευση για το ότι ο Ισπανός δεν θα καταδεχθεί να βυθίσει την καριέρα του στην Championship. Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά. Επέλεξε να μείνει γιατί, όπως δήλωνε ο ίδιος από την αρχή της περιπέτειας στους Magpies, είδε «σπουδαία προοπτική σε έναν τεράστιο σύλλογο». Ακόμα κι αν έπρεπε να αναγεννηθεί από τις στάχτες του, η προοπτική υπήρχε. Δεν στάθηκε στους περιορισμούς και τις δυσκολίες, όπως αρκετοί προκάτοχοί του, αλλά στη δυνατότητα.

Ο Ράφα έμεινε, σπάζοντας ένα απογοητευτικό σερί αντιμετώπισης στη θέση του προπονητή υπό το καθεστώς ιδιοκτησίας του Μάικ Άσλεϊ. Είτε αυτό είχε να κάνει με συμπεριφορές όπως εκείνη απέναντι στον Χιούτον, ο οποίος έγινε από προσωρινός μόνιμος λόγω έλλειψης εναλλακτικών και απολύθηκε την επόμενη σεζόν έχοντας κερδίσει άνοδο και  με την ομάδα στα μέσα της βαθμολογίας, είτε με ατυχείς επιλογές όπως του Κινίαρ και του ΜακΛάρεν. Ωστόσο, για να το αλλάξει, επέβαλλε τους όρους του. Ο Μπενίτεθ θα έβγαζε στην επιφάνεια την προοπτική με τον δικό του τρόπο. Έχοντας καταφέρει να αλλάξει την ατμόσφαιρα στις κερκίδες ήδη λόγω της προσπάθειας του και της απόφασης να συνεχίσει, θα ήταν πλέον μάνατζερ, με την κανονική έννοια των αγγλικών κλαμπ. Όχι head coach με άλλους να παίρνουν κρίσιμες αποφάσεις για το ρόστερ και τη φιλοσοφία.

Ο φετινός μέσος όρος προσέλευσης στις κερκίδες του St James' είναι ο μεγαλύτερος από το 2008. Από το τελευταίο ματς της προηγούμενης σεζόν, η παρουσία του είχε γεννήσει μια ελπίδα, η οποία γινόταν εύκολα αντιληπτή από το τραγούδι του κόσμου. Η ομάδα του έπεφτε κι εκείνοι ξελαρυγγιάζονταν για τον προπονητή. Η σχέση των Τζόρντις με τον σύλλογο τους είναι μοναδική, ωστόσο διάφορες αποφάσεις της διοίκησης, όπως η επιλογή δυναμικού και προπονητών, η μετονομασία του γηπέδου, ο σάλος που προέκυψε με τη χορηγία της Wonga, καθώς και η η γραμμή ότι τα Κύπελλα δεν είναι προτεραιότητα, είχαν αποδυναμώσει τον δεσμό. Η εξάρα επί της Πρέστον στο Λιγκ Καπ έφερε τις «καρακάξες» στους οκτώ, όπου θα αντιμετωπίσουν τη Χαλ. Ο δρόμος για τα ημιτελικά είναι δηλαδή ανοιχτός. Πριν ακόμα μάθουν στον αντίπαλο, στο twitter οι οπαδοί ξεκίνησαν την κουβέντα για την δυναμική του Μπενίτεθ στους τελικούς και στα νοκ-άουτ. Ονειρεύονται... Γουέμπλεϊ και αυτό είναι κάτι που τα τελευταία χρόνια ούτε καν τολμούσαν να κάνουν.

