Εσύ, Ιούδα, Γκονσάλο!

Εσύ, Ιούδα, Γκονσάλο!

Ο Γιώργος Καραμάνος στηρίζει-δικαιολογεί την «προδοσία» του φιλόδοξου Ιγουαΐν, βλέποντας ως ένοχη την κάθε Νάπολι που αθετεί τις δικές της υποσχέσεις-υποχρεώσεις.

ΟΚ, κατανοητό. Φιλούσε το σήμα στο σημείο της καρδιάς και το έδειχνε στο κοινό. Και όλος εκείνος ο λαός στα τσιμέντα του «Σαν Πάολο» αλάλαζε από ηδονή σε κάθε γκολ του, βλέποντας αυτή τη μικρογραφία του συναισθήματος που είχε για τον Μαραντόνα, να γεμίζει ένα κάποιο κομμάτι της ποδοσφαιρικής ψυχής του. Η αλήθεια είναι ότι ο Γκονσάλο Ιγουαΐν το πούλησε το οπαδιλίκι του. Ακούσια ή εκούσια, δεν έχει σημασία. Το έκανε και γι' αυτό του αξίζει να τ' ακούσει εν μέρει. Ετσι δεν γίνεται όμως με όλους του σιναφιού του; Κι εμείς το ίδιο δεν θα κάναμε;

Ωστόσο, δεν είναι και κάνα γέννημα θρέμμα Ναπολιτάνος. Στα τρία χρόνια που βρέθηκε εκεί, δεν μπορείς να πεις ότι έγινε ένα με τους κατοίκους, τη φτωχολογιά του ιταλικού Νότου ή ότι ένιωσε στο πετσί του τα προβλήματα της περιοχής. Μπαλίτσα έπαιξε και τίποτα περισσότερο. Σκόραρε, γούσταρε, πανηγύρισε έντονα, αποθεώθηκε, ένιωσε ένας μικρός Θεός της μπάλας. Καλή φάση. Αυτό και τέλος. Ούτε ο ηγέτης της επανάστασης κόντρα στον πλούσιο Βορρά, ούτε κάτι άλλο πιο σημαντικό για τη ζωή.

Βγήκαν ωστόσο, πολλοί, άπειροι και του τα έχωσαν. Πέταξαν τη φανέλα του στη λεκάνη της τουαλέτας, την έκαψαν, του ευχήθηκαν να πεθάνει. Η φωνή που δίνει ρυθμό στο γήπεδο των Παρτενοπέι, ο Ντετσίμπε Μπελίνι έγραψε χαρακτηριστικά και υποτιμητικά για τον Αργεντινό στράικερ: «Είναι σαν ένα κορίτσι που αποφάσισε ότι δεν θέλει αγάπη». Μα καλά, δεν θα τον αγαπήσουν στο Τορίνο; Σαν άρρωστοι περίμεναν έναν τέτοιο φορ τόσα χρόνια οι τιφόζι της Γιούβε. Κι ακείνος από τη μεριά του υπήρξε διακριτικός ολον αυτόν τον καιρό. Δεν είπε κακές κουβέντες γι' αυτούς. Μόνο ο αδερφός και μάνατζερ του την περασμένη άνοιξη, ξεστόμισε κάτι, για την «παντοδυναμία των Γιουβεντίνων που δεν χάνουν ποτέ». Ηταν τότε που ο Γκονσάλο τιμωρήθηκε με τέσσερις αγωνιστικές και κατάλαβαν ότι πάει κι αυτός ο τίτλος.

Αυτό με το Σκουντέτο έχει τη σημασία του. Λογικό δεν είναι να το έχει απωθημένο ένας τόσο σημαντικός ποδοσφαιριστής; «Απέφυγε ανθρώπους που προσπαθούν να μειώσουν τις φιλοδοξίες σου. Οι μικροπρεπείς άνθρωποι πάντα το κάνουν αυτό. Αλλά οι πραγματικά μεγάλοι, σε κάνουν να αισθανθείς ότι κι εσύ μπορείς να γίνεις μεγάλος», παρότρυνε ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας, Mark Twain. Κάπως έτσι λοιπόν ο Ιγουαΐν είπε να αφήσει πίσω του την παρέα με τον Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις.

Οπως άφησε πριν λίγες εβδομάδες να εννοηθεί ο Αργεντινός, ο πρόεδρος της Νάπολι δεν τήρησε τις υποσχέσεις που του είχε δώσει, για να τον πείσει να επιλέξει την ομάδα του πριν από τρία χρόνια. Του είχε πει ότι θα δυνάμωνε πολύ το ρόστερ, ώστε να διεκδικήσει την μεγάλη κούπα. Είδατε εσείς μεγάλες μεταγραφές; Κατά συνέπεια και αφού είδε κι απόειδε, λογικό δεν είναι να χαλάστηκε και να θέλει να φύγει; Εκείνος τη δουλειά του την έκανε και με το παραπάνω. Και ειδικά την περσινή σεζόν τα έδωσε όλα. Με τα 36 γκολ του στη Σέριε Α' έσπασε μέχρι και ένα ρεκόρ φάντασμα ηλικίας 66 ετών. Και πάλι όμως η Νάπολι δεν τερμάτισε παρά εννέα ολάκερους πόντους πίσω από την Γιούβε.

Ούτε και φέτος προβλεπόταν πως θα ενισχυθεί όπως θα έπρεπε η ομάδα. Γιατί λοιπόν να μείνει να παλεύει μόνος του; Γιατί στα 28 του να μην έχει φιλοδοξίες για κούπες, Champions League και κάθε είδους μεγαλεία; ΟΚ, θα μπορούσε να γουστάρει αυτό που ζει εκεί και να μην θέλει να φύγει ποτέ. Προφανώς όμως και δεν το βλέπει τόσο ταπεινά, πιστά. Προφανώς και δεν αγαπάει μόνο αυτό που είναι τώρα, αλλά αυτό που μπορεί να γίνει. Το ονειρεύεται, το βλέπει, θα προσπαθήσει να το βιώσει στο έπακρο.

Για να προδώσεις λοιπόν, θα πρέπει πρώτα να ανήκεις. Αλλο προδοσία, άλλο φιλοδοξία. Ο Ιγουαΐν δεν είναι Ναπολιτάνος από μικρός. Οι μέρες του εκεί τελειώσαν δικαίως. Πάει για το παραπάνω. Η Γιουβέντους είναι το παραπάνω. Οπως είναι πλέον στην τωρινή εποχή και η Νάπολι το παραπάνω από την Ιντερ. Οπως δηλαδή πάει να της πάρει τώρα τον Μάουρο Ικάρντι. Για τους Ναπολιτάνους προφανώς ο τελευταίος δεν θα είναι προδότης των Νερατζούρι, αλλά ένας παικταράς που θέλει να παίξει στο Champions League, να παίξει σε καλύτερη ομάδα. Ετσι πάνε αυτά. Και το φοβερό που τον κράζουν, είναι ότι ο Ιγουαΐν φεύγει, αφήνοντας τους και 94 εκατ. ευρώ. Τους ευεργέτησε με τις γκολάρες του, τους γέμισε το ταμείο και τον βρίζουν. Επειδή πάει στη Γιούβε κι όχι κάπου αλλού. Μα αυτή είναι η μοναδική που αποφάσισε να πληρώσει τον παραλογισμό της ρήτρας.

Αλλη μεγαλύτερη κουβέντα κι αυτή με τα ποσά που δεν ταιριάζουν στην αξία των παικτών...

Follow me: @jorgekaraman