Δώστε στον τρελό ένα μεγάλο club

Δώστε στον τρελό ένα μεγάλο club

Ο Γιώργος Καραμάνος γράφει για την ευκαιρία που αξίζει ο ιδιότροπος, αδικημένος, μα τόσο σπουδαίος Ουνάι Εμερι, τον οποίο πλέον δεν χωράει η Σεβίλλη.

Μιλώντας με φίλο από τη Σεβίλλη, με διαβεβαίωσε ότι τον έχουν πλέον πιο ψηλά ακόμα και από τον Χουάντε Ράμος. Και δεν είναι ότι πήρε ένα Europa League περισσότερο, μα πως αυτή η αγάπη έχει να κάνει με την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα και αυτά εννοείται σε συνδυασμό με τις κούπες. Ειδικά αυτή η τελευταία που κατακτήθηκε κόντρα στη Λίβερπουλ, έχει ξεχωριστό, ειδικό βάρος και έχει φέρει την ολοκληρωτική καταξίωση τόσο για το club, όσο και για τον ίδιο τον Ουνάι Εμερι, ο οποίος λογικά θα πρέπει να μετράει τις προτάσεις και να ετοιμάζεται για το μεγάλο άλμα. Αυτή είναι άλλωστε η τεράστια ευκαιρία της καριέρας του. Θα μπορέσει όμως να σταθεί σε τέτοιο ή μήπως είναι για μεγαλεία με τους μικρομεσαίους;

Στην Αλμερία τον λατρεύουν, μα στη Βαλένθια και τη Σεβίλλη τον θεωρούν από ιδιότροπο έως εξαιρετικά περίεργο. Πάντοτε όμως μιλώντας για εκείνον, δεν παραλείπουν να προσθέσουν πλάι στο επίθετο «τρελός» και ορισμένους σπουδαίους χαρακτηρισμούς. Είναι που όπου και αν δούλεψε, άφησε τρομερό έργο, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών και κέρδισε τον σεβασμό. Η αλήθεια είναι βέβαια πως σε κάθε πάγκο που βρέθηκε, πάντοτε τον αδικούσαν, καθώς την ίδια στιγμή φρόντιζαν να πουλήσουν τους καλύτερους παίκτες του και έτσι ουδέποτε είχε την ευκαιρία για κάτι μεγάλο. Ακόμα και έτσι όμως αυτός ο Βάσκος, τον οποίο οι συνάδελφοι του και οι δημοσιογράφοι περιγράφουν ως άκρως εκκεντρικό, μα παράλληλα στάζουν μέλι για το έργο του, καταφέρνει να κάνει τη δουλειά κάτι παραπάνω από σωστά.

Τα παιχνίδια τα ζει στο κόκκινο. Δεν είναι ο κόουτς που αράζει cool στον πάγκο, να κρατάει σημειώσεις με το χαρτάκι του. Πάντοτε όρθιος, να κινείται στο όριο της γραμμής του προπονητή που τόσο τον περιορίζει, δίνει την αίσθηση πως ασφυκτιά, πως θέλει να ορμήσει μέσα στο ματς. Αυτή του την φούρια την εξωτερικεύει λοιπόν με κινήσεις. Πραγματικά δεν παίζει να υπάρχει άλλος που να χειρονομεί τόσο πολύ όσο εκείνος. Στην Ισπανία τουλάχιστον όχι. Τα χέρια δεν σταματούν να κουνιούνται και τα μάτια γουρλώνουν και αλληθωρίζουν. Οποιος τον έχει προσέξει, καταλαβαίνει τον ρεαλισμό της περιγραφής της εικόνας. Και όμως με έναν μαγικό τρόπο κατορθώνει να μην αποσπά αρνητικά την προσοχή των παικτών, μα να τους μεταδίδει το κίνητρο, την πώρωση που βγάζει μέσα από την ψυχή του.

Αυτός ο 44χρονος τεχνικός λοιπόν που δηλώνει θαυμαστής του Ερνέστο Βαλβέρδε, είναι που κάνει εκπληκτικά πράγματα με τους Σεβιγιάνους και που έχει μπορέσει οριστικά να ξορκίσει το μεγάλο φάντασμα της καριέρας του: εκείνο που τον ήθελε αποτυχημένο στην προσπάθεια του στη Βαλένθια. Η πορεία του ωστόσο, είχε σκαμπανεβάσματα και υπήρξε μπολιασμένη από αμφισβήτηση. Ξεκίνησε όμως ιδανικά...

Το 2007 προβίβασε την Αλμερία στα σαλόνια και την επόμενη σεζόν την οδήγησε στην 8η θέση. Με τους 52 βαθμούς που μάζεψε, την έκανε την δεύτερη κορυφαία ομάδα σε πλασάρισμα που μόλις έχει ανέβει στην κατηγορία σε όλη την ιστορία της La Liga. Αμέσως τον... τσίμπησε η Βαλένθια. Την οδήγησε στο Champions League και εκεί που θα μπορούσε να κάνει την υπέρβαση, η διοίκηση πούλησε τους Νταβίδ Βίγια και Νταβίδ Σίλβα. Ακόμα και έτσι όμως πήγε τις Νυχτερίδες εκ νέου στο σεντόνι με τ' αστέρια, για να του πουλήσουν στη συνέχεια τον Χουάν Μάτα. Επόμενο ήταν χωρίς τα αστέρια της να μην πάει καλά η ομάδα και το μάρμαρο το πλήρωσε εκείνος. Τον απέλυσαν ως λίγο προπονητή.

