Από το Johnstone's Paint Trophy στην κορυφή της Ευρώπης

Από το Johnstone's Paint Trophy στην κορυφή της Ευρώπης

Στα 27 του, έπαιζε στη League One. Στα 32, σήκωσε το Euro 2016. Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την καριέρα σαν παραμύθι του Ζοσέ Φόντε.

Στο ξεκίνημα της καριέρας του, όλα έδειχναν ότι πρόκειται για έναν ακόμα ποδοσφαιριστή που θα κρεμάσει τα παπούτσια του με μια φτωχή πλην τίμια καριέρα. Έπεισε τη Μπενφίκα με τις εμφανίσεις του στη Βιτόρια Σετουμπάλ να τον αποκτήσει, όμως δεν αγωνίστηκε ούτε μια φορά στους «αετούς», κάνοντας τρεις σεζόν ως δανεικός. Στην τελευταία από αυτές, με την Εστρέλα Αμαντόρα στην πρώτη κατηγορία, τράβηξε τα βλέμματα από Αγγλία. Όχι σε κάποιο κλαμπ της Premier League ή της Championship, αλλά στην Κρίσταλ Πάλας, που τότε έπαιζε ακόμα League One. Ο Φόντε ήταν 24, είχε περάσει δηλαδή την ηλικία μιας μεταγραφής που γίνεται για το μέλλον. Ταξίδεψε στο Νησί για να ξεκινήσει από τη σκληρή τρίτη κατηγορία και να χτίσει εκ νέου την καριέρα του.

Στην Πάλας πήγε αρχικά ως δανεικός και χωρίς να έχει μεγάλη εμπιστοσύνη από τους ανθρώπους της. Άρπαξε όμως την ευκαιρία του εκμεταλλευόμενος απουσίες συμπαικτών του και οι Λονδρέζοι, που ανέβηκαν στην Championship μέσω των πλέι οφ, τον απέκτησαν με μεταγραφή. Ο Πορτογάλος έγινε βασικό εργαλείο της Πάλας, κάλυψε με επάρκεια διαφορετικές θέσεις και το 2010 πίστεψε στο πρότζεκτ που χτιζόταν στη Σαουθάμπτον, η οποία ήταν στη League One. Ο Άλαν Πάρντιου επέμεινε στην απόκτησή του και παρά την αφαίρεση δέκα βαθμών από τους «Άγιους», ο Πορτογάλος είδε στο μέλλον. «Πήρα μια απόφαση και είμαι χαρούμενος γι' αυτήν.  Ήρθα εδώ με ένα στόχο, ο οποίος είναι να βοηθήσω το σύλλογο να ανέβει στις μεγάλες κατηγορίες. Θέλω να παίξω στην Premier League και νομίζω ότι ο ταχύτερος δρόμος για να το πετύχω είναι από εδώ».

Την πρώτη σεζόν, βοήθησε τους «Άγιους» στην άνοδο, ενώ κατέκτησε μαζί τους και το Johnstone's Paint Trophy, το Κύπελλο ανάμεσα στις ομάδες της League One και της League Two.  Συμπεριελήφθη στην ομάδα της σεζόν για την κατηγορία, ενώ ψηφίστηκε ως παίκτης της χρονιάς από τον κόσμο, πάνω από τον Άνταμ Λαλάνα. Την επόμενη σεζόν ήταν αμετακίνητος. Αγωνίστηκε σε 42 ματς, η Σαουθάμπτον επέστρεψε στην Premier League και εκείνος κέρδισε ένα συμβόλαιο μέχρι το 2015. Από τότε, η καριέρα του συνέχισε να κινείται μόνο ανοδικά. 

Το πρότζεκτ της Σαουθάμπτον εξήρε στη συνέντευξή του στο gazzetta.gr ο Έλληνας managing director της Μπέρμιγχαμ, Πάνος Παυλάκης, ενώ είχατε πρόσφατα την ευκαιρία να διαβάσετε περισσότερα γι' αυτό. Οι «Άγιοι» βρήκαν τον τρόπο να διαχειριστούν τις αποχωρήσεις των μεγάλων ονομάτων που δημιούργησαν, αλλά και των προπονητών, κυρίως του Μαουρίτσιο Ποκετίνο, που ανέλαβαν τη διαχείρισή τους. Όταν ο Αργεντινός αποχώρησε για την Τότεναμ, το όνομα του Φόντε ακούστηκε για αρκετές ομάδες. Η Κάρντιφ προσπάθησε να τον δελεάσει με χρήματα, ο Μπρένταν Ρότζερς ρώτησε γι' αυτόν για τη Λίβερπουλ, ενώ η Πάλας και η Σπόρτινγκ Λισσαβόνας επίσης έριχναν κλεφτές ματιές προς το μέρος του. Σε αντίθεση με άλλους, ο Φόντε δεν θέλησε ποτέ να φύγει από τον σύλλογο που επέλεξε για να κάνει το ταξίδι από τα χαμηλά στα ψηλά, αποτελώντας τη σταθερή αξία στην άμυνά του. 

