Αμβούργο: Το εύκολο θύμα

Ο Λευτέρης Ντανοβασίλης γράφει για την απόλυση του Λαμπαντία, την πρόσληψη του Γκίζντολ και την παράνοια στο Αμβούργο.

Φαίνεται ότι ο Κίμιχ δεν λύτρωσε μόνο την Μπάγερν, αλλά κατά κάποιον τρόπο και τον Ντίτμαρ Μπάιερσντορφερ, που σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να απολύσει έναν προπονητή, που είχε πάρει αποτέλεσμα από τους Βαυαρούς. Η αλλαγή στον πάγκο του Αμβούργου ήταν προδιαγεγραμμένη.

«Θα χτίσω μνημείο στον Λαμπαντία με τα ίδια μου τα χέρια», έλεγε ο CEO και τεχνικός διευθυντής των Δεινοσαύρων πριν από μόλις 15 μήνες. Οι δυο τους είχαν μείνει μέχρι το πρωί στην pub «Erika's Eck» μετά την επική παραμονή στα μπαράζ με την Καρλσρούη πριν από δύο καλοκαίρια. Η θητεία του 50χρονου τεχνικού στον πάγκο αυτή τη φορά κράτησε 529 μέρες. Χρειάστηκαν λιγότερες για να μετατραπεί από «ήρωας» σε «εύκολο θύμα».

«Τα παιχνίδια απέναντι σε καλύτερους αντιπάλους, που έχουν την κατοχή δεν ήταν ποτέ το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Το πρόβλημά μας ήταν απέναντι σε χαμηλότερης δυναμικότητας αντιπάλους, που μας περίμεναν στην άμυνα», έλεγε ο Μπάιερσντορφερ πριν το ματς και ουσιαστικά δεν άφησε κανέναν στο σκοτάδι για το τι πρόκειται να συμβεί. Ακόμη και εκείνοι που μιλούσαν για την τελευταία ευκαιρία του Λαμπαντία κατάλαβαν ότι οι μέρες του είναι μετρημένες.

Τίποτα δεν ήταν ικανό να επηρεάσει την απόφαση του Γερμανού παράγοντα. Την περασμένη Πέμπτη (22/09), μάλιστα, ο Μπάιερσντορφερ συναντήθηκε με τον επενδυτή και μέτοχο (κατέχει το 11%) Κίνε στα γραφεία του τελευταίου. Επισήμως, το ραντεβού είχε να κάνει με τα οικονομικά του συλλόγου. Ποιος το πίστεψε είναι άλλο θέμα.

Πριν λίγες εβδομάδες ο Κίνε είχε θέσει τον στόχο του Αμβούργου για φέτος με συνέντευξή του στην Ostsee-Zeitung κάπου ανάμεσα στην 6η και στην 8η θέση. «Θα δούμε αν ο προπονητής μπορεί να την φέρει εκεί», συνέχισε, δείχοντας τις προθέσεις του. Η μεταγραφική πολιτική των Δεινοσαύρων το καλοκαίρι χαράχθηκε σε ένα ραντεβού στην Μαγιόρκα. Παρόντες ήταν οι Κίνε, Μπάιερσντορφερ, Γκέρναρντ (στενός συνεργάτης του Κίνε και πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου) και ο ατζέντης Στρουτ. Πουθενά ο Λαμπαντία...

Ο Στρουτ ξεκίνησε να συνεργάζεται με το Αμβούργο μετά από υπόδειξη του Ράινερ Κάλμουντ. Ο τελευταίος είχε μεγάλη εμπειρία από την Bundesliga με την Λεβερκούζεν, από την οποία είχε αποχωρήσει το 2004 και είναι στενός φίλος του Κίνε. «Οι αποτυχίες τον έκαναν να θέλει να αλλάξει τα πράγματα. Έτσι, ήθελε να επενδύσει σε νέους παίκτες και ζήτησε τη βοήθειά μου», αποκάλυψε ο 67χρονος πρώην παράγοντας στην FAZ.

Έχουμε, λοιπόν, φτάσει στο σημείο που από την τετράδα που είχε συναντηθεί στην Μαγιόρκα, ο Μπάιερσντορφερ στην ουσία να είναι μόνος και να μην μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις. Έπρεπε να ακολουθήσει την ουτοπία του επενδυτή. Επί των ημερών του έχουν αλλάξει δύο τεχνικοί διευθυντές, τρεις προπονητές, ενώ έχουν αποκτηθεί 30 παίκτες για περίπου 90 εκατ. ευρώ. Αποδέχθηκε χωρίς να το θέλει την επιθυμία του Κίνε να είναι και CEO και τεχνικός διευθυντής, όμως μοιάζει απλά σκιά του εαυτού του. Ένας άνθρωπος που πούλησε χωρίς να πιθανότατα να το θέλει την ψυχή του στον διάβολο. Ένας εκτελεστικός αντιπρόσωπος του Κίνε και των ανθρώπων του.