Κάπου εκεί τα άσχημα γιγαντώθηκαν και η καριέρα έμοιαζε να τελειώνει πριν δείξει αυτά που εκείνος ήξερε ότι μπορούσε. Επειτα από μία σύντομη και άσχημη περιπέτεια στη Σπαρτάκ Μόσχας, βρέθηκε χωρίς δουλειά αρχές της σεζόν 2012-'13. Στις 14 Γενάρη όμως του 2013 η Σεβίλλη έδιωξε τον Μίτσελ (που ένα μήνα αργότερα ήρθε στον Ολυμπιακό) και του έδωσε συμβόλαιο αν και ήταν μόνο για έξι μήνες. Ο Εμερι σουλούπωσε κάπως τα πράγματα και τερμάτισε στην 9η θέση (σ.σ.: βγήκε όμως στο Europa League εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων των ομάδων που ήταν από πάνω και δεν πήραν άδεια από την UEFA).

Αν και ακούστηκε έντονα ότι τον προσέγγισε η Μίλαν, εκείνος επέλεξε το καλοκαίρι να δεχτεί την επέκταση και να παραμείνει στο «Σάντσεθ Πιθχουάν». Η σεζόν ωστόσο, ξεκίνησε τραγικά. Σε αυτό έπαιξε ρόλο ότι για ακόμα μία φορά είχαν πουλήσει τους καλύτερους του, που στην προκειμένη ήταν οι Αλβαρο Νεγρέδο, Χεσούς Νάβας. Η κριτική και πάλι έντονη, καθώς τον Σεπτέμβριο μετά από τον διασυρμό από την Ατλέτικο, βρέθηκε μισό κλικ από την απόλυση. Η ομάδα έπαιζε χάλια και έπειτα από επτά αγωνιστικές βρισκόταν στην τριάδα του υποβιβασμού. Τελικά τον κράτησαν και δικαιώθηκαν για τα καλά.

Σταδιακά η ομάδα βρήκε τη χημεία της, ρόλαρε και έφτασε στο έπος της κατάκτησης του Europa League. Το θαύμα το επανέλαβε και την επόμενη περίοδο. Σε αυτό το διάστημα και ακόμα περισσότερο φέτος, ο Εμερι μπόρεσε να βγάλει το καλύτερο από ένα σωρό άσημους παίκτες. Οπως π.χ. ο Βιτόλο που βρέθηκε πρόσφατα στην Εθνική, ο Κόκε, ο Καρίτσο ή ο Ιμπόρα και φυσικά έχοντας για πρωτοπαλίκαρο και μπροστάρη τον Μπάκα, τον Μ'Μπιά (πέρσι) και τον αναγεννημένο Μπανέγα. Ακόμα και όταν του έφυγαν οι δύο (Μπάκα, Μ'Μπιά), έβγαλε άκρη με τον Γκαμεϊρό και τον Ν'Ζονζί που τον οδήγησαν στο ασύλληπτο three-peat στην Ευρώπη.

Με δαύτους και πάντοτε με σχετικά χαμηλό μπάτζετ, έχει κατορθώσει να οδηγεί τους Ανδαλουσιανούς σε ένα σωρό επιτεύγματα και να παλεύει για μία θέση στην τετράδα κόντρα σε ομάδες με μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Από πέρσι έχει ξεπεράσει τον θρυλικό Χουάντε Ράμος των πέντε τίτλων (οι τρεις ευρωπαϊκοί), ο οποίος σημάδεψε την προηγούμενη κορυφαία περίοδο του συλλόγου και έτσι ο Βάσκος έγινε 4ος πολυνίκης κόουτς ever για τους Σεβιγιάνους. Καθώς όμως οι καλύτεροι του ξανά μανά θα πωληθούν, εκείνος κοιτάζει προς την έξοδο. Που θα πάει όμως; Σε πόσο μεγάλο πάγκο μπορεί να καθίσει;

Η Μίλαν παίζει πάντα στη λίστα. Εκεί η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει λόγος να πάει. Ετσι όπως έχει η σύγχρονη ιστορία, δεν αφήνεις τους Ανδαλουσιανούς για τους Ροσονέρι που μοιάζουν να μην έχουν κανένα project. Ο Εμερι Σε πρώτη φάση έχει πει όχι στην Εβερτον. Δεν καλύπτει τις φιλοδοξίες του. Ωσπου έσκασε η απόλυτη είδηση για τη Ρεάλ. Εάν είναι αλήθεια ότι του έχει ζητήσει να περιμένει και να μην υπογράψει πουθενά μέχρι τον τελικό του Champions League, θα πρόκειται για την υπέρτατη ευκαιρία. Ακόμα όμως και να μην ισχύει, έχει προδιαγραφεί πως θ' αλλάξει την πορεία αυτού του εξαιρετικού προπονητή, ο οποίος για κάποιο λόγο δεν έχει την προβολή άλλων Ισπανών συναδέλφων του και αυτό είναι άδικο. Ο τρελός Βάσκος είναι πράγματι ένας κόουτς που αξίζει μία ευκαιρία για κάτι ακόμα πιο σπουδαίο. Το έχει κερδίσει με την ωραία μούρλα του...
 

Follow me: @jorgekaraman