Πώς ο Σάντσες δίνει νέα διάσταση στην επίθεση της Άρσεναλ

Ο Seb Stafford-Bloor γράφει για τον Αλέξις Σάντσες, που εξελίσσεται στον επιθετικό που έψαχνε για χρόνια ο Βενγκέρ.

Ακόμη ένα καλοκαίρι ήρθε και πέρασε και η Άρσεναλ, με όλο τον σεβασμό στον Λούκας Πέρεθ, δεν αγόρασε επιθετικό κλάσης. Πολλά μεγάλα ονόματα εμφανίστηκαν στον Τύπο ως πιθανοί στόχοι, όμως ο Βενγκέρ έκανε ό,τι και τα προηγούμενα καλοκαίρια: δεν αγόρασε κανέναν τους.

Μέχρι τώρα στη σεζόν, όμως, φαίνεται ότι σωστά έπραξε. Ο Αλέξις Σάντσες κλήθηκε να καλύψει το κενό και να γίνει ο Νο 1 επιθετικός του Αλσατού. Στο ξεκίνημα τα πράγματα δεν ήταν τόσο ρόδινα για τον Χιλιανό. Στην πρεμιέρα με την Λίβερπουλ ήταν άφαντος. Εκείνο το απόγευμα είχε κάνει μόλις 16 πάσες, από τις οποίες οι 12 βρήκαν συμπαίκτη του. Μόλις 5 στις 8 στο τρίτο της επίθεσης και μόλις 1 στην αντίπαλη περιοχή. Έμοιαζε σαν μία από τις αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες του Βενγκέρ όλα αυτά τα χρόνια να αλλάξει θέση σε έναν από τους παίκτες του.

Τελευταία, όμως, ο Σάντσες τα πηγαίνει περίφημα και έχει βελτιώσει όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Πλέον, και σκοράρει και μοιράζει ασίστ. Η εμφάνισή του με την Λουντογκόρετς στο Champions League ήταν η καλύτερή του στη σεζόν.

Η μετάβαση στην κορυφή της επίθεσης για παίκτες όπως ο Σάντσες δεν είναι καθόλου εύκολη. Γι’ αυτό και ο Χιλιανός προκαλεί θαυμασμό με αυτό που κάνει. Έχει όλα τα στοιχεία, που τον κάνουν πολύτιμο και στη νέα του θέση.

Όπως είναι λογικό αυτό που κάνει ο Σάντσες είναι κάπως ανορθόδοξο. Έχει περισσότερες επαφές με την μπάλα σε σχέση με κάποιον καθαρόαιμο επιθετικό, με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι αμυντικοί να αιφνιδιάζονται και να μην μπορούν να τον αντιμετωπίσουν σωστά. Οι Βούλγαροι δεν ήξεραν αν πρέπει να του δώσουν χώρο ή να τον παίξουν από κοντά.

Στο τέλος έκαναν και τα δύο. Δεν ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου, όμως ήταν συνεχής κίνδυνος. Αυτή η αξία δεν φάνηκε απαραίτητα στο δικό του επίπεδο εμφάνισης, αλλά στο γεγονός ότι επέτρεψε στους συμπαίκτες του να λάμψουν. Ο Σάντσες μονοπώλησε το ενδιαφέρον των αντιπάλων και ειδκά στο πρώτο ημίχρονο ο Γουόλκτο μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τους κενούς χώρους.

Εδώ έρχεται το πλεονέκτημα που έχει δημιουργήσει ο Βενγκέρ. Ένας πιο στατικός επιθετικός, όπως ο Ζιρού για παράδειγμα, μπορεί να είναι απειλητικός, όμως στο τέλος είναι προβλέψιμος. Σε αντίθεση με τον Σάντσες, που μπορεί να κάνει διαφορετικά πράγματα.

via GIPHY

Είναι πολύ δύσκολο να αμυνθείς απέναντι στην Άρσεναλ με τον Χιλιανό στην κορυφή. Μπορεί να κρατήσει μπάλα, να κάνει κατά μέτωπο επίθεση, να ντριμπλάρει, να σουτάρει, να πασάρει, να παίξει μέχρι και με πλάτη. Αν απλώσει όλα του τα όπλα είναι απλά εφιάλτης για τον αντίπαλο.