Ο Λαμπαντία δεν επιβίωσε, ο Μπάιερσντορφερ παραμένει στη θέση του, όμως μοιάζει να αναπνέει με δυσκολία. Οι αποφάσεις του χαρακτηρίζονται από λάθος επιλογές, ατολμία και κακή κρίση υπό την πίεση του ανθρώπου που χρηματοδοτεί τον σύλλογο. Ή πιο σωστά του ανθρώπου που τον κρατάει στην εντατική. Η ελπίδα είναι ακριβό πράγμα στο ποδόσφαιρο και σύμφωνα με τις φήμες ο Κίνε σκοπεύει να επενδύσει άλλα 100 εκατ. ευρώ τα επόμενα 2-3 χρόνια. Αυτή η ελπίδα είναι που στο τέλος κάνει το μεγαλύτερο κακό, καθώς στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια.

Η ασέβεια στον Λαμπαντία είναι κάτι που δεν μπορεί να συγχωρεθεί εύκολα. Κάθε εβδομάδα παρουσιαζόταν κοντά στην απόλυση και τις τελευταίες ημέρες έμοιαζε τελείως μόνος. Αν το πλάνο το περασμένο καλοκαίρι ήταν να του δώσουν τα επιθετικά όπλα, ώστε το Αμβούργο να παίζει θεαματικά, τότε θα έπρεπε να του δώσουν και χρόνο. Να μην τον πιέζουν με απόλυση σε κάθε στραβό αποτέλεσμα. Είναι δυνατόν κάποιος να επιλέξει την επίθεση αντί της άμυνας υπό αυτές τις συνθήκες;

«Δείχνουμε σεβασμό, είμαστε hanseatisch, γενναίοι, παίρνουμε την ευθύνη. Παίρνουμε πρωτοβουλία και είμαστε αληθινοί». Αυτό είναι το μόνο του Μπάιερσντορφερ, που τόσο εύκολα πρόδωσε στην περίπτωση του Λαμπαντία. Το περίφημο HSV-Leitbild πήγε πολύ εύκολα περίπατο. «Η απόλυση του Λαμπαντία δείχνει τον παραλογισμό του Αμβούργου», έγραψε η Welt. «Καλωσορίσατε και πάλι στο χάος», το Spox.

Ο ίδιος ο Λαμπαντία ποτέ δεν αρνήθηκε τις ευθύνες του. Η απόλυσή του έμοιαζε λογική συνέπεια των αποτελεσμάτων. Ο Μπάιερσντορφερ αποκάλυψε ότι του ζήτησε να συναντηθούν το πρωί της Κυριακής (25/09) στο γραφείο του, όμως εκείνος αρνήθηκε. Ήταν πολύ συναισθηματικός και ήθελε να μάθει την απόφαση από το τηλέφωνο. Όπως και έγινε. Ο παράγοντας του Αμβούργου ρωτήθηκε ξανά και ξανά για το τέλος της σχέσης τους στη συνέντευξη τύπου λίγο αργότερα.

Κάθε φορά έπαιρνε βαθιά ανάσα. Εξήγησε ότι οι 20 βαθμοί σε 22 ματς στο 2016 είναι η χειρότερη επίδοση στο πρωτάθλημα, ότι ακόμη και μετά τις ακριβές μεταγραφές του καλοκαιριού η πτωτική πορεία δεν ανακόπηκε, ότι απλά δεν υπάρχει καμία απολύτως εξέλιξη. «Δεν μιλήσαμε ποτέ για Champions League ή Ευρώπη», είπε σε ερώτηση για το αν οι απαιτήσεις δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα στο Αμβούργο. «Θέλαμε, όμως, να βελτιωθούμε».

Ο Λαμπαντία αποχαιρέτησε τον σύλλογο όπως έπρεπε: με ανοιχτό γράμμα στους οπαδούς, που τον στήριξαν. Στο ματς με την Λειψία, μάλιστα, βρήκαν την ευκαιρία να τα βάλουν όχι μόνο με την RB, αλλά και με τον Κίνε. Από το 2008 μέχρι σήμερα ο Αμβούργο έχει αλλάξει περισσότερους προπονητές από τις σεζόν που πέρασαν.

Αντικαταστάτης του θα είναι ο Μάρκους Γκίζντολ. Μία επιλογή που δείχνει την ατολμία της διοίκησης. Ο Κίνε θέλει επιθετικό ποδόσφαιρο χωρίς να έχει τα εργαλεία στην άμυνα. Στα παιχνίδια της Χόφενχαϊμ του Γκίζντολ είχαμε περισσότερα από 4 τέρματα μέσο όρο. Με τους αμυντικούς του Αμβούργου το πιθανότερο μοιάζει αυτός ο μέσος όρος να είναι των αντιπάλων...

«Ταιριάζει πολύ στο ρόστερ μας και ξέρει να δουλεύει με νεαρούς παίκτες», τόνισε ο Μπάιερσντορφερ, που παραδέχθηκε: «η ομάδα είναι δική μου». Ο νέος τεχνικός σε αφήνει κάπως αδιάφορο. Δεν έχει την προσωπικότητα να κάνει τη διαφορά. Μοιάζει ακόμη ένας κρίκος στην αλυσίδα των κακών επιλογών. Στο τέλος, υπάρχει ο κίνδυνος και η ίδια η ομάδα να χαθεί στην αδιαφορία. Και είναι, πλέον, ορατός. Ο Γκίζντολ αυτή τη φορά δεν θα είναι απλά το επόμενο θύμα. Θα είναι η προσωποποίηση της αποτυχίας των ανωτέρων του...