Nταβίντ Λουίζ: Μια ένοχη απόλαυση

Ο Νταβίντ Λουίζ επιστρέφει στην Premier League και ο John Robertson εξηγεί γιατί ο Βραζιλιάνος αμυντικός είναι τόσο παρεξηγημένος.  

Τα περίεργα μαλλιά και η λαμπερή παρουσία του Νταβίντ Λουίζ χάθηκαν από την Premier League όταν ο Βραζιλιάνος άφησε την Τσέλσι για την Παρί Σεν Ζερμέν το 2014. Από τα χαρακτηριστικά του τρεξίματα μέχρι την τάση του για γκάφες εντός και εκτός γηπέδου, ο Βραζιλιάνος ήταν ένας εύκολος στόχος για τους αντίπαλους οπαδούς, τους σχολιαστές και και όλους όσοι παραμένουν ενοχλημένοι από το γεγονός πως οι ποδοσφαιρικές τακτικές και συμπεριφορές έχουν αλλάξει από τα 50ς.

Φανταστείτε τη χαρά, λοιπόν, των οπαδών της Τσέλσι, όταν αποκαλύφθηκε πως την τελευταία μέρα του μεταγραφικού τσίρκου ο έμπειρος αμυντικός θα επιστρέψει στο δυτικό Λονδίνο για ένα ποσό της τάξεως των 30 εκατομμυρίων. Μπορεί το twitter να αντέξει τόσα memes;

Σημαντική προσθήκη

Ο Λουίζ είναι μπροστά από την εποχή του. Κάποιος πολύ παρεξηγημένος και ένας ποδοσφαιριστής ικανός να αποδώσει την ευρεία γκάμα ενεργειών που απαιτούνται από έναν κορυφαίο αμυντικό το 2016. Είναι η απόλυτη ένοχη απόλαυση ποδοσφαιριστή, αν και ο όρος "ένοχη" προκύπτει από την απουσία εκτίμησης των υπολοίπων. Ναι, είναι ικανός να κάνει χαζά λάθη, αλλά οι άλλες ικανότητές του φτάνουν και περισσεύουν για να τα υπερκαλύψουν. Ωστόσο, δεν είναι μόνο ο γράφων που πρέπει να είναι χαρούμενος. Η μεταγραφή έχει λογική για τον σύλλογο, τον παίκτη και τον προπονητή Αντόνιο Κόντε.

Δεν έχει σημασία πόσο δυνατά και πόσο συχνά το Stamford Bridge ξεσπά σε χειροκροτήματα περηφάνιας για τον Τζον Τέρι. Ο αρχηγός δεν μπορεί να γίνει νεότερος.  Ούτε και ο Γκάρι Κέιχιλ. Με τον Ματ Μιάζγκρα να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για εξελιχθεί ως δανεικός στη Φίτεσε και τον Κουρτ Ζουμά να μάχεται με τους τραυματισμούς, η Τσέλσι ήταν σε άμεση ανάγκη κεντρικών αμυντικών.

Εξοικείωση και 3-5-2

Με τρία κεντρικά μπακ, ο Κόντε πλέον έχει την επιλογή να εφαρμόσει το 3-5-2 που απέδωσε τόσο πολύ στην Ιταλία και τη Γιουβέντους. Οι τρεις της άμυνας μπορούν να επιτρέψουν στον Ιταλό να χρησιμοποιήσει ακραίους σε όλη την πλευρά και να χρησιμοποιήσει μαζί τον Ντιέγο Κόστα και τον Μίτσι Μπατσουαγί στην επίθεση. 

Αυτό είναι όχι και τόσο συνηθισμένο σύστημα για την Τσέλσι (και το αγγλικό ποδόσφαιρο γενικά, απλά ρωτήστε τους οπαδούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επί Φαν Χάαλ) και θα πάρει χρόνο στους παίκτες να συνηθίσουν τις αλλαγές. Φέρνοντας έναν παίκτη που γνωρίζει πολλά μέλη της 11άδας, η δουλειά του  Κόντε γίνεται λίγο ευκολότερη.

Το να κάνεις έναν νέο αμυντικό να αισθάνεται ευπρόσδεκτος και άνετος στο περιβάλλον του είναι αρκετά δύσκολο χωρίς παράλληλα να μάθει ολόκληρη την ομάδα και το νέο σύστημα. Ωστόσο, το πρώτο μέρος ήδη υπάρχει, με δεδομένες τις σχέσεις του Νταβίντ Λουίζ και το παρελθόν του στην ομάδα.