Μεθοδικός κι εργατικός, ο Μπενίτεθ στηρίζει πολλά στη λεπτομερή προετοιμασία της ομάδας του, δουλεύοντας στα αδύνατα σημεία του εκάστοτε αντιπάλου. Ο Τζέιμι Κάραγκερ, που τον είχε προπονητή στη Λίβερπουλ, το έθεσε ως εξής: «Οι αντίπαλοι μισούσαν να παίζουν απέναντί μας. Τα παιχνίδια ήταν απαίσια γι' αυτούς, γιατί δεν τους δίναμε καθόλου χώρο για να αναπνεύσουν. Αν με ρωτάτε να σας πω την λέξη που άκουγα περισσότερο στους αγώνες και τα παιχνίδια ήταν "συμπαγής". Μετά από ένα χρόνο δουλειάς με τον Ράφα, ήμασταν σαν ρομπότ. Με αυτό εννοώ ότι ξέραμε ακριβώς τι ήθελε να κάνουμε και πότε να το κάνουμε». Χρόνο ακόμα δεν έχει κλείσει στη βόρεια Αγγλία, ωστόσο είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα είναι δική του και βγάζει αυτοματισμούς και συνδυασμούς βγαλμένους από τη δουλειά του. 

Το καλοκαίρι άφησε σε δεύτερο πλάνο την μεταγραφή απόκτησης νεαρών παικτών με στόχο την εξέλιξη προκειμένου να ανέβει η αξία τους και βασίστηκε σε έτοιμους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι γνωρίζουν τις απαιτήσεις και το δύσβατο μονοπάτι της Championship ή σε νεαρότερους που ωστόσο μπορούσαν να προσφέρουν άμεσα, όπως ο Χέιντεν από την Άρσεναλ και ο Γενντλίν από την Τότεναμ.  Παράλληλα, άνοιξε το ροτέισιον και απέφυγε την υπερεξάρτηση από συγκεκριμένες μονάδες, κάνοντας επιλογές που διαμόρφωσαν ένα ρόστερ γεμάτο ισορροπία. Ο Ντουάιτ Γκέιλ, για παράδειγμα, ο οποίος ήρθε έναντι 10 εκατομμυρίων από την Κρίσταλ Πάλας, είναι πρώτος σκόρερ στην κατηγορία. Όμως η επιθετική λειτουργία δεν είναι μονοδιάστατα βασισμένη πάνω του. Έχει σημειώσει το 36.7% των γκολ της ομάδας του, αλλά υπάρχει πάντα ο Μίτροβιτς και ο Πέρεθ. Ενίσχυσε τα άκρα με Ατσού και Ρίτσι, τον άξονα με Ντιαμέ και και Χέιντεν, ολόκληρη την άμυνα με τους Κλακ, Χέινλι, Γεντλίν.

Η φετινή Νιούκαστλ είναι περισσότερο ευέλικτη, προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του κάθε ματς. Μπορεί να παίξει με βαθιές μπαλιές απέναντι σε έναν αντίπαλο όπως η Νόριτς και στο επόμενο ματς να ανοίξει χώρους με κατοχή και κοντινές πάσες, να παίξει από τον άξονα και από τα άκρα, να βρει γκολ από στημένα (ήδη διψήφιο αριθμό φέτος, όταν τα τρία τελευταία χρόνια είχε μονοψήφιους). Είναι, επίσης, ομάδα με χαρακτήρα, αποφασιστικότητα, πλάνο στη διαχείριση του αγώνα όταν παίρνει το προβάδισμα και κατοχή όχι απλά για την κατοχή, αλλά με δουλεμένες κινήσεις μεταφοράς της μπάλας στο αντίπαλο 1/3 και στη δημιουργία διαδρόμων. 

Η Νιούκαστλ δεν παίζει φέτος στην Premier League, αλλά ο υποβιβασμός μοιάζει να λειτούργησε καθαρτικά. Το St James' τραγουδά ξανά γεμάτο ελπίδα και ικανοποίηση, βλέποντας την ομάδα του να λειτουργεί και πάλι σε σωστά πρότυπα εντός κι εκτός γηπέδου. Έχει τον Ράφα σε πρώτο πλάνο όσον αφορά την αναμόρφωση, κάνει όνειρα για Κύπελλο και θεωρεί σχεδόν βέβαια την επιστροφή στη μεγάλη κατηγορία, με πολύ καλύτερες βάσεις και νοοτροπία. Και κρίνοντας από την εικόνα στο γήπεδο και τον τρόπο διαχείρισης του Μπενίτεθ, μάλλον έχει δίκιο.