Ο ανεπαρκής Φελαϊνί και ο δυνατός ανταγωνισμός (vids+pics)

Ο Alex Kemble συγκρίνει τον Φελαϊνί με τους μέσους των διεκδικητών του τίτλου και εξηγεί γιατί ο καθένας λειτουργεί τόσο καλά στον ρόλο του.

Φαίνεται ότι επιτέλους η ομάδα του Ζοσέ Μουρίνιο αρχίζει να δένει. Το 4-1 επί της Λέστερ πριν τρεις βδομάδες ήταν το πρώτο ματς που η Γιουνάιτεντ έπαιξε με τόσο υψηλό τέμπο, το οποίο θεωρούταν δεδομένο στην εποχή του Φέργκιουσον. Και παρότι το 1-1 με την Στόουκ δεν ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, ηο μακροπρόθεσμο πρότζεκτ του Μουρίνιο έδειξε ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση. 

Ο... πάγκος του Γουέιν Ρούνεϊ βοήθησε στη συμπίεση του σχήματος της ομάδας, κυρίως επειδή ο Χουάν Μάτα και ο Τζέσε Λίνγκαρντ πλέον μπορούν να τακτοποιηθούν στην 11άδα. Αμφότεροι συνέκλιναν προς τον άξονα πανέξυπνα απέναντι στη Λέστερ, ενώνοντας τις γραμμές με ταχύτατες κοντινές πάσες και κυριαρχώντας της μεσαίας γραμμής του Ρανιέρι, που υποστηριζόταν από δύο άτομα. Εξίσου σημαντική ωστόσο ήταν η ικανότητα των «Κόκκινων Διαβόλων» να παρατάξουν έναν κανονικό αμυντικό μέσο στην νίκη τους επί των «Αλεπούδων». Αυτή είναι η μεγαλύτερη αδυναμία τους και για να κατακτήσεις το πρωτάθλημα, βασική ανάγκη στα περισσότερα ματς. Η τετράδα της άμυνας και οι πέντε στο μεσοεπιθετικό κομμάτι έχουν την ποιότητα που χρειάζεται ο πρωταθλητής, αλλά σε αντίθεση με τους αντιπάλους για τον τίτλο, η θέση του αμυντικού μέσου δείχνει να υστερεί.

Αλλαγμένος ρόλος

Ο σύγχρονος αμυντικός μέσος έχει εξελιχθεί αρκετά από την εποχή που οι τακτικές δυνάμεις του Μουρίνιο ήταν στο πικ τους. Τότε, ο Κλοντ Μακελελέ ήταν το πρότυπο του anchorman και οδήγησε την Τσέλσι σε σερί πρωταθλήματα. Ένας δυνατός, απλός μέσος, ο οποίος σπάνια έπαιρνε ρίσκα όταν είχε την κατοχή και κυριαρχούσε απέναντι σε οποιονδήποτε προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τον κενό χώρο.

Ο ρόλος έχει γίνει πολύ πιο τεχνικός το 2016. Η παγκόσμια τακτική μόδα έχει στραφεί στην έμφαση στο υψηλό πρέσινγκ και στο counter pressing. Ως συνέπεια, ο αμυντικός μέσος πλέον χρειάζεται να είναι πολύ πιο ικανός με τη μπάλα. Ο αγωνιστικός χώρος γίνεται όλο και πιο συμπιεσμένος, γεγονός που σημαίνει ότι άπαντες πρέπει να είναι επαρκής τόσο στο να κρατά τη μπάλα υπό πίεση, όσο και με το να ξεκινάει γρήγορα αντεπιθέσεις. Αυτό ισχύει για κάθε παίκτη, πόσω μάλλον για τον αμυντικό μέσο, ο οποίος στις μέρες μας πρέπει να τα κάνει όλα. Να ξεφεύγει από την πίεση ως εξτρέμ και να κάνει κάθετες σαν playmaker. Δυστυχώς, ο Μαρουάν Φελαϊνί δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες.