Σύμφωνα με  τα ρεπορτάζ η Τσέλσι προσπάθησε να αποκτήσει τον Καλιντού Κουλιμπαλί και τον Αλέσιο Ρομανιόλι νωρίτερα στη μεταγραφική περίοδο, αλλά εξασφαλίζοντας τον Λουίζ προσπερνά την περίοδο προσαρμογής που θα χρειάζονταν οι δύο αυτοί παίκτες, οι οποίοι δεν έχουν παίξει ποτέ στην Αγγλία. Όπως και η υπόλοιπη άμυνα, ο Λουίζ θα χρειαστεί χρόνο για να προσαρμοστεί αν τελικά ο Κόντε δοκιμάσει το 3-5-2, αλλά η επιστροφή του τουλάχιστον σημαίνει ότι υπάρχει κάποια εξοικείωση σ μια κατά τα άλλα ασυνήθιστη κατάσταση.

Καντέ και Λουίζ: Το τέλειο ταίριασμα

Πολλοί πιστεύουν ότι ο Λουίζ πρέπει να μάθει πως να είναι ένας "κανονικός αμυντικός", δηλαδή να μην ξεχνιέται ψηλά στον αγωνιστικό χώρο και αντίθετα να επικεντρώνεται στο να καθαρίζει τη μπάλα. Αυτή η άποψη είναι ξεπερασμένη και θα πρέπει να αποθαρρύνεται. Κυρίως για μια ομάδα σαν την Τσέλσι, από την οποία αναμένεται να νικά τα περισσότερα ματς της.

Το φυσικό παιχνίδι του Λουίς είναι αν κινείται ψηλότερα στον αγωνιστικό όταν πιστεύει ότι μπορεί να προσθέσει κάτι στην επίθεση (συχνά) και παίζοντας στην ίδια ομάδα με τον Ενγκολό Καντέ θα του παρέχει την απαραίτητη κάλυψη για να κάνει τις προωθήσεις του.

Ο Καντέ ήδη μένει πίσω ανάμεσα στους κεντρικούς αμυντικούς, όποτε ο Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς και ο Θέσαρ Αθπιλικουέτα ανεβαίνουν ψηλότερα για να υποστηρίξουν τον Αζάρ και του Γουίλιαν. Αν ο Κόντε παίξει με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, ο Λουίζ μπορεί να ανέβει και ο Καντέ να οπισθοχωρήσει χωρίς να χαλάσει το σχήμα.

Ο θάνατος του Νο. 10

Γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο για τα δεκάρια να βρουν χώρο για να αποδώσουν, κυρίως όταν αντιμετωπίζουν ομάδες με το δημοφιλές 4-2-3-1. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που πολλοί από τους πιο δημιουργικούς παίκτες του κόσμου ξεκινούν στα πλάγια πριν συγκλίνουν προς τα μέσα. Είναι ο μοναδικός χώρος για να βρουν χώρο ώστε να χρησιμοποιήσουν με τον κατάλληλο τρόπο τα ταλέντα τους. Είναι επίσης ο λόγος που πολλοί στατικοί παίκτες, όπως ο Σεσκ Φάμπρεγας, εξαφανίζονται.

Ένας άλλος τρόπος για να βρεθεί χώρος είναι να δοθεί δημιουργικός ρόλος σε έναν ποδοσφαιριστή που λειτουργεί βαθύτερα στο γήπεδο, όπως έκανε η Γιουβέντους με τον Αντρέα Πίρλο και η Μπάγερν Μονάχου με τον Τσάμπι Αλόνσο. Ο Λουίζ ίσως δεν έχει την ικανότητα στην πάσα των δύο προαναφερθέντων, όμως έχει την δυνατότητα να περάσει αντιπάλους και να κουβαλήσει τη μπάλα σε επικίνδυνες ζώνες.

Προκειμένου να τον εμποδίσουν, οι αντίπαλοι αμυντικοί χαφ θα πρέπει να πάρουν μέτρα στον αγωνιστικό χώρο για να τον αποκόψουν. Αυτό, με τη σειρά του, θα ανοίξει περισσότερους χώρους για ποδοσφαιριστές όπως ο Όσκαρ, ο Αζάρ και ο Γουίλιαν, οι οποίοι μπορούν γρήγορα να φτάσουν τη μπάλα στον Κόστα και τον Μπατσουαγί.

Γιορτάζοντας την τρέλα

Ας μην παρεξηγηθούμε: Ο Λουίζ δεν είναι ο τέλειος παίκτης. Όντως κάνει λαθη στην περιοχή του και είναι επιρρεπής στο να υποπίπτει σε αχρείαστα πέναλτι. Είναι το είδος ποδοσφαιριστή που συνδυάζει που συνδυάζει τη γελοιότητα με το μεγαλείο σε τέτοιο επίπεδο, ώστε μπορούμε να τον γιορτάζουμε ως διασκεδαστή με τον ίδιο τρόπο που τον αξιολογούμε ως ποδοσφαιριστή.

Τελικά, όμως, τα θετικά το στοιχεία είναι περισσότερα από τα αρνητικά και θα μπορούσε να θριαμβεύσει ως μέλος μια ταλαντούχας Τσέλσι. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η Premier League θα έχει περισσότερη πλάκα με τον Βραζιλιάνο ξανά στα λημέρια της.