Το νέο βέλος στη φαρέτρα του Κλοπ

Το νέο βέλος στη φαρέτρα του Κλοπ

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για τo ταίριασμα του Σαντίο Μανέ με τον Κλοπ και τη νέα διάσταση που δίνει στην επίθεση της Λίβερπουλ.

Είναι προφανές πως η πρεμιέρα σε ένα οποιοδήποτε πρωτάθλημα, πόσω μάλλον σε αυτό της Premier League, δεν προσφέρεται για συμπεράσματα. Ο ίδιος ο Γίργκεν Κλοπ έσπευσε να παραδεχθεί ότι οι πανηγυρισμοί μετά το 1-4 μέσα στο Emirates ήταν μεγάλο λάθος, αφού η πορεία του αγώνα έδειξε ότι οι Ρεντς θα μπορούσαν ακόμα και να ισοφαριστούν σε 4-4. Ο τρόπος όμως που η Λίβερπουλ ξεκίνησε το πρωτάθλημα με τη μόλις δεύτερη νίκη της στο γήπεδο της Άρσεναλ από το 2000 και κάποια συγκεκριμένα στοιχεία που έβγαλε στο παιχνίδι της, προσφέρονται για παρατηρήσεις. 

Ο τρόπος που οι Μέρσεϊσαϊντερς σκόρπισαν τους Κανονιέρηδες στο πρώτο εικοσάλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου θύμισε εκείνο το 1-4 μέσα στο γήπεδο της Μάντσεστερ Σίτι, στις πρώτες μέρες του Κλοπ στο Λίβερπουλ. Με το Φιρμίνο σε ρόλο false nine και την σωστή εφαρμογή του gegenpressing να εμφανίζει χώρους-βούτυρο στο ψωμί για τις γρήγορες κάθετες κινήσεις των επιθετικών των Ρεντς. Εκείνη η παράσταση, για την πραγματοποίηση της οποίας χρειάστηκε άψογη εφαρμογή του πλάνου και εκμετάλλευση των αδυναμιών του αντιπάλου, δεν είχε διάρκεια την περσινή σεζόν. Ο παράγοντας που φέτος δείχνει ότι μπορεί να την κάνει συχνότερη ονομάζεται Σαντίο Μανέ.

Είναι σημαντικό πρώτα να σημειωθεί πως η αντίπαλη άμυνα ήταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Χωρίς τους Μερτεζάκερ, Κοσιελνί, Παουλίστα, ο Βενγκέρ συνέθεσε ένα αμυντικό δίδυμο χωρίς καθόλου εμπειρία. Τον νεοαποκτηθέντα από την Μπόλτον 20χρονο Χόλντινγκ και τον Καλούμ Τσέιμπερς, που πέρυσι ξεκίνησε μόλις δύο ματς βασικός. Υπήρξαν απουσίες και αλλού. Για παράδειγμα, ένας έτοιμος Τσάκα δίπλα στον Κοκλαν θεωρητικά θα έδινε διαφορετική διάσταση στο αμυντικό τρανζίσιον, όμως το άπειρο κέντρο της άμυνας και η αδυναμία συντονισμού της συνολικής αμυντικής λειτουργίας, ήταν εκείνο ακριβώς που χρειαζόταν η επίθεση των Ρεντς.

Με τον Φιρμίνο ξανά σε ρόλο false nine στο 4-3-3, ένα σχήμα που θεωρητικά φέτος θα «φορεθεί» περισσότερο, ο Κλοπ είδε τους Κουτίνιο και Μανέ να κάνουν άνω-κάτω τους «Κανονιέρηδες». Οι κινήσεις προς τον άξονα σε συνδυασμό με αυτές του Φιρμίνο δημιουργούσαν διαδρόμους, oι Βαϊνάλντουμ-Λαλάνα βρίσκονταν κοντά τους και τα ανεβάσματα των μπακ κατέστρεφαν τις προσπάθειες για προσαρμογή της άμυνας πάνω στην τριπλέτα της επίθεσης. Ο Κλοπ το είπε ξεκάθαρα, μιλώντας για το ξεκίνημα του δεύτερου 45λέπτου: «Όταν χρησιμοποιήσαμε το πλήρες πλάτος του γηπέδου, η Άρσεναλ έπρεπε να τρέξει». Η Λίβερπουλ με τη σειρά της έδειξε αμυντικές αδυναμίες και έκανε λάθη που σε μια τέτοια προσέγγιση υψηλού πρέσινγκ και γρήγορου τρανζισιον είναι απαγορευτικά. Το «πούλημα» της μπάλας από τον Λαλάνα στη φάση του γκολ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Είχε προβλήματα αμυντικά από τις προωθήσεις των μπακ και από το γεγονός ότι υπήρχαν στιγμές που ο Χέντερσον έμοιαζε να τρέχει και να μην φτάνει. Επιθετικά όμως έδειξε ξανά εκείνη τη σπιρτάδα που σκόρπισε ενθουσιασμό στο Kop μετά το 1-4 επί της Μάντσεστερ Σίτι.

