Λούκας Πέρεθ, στην Αρσεναλ εσύ;

Από τα 700.000 του ΠΑΟΚ στα 20 εκατ. ευρώ και το Λονδίνο. Ο Γιώργος Καραμάνος ακολουθεί τη διαδρομή του Ισπανού επιθετικού και κατανοεί τι είδε σε αυτόν ο Αρσέν Βενγκέρ.

Τον μάθαμε στον ΠΑΟΚ. Οσο προλάβαμε και όσοι τον είδαμε δηλαδή στον έναν κανονικό χρόνο που βρέθηκε εκεί. Και βλέπεις τώρα εκείνο το deal που έκανε ο Φρανκ Αρνεσεν (κατά την πώληση του) να αποδίδει τρελούς οικονομικούς καρπούς και απορείς για το αν αξίζει τόσα. Στον Δικέφαλο του Βορρά τον αγόρασαν το 2013 από την Καρπάτι Λβιβ αντί μόλις 700.000 και τώρα θα εισπράξουν ως ποσοστό μεταπώλησης (30%) κοντά στα έξι εκατ. ευρώ. Είναι απίστευτα τα έσοδα για κάποιον που έβαλε μόλις εννέα γκολ με τη φανέλα τους. Δεν ήθελε να μείνει όμως ο Λούκας Πέρεθ. Γούσταρε να γυρίσει στην αγαπημένη του Κορούνια και να που στο φινάλε της γραφής άπαντες είναι ευτυχισμένοι.

Τώρα βέβαια αυτό το «άπαντες» ελέγχεται. Σίγουρα στον ΠΑΟΚ και την Λα Κορούνια κάνουν τούμπες από τα χρήματα που θα λάβουν (σ.σ.: τα 14 εκατ. πάνε στους Γκαγιέγος) από την μεταγραφή του Ισπανού φορ. Και απομένουν οι Λονδρέζοι. Αυτό είναι που ήθελαν οι οπαδοί; Δεν περίμεναν άραγε ένα μεγάλο όνομα; Είναι ο Λούκας Πέρεθ ο επιθετικός που θα κάνει τη διαφορά και θα διαφυλάξει με τα γκολ του ένα μέρος της υστεροφημίας του Αρσέν Βενγκέρ;

Η αλήθεια είναι ότι τέτοιος παίκτης δεν υπάρχει στην γραμμή κρούσης των Gunners. Με την έννοια ότι για επιθετικός πρεσάρει σαν τρελός, κάτι που πιστοποίησε και ο καινούργιος προπονητής του που τον επέλεξε: «Δεν είναι μόνο τα δικά του γκολ, αλλά και ο τρόπος που δουλεύει για την ομάδα και βοηθάει τους συμπαίκτες του». Υπάρχουν πολλές εικόνες από τη θητεία του στη Ντέπορ, όπου φώναζε σαν τρελός στους συμπαίκτες του να ακολουθήσουν το παράδειγμα του και να πρεσάρουν ψηλά με όλες τις δυνάμεις τους. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα δεν υπάρχει από την τελευταία αγωνιστική της σεζόν 2014-'15 στο «Καμπ Νόου».

Τότε που το κοινό της Μπαρτσελόνα είχε γεμίσει το γήπεδο για να πανηγυρίσει τον τίτλο και να αποχαιρετήσει τον Τσάβι. Ορεξάτος ο Λιονέλ Μέσι είχε γράψει το 2-0. Ωσπου ο Λούκας βγήκε μπροστά. Μείωσε, ούρλιαξε στους δικούς του να τα δώσουν όλα και έπιανε έναν έναν ξεχωριστά τον Μέσι, τον Νεϊμάρ, τον Τσάβι, τον Μασεράνο και τους ζητούσε να μην τα δώσουν όλα, να αφήσουν την ομάδα του να ισοφαρίσει και να σωθεί. Οπως και τελικά συνέβη.

 

Η γενικότερη πρώτη εικόνα όμως εκείνου του άγνωστου, που ξαφνικά εξελίχτηκε άμεσα σε σύμβολο επιβίωσης του club, οδήγησε στην απόφαση να πληρωθεί το 1,5 εκατ. ευρώ στον ΠΑΟΚ (σ.σ.: με το άνωθεν ποσοστό μεταπώλησης). Και ο Λούκας δικαίωσε στον υπέρτατο βαθμό. Εβαλε την περσινή περίοδο 17 γκολ και μοίρασε και 10 ασίστ και την έσωσε ξανά εκείνος. Είναι τεράστιο το νούμερο για μία ομάδα που σε γενικές γραμμές δεν είναι υπήρξε παραγωγική.

Ο Βίκτορ Σάντσεθ (που σαν να μην πέρασε ποτέ από τον πάγκο του Ολυμπιακού) τον απογείωσε με τον τρόπο που τον χρησιμοποίησε. Κάπως έτσι μετατράπηκε στον κορυφαίο matador της Ντέπορ από την εποχή που μεσουρανούσε ο Ντιέγκο Τριστάν. Ποτέ μετά από εκείνον έως και πέρσι δεν υπήρξε φορ στους Γκαγιέγος που να βρέθηκε έστω και για λίγο στην κορυφή των σκόρερ της La Liga και αυτό μιλάει από μόνο του ως σούπερ κατόρθωμα για το όχι και τόσο είναι η αλήθεια γεμάτο βιογραφικό για 28χρονο παίκτη.

 

Το πλεονέκτημα του είναι ότι μπορεί να κινείται στα πλάγια, επιτρέποντας στους μεσοεπιθετικούς να προωθούνται κάθετα. Ο,τι καλύτερο δηλαδή για τους Μεσούτ Οζίλ, Σάντι Καθόρλα ή οποιονδήποτε μπορεί να ανεβαίνει από πίσω. Ο Λούκας ξέρει καλή μπάλα. Αριστα κοντρολαρισμένος, σούπερ ταχύτατος με τη μπάλα και με ένα αριστερό που σκοτώνει. Κινείται παντού, ανοίγει χώρους, συνδυάζεται ιδανικά, παίζει για την ομάδα και όταν πρέπει να το βάλει εκείνος, το κάνει με εξαιρετικά ή και αεροπλανικά τελειώματα.

Ισως οι οπαδοί της Αρσεναλ να περίμεναν έναν φορ τύπου Λακαζέτ ή Βάρντι, αλλά ο Λούκας είναι περισσότερο μπαλαδόρος από αυτούς. Δεν διαθέτει όμως το κορμί και το know how για να παίζει στην περιοχή. Τη δουλειά του Ολιβιέ Ζιρού δηλαδή δεν μπορεί να την κάνει, μπαίνοντας μέσα στους σέντερ μπακ για να παλέψει. Και κάπου εκεί έρχεται το εύλογο ερώτημα: Στη Λα Κορούνια τον βοηθούσε ότι έπαιζε αρκετά στην κόντρα. Στο «Εμιρεϊτς» όμως με μία ομάδα που κάνει κυριαρχικό παιχνίδι και αναζητά πάντα τη νίκη σε επίπεδο πρωταθλητισμού, είναι βέβαιο ότι θα ταιριάξει;

Follow me: @jorgekaraman