Τα μειονεκτήματα του Φελαϊνί

Ο Φελαϊνί πάντα έμοιαζε ιδανικός για παίκτης Μουρίνιο, λόγω της φήμης του που τον ήθελε να κάνει ό,τι του λέει ο προπονητής. Ακούει προσεκτικάα τις οδηγίες και προσπαθεί να φέρει εις πέρας το τακτικό πλάνο. Ωστόσο, η τεχνικό του ικανότητα υστερεί. Είναι βαρύς όταν η Γιουνάιτεντ έχει την κατοχή και ο τρόπος που κινείται και βάζει το σώμα του συχνά τον κάνει να χάνει τις δεύτερες ευκαιρίες για να τρυπήσει τον αντίπαλο και να αποφύγει την πίεση. Ο Βέλγος δεν είναι επίσης αρκετά αθλητικός.

Ο Φελαϊνί συχνά χάνεται στα ματς, αποτυγχάνει να καλύψει επαρκώς τους διαδρόμους για τις πάσες ή τους χώρους ανάμεσα στην άμυνα και το κέντρο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό μέρος της δουλειάς, αλλά ο Φελαϊνί δυσκολεύεται να το αντιληφθεί.  Και όπως φαίνεται, το μειονέκτημα της Γιουνάιτεντ στο αμυντικό χαφ ίσως αρκεί για να την αφήσει πίσω στη μάχη της κορυφής...

Τσέλσι - Ενγκολό Καντέ

Η αμυντική ευφυΐα του Καντέ είναι καλά καταγεγραμμένη. Κανείς στην Premier League δεν σταματά τις αντίπαλες επιθέσεις όπως ο Γάλλος. Ωστόσο, πέραν του εξαιρετικού διαβάσματος στο παιχνίδι, η αυτοπεποίθηση του Καντέ στην κατοχή ήταν βασικό πλεονέκτημα για την περσινή πορεία της λέστερ προς τον τίτλο. Η ικανότητα των Αλεπούδων να χτυπούν τον αντίπαλο στην αντεπίθεση ήταν βασική τακτική πέρυσι και πολλές από τις γρήγορες επιθέσεις τους δεν θα μπορούσαν να εκφραστούν χωρίς την πρώτη πάσα του Καντέ. Πρώτα ένα από τα περίφημα τάκλιν ή κλεψίματά του, μετά μια πανέξυπνη μπροστινή πάσα. Χωρίς τη συγκέντρωσή του υπό πίεση, ο Μαχρέζ και ο Βάρντι δεν θα έβρισκαν τους χώρους που είχαν. Με δεδομένο ότι ο Μουρίνιο λατρεύει τις αντεπιθέσεις, η ανεπάρκεια του Φελαϊνί σε αυτόν τον τομέα προκαλεί ανησυχία.

 

Έβερτον - Ίντρισα Γκουέιγ

Ο Γκουέιγ είναι ο παίκτης τον οποίο η Γιουνάιτεντ έπρεπε να αποκτήσει το καλοκαίρι. Με μόλις 7 εκατομμύρια, ο Σενεγαλέζος δείχνει το value for money της σεζόν. Μόνο ο Καντέ έκανε περισσότερα τάκλιν και κλεψίματα από αυτόν πέρυσι, με τον Γκουέιγ προς το παρόν να ηγείται στις λίστες των τάκλιν για το 2016/17 με 5.1 ανά ματς. Όπως και ο Καντέ, είναι πολύ ικανός στο ξεκίνημα των αντεπιθέσεων και στο να ξεχύνεται μπροστά με τη μπάλα. Τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση, ο 27χρονος είναι πιθανόν πιο αποδοτικός στη θέση του από κάθε αμυντικό μέσο που βρίσκεται στο ρόστερ της Γιουνάιτεντ.