Η διαφορά στην εφαρμογή του πλάνου ήταν πως στο ένα επιθετικό «φτερό» δεν ήταν ο Λαλάνα, αλλά ο Μανέ, προσθέτοντας ταχύτητα, έκρηξη και δύναμη που πέρυσι έλειπαν. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η επιμονή του Κλοπ στην απόκτηση ενός ακόμα παίκτη από τη Σαουθάμπτον, έναντι μάλιστα 30 εκατομμυρίων λιρών, δεν αντιμετωπίστηκε από όλους θετικά, παρά τις τρομερές χρονιές του Σενεγαλέζου με τους Άγιους. Στη πρεμιέρα της Premier League, ο 24χρονος έδειξε ότι ταιριάζει γάντι στη λογική του gegenpressing. 

Ακούραστος με και χωρίς τη μπάλα, ο Μανέ ήταν εξαιρετικός στο να δημιουργεί χώρους, είτε συγκλίνοντας προς την περιοχή είτε από πιο πλάγιες θέσεις. Tαχύτατος και δυνατός στις μονομαχίες, ήταν μια διαρκής απειλή σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, ακόμα και στα σημεία όπου η Λίβερπουλ έδειχνε χαμένη. Σημείωσε ένα γκολ που θα βλέπουμε όλη τη σεζόν στα highlights, δείχνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι μπορεί να φτιάξει ευκαιρίες για τον εαυτό του και να σμπαραλιάσει τις αντίπαλες άμυνες. Βοήθησε πολύ τους συμπαίκτες του, ενώ ήταν εξαιρετικός και ανασταλτικά. Με έξι τάκλιν και οκτώ επανακτήσεις της μπάλας, τις περισσότερες στο ματς, έδειξε πως ο Κλοπ δεν είδε στο πρόσωπό του μόνο μια «σφαίρα» στην επίθεση, αλλά κάποιον που μπορεί να βοηθήσει το σύνολο σε κάθε έκφανση του παιχνιδιού. Συν τοις άλλοις είχε τα περισσότερα κερδισμένα φάουλ και 93% ποσοστό ευστοχίας στις πάσες. 

Πιθανότατα η σημαντικότερη κίνηση της Λίβερπουλ φέτος το καλοκαίρι ήταν ότι κράτησε τον Κουτίνιο. Πλέον όμως ο Βραζιλιάνος έχει έναν άξιο συμπαραστάτη στην επίθεση, ο οποίος θα βοηθήσει πολύ και το δικό του παιχνίδι. Ο Μανέ κάνει τη Λίβερπουλ λιγότερο προβλέψιμη, της δίνει ταχύτητα που έλειπε και μια διαφορετική διάσταση στην έκφραση των επιθέσεων. Απελευθερώνει τον Κουτίνιο και κάνει τα σχέδια που προσάρμοζαν την αμυντική συμπεριφορά του αντιπάλου πάνω του να τσαλακώνονται. Παράλληλα, η εργατικότητα και η προσήλωσή του είναι στοιχεία-κλειδιά για την συνεχή πίεση και τη γρήγορη επανάκτηση που απαιτεί η λογική του Κλοπ.

Εκτός από την ταχύτητα και την έκρηξη, ο Σενεγαλέζος είναι περισσότερο «επιθετικός» από τον Λαλάνα. Απειλεί περισσότερο, ψάχνει με περισσότερη συνέπεια τους διαδρόμους για την περιοχή, έχει μεγαλύτερη εκτελεστική δεινότητα. Και όπως έδειξε ο Κλοπ στην πρεμιέρα, η κοινή παρουσία τους στην 11άδα είναι εφικτή. Το νέο βέλος στη φαρέτρα του Γερμανού άφησε πολλές υποσχέσεις και δείχνει να ταιριάζει γάντι στην τακτική του.