Η συνεργασία που έχτισε με τον Λόβρεν έκανε τους Άγγλους να μείνουν άφωνοι.  Η αποχώρηση του Κροάτη το καλοκαίρι του 2014 προκάλεσε πανικό, αλλά τελικά πέρασε... απαρατήρητη, με τη Σαουθάμπτον να βελτιώνει το αμυντικό της ρεκόρ την επόμενη χρονιά χάρη στην εκπληκτική συνεργασία που έχτισε ο Φόντε (κυρίως) με τον Αλντερβάιρελντ. Ο Πορτογάλος έκανε τα περισσότερα κοψίματα στην Premier League, πρωτιά που συνήθως έχουν τα αμυντικά χαφ, εκμεταλλευόμενος το aggressive στιλ του και το μοναδικό διάβασμα του παιχνιδιού. Στις δύο τελευταίες σεζόν έχει 199 κοψίματα, περισσότερα από κάθε άλλον. Μετά τη νίκη μέσα στο Old Traford o Τζέιμι Κάραγκερ είχε πει: « Είδαμε ότι ο Λόβρεν ήταν ο στυλοβάτης στην άμυνα την προηγούμενη σεζόν. Ο Φόντε πήρε τη στολή του».  «Όλοι οι παίκτες τον σέβονται. Από την άμυνα μέχρι την επίθεση, είναι κορυφαίος», έλεγε από την πλευρά του ο Γκλεν Χοντλ. Γεμάτος ωριμότητα και αυτοπεποίθηση, έκανε τους Πορτογάλους να θυμούνται τα καλά χρόνια του Ρικάρντο Καρβάλιο. Παράλληλα, ήταν απόλυτα επαρκής και στις μεταβιβάσεις του.

Οι συμπαίκτες του είχαν να λένε για το πως αντιμετώπιζε τις προπονήσεις σαν να ήταν επίσημα ματς και ο Ρόναλντ Κούμαν του έδωσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, αφού ήδη η επιρροή του εκτός αγωνιστικού χώρου μεγάλωνε παράλληλα με αυτήν εντός. Ήταν εκείνος, για παράδειγμα, που έπεισε τον Μόργκαν Σνάιντερλεν να μείνει για μια ακόμα σεζόν στο σύλλογο. Το 2014, όταν του επιτέθηκε ο Ντάνι Οσβάλντο στην προπόνηση, οι συμπαίκτες του ξεκαθάρισαν στον Ποκετίνο ότι ο Ιταλός ήταν persona non grata. Δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά στη Σαουθάμπτον. Με δικές του πρωτοβουλίες βοηθούσε όλα τα νέα αποκτήματα στην προσαρμογή τους, στην εύρεση σπιτιών και σε ό,τι άλλο χρειάζονταν. Έγινε από τους λίγους ποδοσφαιριστές του St. Mary's που ακούν τον κόσμο να τους βγάζει προσωπικό σύνθημα. Το μεγάλο ίνδαλμά τους, ο Μάθιου Λε Τισιέ, του επιφύλασσε ιδιαίτερη αποθέωση. 

Η υπογραφή νέου συμβολαίου ήταν φυσικό επακόλουθο, όπως και η κλήση του στην αποστολή του Euro. Στην προηγούμενη διοργάνωση στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας, η φανέλα με το εθνόσημο έμοιαζε μάλλον με όνειρο. Δεν είχε αγωνιστεί καν στην Premier League! Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που έκανε ντεμπούτο με την Πορτογαλία στα 31 . Ένα χρόνο μετά, κατέκτησε το Euro!

«Θα μπορούσε να είναι ταινία του Hollywood», παραδέχθηκε χαμογελώντας μετά την κατάκτηση του Euro. «Λίγα χρόνια πριν έπαιζα στην τρίτη κατηγορία της Αγγλίας και τώρα είμαι Πρωταθλητής Ευρώπης». Το όνομά του δύσκολα έρχεται στο μυαλό στις συζητήσεις για τους μεγάλους στόπερ των ημερών μας, όμως η πραγματικότητα εντός γηπέδου δείχνει ότι ελάχιστοι αμυντικοί στην Premier έχουν την σταθερότητα και την ανοδική πορεία του. Έστω κι αν αυτή ήρθε με καθυστέρηση.