Τότεναμ - Έρικ Ντάιερ

Ο Έρικ Ντάιερ της Εθνικής Αγγλίας είναι εξαιρετικά ψύχραιμος για την ηλικία του. Παρότι ο Ποκετίνο τον χρησιμοποιεί σε πιο συντηρητικό ρόλο από πολλούς αμυντικούς μέσους στα κορυφαία κλαμπ (συχνά τραβιέται πίσω λειτουργώντας ως τρίτος στόπερ), η ήρεμη αμυντική δουλειά του αποπνέει ένα αίσθημα ελέγχου σε όλους τους συμπαίκτες του. Ο Φελαϊνί είναι αρκετά ασταθής και χωρίς τακτική συνέπεια, γεγονός που βγάζει μια νευρικότητα στην ομάδα του Μουρίνιο.

Άρσεναλ - Γκρανίτ Τσάκα

Ο νέος Ελβετός μέσος της Άρσεναλ χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να προσαρμοστεί στην Αγγλία, αλλά όταν το κάνει οι οπαδοί θα δουν το τέλειο ταίριασμα. Δυνατός στα τάκλιν και ικανός να παίξει σε πιο προωθημένο ρόλο όποτε χρειάζεται, ο Τσάκα είναι εκείνο το είδος του Πατρίκ Βιεϊρά που η Άρσεναλ ψάχνει για χρόνια. Ο Ελβετός διεθνής ήδη μετρά περισσότερα τάκλιν (3.5 ανά ματς) και κοψίματα (2.4 ανά ματς)  από τον Φελαϊνί και αυτά τα νούμερα μόνο να βελτιωθούν μπορούν όταν προσαρμοστεί πλήρως στην Premier League.

Μάντσεστσερ Σίτι - Φερναντίνιο

Ας αφήσουμε την ανάλυση του Βραζιλιάνου στον προπονητή του, τον Πεπ Γκουαρδιόλα: «Ο Φερναντίνο μπορεί να κάνει τα πάντα», είπε πρόσφατα ο τεχνικός της Σίτι. «Αυτό που έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής θα ήταν αδύνατον χωρίς εκείνο. Είναι γρήγορος, έξυπνος, δυνατός στον αέρα και μπορεί να παίξει σε πολλές θέσεις. Μόλις βλέπει έναν χώρο, τρέχει αμέσως. Αν χρειάζεσαι κάποιον να διορθώσει κάτι, είναι επίσης εκεί. Αν μια ομάδα είχε τρεις Φερναντίνιο, θα ήταν πρωταθλήματος». Και ένας θα ήταν αρκετός για τη Γιουνάιτεντ.

Λίβερπουλ - Τζόρνταν Χέντερσον

Η επιλογή του Γίργκεν Κλοπ για τον αμυντικό χαφ είναι παρακαταθήκη της εξέλιξης του ρόλου την τελευταία δεκαετία. Ο Χέντσον ήταν πάντα ένας box to box μέσος, όμως φέτος η Λίβερπουλ τον τοποθέτησε σε πιο βαθιά θέση και ο Κλοπ θα είναι ικανοποιημένος με την ταχύτητα της προόδου. Ο 26χρονος Χέντερσον έχει βοήθειες από τον Μίλνερ, ο οποίος παίζει πλέον αριστερό μπακ. Ο πρώην «πασπαρτού» της Λιντς συχνά βρίσκεται στο πλάι του, διευκολύνοντας τον ρόλο του και μειώνοντας τους χώρους, στους οποίους πρέπει να λειτουργήσει. Ο Φελαϊνί πιθανότατα να ωφεληθεί από ένα αντίστοιχο σύστημα με αυτό του Κλοπ, αλλά με τον Μουρίνιο δεν είναι πολύ πιθανό.

Με δεδομένο ότι τα γερασμένα πόδια του Κάρικ δεν προσφέρουν μακροπρόθεσμη λύση και ότι ο Μόργκαν Σνάιντερλεν δεν δείχνει να βρίσκεται στα πλάνα του Μουρίνιο, η Γιουνάιτεντ απεγνωσμένα χρειάζεται να κοιτάξει για νέο αμυντικό χαφ τον Ιανουάριο. Χωρίς μια πιο βελτιωμένη λύση, ο τίτλος του 2016/17 ίσως απομακρυνθεί υπερβολικά...